Ένας παπάς για το Δήμο Κηφισιάς

Αν κάτι χρειάζεται παπά, αυτό δεν είναι το ποίμνιο της Κηφισιάς. Ο Δήμος στην Διονύσου είναι. Αριστερό ψάλτη – ή και εξορκιστή.

Μαθαίνω ότι στο Δήμο φώναξαν παπά να κάνει ευχέλαιο ύστερα από τις δυσάρεστες, απώλειες συνεργατών που είχαν τον τελευταίο καιρό.

Βέβαια αν κάποιος δεν γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα θα του φανούν όλα αυτά παράξενα.

Και είμαστε ακόμη στη αρχή, σχεδόν.

Προσωπικά, δεν νιώθω μέσα μου καμία ανάγκη σύγκρουσης μεταξύ θρησκευτικής πίστης και τοπικής πολιτικής. Δεν θα ξεχάσω τον δάσκαλό μου, ποιητή και θεολόγο που μας έλεγε, μέσα στην τάξη: «Αν δεν ήμουν χριστιανός, θα ήμουν κομμουνιστής».

Νιώθω όμως ότι για τον αριστερό που πιστεύει στο Θεό, η θρησκευτική πίστη είναι μία πολύ βαθιά, προσωπική υπόθεση, που υπερβαίνει το ράσο, την αγιαστούρα, το ανθρώπινο λούσο.

Δεν μπορώ -και δεν θέλω- να είμαι κάθετος, αλλά δεν μπορώ και να μη σκεφτώ τι θα συνέβαινε αν στον Δήμο καλούσαν παπά για ξεμάτιασμα, αγιασμό ή οτιδήποτε άλλο.

Και δεν μπορώ, βέβαια, να μη θυμάμαι ότι επί θρησκευτικής διοίκησης Θωμάκου, έχουμε και τα καραγκιοζιλίκια του ίδιου, του Αυλίτη η τις αρπαχτές Καλού…

Και δεν μπορώ επίσης να ξεχάσω ότι επί θρησκευτικής διοίκησης δεν έχουμε ακούσει κιχ για το ντροπιαστικό τρόπο που τρυπώνουν και παίρνουν με το έτσι θέλω τα λιγοστά, τα τελευταία χρήματα από τις καταθέσεις των ανυποψίαστων πολιτών, που ψάχνουν να βρουν το δίκιο τους, σα να ψάχνουν ψήλο στα άχυρα.

Αν, πάντως, ένας που χρειάζεται παπά, αυτή είναι η διοίκηση Θωμάκου και ο Δήμος Κηφισιάς και οι υπεύθυνοι.

Έναν αριστερό ψάλτη χρειάζεται, ή έναν δεξιό, έστω μπας και κάνει επιτέλους κάτι το ορθό που να δικαιολογήσει την ψήφο μας, τον αγώνα μας, την επιθυμία μας.

Ή και έναν εξοκιστή, να βγάλει από κάποια μέλη της διοίκησης Θωμάκου τον νέο-ορμάω και τα τρώω, τα κατασπαράσσω όλα, που μπήκε μέσα τους.