Η Κίνα πιστεύει ότι η ζήτηση φυσικού αερίου θα αυξηθεί

Η κινεζική οικονομία υπήρξε ο μοναδικός μεγαλύτερος συνεισφέρων στην παγκόσμια ανάπτυξη τις τελευταίες δεκαετίες. Οι παραγωγοί ορυκτών καυσίμων σε όλο τον κόσμο παρακολουθούν στενά το Πεκίνο, καθώς συνήθως επιτυγχάνονται οι στόχοι που έθεσε η κινεζική κυβέρνηση.

Έχοντας αυτό κατά νου, αρκετές πρόσφατες πολιτικές έχουν ενισχύσει τις προσδοκίες για αύξηση της κατανάλωσης φυσικού αερίου. Η PetroChina, ο μεγαλύτερος προμηθευτής φυσικού αερίου της Κίνας, προέβλεψε ότι η ζήτηση θα διπλασιαστεί τα επόμενα 15 χρόνια στα 620 bcm παρά τις επιπτώσεις της πανδημίας και την αυξανόμενη σημασία των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Δύο πτυχές αυτής της πρόβλεψης είναι αξιοσημείωτες. Πρώτον, ο χρόνος της δημοσίευσης στη μέση της πανδημίας Covid-19 που έχει αποδεκατίσει τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας. Δεύτερον, η πρόσφατη ανακοίνωση της Κίνας ότι θα καταστεί ουδέτερη ως προς τον άνθρακα έως το 2060, πράγμα που θα υποδηλώνει λιγότερη και όχι περισσότερο κατανάλωση ορυκτών καυσίμων. Ωστόσο, πολλά βασικά χαρακτηριστικά του φυσικού αερίου το καθιστούν απαραίτητο στο μέλλον όπου οι ανανεώσιμες πηγές κυριαρχούν στο ενεργειακό μείγμα.

Το κινεζικό πολιτικό σύστημα είναι ιδιαίτερα συγκεντρωτικό, πράγμα που σημαίνει ότι η κυβέρνηση συχνά πετυχαίνει να επιτύχει τους στόχους που θέτει. Η εντυπωσιακή οικονομική ανάπτυξη με την πάροδο των ετών έχει προκαλέσει σημαντικές περιβαλλοντικές ζημίες και ρύπανση. Τώρα, ο κινεζικός πληθυσμός γίνεται όλο και πιο φωνητικός στο αίτημά του για βελτιωμένες συνθήκες διαβίωσης.

Επιπλέον, ο τομέας του φυσικού αερίου της Κίνας έχει συγκλονιστεί από μεταρρυθμίσεις σχετικά με την ενεργειακή υποδομή. Οι εταιρείες αναγκάζονται να παραδώσουν αγωγούς στη νεοσύστατη PipeChina. Σύμφωνα με ειδικούς, αυτό θα μπορούσε να ενθαρρύνει τις δραστηριότητες εξερεύνησης και παραγωγής και συνεπώς την εγχώρια παραγωγή. Επίσης, έχοντας έναν ανεξάρτητο φορέα εκμετάλλευσης αγωγών, το κατώφλι μειώνεται για να εισέλθουν στην αγορά μικρότερα μέρη.

Η δέσμευση του Προέδρου Xi να επιτύχει ουδετερότητα άνθρακα έως το 2060 ήταν μια σημαντική ανακάλυψη για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, καθώς η Κίνα είναι ο μεγαλύτερος εκπομπός αερίων του θερμοκηπίου στον κόσμο. Ως εκ τούτου, η προσδοκία της PetroChina ότι η κατανάλωση φυσικού αερίου θα αυξηθεί σημαντικά ακούγεται αντίθετη. Ωστόσο, όταν λαμβάνονται υπόψη οι περιορισμοί των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η ποσότητα CO2 που εκπέμπεται από τα ορυκτά καύσιμα, η πρόβλεψη έχει πιο νόημα.

Πρώτον, το φυσικό αέριο είναι μακράν το καθαρότερο ορυκτό καύσιμο. Ειδικά για την παραγωγή ενέργειας, όπου το αέριο ανταγωνίζεται τον άνθρακα και η διαφορά είναι προφανής. Το μέσο βάρος του CO2 που εκπέμπεται για την παραγωγή ενός εκατομμυρίου Btu (βρετανικές θερμικές μονάδες) είναι 215lb για τον άνθρακα και «μόλις» 117lb για το φυσικό αέριο.

Η Κίνα είναι μακράν ο μεγαλύτερος επενδυτής σε ανανεώσιμες πηγές στον κόσμο. Οι επενδύσεις ενθαρρύνονται όχι μόνο από περιβαλλοντικές ανησυχίες αλλά και από οικονομικά ζητήματα. Ο στόχος της Κίνας είναι να κυριαρχήσει στις βιομηχανίες του μέλλοντος, όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Οι οικιακές εγκαταστάσεις, επομένως, έχουν εκτοξευθεί στα ύψη. Από τεχνική άποψη, η διαλείπουσα φύση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας απαιτεί μια εναλλακτική λύση για την εξισορρόπηση του δικτύου όταν ο Ήλιος δεν λάμπει και ο άνεμος δεν φυσά.

Τα ευνοϊκά χαρακτηριστικά του φυσικού αερίου σε ό, τι αφορά τις εκπομπές CO2 και τα δυσμενή χαρακτηριστικά των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σχετικά με τον διαλείποντα χρόνο καθιστούν το αέριο σημαντικό μέρος του ενεργειακού συστήματος.

Οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων της Κίνας δεν μπόρεσαν να ταιριάξουν την οικονομική ανάπτυξη της χώρας, πράγμα που σημαίνει ότι η εξάρτηση από ξένους παραγωγούς έχει γίνει πραγματικότητα. Δεκαετίες νωρίτερα, η Κίνα μπόρεσε να διατηρήσει τη σχετική αυτάρκεια, αλλά τα μικρά εγχώρια αποθέματα και οι φθηνότερες εισαγωγές δημιούργησαν μια νέα πραγματικότητα. Η ενεργειακή ασφάλεια αποτελεί αυξανόμενο πονοκέφαλο για την ηγεσία στο Πεκίνο, καθώς οι ωκεανοί του κόσμου εξακολουθούν να κυριαρχούνται από τις ΗΠΑ.

Στην περίπτωση του φυσικού αερίου, πολλοί σημαντικοί αγωγοί έχουν κατασκευαστεί με την πάροδο των ετών που το συνδέουν με φιλικά έθνη. Οι εισαγωγές από την Κεντρική Ασία διευκολύνονται μέσω τριών μεγάλων αγωγών που μπορούν να μεταφέρουν 55 bcm ετησίως, από τη Μιανμάρ 12 bcm και από τη Ρωσία 38 bcm. Το Πεκίνο και η Μόσχα διαπραγματεύονται επί του παρόντος επίσης τον αγωγό Power of Siberia-2, ο οποίος θα ενίσχυε ακόμη περισσότερο τις οικονομικές και πολιτικές σχέσεις των χωρών.

Η κατανάλωση φυσικού αερίου στην Κίνα έχει πληγεί λόγω του Covid-19. Η κατανάλωση αυξήθηκε κατά «μόλις» 1,5 τοις εκατό τους πρώτους έξι μήνες του τρέχοντος έτους. Ωστόσο, η ανάπτυξη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού αυξήθηκε ξανά με αύξηση 3,9%. Καθώς ο χειμώνας είναι ορατός, η ανάπτυξη πιθανότατα θα διατηρηθεί δυναμική. 

Οι Κινέζοι καταναλωτές, επιπλέον, μπορούν να κάνουν χρήση ευνοϊκών τιμών ενέργειας για τα φορτία που αποστέλλονται όπως το ΥΦΑ. Ενώ οι εισαγωγές αγωγών είναι ελαφρώς χαμηλές για το 2020, το LNG προβλέπεται να αυξηθεί κατά σχεδόν επτά τοις εκατό. Αν και το κόστος μεταφοράς για το πρώτο είναι υψηλότερο σε σύγκριση με το δεύτερο, οι μακροπρόθεσμες συμβάσεις αποδείχθηκαν δυσμενείς σε σύγκριση με τις συνθήκες της αγοράς υγραερίου.

Ανεξάρτητα από τις μελλοντικές εξελίξεις των τιμών, οι κινεζικές εταιρείες θα αυξήσουν τη χρήση φυσικού αερίου στα ενεργειακά τους χαρτοφυλάκια. Ως εκ τούτου, αναμένετε ότι η Κίνα θα παραμείνει το επίκεντρο των ενεργειακών εταιρειών λόγω του οικονομικού δυναμικού της σε έναν κόσμο μετά τον Covid όπου ο αποκαρβονισμός είναι βασικός.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο Oilprice.com