H σημασία του να είσαι Καλός
Σε τεύχος που κυκλοφορεί η γνωστή εφημερίδα του γνωστού και μη εξαιρετέου εκδότη παροτρύνει τον Δήμαρχο να αντικαταστήσει τον Β. Αυλίτη με τον Χρ. Καλό. Ανάλογες παροτρύνσεις είχε διατυπώσει στο παρελθόν ξανά ο ίδιος.
Όλες αυτές οι παροτρύνσεις δείχνουν απλά πόσο μακριά από την Κηφισιώτικη, «Θωμακική» πραγματικότητα βρίσκονται ορισμένες φορές οι διάφοροι καλοθελητές. Όπως, επίσης, πόσο «βαθιά νυχτωμένοι» είναι οι Κηφισιώτες σχολιαστές που αντιμετωπίζουν τον Χρ. Καλό με ειρωνικό και υποτιμητικό τρόπο.
Διότι ο Χρ.Καλός αποτελεί ίσως το πιο σημαντικό πρόσωπο -μετά τον Γ. Θωμάκο- στο εγχείρημα της μετάβασης της πόλης στο Χαρούμενο Αύριο. Και για αυτό δεν πρόκειται ποτέ να αντικατασταθεί από τους Βαρσικούς πόσο μάλλον από τους Χιωτακικούς ή οποιαδήποτε άλλη φιλομεταρρυθμιστική δύναμη.
Ο λόγος είναι απλός: Καμία ιδεολογία «αντίστασης» στην Κηφισιά, κανένα αφήγημα «εξέγερσης» δεν θα «πούλαγε» αν δεν περιείχε μία «πατριωτική» διάσταση. Ο κ. Καλός είναι αυτός που παρέχει την πειστική εθνικιστική νομιμοποίηση στον θρησκευτικό λαϊκισμό του Γ.Θωμάκου. Ο ηγέτης των μεταριθυστικών δυνάμεων αντιπροσωπεύει τα ειδικά γυαλιά που επιτρέπουν στους θεατες να βλέπουν το φιλμ του Γ. Θωμάκου σε 3D.
Όσοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε να υπάρξει μια διοίκηση χωρίς μια διάσταση Καλού (ή κάτι παρόμοιο), παραβλέπουν τις εξελίξεις που έχουν συμβεί στον χώρο της Κηφισιάς. Αναφέρομαι εδώ στο μπόλιασμα του θρησκευτικού χώρου, του συνοθηλεύματος κάθε αριστερού, δεξιού χώρου με μία ισχυρή δόση εθνικισμού, που αρχίζει κατά τα τέλη της δεκαετίας του 2000. Ο «Τσαβίσμο» της Βενεζουέλας αποτελεί το κατ' εξοχήν αφήγημα αυτής της νέας «Νέας Αριστεράς-Δεξιάς». Εδώ, πλέον, οι άξονες αναφοράς δεν είναι το «Κέφάλαιο» του Μαρξ και ούτε καν οι «Θέσεις επί του Φόιερμπαχ»: Είναι το αφήγημα της «αντίστασης» και της «κοινωνικής οργής».
Απο μία σκοπιά η διοίκηση Θωμάκου-Καλού βρίσκεται, όπως θα 'λεγε ο Φουκουγιάμα, όχι απλά μέσα αλλά στο κέντρο της Ιστορίας. Ενσαρκώνει με τον πιο αρμονικό τρόπο το πάντρεμα του λαϊκιστικού αυταρχισμού με τον θρησκευτικό εθνικισμό, όπως εκφράζεται σήμερα ανά τις πόλεις. Μπορεί να πει κανείς, μάλιστα, ότι η Κηφισιά έπαιξε πρωτοποριακό ρόλο στην άνδρωση αυτού του φαινομένου. Η διοίκηση Θωμάκου-Καλού αποτελεί το εγγόνι του περίφημου «φαιοκόκκινου μετώπου» να υποκαθιστά σήμερα το θρυλικό τότε δίδυμο Χιωτάκης-Βάρσος.
Κ. Δ
.