«Ιστορία μου, αμαρτία μου» - Ποιος πραγματικά έκλεισε το Mega;

Με εμφανή την αλαζονεία της εξουσίας και της απόλυτης μιντιακής υπεροχής, ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίστηκε στο Mega για να ισχυριστεί ότι «το Mega το έκλεισε ο Τσίπρας», με την ίδια άνεση που η φιλοκυβερνητική προπαγάνδα μπορεί να υποστηρίξει τα πλέον απίθανα πράγματα και να βομβαρδίσει την κοινή γνώμη με τη δική της «αλήθεια». 

«Το κλείσιμο του MEGA ήταν από τους κεντρικούς προεκλογικούς στόχους του Τσίπρα. Θυμίζω ο κ. Τσίπρας, ο κ. Σκουρλέτης, έλεγαν ότι εάν εκλεγούν θα κλείσουν το κανάλι. Και το έκλεισαν», ιχυρίστηκε ο Γεωργιάδης και πρόσθεσε: «Είναι μια νίκη της Δημοκρατίας ότι ξανά άνοιξε το MEGA. Το ότι το MEGA εκπέμπει είναι ένα χαστούκι προσωπικά στον Τσίπρα». 

Την κρίσιμη στιγμή λοιπόν, το 2016, όταν βασικοί μέτοχοι του ΤΗΛΕΤΥΠΟΥ ΑΕ ήταν οι Βαρδινογιάννης - ΔΟΛ/Ψυχάρης - Μπόμπολας και με μικρότερα ποσοστά οι Κοπελούζος - Ρέστης, αρνήθηκαν επανειλημμένα να καλύψουν τα τεράστια χρέη σε τράπεζες - δημόσιο - ασφαλιστικούς φορείς, ο σταθμός δεν πήρε μέρος στο διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες, οι όποιες επαφές με το ΕΣΡ δεν τελεσφόρησαν, το ενημερωτικό πρόγραμμα σταμάτησε και οι ακριβοπληρωμένοι δημοσιογράφοι «εξαφανίστηκαν». Τελικά, οι τράπεζες ήταν αυτές που «έκλεισαν το διακόπτη» και, παρά την εξαγορά των (μην ενεχυριασμένων) μετοχών του Πήγασου από τον Ιβάν Σαββίδη και αυτών του ΔΟΛ, σε πλειστηριασμό, από το Βαγγέλη Μαρινάκη, η κατάσταση δεν άλλαξε και το οριστικό λουκέτο ήρθε το 2018. 

Ως προς το εμπορικό  προϊόν, που ήταν και το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο μαζί με το όνομα, χαρακτηρίστηκε υψηλού επιπέδου, πλην όμως είχε υψηλότατο κόστος παραγωγής, που αποδείχτηκε ότι δεν μπορούσε να στηρίξει η διαφημιστική αγορά και υπονοήθηκε από μετόχους ότι ήταν και προϊόν υπερκοστολόγησης. Κοινώς, κάποιοι κατηγορήθηκαν εκ των έσω ότι μέσω των δορυφορικών εταιριών παραγωγής, επί της ουσίας, «έβαζαν μέσα το μαγαζί». Όσο για την περίφημη αξιοπιστία, είναι αλήθεια ότι λίγο πριν την «πτώση», η φανατική υποστήριξη των μνημονίων, το ύφος αλλά και οι αποκαλύψεις για τη χειραγώγηση των ειδήσεων, την είχαν πλήξει ανεπανόρθωτα έχοντας εξαγριώσει την ελληνική κοινωνία, με αποκορύφωμα το δημοψήφισμα του 2015. 

Το Μega έκλεισε όταν για πρώτη φορά μια κυβέρνηση σταμάτησε να παρεμβαίνει σε επιχειρήσεις ευθέως είτε μέσω του τραπεζικού συστήματος, που είχε ανακεφαλαιοποιηθεί με αιματηρές θυσίες του ελληνικού λαού και άφησε το «αόρατο χέρι της αγοράς» να λειτουργήσει. Ξανάνοιξε όταν μια άλλη κυβέρνηση, κατηγορείται ότι ξεκίνησε πάλι να παρεμβαίνει με τους γνωστούς τρόπους ώστε το κανάλι να καταλήξει, χωρίς τις αμαρτίες του παρελθόντος και με πολύ χαμηλό τίμημα (40 εκατ. ευρώ) μέσω σχετικής διαγωνιστικής διαδικασίας, σε ένα νέο ιδιοκτήτη, που κατά σύμπτωση είναι  φανατικός υποστηρικτής της. Εργαζόμενοι και φορολογούμενοι είναι αυτοί που πλήρωσαν το «μάρμαρο», πάντως ενώ οι μισθοί και το κόστος παραγωγής σήμερα δεν έχουν καμία σχέση με το «τότε». 

Η «κανονικότητα» που επανέρχεται με το Mega

Άρα, τελικά, η επαναλειτουργία του Mega συμβολίζει την επαναφορά στην «κανονικότητα» και για αυτό πανηγυρίζει ο Άδωνις Γεωργιάδης και η κυβέρνηση της ΝΔ. Αυτή η «κανονικότητα» είναι ακριβώς οι πρακτικές που είχαν οδηγήσει στη χρεοκοπία της χώρας και κλόνισαν για κάποια χρόνια τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ που πρωταγωνιστούσαν. Έτσι στο εξής τον πρώτο λόγο έχουν οι υπέρμαχοι της «αγοράς» και «αντικρατιστές» που παραδοσιακά κινούνται με κρατικό χρήμα και όταν χρεοκοπούν στέλνουν το λογαριασμό στους πολίτες.