Για ποιους λόγους θέλουν την αστυνομία στα πανεπιστήμια;

Γιατί τέτοια εμμονή, από την πλευρά της κυβέρνησης, με την εγκατάσταση αστυνομικών δυνάμεων στα πανεπιστήμια; Πρόκειται για κάποια ιδεολογική αγκύλωση; Για ένα καπρίτσιο των ακροδεξιών νεοδημοκρατικών πυρήνων; Για μία αναπόληση της χουντικής περιόδου, κάτι για το οποίο μας δίνει το δικαίωμα να αναρωτιόμαστε η τοποθέτηση Συρίγου;

Αν απαντήσουμε καταφατικά στα παραπάνω ερωτήματα, τότε θα έχουμε αποδεχτεί μία εύπεπτη απάντηση που ωστόσο θα απέχει από την αλήθεια. Οι λόγοι για αυτή την επιμονή είναι πολύ βαθύτεροι και θα προσπαθήσουμε να τους παραθέσουμε.

[2] Το γεγονός ότι οι φοιτητικές πολιτικές παρατάξεις με ριζοσπαστικό προσανατολισμό έχουν μία διακριτή δύναμη, μεγαλύτερη από αυτήν που έχουν οι αντίστοιχες πολιτικές δυνάμεις στην κοινωνία, είναι κάτι μη ανεκτό από τους κρατούντες. Η δράση αυτών των δυνάμεων γεννά νέες ριζοσπαστικές συνειδήσεις και δημιουργεί αναχώματα στην εφαρμογή συντηρητικών πολιτικών που θέλουν να προχωρήσουν ταχέως την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας παιδείας. Σε αυτή τη διαδικασία προετοιμάζονται παράλληλα εργαζόμενοι με ανήσυχες συνειδήσεις, που θα τις «κουβαλήσουν» μελλοντικά κι εκεί που θα εργαστούν. Το σύστημα, όμως, απαιτεί καθολική υποταγή. Σκυμμένα κεφάλια παντού και πάντα.

[4] Η προσπάθεια επιβολής του γύψου στα πανεπιστήμια προετοιμάζεται με σωρεία ψεμάτων: με το ότι εντός των σχολών διακινούνται ναρκωτικά σε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι στους εξωτερικούς χώρους, με το ότι αστυνομία στα πανεπιστήμια υπάρχει σε όλες τις άλλες χώρες, με την καραμέλα των αιώνιων φοιτητών που δήθεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό κ.λπ. Ενδύεται δε (η ανάγκη επιβολής αστυνομοκρατίας) με επικλήσεις από το χουντικό παρελθόν, αφού ο υφυπουργός παιδείας μας θύμισε ότι αστυνομία εντός πανεπιστημίων υπήρχε και επί χούντας! Καμία ντροπή! Να θυμίσουμε πως το σπουδαστικό της ασφάλειας αποτελούσε μία σύμπραξη ανάμεσα στην Ασφάλεια και την ΚΥΠ (Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών) με σκοπό να εντοπίζει τους αντικαθεστωτικούς φοιτητές και καθηγητές με τη γνωστή βέβαια συνέχεια και συνέπεια.