Μία πρόταση από το (εγγύς) μέλλον; - σύνταξη πάνω από τα 67 έτη...

Νέο ασφαλιστικό σύστημα με χαμηλότερες συντάξεις ή με υψηλότερα όρια ηλικίας; Ή, στο ακόμη χειρότερο σενάριο, με συνδυασμό και των δύο;

Το ερώτημα δεν είναι θεωρητικό με τις εκλογές προ των πυλών και με έναν εκ των δύο βασικών διεκδικητών της εξουσίας, την ΝΔ, να μην κρύβει – έστω και εν μέσω εσκεμμένης ασάφειας – ότι σκοπεύει, εάν γίνει κυβέρνηση, να προχωρήσει σε εκ βάθρων ανατροπή του συνταξιοδοτικού και ασφαλιστικού συστήματος.

Πέραν τούτου όμως, εντός της ΝΔ αλλά και σε τεχνοκρατικους κύκλους πέριξ αυτής, υπάρχει έντονη συζήτηση εδώ και καιρό και για την ανάγκη συνολικής αναθεώρησης του ασφαλιστικού συστήματος και από την σκοπιά του δημογραφικού προβλήματος. Εδώ, δε, μπορεί να έχει το δικό της, ιδιαίτερο ενδιαφέρον και μια έκθεση του ΟΟΣΑ που, μεταξύ όλων των ελληνικών μέσων ενημέρωσης, επέλεξε να δημοσιεύσει μόνον ο Σκάι, και η οποία καταλήγει στο ότι η πλέον ενδεδειγμένη λύση για το ελληνικό σύστημα είναι η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης πάνω και από τα… 67 έτη.

Η έκθεση διαπιστώνει πως το σημερινό ασφαλιστικό μείγμα θα προκαλέσει σοβαρές ανισορροπίες για τους νέους εργαζόμενους, βλάπτοντας τόσο τις συντάξεις τους όσο και τα ασφαλιστικά Ταμεία. Όπως αναφέρει, οι σημερινοί νέοι θα εργαστούν εξίσου πολλά ή περισσότερα χρόνια σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές, θα εισπράξουν χαμηλότερες συντάξεις αναλογικά με τους μισθούς τους, όμως ταυτόχρονα θα περάσουν και μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους ως συνταξιούχοι.

Οσοι γεννήθηκαν το 1996 θα έχουν σαφώς χαμηλότερες συντάξιμες αποδοχές από τις δύο προγενέστερες γενιές. Ο ΟΟΣΑ προβλέπει ότι το ποσοστό αναπλήρωσης για τους σημερινούς νέους θα διαμορφωθεί στο 53,9% , δηλαδή σχεδόν εννιά μονάδες χαμηλότερα από την γενιά του 1956 και σχεδόν 15 μονάδες χαμηλότερα από την γενιά του 1940. Και η λύση, σύμφωνα πάντοτε με τον ΟΟΣΑ, είναι η περαιτέρω αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και, δη, με βάση ένα μοντέλο που θα συνδέει αυτομάτως την επέκταση του προσδόκιμου ζωής με ασφαλιστικές ρυθμίσεις.

Στην πράξη, και όπως καταλήγει συμπερασματικά η έκθεση – τόσο για την Ελλάδα όσο και για τις υπόλοιπες χώρες μέλη του Οργανισμού που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα – μια σωστή ισορροπία θα ήταν το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης να διαμορφωθεί κατά μέσο όρο στα 67,2 χρόνια, αντί για 65,8που προβλέπει η υφιστάμενη νομοθεσία.

Πρόκειται για ένα μοντέλο κι ένα σενάριο που, όπως δείχνουν πολλαπλά μηνύματα εσχάτως, δεν αφήνει καθόλου ασυγκίνητο σημαντικό τμήμα του πολιτικού προσωπικού της Νέας Δημοκρατίας…