Οταν ο Μικ Τζάγκερ έμαθε τι σημαίνει σεβασμός στο Μαρανέλο

Ηταν το μακρινό 1985 όταν ο σούπερ σταρ των Rolling Stones πέρασε τις πύλες της Ferrari για να παραλάβει το προσωπικό του 288 GTO. Η πραγματική ιστορία 

Το ημερολόγιο έδειχνε 1985, αλλά στο Μαρανέλο, σε αυτή τη μικρή ιταλική πόλη που μάλλον θα ήταν σχεδόν άγνωστη αν δεν είχε εκεί την έδρα της η σημαντικότερη εταιρεία κατασκευής σπορ αυτοκινήτων, ο χρόνος είναι μια σχετική έννοια. Το Μαρανέλο εκφράζει το διάνυσμα που τεντώνεται ανάμεσα στον μύθο και την κεκτημένη της ταχύτητας.

Εκείνη τη μέρα η ατμόσφαιρα μύριζε φρέσκια κόκκινη μπογιά και καθαρή, ανόθευτη ροκ-εν-ρολ αλαζονεία. Ο Μικ Τζάγκερ δεν περπατούσε απλώς στις εγκαταστάσεις της Ferrari. Μάλλον λικνιζόταν σαν αιρετικός αρχιερέας που μπαίνει σε ιερό τόπο της αυτοκίνησης. Οι μηχανικοί με τις λερωμένες φόρμες άφησαν τα γαλλικά κλειδιά για να κοιτάξουν τον άνθρωπο που είχε κάνει τον κόσμο να χορεύει στους ρυθμούς της «Συμπάθειας για τον Διάβολο».

Ο λόγος της επίσκεψης δεν ήταν μια απλή αγορά. Ηταν η τελετή παραλαβής του απόλυτου αυτοκινητικού δισκοπότηρου, του Ferrari GTO.  Το 288 GTO ήταν ένα μηχανικό γλυπτό που έκανε ακόμη και τις πιο ακραίες ροκ περιοδείες των Rolling Stones να μοιάζουν με σχολικές εκδρομές. Ενα από τα μόλις 272 αντίτυπα που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Οπως κάθε Ferrari, οι χαμηλοί αριθμοί παραγωγής για το GTO είχαν ως στόχο να προσφέρουν ένα αποκλειστικό προϊόν στον ενθουσιώδη αγοραστή. Ο αριθμός των 288 GTO που κατασκευάστηκαν όντως συμμορφωνόταν στην ελάχιστη απαίτηση των 200 αντιτύπων που απαιτούσε η FIA, ενώ το εργοστάσιο παρήγαγε 72 ακόμη αυτοκίνητα για να ευχαριστήσει την οικογένεια Ανιέλι, κάποιον οδηγό της F1 ή οποιονδήποτε άλλον που ο commendatore Εντσο Φεράρι θα ενέκρινε.

Ο Τζάγκερ ήταν ένας τέτοιος.

Ο Τζάγκερ παραλαμβάνει στο Μαρανέλο το προσωπικό του 288 GTO (Ferrari / Sotheby’s)

Αρχικά σχεδιασμένο ως «homologation special», με μοτέρ V8, χωρητικότητα 2,8 λίτρων, δύο τουρμπίνες, απόδοση 400 ίππων στα 1.160 κιλά, επιθετικό και πανέμορφο, το 288 GTO ήταν ικανό να στείλει τον οδηγό στην κόλαση –και πάλι πίσω– πριν καν προλάβει να κουμπώσει μια γερή τρίτη σχέση στο χειροκίνητο κιβώτιο με την κλασική, ανοιχτή μεταλλική «χτένα».

Αν δεν ήξερες τι έκανες με δαύτο, θα μπορούσε να σε στείλει άψαλτο πιο γρήγορα και από τις κόκες που ρούφαγε ο Τζάγκερ. Οχι ότι ο Μικ ενδιαφερόταν και τόσο να ξεζουμίσει ένα 288 GTO. Ομως εκείνη την εποχή τούτο το σαγηνευτικό φεραρικό ήταν το λεγόμενο «the it car». Κι αυτός, ως μέγκα σταρ, έπρεπε να έχει ένα τέτοιο, μαζί με τα άλλα ακριβά παιχνίδια του.

Φήμες λένε πως τα θρασύτατα σαρκώδη χείλια του Τζάγκερ, μπροστά στο κατακόκκινο αμάξωμα άφησαν για λίγο το μόνιμο, ειρωνικό μειδίαμα στα χείλη και το περιεργάστηκαν με απορία. Το ιταλικό φως αντανακλούσε στις μεταλλικές καμπύλες, που είχαν σχεδιαστεί από τον μετρ Λεονάρντο Φιοραβάντι του οίκου Πινινφαρίνα.

Η σημερινή αξία των Ferrari 288 GTO εκτιμάται από 3,9 εκατ. έως 9,1 εκατ. ευρώ, αναλόγως της κατάστασής τους (Ferrari / Sotheby’s)

Για τον Μικ το GTO ήταν απλώς η οπτικοποίηση των δικών του στίχων: το ζην επικινδύνως σπάζοντας τα στερεότυπα. Ηταν μια καθαρόαιμη αγωνιστική μηχανή με άδεια κυκλοφορίας, ένα όπλο μαζικής γοητείας φτιαγμένο για δρόμους και πίστες που τώρα περίμεναν το πιο διάσημο κακό παιδί της Βρετανίας να τους διδάξει τι σημαίνει σεβασμός.

Οταν ο κινητήρας έπαιρνε μπροστά ο ήχος δεν ήταν απλώς βρυχηθμός. Ηταν μουσική συμφωνία μετάλλου και έκρηξης, κάτι που παρέπεμπε στη ροκ ψυχή του Μικ. Εκείνη τη μέρα στο Μαρανέλο δύο διαφορετικοί κόσμοι υπερβολής είχαν μόλις συνυπάρξει. Λέγεται πως, μετά από δεκαετίες ιδιοκτησίας του, το 2014 ο Τζάγκερ πούλησε το Ferrari 288 GTO σε βρετανό συλλέκτη. Θα πρέπει να ήταν η μακροβιότερη σχέση συμβίωσης του Μικ.