Ο Μακρόν θρηνεί την κατακόρυφη πτώση της ΕΕ σαν να μην είναι ένας από τους πιλότους

Μετά από μια ακόμη υποχώρηση στην Ουάσινγκτον, ο Μακρόν κατηγορεί τους πάντες εκτός από τον εαυτό του, καθώς η οικονομία, η ενεργειακή ασφάλεια και η εξουσία της Γαλλίας καταρρέουν.

Έτσι, ο μεγάλος κακός πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, μόλις κατάφερε να πιέσει τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν και την ΕΕ ώστε να απορρίψουν το πολύτιμο ντίζελ «των βροχερών ημερών» από τα στρατηγικά τους αποθέματα.

Γιατί; Επειδή ο Τραμπ, απειλώντας με μια καταστροφική διακοπή των εξαγωγών ντίζελ προς την Ευρώπη, ήθελε να διατηρήσει τις εγχώριες τιμές βενζίνης σε υψηλά επίπεδα ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ τον επόμενο μήνα.

«Αποφασίσαμε να απελευθερώσουμε στρατηγικά αποθέματα ντίζελ και αργού πετρελαίου, υπό τον συντονισμό του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας - ο οποίος θα συνεδριάσει τις επόμενες ώρες ή ημέρες για να οργανώσει αυτό... Αυτή η διαδικασία θα ξεκινήσει δίνοντας προτεραιότητα στο ντίζελ», δήλωσε ο Μακρόν.

Περιμένετε, δεν είναι ακριβώς τα ίδια στρατηγικά αποθέματα που έχουν προκαλέσει στις Βρυξέλλες μια συλλογική νευρική κρίση λόγω των επικείμενων χειμερινών ελλείψεων; Ε, τι να κάνει ένας ηγέτης όταν είναι απλώς ένα αβοήθητο, αθώο μικρό γρανάζι σε μια μεγάλη πολυμερή μηχανή της G7; Δεν είναι ότι ο Μακρόν μηχανεύεται άμεσα αυτή την αυτοπροκαλούμενη καταστροφή με οποιαδήποτε έννοια, σωστά;

Ω, περίμενε. Δεν έχει τελειώσει ακόμα το σκάψιμο.

«Σε κάθε περίπτωση, η Γαλλία θα καταβάλει αυτή την προσπάθεια όσον αφορά τα δικά της αποθεματικά, κάτι που αντανακλά επίσης την επιθυμία να στείλει ένα σαφές μήνυμα στην αγορά», πρόσθεσε ο Μακρόν. Ναι, τα μηνύματα είναι περίπου τόσο ανεπαίσθητα όσο ένα φωτοβολίδα στο πρόσωπο.

Οραματιστές Ευρωπαίοι ηγέτες όπως ο Μακρόν έχουν παραδώσει προ πολλού το τιμόνι στην Ουάσινγκτον επειδή προφανώς πίστευαν ότι ήταν καλύτερη εικόνα στα μάτια της Ουκρανής φίλης τους, Ζελένσκι, από το να ασχοληθούν με τη Ρωσία και το φθηνό φυσικό αέριο της.

Και τώρα έχουμε άλλη μια συνθηκολόγηση του Μακρόν απέναντι σε έναν πιο πρόσφατο μπαμπούλα για τον οποίο γκρινιάζει στην παγκόσμια σκηνή: τον Τραμπ.

Όλο αυτό το δράμα κορυφώθηκε εν μέσω επίσημης επίσκεψης στη Μαδρίτη, όπου ο Μακρόν πέρασε από ένα τοπικό πανεπιστήμιο για να εκφράσει μερικές πρωτοποριακές σκέψεις για την Ευρώπη μαζί με εξέχουσες προσωπικότητες του ισπανικού πολιτισμού. Ένας ντόπιος συγγραφέας έβαλε ένα σόφτμπολ ακριβώς στο κέντρο του πιάτου, επικαλούμενος τον Τραμπ και την παγκόσμια άνοδο του λαϊκισμού ταυτόχρονα με τον φασισμό, για να τους παρουσιάσει ως υπαρξιακή απειλή για τη δημοκρατία. Κάτι που, φυσικά, ήταν το απόλυτο σύνθημα για τον Μακρόν να εξηγήσει τίνος φταίει στην πραγματικότητα αυτό το χάος. Και η σύντομη απάντηση είναι: απολύτως, κατηγορηματικά όχι δικό του.

«Το μεγάλο πλήγμα για τη Γαλλία ήταν η κρίση του 2008-2012. Και ποιος πλήρωσε τον λογαριασμό; Οι μεσαίες τάξεις. Ακόμα και σε χώρες που επλήγησαν λιγότερο, ορισμένες κατηγορίες δεν έχουν ακόμη ανακάμψει πλήρως όσον αφορά την αγοραστική δύναμη και το βιοτικό επίπεδο που είχαν πριν από την κρίση. Και αυτό ήταν μια προδοσία», είπε.

Ο ίδιος τύπος που διευθύνει το μαγαζί για σχεδόν μια ολόκληρη δεκαετία πρέπει να ταξιδέψει στο χρόνο 15 με 20 χρόνια πίσω για να βρει κάποιον που ευθύνεται για το γεγονός ότι η γαλλική μεσαία τάξη βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε οικονομική υποστήριξη. Διότι προφανώς, δεν θα μπορούσε να έχει καμία σχέση με αυτό, παρά το γεγονός ότι κατείχε το βασιλικό σκήπτρο τα τελευταία δέκα χρόνια.

Συνδέει την τρέχουσα πραγματικότητα με την ευρωπαϊκή κρίση χρέους του 2010, σαν να ήταν απλώς ένας αθώος τουρίστας που έβγαζε selfies έξω από το Μέγαρο των Ηλυσίων και όχι ο καπετάνιος του πλοίου.

«Ένας βασικός παράγοντας για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα ήταν το πολύ φθηνό φυσικό αέριο που προερχόταν από τη Ρωσία. Αυτό έληξε το 2022», δήλωσε ο Μακρόν. «Αλλά η μεγάλη μας εξαγωγική αγορά ήταν η Κίνα. Και αυτό τελείωσε. Η Ευρώπη έχει πλέον εμπορικό έλλειμμα με την Κίνα. Σήμερα, κάθε μέρα, χάνουμε 1 δισεκατομμύριο ευρώ στο εμπόριο με την Κίνα».

Πρέπει να θαυμάσεις την ποίηση – αν όχι το θράσος – της παθητικής φωνής εκεί. Τελείωσε το 2022. Σαν καταιγίδα! Τυχαία τελείωσε. Εντελώς ξέφευγε από τα χέρια του. Τι μπορεί να κάνει ένας απλός θνητός; Το ίδιο και με την πώληση πραγμάτων στην Κίνα. Πουφ, τελείωσε τώρα! Ποιος ξέρει γιατί; Ένα απόλυτο μυστήριο. Χάνοντας ένα δισεκατομμύριο ευρώ την ημέρα ενώ στέκεσαι εκεί και σηκώνεις τους ώμους σου.

Ας μην ασχοληθούμε με τις άλλες λαμπρές πολιτικές του επιτυχίες, όπως η προσπάθεια να ισοπεδώσει την γαλλική πυρηνική ενέργεια προτού πανικοβληθεί και την αναστήσει αμήχανα ως το επόμενο σπουδαιότερο πράγμα στις πράσινες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ή η πώληση γαλλικών βιομηχανικών κοσμημάτων στους Αμερικανούς μόνο και μόνο για να τα αγοράσει περήφανα αργότερα με τεράστια ζημία από τους φορολογούμενους. Ή η ομιλία στον Τύπο με το ιδιωτικό του τζετ για το πώς η Ευρώπη δεν πρέπει να είναι υποτελής των Αμερικανών - λίγο πριν κάνει τους Γάλλους πολίτες και τη βιομηχανία να πληρώνουν ακριβά για το προνόμιο της θέρμανσης ή της ψύξης των σπιτιών τους ως αποτέλεσμα ακριβώς αυτού.

Είναι ακριβώς η ίδια ενέργεια laissez-faire που φέρνει αυτή τη στιγμή στην ετήσια περίοδο διαμαρτυριών και μαζικών διαδηλώσεων της ακροαριστεράς στη Γαλλία. Αυτό το φθινόπωρο, οι συνηθισμένοι επαγγελματίες δυσαρεστημένοι κατάφεραν να πείσουν ορισμένους μαθητές λυκείου να κάνουν τη βρώμικη δουλειά τους, πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε την ευκαιρία να υπομένουμε εφήβους να βάζουν φωτιά στα δικά τους ακαδημαϊκά ιδρύματα επειδή πιστεύουν ότι οι σχολικές τους μέρες είναι πολύ εξαντλητικές - σε μια χώρα όπου απολαμβάνουν υποχρεωτικές διακοπές δύο εβδομάδων κάθε έξι εβδομάδες του ακαδημαϊκού ημερολογίου.

Και η πρωτοποριακή στρατηγική της κυβέρνησης για την καταπολέμηση της εξέγερσης για να καθαρίσει τους δρόμους είναι... τα διαδικτυακά μαθήματα. Επειδή η θεραπεία για τον επαναστατικό ζήλο είναι προφανώς να προσκαλέσει τους γιους και τις κόρες του Τσε να περάσουν χρόνο κοντά στο οικογενειακό ψυγείο και το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης, ενώ η μαμά και ο μπαμπάς σπάνε την πλάτη τους στη δουλειά. Ίσως πιστεύουν ότι είναι πιο ελκυστικό από το να χαλαρώνουν στους δρόμους και να απολαμβάνουν το τοπίο.

Κάθε χρόνο, το ίδιο σενάριο εκτυλίσσεται και οι αρχές απλώς περιμένουν να τελειώσει. Αυτό φαίνεται να είναι το σενάριο του Μακρόν για τα πάντα, ακόμα κι αν απολαμβάνει το 18% του ποσοστού αποδοχής του. Απλώς περιμένετε να σβήσει η φωτιά και μετά αποδώστε το αδιάφορα σε κάτι εντελώς εκτός ελέγχου. Δεν μπορεί καν να ξετυλίξει τον εύκαμπτο σωλήνα σε αυτό το σημείο.

Φαίνεται ότι ίσως οι Γάλλοι θα πρέπει απλώς να περιμένουν τον ίδιο τον Μακρόν και να τελειώσει η θητεία του, προτού δώσουν την ευκαιρία σε οποιονδήποτε να κάνει κάτι χρήσιμο για να αντιστρέψει την πορεία σε οποιοδήποτε από αυτά.

Πηγή: RT