Τον Ιούνιο του 2010 ο Φώτης Κουβέλης αποχώρησε από τον Συνασπισμό, επικεφαλής ομάδας στελεχών.
Τον Ιούνιο του 2012 μπήκε στην κυβέρνηση (Σαμαρά-Βενιζέλου), αφού το κόμμα του, η ΔΗΜΑΡ, είχε πάει καλά στις εκλογές.
Τον Ιούνιο του 2013 αποχώρησε από την κυβέρνηση.
Τον Μάιο του 2014 το κόμμα του καταβαραθρώθηκε στις ευρωεκλογές.
Τον Φεβρουάριο του 2014 δήλωσε ότι «η χώρα δεν χρειάζεται εκλογές». Σήμερα λέει ότι «οι εκλογές δεν πρέπει να αφορίζονται» και ότι μπορεί να είναι «λυτρωτική διαδικασία».
Είναι φανερό ότι ο Κουβέλης αλληθωρίζει προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι κακές γλώσσες λένε ότι θα είναι στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, οπότε απομένει να δούμε και να ακούσουμε τον Αλέξη Τσίπρα να αναφωνεί «Φώτη, καλωσόρισες στο σπίτι σου», όπως είχε αναφωνήσει ο Κώστας Καραμανλής για τον επανακάμψαντα στη Ν.Δ. Γιώργο Σουφλιά το 2001.
Κι αυτό να μη γίνει, υπάρχει η λύση της μετεκλογικής συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ, μπει δεν μπει η ΔΗΜΑΡ στην επόμενη Βουλή.
Εδώ που τα λέμε είναι η μοναδική συνταγή επιβίωσης. Μοναδικό πρόβλημα είναι(;) αυτά που έχει γράψει εδώ κι έναν αιώνα ο Καβάφης:
"Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική».