Η αφόδευση του εφοπλιστή

Η δήλωση του Π. Λασκαρίδη ότι οι πλοιοκτήτες μπορούν να χέσουν πάνω στον πρωθυπουργό, τόσο πολύ δεν τον χρειάζονται και δεν τον υπολογίζουν, είναι εμβληματική και θα μείνει στην ιστορία αυτής της κυβέρνησης.

Γιατί:

-Αποδεικνύει πόσο υποκριτική και δουλοπρεπής είναι η στάση της κυβέρνησης απέναντι στο μεγάλο κεφάλαιο. Τα παγουρίνο της οικογένειας Λασκαρίδη διαφημίστηκαν σαν εθνική ευεργεσία από σπουδαίους ευπατρίδες. Εγινε, δηλαδή, κάθε προσπάθεια για να φτιαχτεί προφίλ κοινωνικής ευαισθησίας για μια οικογένεια που προφανώς δεν της αναλογεί.

-Κάνει ορατή τη σύγκριση της εικόνας της κυβέρνησης στα ελληνικά και στα ξένα ΜΜΕ. Στο εγχώριο μιντιακό σύστημα κυριαρχούν οι χαριεντισμοί με υπουργούς, η πλειοδοσία δημοσιογράφων σε εγκώμια για το κυβερνητικό έργο, η διατύπωση ερωτήσεων που διευκολύνουν τους υπουργούς, η αντιπολίτευση στην αντιπολίτευση. Εκτός συνόρων η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Ο υπουργός Τουρισμού Χάρης Θεοχάρης εκτέθηκε στο BBC ανήμπορος να σταθεί απέναντι σε έναν δημοσιογράφο που έκανε με αξιοπρέπεια και αξιοπιστία τη δουλειά του και ο υπουργός Ναυτιλίας Γ. Πλακιωτάκης έμεινε άλαλος ακούγοντας τις προσβολές του Π. Λασκαρίδη για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση για τις οποίες δεν είχε προειδοποιηθεί.

-Αναδεικνύει την κατασκευή της πραγματικότητας από έναν πανίσχυρο προπαγανδιστικό μηχανισμό. Στα social media η... αφόδευση του Π. Λασκαρίδη πάνω στον πρωθυπουργό ήταν πρώτο θέμα, ενώ για τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και τα δελτία ειδήσεων δεν υπάρχει. Οι πολίτες ενδιαφέρονται, οι περισσότεροι διαμορφωτές της κοινής γνώμης αδιαφορούν ή, ακριβέστερα, δεν ενοχλούνται από τα περιττώματα για να το πούμε με όρους Λασκαρίδη.