50 χρόνια μετά - Πώς η FIAT μεταμόρφωσε το αθώο 131 Mirafiori σε «όπλο» των ράλι

Ήταν ένα απλό οικογενειακό αυτοκίνητο στα ‘70s. Έγινε νικητής στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Και ο οίκος RM Sothby’s μόλις πούλησε ένα έξοχο δείγμα της έκδοσης Stradale

Ο μεγάλος Βάλτερ Ρερλ, παγκόσμιος πρωταθλητής των ράλι και θρύλος εν ζωή, έχει δηλώσει ότι το αγωνιστικό FIAT 131, που τότε οδηγούσε ως εργοστασιακός οδηγός της ιταλικής ομάδας, ήταν πιο φιλικό στο όριο από τον ανταγωνιστή του, το αντίστοιχο αγωνιστικό Ford Escort. Το προαναφερόμενο πάντως ήταν δυνατότερο – κάποιους 280 ίππους έβγαζε το Ford σε σχέση με τα 245 PS που απέδιδε το ιταλικό.

Οπως, λοιπόν, χαρακτηριστικά είχε δηλώσει ο ψηλός (βλ. δίμετρος θείος Βάλτερ), θεωρούσε ότι μπορούσε να διορθώνει ακόμα και με το ένα χέρι. Βέβαια, κοτζάμ Ρερλ ήταν αυτός, οπότε αν σας τύχει κάνα τέτοιο, καλό θα είναι να κάνετε ό,τι μπορείτε με αμφοτέρας τας χείρας. Οπως και να ’χει, η ουσία είναι ότι ακριβώς μισό αιώνα πριν, η FIAT είχε πάρει το οικογενειακό και ευρύχωρο, για τα μέτρα της τότε εποχής, 131 Μirafiori και με τη συνδρομή του Bertone και της Abarth το μετέτρεψε σε εστιασμένο «όπλο».

Πήγαν στον αγύριστο οι δύο πίσω πόρτες, καλώς ήλθαν αεραγωγοί, τονισμένα «φτερά», ελαφρωμένες μπροστινές πόρτες από αλουμίνιο, καπό και θόλοι από συνθετικό υλικό, δίαιτα ώστε να ζυγίζει περί τα 1.000 κιλά και μαζί όλη η αγωνιστική πραμάτεια των καιρών εκείνων – όταν δηλαδή δεν είχε μπει ακόμα το εξωπραγματικό Group B, με τετρακινήσεις, τούρμπο, δυσθεώρητες ιπποδυνάμεις και πρόωρους θανάτους.

Δίθυρο, «πρησμένο» και μυθικό. Η έκδοση δρόμου διέφερε δραστικά από το Mirafiori της διπλανής πόρτας

Για να πάρει η FIAT την πιστοποίηση, την περιβόητη homologation, έπρεπε να κατασκευάσει 400 αντίτυπα της έκδοσης δρόμου – στα ιταλικά, Stradale. Αυτό που βλέπετε είναι ακριβώς ένα τέτοιο. Το 131 Abarth Rally Stradale, λοιπόν, είχε ανεξάρτητη ανάρτηση μπροστά και πίσω, δισκόφρενα παντού και, κυρίως, κάτω από το καπό, το 16βάλβιδο μοτέρ με τους δύο εκκεντροφόρους επί κεφαλής, περιποιημένους από την Abarth.

Το αποτέλεσμα επί του πεδίου (βλ. πολεμικές ειδικές διαδρομές) ήταν καλύτερο του αναμενομένου: η FIAT κατέκτησε το Πρωτάθλημα Κατασκευαστών το 1978, το 1979 και το 1980 καθώς και τον αντίστοιχο τίτλο του Πρωταθλήματος Οδηγών το 1978 και το 1980 – το ένα με τον Μάρκου Άλεν και το τελευταίο με τον Ρερλ. Κοινώς, το 131 Abarth αποτέλεσε τη ραχοκοκαλιά αυτής της κυριαρχικής πορείας, εδραιώνοντας για τα καλά τη φήμη της FIAT στην ιστορία των αγώνων.

Το συγκεκριμένο Σύμφωνα με τον πωλητή που έχει έδρα στην Ελβετία, αν και το αρχικό ιστορικό του αυτοκινήτου που βλέπετε παραμένει άγνωστο, στα μέσα της δεκαετίας του 2010 είχε περιέλθει στην κατοχή ενός στελέχους της Λέσχης Αυτοκινήτου του Λουξεμβούργου (Automobile Club of Luxemburg). Ο εν λόγω κύριος συντηρούσε τακτικά το 131 Abarth από το 2016 έως τον Μάρτιο του 2022, όπως αποδεικνύεται από σχετικά τιμολόγια που υπάρχουν στο συνοδευτικό αρχείο.

Η έκδοση δρόμου (Stradale) ήταν η κάρτα εισόδου στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλι της δεκαετίας του ’70

Τον Ιούλιο του 2022, το Fiat πωλήθηκε στον σημερινό ιδιοκτήτη, έναν συλλέκτη με έδρα στην Ελβετία. Αυτός ανέθεσε, όπως περιγράφει η αγγελία, μία υψηλού επιπέδου, προσεκτική αποκατάσταση, με σεβασμό στην αυθεντικότητα, η οποία περιλάμβανε ανακατασκευή της κεφαλής του κινητήρα με νέους εκκεντροφόρους και ρύθμιση των βαλβίδων.

Το καρμπιρατέρ ανακατασκευάστηκε και τοποθετήθηκαν νέα μπουζί. Οι περαιτέρω εργασίες συντήρησης περιλάμβαναν την τοποθέτηση νέων ιμάντων, βάσεων κινητήρα, τελικού εξάτμισης και μπαταρίας, ενώ παράλληλα ανακατασκευάστηκε το σύστημα ανάφλεξης και έγινε ο απαραίτητος έλεγχος και αποκατάσταση του ηλεκτρικού συστήματος. Τέλος, τα καθίσματα επενδύθηκαν εκ νέου και έγιναν προσεκτικές διορθωτικές επεμβάσεις στο χρώμα Rosso Arancio. Μην κάνετε όνειρα.

Το Σάββατο που μας πέρασε, το εικονιζόμενο FIAT 131 Abarth Rally Stradale άλλαξε «χέρια» έναντι €122.000