Καταφύγιο στα 4.554 μέτρα για διανυκτέρευση στις Αλπεις!

Το Βασίλισσα Μαργαρίτα, το ιστορικό ορεινό κατάλυμα στις ιταλικές Αλπεις, βρίσκεται ακριβώς στα σύνορα Ιταλίας-Ελβετίας και προσεγγίζεται μέσω πολυήμερης ορεινής πεζοπορίας

Σε ύψος 4.554 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, το Rifugio Capanna Regina Margherita (Καταφύγιο Βασίλισσα Μαργαρίτα) είναι το κατάλυμα με το μεγαλύτερο υψόμετρο στον κόσμο. Πρόκειται για ένα τριώροφο μεταλλικό κτίριο –σαν μεταλλικό κουτί– κτισμένο σχεδόν στην κορυφή των Ποινινών Αλπεων, στα σύνορα μεταξύ Ιταλίας και Ελβετίας, όσο στο χείλος ενός γκρεμού. Αποστολή του BBC αναφέρει ότι στη μία πλευρά του κτιρίου εκτείνεται μια απότομη χιονοπλαγιά, ενώ στην άλλη υπάρχει το απόλυτο κενό – ένα κατακόρυφο κενό αέρα βάθους ενός χιλιομέτρου.

Το ορεινό συγκρότημα Μόντε Ρόζα στις ανατολικές Ποινινές Αλπεις είναι μια από τις υψηλότερες κορυφές της οροσειράς, σε ελαφρώς χαμηλότερο υψόμετρο από το φημισμένο Λευκό Ορος των Δυτικών Αλπεων.

Το τοπίο στις Ποίνινες Αλπεις είναι μαγευτικό (Fondo Ambiente Italiano)

Εδώ κατασκευάστηκε μια ιταλική εγκατάσταση για επιστημονικές έρευνες και καταφύγιο ορειβατών, που πήρε το όνομά του από την τότε βασίλισσα της Ιταλίας Μαργαρίτα της Σαβοΐας. Η μονάρχης, γνωστή για την περιπετειώδη και αθλητική φύση της, επέμεινε να ανεβεί η ίδια στο καταφύγιο για τα εγκαίνιά του το 1893 και να διανυκτερεύσει εκεί.

Πάγοι καλύπτουν σχεδόν όλον τον χρόνο την είσοδο του καταφυγίου (Facebook/RAI)

Πάνω από έναν αιώνα αργότερα, το καταφύγιο εξακολουθεί να στηρίζει την επιστημονική έρευνα, λειτουργώντας παράλληλα ως ορεινό κατάλυμα (rifugio) που προσφέρει λιτή διαμονή και εντυπωσιακή πανοραμική θέα. Η πεζοπορία στα μονίμως χειμερινά τοπία του ορεινού όγκου έχει εξελιχθεί σε δημοφιλή διαδρομή. Σύμφωνα με το BBC, περίπου 30.000 πεζοπόροι φτάνουν κάθε χρόνο στην κορυφή και 4.000 διανυκτερεύουν στα «υψηλότερα κρεβάτια της Ευρώπης».

Η τριήμερη οργανωμένη πεζοπορία και αναρρίχηση απαιτεί τη χρήση κραμπόν (μεταλλικά εξαρτήματα με καρφιά ή δόντια που προσαρμόζονται κάτω από τις ορειβατικές μπότες) και σχοινιών. Η διαδρομή προς το καταφύγιο περιλαμβάνει μια εντυπωσιακή υψομετρική διαφορά –από τα 1.200 στα 4.554 μέτρα μέσα σε μόλις δύο ημέρες– και απαιτεί σταδιακή εγκλιμάτιση, με λίγες ώρες πεζοπορίας και αναρρίχησης, ειδικά την πρώτη ημέρα.

Ορειβάτες ανεβαίνουν στο καταφύγιο μέσω τριήμερων οργανωμένων αναβάσεων (Capanna Margherita)

Οι υπόλοιπες δύο ημέρες περιλαμβάνουν σχετικά γρηγορότερες αναρριχήσεις πάνω σε παγωμένα βράχια –που συχνά προκαλούν ίλιγγο ακόμα και στους πιο έμπειρους ορειβάτες– μέσα στα σύννεφα. Εξαντλημένοι από τη δοκιμασία και το κρύο, οι τολμηροί ορειβάτες καταφθάνουν στο καταφύγιο, που περιλαμβάνει μια τραπεζαρία στο ισόγειο και δύο ορόφους με κουκέτες. Η θέα έξω από το κτίριο κόβει την ανάσα, σύμφωνα με το BBC. Οι καιρικές συνθήκες σε κάθε εποχή του χρόνου αναδεικνύουν τις προκλήσεις της ζωής στην κορυφή της Ευρώπης.

Οι καταιγίδες και οι κεραυνοί κάνουν το καταφύγιο να σείεται λες και συμβαίνει σεισμός. Οι προμήθειες των ορειβατών, που περιλαμβάνουν μπόλικες ποσότητες σκόνης σοκολάτας για ρόφημα, μεταφέρονται με ελικόπτερο και όταν ο καιρός είναι άθλιος και η βροχή ή η έντονη χιονόπτωση πέφτουν με ορμή πάνω στα παράθυρα νιώθουν πλήρως αποκομμένοι από τον κόσμο.

Το λιτό ισόγειο του καταφυγίου λειτουργεί ως χώρος συγκέντρωσης και τραπεζαρία (Capanna Margherita)

Σύντομα οι ορειβάτες ανακαλύπτουν ότι η προσαρμογή τους στο υψόμετρο είναι δυσκολότερη από όσο υπολόγιζαν, καθώς μόλις ηρεμήσουν από την ανάβαση υποφέρουν από πονοκεφάλους και ναυτία. Η ζωή σε κάθε ορεινό καταφύγιο χαρακτηρίζεται από τη συμβίωση – οι ορειβάτες μοιράζονται τις κουκέτες του στενού κοιτώνα κάθε ορόφου για ύπνο, όπως και τις μόλις δύο τουαλέτες χωρίς ντουζιέρες και βοηθούν ο ένας τον άλλο να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους.

Αλλά μόλις ξυπνούν το επόμενο πρωί, μετά από έναν ληθαργικό ύπνο, γνωρίζονται καλύτερα μεταξύ τους και απολαμβάνουν την εμπειρία τους – και τη μαγευτική θέα των Αλπεων, που κόβει την ανάσα. Ο ανταποκριτής του BBC που ανέβηκε στο καταφύγιο το χαρακτηρίζει «μαγευτικό» και επισημαίνει ότι η πραγματική μαγεία του δεν είναι τόσο η τοποθεσία, όσο ότι φέρνει ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων τόσο κοντά.