Η φύση και η ένταση του φαινομένου Μητσοτάκης
Δεν υπάρχει γι’ αυτόν τίποτε, μόνο η ένταση των καιρικών φαινομένων και ο ίδιος. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση, όπως έχει αποδειχτεί επανειλημμένα, ακόμα και σε μια εθνική τραγωδία να υποβάλει τον εαυτό του στη δοκιμασία της αυτοκριτικής και της συγγνώμης
Υπάρχουν στιγμές που η φύση και η ένταση των καιρικών φαινομένων ξεπερνούν κάθε ανθρώπινο σχεδιασμό και κάθε επιχειρησιακή δυνατότητα».
Η απαισιόδοξη αυτή εκτίμηση περιλαμβάνεται στην κυριακάτικη ανάρτηση του πρωθυπουργού για τις πυρκαγιές. Και θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει ότι υπάρχει κάποια αλήθεια σ’ αυτήν, καθώς όντως υπάρχουν στιγμές που η φύση μάς ξεπερνάει και μας εκδικείται, αν ο ίδιος ο πρωθυπουργός δεν την είχε διαψεύσει κατηγορηματικά και σε όλους τους τόνους σε άλλες περιπτώσεις. Οταν έκανε τις φωτιές και τις πλημμύρες πολιτικό όπλο, κατηγορώντας τους αντιπάλους του με βαρύτατους χαρακτηρισμούς. Και αποδίδοντας όλες τις ευθύνες σ’ αυτούς, αφού φαίνεται ότι τότε η φύση δεν είχε ξεπεράσει ακόμα τον ανθρώπινο σχεδιασμό.
Απαριθμεί λοιπόν στην ίδια ανάρτηση, και ενώ η μισή Ελλάδα ακόμα καίγεται, τη μεγάλη προσπάθεια της κυβέρνησής του, τα σπουδαία της έργα στην πρόληψη και την καταστολή, τα σύγχρονα μέσα με τα οποία προίκισε τη χώρα. Και δεν αισθάνεται καμιά ανάγκη να ψελλίσει έστω μια λέξη για κάποιες αδυναμίες και ατέλειες στον κρατικό μηχανισμό, στην οργάνωση της άμυνας απέναντι στις φωτιές, στη σχέση δόμησης και δάσους. Ούτε μια χαραμάδα στη στιλπνή πολιτική της κυβέρνησής του, έτσι που τελικά να βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι όλα καλά κι όλα ωραία, αλλά μας φταίει ο καιρός, ή ο Θεός, ή η ατυχία μας. Αυτά όχι από κάποιον κλώνο του, αλλά από τον ίδιο Μητσοτάκη, που πριν από λίγα χρόνια έστηνε στον πάσσαλο της ατίμωσης τον προκάτοχό του γιατί δεν συνόδευσε τη συγγνώμη του στον λαό με παραιτήσεις.
Υπάρχουν ουκ ολίγες επισημάνσεις από τα κόμματα της αντιπολίτευσης για την υποτίμηση στην πράξη του κινδύνου της φωτιάς. Υπάρχει η ανακοίνωση των δασοπυροσβεστών, που χαρακτηρίζει υποκριτικό το πένθος της κυβέρνησης για τους νεκρούς πυροσβέστες. Υπάρχουν οι δηλώσεις του υπουργού Πολιτικής Προστασίας, που χαρακτήριζε τους εποχικούς δασοπυροσβέστες εισβολείς επειδή διεκδικούσαν τα στοιχειώδη. Υπάρχει το πόρισμα Γκολντάμερ, που ως αντιπολίτευση ο Μητσοτάκης συμφώνησε στην κατάρτισή του, αλλά ως κυβέρνηση το έβαλε στο συρτάρι. Υπάρχουν δεκάδες καταγγελίες από έμπειρους και αρμόδιους για υποστελέχωση του πυροσβεστικού σώματος και σοβαρές ελλείψεις μέσων. Και βέβαια υπάρχει η καθημερινή εμπειρία όλων μας, ότι κάτι δεν πάει καλά σ’ αυτό το κρίσιμο και ευαίσθητο θέμα.
Τελικά υπάρχουν όλα αυτά, έστω υπερβολικά, έστω αποτέλεσμα της οργής και του πένθους, έστω με αντιπολιτευτική δραματοποίηση. Υπάρχουν και οι νεκροί πυροσβέστες και η τεράστια οικολογική καταστροφή. Αλλά τελικώς… Μητσοτάκης. Δεν υπάρχει γι’ αυτόν τίποτε, μόνο η ένταση των καιρικών φαινομένων και ο ίδιος. Δεν υπάρχει δηλαδή περίπτωση, όπως έχει αποδειχτεί επανειλημμένα, ακόμα και σε μια εθνική τραγωδία να υποβάλει τον εαυτό του στη δοκιμασία της αυτοκριτικής και της συγγνώμης. Ετσι που να σκέφτεσαι ότι είναι η φύση και η ένταση του φαινομένου Μητσοτάκης που ακυρώνει κάθε αισιοδοξία για το αύριο. Στις φωτιές, την ασφάλεια, την προστασία των ανθρώπων και του εθνικού μας πλούτου…
Πηγή: efsyn