Brexit: χτυπημένο, όχι ανακατεμένο ... κάποιες αντανακλάσεις ...

«Εννοείς είμαστε ψηφίζουν για να δούμε αν μπορούμε ενταχθούν στην κοινή αγορά, όπως;" Ναι, κάποιος είπε ότι στην πραγματικότητα στην ψηφοφορία Brexit, η οποία έχει δει τη διαφάνεια της χώρας στο φρενοκομείο τις τελευταίες ημέρες, τα δύο μεγάλα πολιτικά κόμματα καταρρέουσα, πολλές απαιτώντας ένα δεύτερο δημοψήφισμα και μετά Brexit Break-up της Βρετανίας στις κάρτες.

Οι Βρετανοί είναι γνωστοί για δύο πράγματα: ένα James Bond-όπως τάξη και φλέγμα, μια ακραία πρότυπο της καλής συμπεριφοράς και της στερλίνας, όρθια συμπεριφορά και, πιο πρόσφατα, με τη δυνατότητα της φθηνά ταξίδια μάζα, η άλλη πλευρά του νομίσματος, το λιγότερο ομι- μορφωμένοι, αμόρφωτος, ταξική συνείδηση ​​sponging οφέλους-εθισμένος αδικημένος ορατό σε αγώνες ποδοσφαίρου, σιδηροδρομικοί σταθμοί που έχουν καταστεί filthier από ένα χοιροστάσιο και σε θέρετρα διακοπών catering για τους Βρετανούς, πλήρης, με τη βρετανική Corner στα εστιατόρια, αθλητικά ψάρια και τα τσιπ, λουκάνικο και μάρκες, καφέ σάλτσα, κέτσαπ και αγγλική μπύρα? τατουάζ, το υπερβολικό βάρος, άξεστος αδέξιος και βρωμερός νέους που δεν μπορεί να γράψει, δεν διαβάζουν και πολυλογία μια ακατανόητη γλώσσα κανείς δεν μπορεί να καταλάβει.

Η πρώτη ομάδα κοίταξε γύρω του κόσμου, το δεύτερο έγραψε σαρκαστικά σε, αλλά την ίδια στιγμή διατηρεί τα προς το ζην ολόκληρων κοινοτήτων γύρω από τη Μεσόγειο και αλλού.

Το έθνος έχει πάει batshit nuts

Βλέπουμε την κατοπτρική εικόνα αυτή στο Ηνωμένο Βασίλειο σήμερα: υπάρχουν ιστορίες των ανθρώπων που αγωνίζονται σε παμπ, αγωνίζονται έξω από παμπ, υποστηρίζοντας σε καφέ και εστιατόρια, φωνάζοντας ο ένας στον άλλο στα καταστήματα και στους δρόμους, βλέπουμε μια αναφορά αριθμούν αρκετά εκατομμύρια υπογραφών έκκληση για ένα δεύτερο δημοψήφισμα, ακούμε πολλούς ανθρώπους να λένε ότι ψήφισαν μόνο επειδή ήθελε να οργανώσει μια έντονη διαμαρτυρία στην πλευρά των ηττημένων. Y ou μπορεί σχεδόν να ακούσετε ένα ηχητικό γκρίνια "Ω, τι κάναμε;" και μπορείτε να δείτε το βλέμμα στο πρόσωπό του David Cameron, τα μάτια του κοιτάζοντας σαν να έχει κλάμα κάθε φορά που εμφανίζεται, ένα βλέμμα του «Τι έχω κάνει;" Το Συντηρητικό Κόμμα έχει καταρρεύσει, με ηγετική θέση σε αναμονή Μπόρις Τζόνσον dooing μια στροφή και αρνήθηκε να σταθεί ως ηγέτης, ο αξιωματικής αντιπολίτευσης Κόμμα, Εργασίας, βλέπει τους βουλευτές του Κοινοβουλίου να στραφεί εναντίον του ηγέτη, ο Jeremy Corbyn, ο οποίος έχει το υποστήριξη των λαϊκής βάσης του Κόμματος, που τον εξέλεξε. Εκεί οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες λέγοντας "Ψηφίστε για μας και εμείς θα σας οδηγήσει πίσω στο", υπάρχει οι εθνικιστές της Σκωτίας λέγοντας ότι επειδή το 68 τοις εκατό των Σκωτσέζων ψήφισαν IN, τότε θα πρέπει να εγκαταλείψουν το Ηνωμένο Βασίλειο και την παραμονή στην ΕΕ, ομοίως Βόρεια Ιρλανδία, ομοίως Γιβραλτάρ.

Έτσι, ξεκινώντας από την αρχή, μερικές αντανακλάσεις. Στην πρώτη θητεία του ως πρωθυπουργός, 2010-2015, David Cameron δεν έχει την απόλυτη πλειοψηφία και έπρεπε να σχηματίσει συνασπισμό με τους Φιλελεύθερους Δημοκράτες, ένα κεντρώο κόμμα πολύ φιλο-ΕΕ και υπό την ηγεσία του φιλοευρωπαϊκές Nick Clegg . Στα δεξιά του Ντέιβιντ Κάμερον, μέσα στο ίδιο του το κόμμα, η Επιτροπή των Συντηρητικών βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 1922 ήταν καθιστώντας cooing ήχους, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο Κόμματος Ανεξαρτησίας (UKIP), με επικεφαλής τον Nigel Farage, κτύπησε τα βλέφαρά του σε αυτές και υποσχέθηκε δημοψήφισμα για την Ευρώπη . Το ερώτημα κυριαρχία ήταν, είναι και πάντα ήταν, μια θεμελιώδης ακρογωνιαίος λίθος του νησιωτικού βρετανική πολιτική κουλτούρα και αυτό που θα έρθει τελικά στο προσκήνιο. Καθώς ο χρόνος πέρασε, με το εργαλείο της Γερμανίας Βρυξέλλες όλο και πιο αλαζονική, πιο prepotent και πιο παντοδύναμη, το δημοψήφισμα έκκληση προς όλο και περισσότερο από το είδος του ατόμου που στέκεται επάνω σε έναν κήπο παμπ στη μέση των δύο εβδομάδων Μεγάλης Βρετανίας το καλοκαίρι, διακηρύσσοντας ότι η βρετανική Banger (χοιρινό λουκάνικο) είναι το καλύτερο στον κόσμο και στις Βρυξέλλες είναι απλά ζηλεύουν επειδή δεν τους έχουν, εν μέσω επευφημίες και χειροκροτήματα από το δεύτερο είδος Βρετανός που περιγράφονται παραπάνω, ενώ η ορχήστρα γίνεται από την πρώτη .

Έτσι, για να κλείσει την πόρτα πριν άνοιξε, αντικρύζοντας μια πλειοψηφία ansolute στις επόμενες εκλογές, αλλά φοβούμενοι τον κατακερματισμό του δικού του κόμματος και να πάρει πίσω στην κυβέρνηση των Εργατικών, Ντέιβιντ Κάμερον πήρε το δημοψήφισμα του και υποσχέθηκε να κρατήσει ένα με την προϋπόθεση άτομα ψήφισαν πλειονότητα του πληθυσμού για το Συντηρητικό Κόμμα το 2015. το έκαναν. Από εκείνη την εποχή, η αίσθηση ήταν πολύ πολύ στο στρατόπεδο IN, σκέφτηκε ότι δεν είχε τίποτα να χάσει.

Το κουμπί του NSH

Αλλά η εκστρατεία OUT, με επικεφαλής τον κ.κ.. Boris Johnson, την ξανθιά μαλλιά πρώην Δήμαρχος του Λονδίνου, από τον ίδιο Eton / Οξφόρδης φόντο όπως ο David Cameron, και ορισμένες μεγάλης ισχύος Συντηρητικοί υπουργοί, όπως ο Michael Gove και Chris Grayling, χτύπησε ένα χορδή με πολλά απρόσωπη, κατά μέσο όρο οι Βρετανοί, παίζει ένα τραγούδι με δύο γραμμές: τον έλεγχο των συνόρων μας και την 350 £ εκατομμύρια ανά εβδομάδα για την Εθνική Υπηρεσία Υγείας ( "Αν εμείς δεν δίνουν τα χρήματα στην Ευρώπη, μπορούμε να οικοδομήσουμε μια σχολείο και ένα νοσοκομείο κάθε εβδομάδα και να έχουν τα χρήματα που διατίθενται για το NHS ").

Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: η αντίληψη είναι ότι το βρετανικό ΕΣΥ δεν είναι μέχρι το πρότυπο και ότι υπάρχουν πάρα πολλοί μετανάστες πλημμυρίζει μερικές περιοχές. Το πρόβλημα είναι ότι και οι δύο αυτές εντολές είναι λάθος. Νορβηγία καταβάλει περίπου 350 εκατομμύρια στον προϋπολογισμό της ΕΕ κάθε εβδομάδα για να έχουν την ίδια ελεύθερη διαπραγμάτευση πρόσβασης που η Βρετανία θα πρέπει τώρα να πληρώνουν, αλλά ως ένας ξένος παρατηρητής, παρά την εκ των έσω με ένα πόδι στην αίθουσα ελέγχου. Έτσι, τα 350 εκατομμύρια λίρες δεν θα ξαφνικά είναι διαθέσιμες, όπως ακόμη και οι ακτιβιστές OUT παραδέχονται τώρα.

Όσο για τη μετανάστευση, αν το Ηνωμένο Βασίλειο δεν κάνει μια συμφωνία με την ΕΕ εγγυάται τα προς το ζην όλων εκείνων που εργάζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο και επιτρέποντας την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και το δικαίωμα στην εργασία, στη συνέχεια, τα εκατομμύρια των πρώην patriate βρετανικό όλη την Ευρώπη θα αντιμετωπίσει αντίποινα από τις χώρες διαμονής τους (ειδικά εκείνοι χωρίς άδεια παραμονής) και θα αντικαταστήσει τους εργαζόμενους επισκεπτών πληρώνουν εισφορές στο σύστημα ως δυσαρεστημένους τους Βρετανούς πολίτες που λαμβάνουν επιδόματα.

Την ημέρα όλα ήταν σάρωσε μέσα στο ίδιο κουτί: οι δρόμοι είναι γεμάτοι με την πολωνική καταστήματα (; πόσα από αυτά υπάρχουν στο Ηνωμένο Βασίλειο, Πέντε), το πάρκο με τον Ρουμάνο τσιγγάνοι είχαν στρατοπεδεύσει κάτω από τα δέντρα, τα αλβανικά πορτοφολάδες στο υπόγειο (Αλβανία δεν στην ΕΕ και αυτό ήταν αποτέλεσμα της αποδοχής των Κοσοβάρων αγγελούδια, η συμπεριφορά τους είναι γιατί οι Σέρβοι ήθελε να τους πέταξαν έξω), τους μετανάστες στο Καλαί (κανένας από τους οποίους είναι από την ΕΕ) και του Πακιστάν, Μπαγκλαντές, της Σομαλίας κοινότητες απλωμένα γύρω από βρετανικές πόλεις, και πάλι τίποτα να κάνει με την ΕΕ.

Ωστόσο, η εκστρατεία δεν ήταν πολύ πειστική και την ημέρα μόνο 72,2 τοις εκατό του εκλογικού σώματος κόπο να αποδειχθεί, πράγμα που σημαίνει ότι σχεδόν το ένα τρίτο δεν ψήφισαν καθόλου.

Γενικά dissasitfaction με την ΕΕ, αλλά στην ΕΕ

Στο τέλος της ημέρας αυτό που οι Βρετανοί έχουν κάνει είναι να εκφράσει τη γενική δυσαρέσκεια μεταξύ των κοινών τους Ευρωπαίους με το σύστημα της ΕΕ, που προσπαθεί να επιβάλει ένα ευρωπαϊκό υπερκράτος για τους ανθρώπους χωρίς να ζητήσει τις απόψεις τους, χωρίς να εξηγεί τα θέματα, και με τη σύνδεση οικονομιών μαζί που ήταν γραφτό να σταθεί μόνη της, αναγκάζοντας τις συνέργειες σε φορείς οι οποίοι ήταν στην ευχάριστη θέση να ζουν πλάι-πλάι, όπως οι σιδηροδρομικές γραμμές, δεν διασχίζουν σε διασταυρώσεις. Προσπάθησαν να αναγκάσει μια μυριάδα των διαφορετικών οικονομιών που είχε πάρει χιλιάδες χρόνια να εξελιχθεί σε ένα ενιαίο κουτί ευρώ.

Ίσως είναι ώρα Βρυξελλών συνειδητοποίησε ότι οι πολίτες της Ευρώπης, ενώ επιθυμούν να ζήσουν μαζί αρμονικά, απολαμβάνοντας τον πολιτισμό του άλλου και γιορτάζει τις διαφορές τους, έχουν το δικαίωμα να μετακινούνται ελεύθερα, εργάζονται και ταξιδεύουν, επίσης, θέλουν να διατηρήσουν κάποιον έλεγχο που ή ό, τι έρχεται να ζουν στις κοινότητές τους και ως εκ τούτου, τον έλεγχο των συνόρων τους (αν και στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, τα σύνορα έχουν ήδη αστυνομεύονται και δεν έπαψε ποτέ να είναι). . Δεν θέλουν μια ενιαία οικονομία Euro, ούτε θέλουν ένα σούπερ Ευρω-μέλος Ποιες οι λαοί της Ευρώπης πάντα ήθελε, και το μόνο πράγμα που εξακολουθούν να θέλουν, είναι κάτι σαν ΕΖΕΣ - μια ελεύθερη ζώνη εμπορίου, σε συνδυασμό με την ελευθερία του κυκλοφορία, αλλά με τους ελέγχους. Αυτό είναι δυνατόν μέσα σε μια Ευρωπαϊκή Ένωση με κανένα από τα πρόσθετα διακοσμητικά στοιχεία.

Αληθινή, χιλιάδες ευρωκράτες θα χάσουν τις δουλειές τους, εάν το σπίτι ήρθε πέφτοντας κάτω, πολλές χιλιάδες. Αλλά ποιος είναι υπέρ της μη εκλεγμένους γραφειοκράτες απρόσωπους εξάσκηση Excel διαχείρισης φύλλο από χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, αποφασίζοντας των οποίων οι στόλοι της αλιείας οι παραλίες, του οποίου τα μήλα έχουν μεταφερθεί στον κάδο απορριμμάτων, οι οποίοι δεν παράγουν πατάτες; Ποιος είναι υπέρ της Γερμανίας η απόφαση του φωλιά, über Alles , θέτουν το ζήτημα των δυνατοτήτων, όπως η τιμωρία Πορτογαλία, για παράδειγμα, όταν το μόνο πράγμα που η Πορτογαλία έκανε ήταν να εφαρμόσει τις πολιτικές της τρόικα είπε Λισαβόνας για την εφαρμογή της;

Εξ ου και η ψήφος Brexit, ουσιαστικά μια ψήφος διαμαρτυρίας που εκφράστηκαν από τα εκατομμύρια των Ευρωπαίων. Ίσως οι Βρετανοί δεν θέλουν πραγματικά να διαμελίσει την Ένωση, ίσως οι Ευρωπαίοι θέλουν να παραμείνει η ΕΕ. Η έννοια παραμένει ότι μπορεί πράγματι να υπάρξει ένα δεύτερο δημοψήφισμα, μετά από όλα δεν υπήρχε καμία μαγική δύο τρίτα προειδοποίηση που συνδέονται με την πρώτη και χωρίς νομικό κώλυμα για κρατώντας το δεύτερο. Ίσως το Κοινοβούλιο δεν θα αναγνωρίσει τα αποτελέσματα του πρώτου δημοψηφίσματος Brexit. Ίσως η διαπραγμάτευση Brexit θα προχωρήσει και τα μέρη θα προσπαθήσουν να κρατήσουν όσο πιο κοντά σε ένα status quo, όσο το δυνατόν, έτσι ώστε το Master Plan για μια Ένωση κλονίζεται, αλλά όχι ανακατεμένο, αλλά με το Ηνωμένο Βασίλειο ζωγραφισμένο σε μια γωνία βλέποντας την μόνιμη ομάδα έξω στη βροχή κοιτάζοντας μέσα από το παράθυρο. Φαίνεται ότι αυτό που κλονίζεται είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η ΕΕ παραμένει χωρίς ανάδευση. Αλλά για πόσο καιρό θα είναι οι πολίτες της Ευρώπης εξακολουθούν να δέχονται το μοντέλο, το οποίο απλά δεν λειτουργεί, εκτός από τη Γερμανία;

Πηγή:pravda