Μυρίζετε από μακριά κύριε Θωμάκο
Ένας τύπος προσπαθεί να προχωρήσει κουβαλώντας στον ώμο του έναν άλλο τύπο, με κόμη πλούσια-καράφλα σαν του Καλού, που του τα 'χει πρήξει και που συμβολίζει την παλιά, φθαρμένη νοοτροπία. Μέχρι που τον ξεφορτώνεται και ξαλαφρωμένος πια, τρέχει μαζί σας κύριε Θωμάκο, μπροστά, προς το καινούργιο. Αν δεν αλλάξουμε, λέτε στον μεγάλο ψηφοφόρο της Κηφισιάς, τολμάμε, αλλάζουμε, λέτε στους πολίτες-ψηφοφόρους.
Τι τολμάτε δηλαδή; Τι αλλάζετε; Τίποτα δεν τολμάτε και τίποτα δεν αλλάζετε. Τίγκα στα κλισέ, φουλ στην κοινοτοπία είστε. Πώς ανοίγεις ένα μπαούλο κι η ναφθαλίνη ξεχύνεται και σου τρυπάει τα ρουθούνια; Το ίδιο παθαίνει κανείς μόλις δει τα ευχολόγια και τις δεήσεις σας, κύριε Θωμάκο.
Ξεφορτωνόμαστε την παλιά νοοτροπία και αν δεν αλλάξουμε, θα προσευχηθούμε… Πόσο πιο κοινότοπα και γενικά θα πεις κάτι, το οποίο ούτως ή άλλως το χρησιμοποιούν όλες οι παρατάξεις της διαφθοράς. Όλες οι παρατάξεις στις τελευταίες εκλογές, ίσως και σε κάθε εκλογές, χρησιμοποιούν τα ίδια ξύλινα, ναφθαλινούχα κλισέ αλλαγής, προόδου, «εμπροσθοπορείας». Κλισέ τύπου: ξεφορτωνόμαστε το παλιό, κι αν δεν αλλάξουμε, θα βουλιάξουμε (σας θυμίζει κάτι;)
Το καλύτερο όμως είναι ότι λέτε λόγια της πλώρης, του αέρα κοπανιστού, γιατί κι αυτό είναι φλου και να, θα, αορίστων, τίποτε συγκεκριμένα, για να επαναδιατυπώσετε το μήνυμά του με άλλα λόγια. Δηλαδή, ο γέρος- Βάρσος, καμιά αντίρρηση ως το πρέπει να πάει σπίτι του, αλλά εσείς με τα μικρά σας τερτίπια τον έχετε ανακηρύξει πάλι ρυθμιστή, ν' αλλάξει προς το καλύτερο, γιατί ο ίδιος ο νέος φταίει που δεν έχει αλλάξει.
Μας πήραν για τα καλά όλοι χαμπάρι τι πόλη σκουπίδι έχουμε καταντήσει. Ρεζίλι των σκυλιών καταντήσαμε. Τις περισσότερες κλήσεις για πλημυρισμένα υπόγεια είχε η «θρησκευόμενη» Κηφισιά του Γ. Θωμάκου. Έχουμε άλλες δουλειές να κάνουμε, σκέφτονται στη Διονύσου.
Είναι πολλά τα λεφτά Γιώργο, θα συμπλήρωνα.
Βέβαια, για να μην τον αδικούμε πλήρως, η κατάσταση όμοια ήταν και επί Χιωτάκη.
Ό τι ακριβώς δηλαδή λένε όλοι οι μπαγάσες πολιτικάντηδες σε κάθε ευκαιρία.
Απορία: Οι αλλαγές πρέπει να γίνονται προσβλέποντας στο καλύτερο με κάθε κόστος ή να είναι προσχηματικές, μόνο και μόνο για ν' αποφύγουν οι ψηφοφόροι το οποιοδήποτε κόστος; Ρωτάω επειδή ζητάτε απ' το σώμα της Κηφισιάς πράγματα που εσείς πρώτος τα έχετε ποδοπατήσει, τα έχετε κάψει, όχι ν' αλλάξουν προς ένα καλύτερο αύριο, αλλά απλώς ν' αλλάξουν για να μην ξαναχάσει η «ευλογημένη παράταξή σας» τη κουτάλα.
ΥΣ.: Όχι ότι είναι ακόμη ένα κλισέ, αλλά υπάρχει κανείς στη παράταξή να παίρνει όλα όσα κωμικά εξαγγέλλετε;
