Υπόθεση Κικίλια - Αρκουμανέα - Καταστροφή με όρους life style

ταν ορίστηκε πρόεδρος του ΕΟΔΥ (του αμαρτωλού πρώην ΚΕΕΛΠΝΟ) ο οικονομολόγος Παναγιώτης  Αρκουμανέας, η ερώτηση "από πού κι ως πού" διατυπωνόταν ακόμη και μέσα στη ΝΔ.

Και η μόνη απάντηση που βρισκόταν ήταν ότι πρόκειται για προσωπικό και οικογενειακό φίλο του υπουργού Υγείας Βασίλη Κικίλια.

Οπως συχνά συμβαίνει, ο υπουργός βόλεψε τον φίλο. Είχε, λέει, περάσει και από το γραφείο του Ν. Κακλαμάνη στο υπουργείο Υγείας, οπότε κάτι ήξερε για το "χώρο".

Στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έφεραν αντίρρηση γιατί τότε ο Κικίλιας ήταν πρόσωπο στο οποίο επένδυαν πολιτικά και δεν υπήρχε η πανδημία για να ξεδιπλώσει τα... προσόντα του.

Ύστερα ήρθε η καταστροφή: Απώλεια ελέγχου στη διαχείριση της υγειονομικής κρίσης, εφιαλτικός αριθμός θανάτων και διασωληνώσεων, κατάρρευση σε δημόσια νοσοκομεία, αποκαλύψεις εγκληματικών λαθών και παραλείψεων, δημοσκοπήσεις που αποτυπώνουν την κοινωνική απογοήτευση για την κυβερνητική πολιτική δημόσιας υγείας.

Τις επιπτώσεις της αμέλειας και της ελαφρότητας, αν όχι του δόλου, του ΕΟΔΥ, τις ξέρουν πολύ καλά οι Δραμινοί. Η αρρώστια και ο θάνατος κατέκλυσαν την πόλη τους χωρίς οι ίδιοι να ξέρουν τίποτα για το κακό που απλωνόταν γιατί δεν γίνονταν τεστ και γιατί ο ΕΟΔΥ ανακοίνωνε νούμερα πολύ χαμηλότερα των πραγματικών. Το καλοκαίρι είχαν ανάλογα βιώματα σε τουριστικά νησιά, όπως η Πάρος και η Αντίπαρος, που χτυπήθηκαν ανελέητα από την πανδημία με τον ΕΟΔΥ να συσκοτίζει την καταστροφή.

Η ουσία είναι ότι το πουλόβερ του Μωυσή άρχισε να ξηλώνεται. Και το ξεγύμνωμά του δεν οφείλεται τόσο στην κριτική της αντιπολίτευσης όσο στα σκάγια που ξεφεύγουν από τους μικρούς "γαλάζιους" εμφυλίους, θεσμικούς και εξωθεσμικούς.

Ετσι θα γινόταν. Κάποια στιγμή θα άρχιζαν να τσακώνονται οι φράξιες της εξουσίας είτε για τη μοιρασιά  είτε για την απαλλαγή από τις ευθύνες της αποτυχίας. Συμβαίνει το δεύτερο και άρχισε νωρίτερα απ όσο αναμενόταν.