Η αυτοκρατορία – «πλυντήριο» του «Mr Χωριάτικο» που εξευτέλισε τις κρατικές αρχές
Η απάτη-μαμούθ 100 εκατομμυρίων ευρώ που εξέθεσε τους «αδιάφθορους» ελεγκτικούς μηχανισμούς ● Πώς ένας επιχειρηματίας με βαρύ ποινικό παρελθόν στο trafficking κατάφερνε να διοικεί ανενόχλητος 520 εταιρείες-φαντάσματα, να εξαγοράζει κρατικούς λειτουργούς και να αλωνίζει στην αγορά, ενώ παράλληλα μπαινόβγαινε ανενόχλητος στη χώρα παρά τους περιοριστικούς όρους
Πίσω από τις θριαμβευτικές κυβερνητικές κορόνες για το «ψηφιακό κράτος», την πάταξη της φοροδιαφυγής και τους δήθεν αήττητους αλγόριθμους της ΑΑΔΕ, κρύβεται μια ζοφερή πραγματικότητα θεσμικής ανοχής και συστημικής σήψης. Τη ζοφερή αυτή εικόνα ανέδειξε η υπόθεση της αλυσίδας «Χωριάτικο» και η σύλληψη του ιδιοκτήτη της, Αγγελου Γιαννακόπουλου, που απέδειξε ότι στην Ελλάδα το οργανωμένο έγκλημα μπορεί να εκμεταλλεύεται τα «τυφλά» σημεία της κρατικής μηχανής, στήνοντας μια απάτη-μαμούθ 100 εκατομμυρίων ευρώ κάτω από τη μύτη των… «αδιάφθορων» ελεγκτικών μηχανισμών.
Το ερώτημα που αναδύθηκε από την πρώτη στιγμή της σύλληψης του «Mr Χωριάτικο» είναι το πώς ένας επιχειρηματίας με βαρύ ποινικό παρελθόν στο trafficking κατάφερνε να διοικεί ανενόχλητος μια αυτοκρατορία 520 εταιρειών-φαντασμάτων, να εξαγοράζει κρατικούς λειτουργούς και να αλωνίζει στην αγορά, ενώ παράλληλα μπαινόβγαινε ανενόχλητος στη χώρα, όταν μάλιστα του είχε επιβληθεί ο περιοριστικός όρος της απαγόρευσης εξόδου. Και, επιπλέον, πώς κατάφερνε, ενώ δήλωνε πενιχρά εισοδήματα, να προκαλεί το κοινό αίσθημα οδηγώντας υπερπολυτελή supercars, με την προκλητικότητα και το θράσος του –απότοκα του πόσο απόλυτα σίγουρος και ανέγγιχτος αισθανόταν– να αποτυπώνονται ανάγλυφα όταν πιάστηκε από τα ραντάρ της Τροχαίας να μετατρέπει τη λεωφόρο Βουλιαγμένης σε πίστα, οδηγώντας τη Lamborghini του με το ιλιγγιώδες νούμερο των 216 χιλιομέτρων την ώρα! H προκλητικότητα και τα συχνά ταξίδια του στο Ντουμπάι αποδείχτηκαν η «αχίλλειος πτέρνα» του, καθώς ανάγκασαν τις Αρχές να επισπεύσουν τις διαδικασίες όταν διαπίστωσαν ότι ο Γιαννακόπουλος σχεδίαζε να μεταφέρει μόνιμα την έδρα και τα κεφάλαιά του στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
«Ο Μπαμπάς» ετοίμαζε βαλίτσες
Ο Αγγελος Γιαννακόπουλος, γνωστός και ως «Μπαμπάς» ή «Daddy», βρισκόταν το προηγούμενο διάστημα στο Ντουμπάι και όταν επέστρεψε στην Ελλάδα ενεργοποιήθηκε η εις βάρος του απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, αφού ένα «βαθύ λαρύγγι» αποκάλυψε ότι ο επιχειρηματίας σχεδίαζε να περάσει οδικώς τα σύνορα με κατεύθυνση την Αλβανία και από εκεί να πετάξει ξανά για το Ντουμπάι, προκειμένου να γλιτώσει τη σύλληψη. Το «ελληνικό FBI», όμως, τον πρόλαβε και τον συνέλαβε στα Ιωάννινα την Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2026, τινάζοντας το σχέδιο απόδρασής του στον αέρα.
Αν εστιάσει κάποιος στο παρασκήνιο της προετοιμασίας για την οριστική διαφυγή του στο Ντουμπάι, θα διαπιστώσει ότι η ευθύνη δεν είναι μόνον αστυνομική ή δικαστική, αλλά βαθύτατα πολιτική, αγγίζοντας τη διαχρονική απροθυμία του πολιτικού συστήματος να συγκρουστεί με τα μεγάλα συμφέροντα της μαύρης οικονομίας και να προστατεύσει το δημόσιο χρήμα. Ακριβώς εκεί στηριζόταν και ο τρόπος δράσης (modus operandi) του κυκλώματος Γιαννακόπουλου, καθώς ο ίδιος και στενοί συνεργάτες του γνώριζαν άριστα τις δομικές αδυναμίες του συστήματος, στήνοντας μια «φάμπρικα», που «τύφλωνε» τα ηλεκτρονικά αντανακλαστικά της φορολογικής διοίκησης.
Η εγκληματική οργάνωση που –σύμφωνα με την κατηγορία– είχε συγκροτήσει ο Γιαννακόπουλος λειτουργούσε μέσα από έναν ασύλληπτο δαίδαλο από τουλάχιστον 520 εταιρείες-φαντάσματα, με τις 340 από αυτές να παραμένουν ενεργές μέχρι την ημέρα των συλλήψεων. Αυτό το δίκτυο εταιρειών βασιζόταν στο ότι ίδρυε διαρκώς νέες εταιρείες, μοιράζοντας τον τζίρο των καταστημάτων «Χωριάτικο» (καθώς και των beach bars και νυχτερινών κέντρων) σε εκατοντάδες διαφορετικά νομικά πρόσωπα, ώστε καμία μεμονωμένη εταιρεία να μην εμφανίζει ασυνήθιστα υψηλά ποσά που θα προκαλούσαν αυτόματο έλεγχο. Οι εταιρείες-φαντάσματα εισέπρατταν κανονικά τον ΦΠΑ από τους καταναλωτές, αλλά δεν τον απέδιδαν ποτέ, καθώς πριν προλάβει το σύστημα να εκδώσει εντολή ελέγχου ή αναγκαστικά μέτρα, η εταιρεία οδηγούνταν σε εικονική αδράνεια και τη θέση της έπαιρνε μια νέα, με καθαρό φορολογικό μητρώο.
Η σημαντικότερη ασπίδα του όμως ήταν οι «αχυράνθρωποι». Ηταν οι νόμιμοι εκπρόσωποι των εταιρειών, που δηλώνονταν στο σύστημα Taxisnet για αυτές τις εκατοντάδες εταιρείες και ήταν πρόσωπα χωρίς καμία περιουσία ή επιχειρηματική οντότητα. Μεταξύ άλλων επιστρατεύονταν τοξικοεξαρτημένοι, άστεγοι, αλλοδαποί, ακόμα και ένας υπερήλικας 90 ετών! Οταν οι οφειλές συσσωρεύονταν και άγγιζαν το τελικό ψηφιακό έλλειμμα των 100 εκατομμυρίων ευρώ, το κράτος στρεφόταν νομικά εναντίον αυτών των ανήμπορων «μπροστινών», αφήνοντας τον πραγματικό ιδιοκτήτη στο απυρόβλητο.
Η αντίστροφη μέτρηση
Τι μεσολάβησε ξαφνικά και η γιγαντιαία επιχείρηση της ΔΑΟΕ οδήγησε στη σύλληψη και κράτηση του Αγγελου Γιαννακόπουλου, του στενού του συνεργάτη και πρώην συνδικαλιστή, Ρίζου Ρίζου, καθώς και δεκάδων άλλων εμπλεκόμενων προσώπων, ανάμεσα στα οποία βρίσκονται λογιστές, στελέχη επιχειρήσεων και «αχυράνθρωποι» που χρησιμοποιούνταν ως νόμιμοι εκπρόσωποι στις εκατοντάδες εικονικές εταιρείες;
Το γεγονός ότι το κύκλωμα «ξηλώθηκε» με μια αιφνιδιαστική επιχείρηση, αφού αλώνιζε ανενόχλητο για χρόνια, δεν οφείλεται σε κάποια τυχαία φορολογική διασταύρωση, αλλά σε ένα εκρηκτικό μείγμα νέων ποινικών ερευνών και υπόγειων συγκρούσεων. Είναι γνωστό ότι η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε όταν οι Αρχές έλαβαν μια νέα, συγκεκριμένη καταγγελία για εμπορία ανθρώπων και μαστροπεία σε νυχτερινά κέντρα της Αθήνας. Η ΕΛ.ΑΣ. άνοιξε εκ νέου τον φάκελο, θέτοντας τα τηλέφωνα του επιχειρηματία υπό παρακολούθηση. Η συμβολή της Αρχής για την Καταπολέμηση του Μαύρου Χρήματος υπήρξε καθοριστική, καθώς, ακολουθώντας τις διαδρομές των χρημάτων από τις δραστηριότητες της νύχτας, οι αναλυτές έπεσαν πάνω στον δαίδαλο των 520 εταιρειών-φαντασμάτων. Συνολικά στη δικογραφία-μαμούθ περιλαμβάνονται 149 κατηγορούμενοι, ενώ 59 από αυτούς έχουν ήδη συλληφθεί.
Πρόκληση
Η υπόθεση του «Mr Χωριάτικο», σε μια χώρα όπου η μικρομεσαία επιχείρηση στραγγαλίζεται καθημερινά από την εξαντλητική γραφειοκρατία, τις προκαταβολές φόρων και το κυνήγι της τελευταίας απόδειξης, αποτελεί μια βάναυση πρόκληση προς το κοινό αίσθημα δικαιοσύνης.
Η αντίφαση γίνεται ακόμα πιο εξοργιστική αν αναλογιστεί κανείς το δικαστικό παρελθόν του κεντρικού προσώπου: συνελήφθη αρχικά ;epeita από κοινή επιχείρηση Ασφάλειας, ΕΥΠ και Interpol ως εγκέφαλος διεθνούς κυκλώματος trafficking που έφερνε με τη βία γυναίκες από την Ανατολική Ευρώπη για να τις εκδίδει σε strip clubs της λεωφόρου Συγγρού. Το 2015, το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων τον καταδίκασε πρωτόδικα σε κάθειρξη 10 ετών και 6 μηνών για εγκληματική οργάνωση, σωματεμπορία και ξέπλυμα χρήματος. Κι όμως, αφέθηκε ελεύθερος με ανασταλτικό χαρακτήρα στην έφεση, υπό το καθεστώς περιοριστικών όρων (υψηλή εγγύηση, εμφάνιση σε Α.Τ. και απαγόρευση εξόδου από τη χώρα) τους οποίους παραβίασε προκλητικά ταξιδεύοντας στο εξωτερικό, την ίδια ώρα που η τύχη εκείνης της παλιάς καταδίκης χανόταν στα δικαστικά συρτάρια.
Ερωτήματα
Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών οφείλει να απαντήσει: Πώς ένα «ψηφιακό κράτος» εξαντλεί την αυστηρότητά του στον ελεύθερο επαγγελματία της γειτονιάς, αλλά μέχρι πρότινος δήλωνε πλήρη αδυναμία απέναντι σε ένα οργανωμένο δίκτυο 520 εταιρειών-φαντασμάτων; Αν η κυβέρνηση περιοριστεί στην επικοινωνιακή διαχείριση της σύλληψης από το «ελληνικό FBI», χωρίς να ξηλώσει τους θεσμικούς θύλακες και τους επίορκους που προσφέρουν προστασία στο οργανωμένο έγκλημα, θα επιβεβαιώσει απλώς τη βαθύτερη υποψία των πολιτών: ότι απέναντι στη μεγάλη φορολογική απάτη το κράτος δεν είναι ανίκανο. Είναι, εκ του αποτελέσματος, επιλεκτικά τυφλό.
Ο ρόλος-κλειδί του επίορκου αστυνομικού αλλά και του πρώην συνδικαλιστή
Ο πρώην ισχυρός οργανωτικός γραμματέας της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, με βαθιά γνώση των δαιδαλωδών διαδρομών του δημόσιου τομέα, των offshore και των τραπεζικών συστημάτων, λειτούργησε ως ο αρχιτέκτονας πίσω από το εταιρικό προπέτασμα καπνού
Στοιχεία της τεράστιας δικογραφίας για τον «Mr Χωριάτικο» αποκαλύπτουν ότι ο λόγος που η αυτοκρατορία αυτή παρέμενε όρθια και απρόσβλητη τόσα χρόνια αφορά την κάλυψη που του παρείχε το ίδιο το σύστημα, καθώς η έρευνα αποκάλυψε ένα βαθύ δίκτυο προστασίας μέσα από τους ίδιους τους κρατικούς μηχανισμούς! Ως κεντρικό πρόσωπο εμφανίζεται ένας επίορκος ανθυπαστυνόμος, ο οποίος λειτουργούσε ως ο προσωπικός «πληροφοριοδότης» του Γιαννακόπουλου, πληροφορίες υποστηρίζουν ωστόσο ότι ενδεχομένως στη συνέχεια να αποκαλυφτεί ότι η κάλυψη ερχόταν από υψηλότερα κλιμάκια, πιθανόν και πολιτικά!
Ο αστυνομικός βρισκόταν σε σταθερό μηνιαίο μισθολόγιο από τον επιχειρηματία, λαμβάνοντας μεγάλα χρηματικά ποσά προκειμένου να παρέχει πλήρη κάλυψη και ασφάλεια στις παράνομες δραστηριότητες της οργάνωσης. Μάλιστα, φέρεται ότι εκμεταλλευόταν τη θέση του για να κάνει παράνομες αναζητήσεις στις απόρρητες βάσεις δεδομένων της ΕΛ.ΑΣ. και στη συνέχεια ενημέρωνε άμεσα τον «Mr Χωριάτικο» για το αν το όνομά του ή τα ΑΦΜ των εταιρειών του βρίσκονταν υπό έρευνα, αν υπήρχαν ανοιχτές καταγγελίες ή αν επίκειντο αιφνιδιαστικοί έλεγχοι από μεικτά κλιμάκια.
Εκτός από τη φορολογική θωράκιση, ο επίορκος λειτουργούσε ως «ομπρέλα» προστασίας για τα strip clubs της λεωφόρου Συγγρού, ειδοποιώντας έγκαιρα το κύκλωμα πριν από κάθε αστυνομική έφοδο για μαστροπεία, διασφαλίζοντας ότι η «βιτρίνα» θα παρέμενε καθαρή.
Η αποκάλυψη της δράσης του οδήγησε τον επικεφαλής της ΑΑΔΕ, Γιώργο Πιτσιλή, να ζητήσει την κατεπείγουσα συνδρομή της ΕΛ.ΑΣ., καθώς υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι η διαρροή υπηρεσιακών μυστικών εκτεινόταν και σε υπαλλήλους των οικονομικών υπηρεσιών. Γι’ αυτό τον λόγο η υπόθεση έχει διαβιβαστεί στη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων, για να γίνει πλήρες ξεσκέπασμα των κρατικών «προστατών». Στο πλαίσιο των επιχειρησιακών ελιγμών της εγκληματικής οργάνωσης Γιαννακόπουλου, φέρεται να είναι και ο ρόλος του στενού του συνεργάτη, Ρίζου Ρίζου, καθώς ο πρώην ισχυρός οργανωτικός γραμματέας της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, με βαθιά γνώση των δαιδαλωδών διαδρομών του δημόσιου τομέα, των offshore και των τραπεζικών συστημάτων, λειτούργησε ως ο αρχιτέκτονας πίσω από το εταιρικό προπέτασμα καπνού.