Προσοχή γιατί ένα διεφθαρμένο δικαστικό κράτος θα εκτελεί εντολές
Το πρόβλημα της χώρας εδώ και δεκαετίες είναι η διαφθορά. Και διαφθορά υπάρχει γιατί μπορεί να αναπτύσσεται ατιμώρητη με ευθύνη παραγόντων της Δικαιοσύνης.
Το σκάνδαλο Novartis στην Ελλάδα, δεν είναι το πρώτο που συγκαλύπτεται και πολύ φοβάμαι πως δεν θα είναι ούτε το τελευταίο. Το σκάνδαλο της Siemens, (θυμίζω ότι η Οικογένεια Μητσοτάκη δεν είχε ούτε αγέννητο παιδί που να μην έχει γαλουχηθεί στα πάρε δώσε με τον γερμανικό κολοσσό), έκλεισε με τον ίδιο προκλητικό τρόπο που έκλεισε η Novartis. Οι πρωταγωνιστές του, φυγαδεύτηκαν απροκάλυπτα από τους κυβερνώντες, ενώ υπήρξαν και πάλι διάφορα νομικά τερτίπια για να μην δικαστούν.
Το σκάνδαλο Novartis όμως, έχει μια βασική ποιοτική διάφορά με τα άλλα σκάνδαλα και την συγκάλυψή τους. Στα άλλα σκάνδαλα, η προσπάθεια των διεφθαρμένων ήταν, με εργαλείο την πολιτική και όπως πάντα το σύστημα στη Δικαιοσύνη, να αποφύγουν την τιμωρία. Στη Novartis , δεν τους έφτανε μόνο να διαφύγουν την τιμωρία. Έπρεπε να τιμωρήσουν παραδειγματικά και χωρίς καν την ανάγκη τήρησης των προσχημάτων (ακριβώς για να εκπαιδεύσουν με τον τρόπο αυτό την κοινή γνώμη στην επιβολή των άνομων κανόνων), όσους επιχείρησαν να μιλήσουν ή αποκάλυψαν το σκάνδαλο.
Και τι κάνει η Δικαιοσύνη; Αφού συμμετείχε ενεργά στην συγκάλυψη του σκανδάλου, αφού έστησε τις δικογραφίες της τιμωρίας των ανυπάκουων, τώρα πάλι σωπαίνει συγκαλυπτικά.
Στην Εισαγγελία Διαφθοράς, υπήρχε έρευνα με νόμιμα καταγεγραμμένες συνομιλίες, στις οποίες ανώτατοι Δικαστικοί συνομιλούσαν με κατηγορούμενους υψηλών εισοδημάτων και περίμεναν «τούρτες» και «ψάρια», όπως αποκαλούσαν συνθηματικά τις εισπράξεις. Τι έγιναν αυτές οι έρευνες; Κανένας δεν ξέρει. Αλλά φαντάζομαι πως η νομική απάντηση θα είναι «αρχειοθετήθηκαν γιατί δεν προέκυψε κάτι μεμπτό». Μία δικαστής η οποία πρωταγωνιστούσε στις καταγεγραμμένες συνομιλίες και τη δικογραφία η οποία αρχειοθετήθηκε φαντάζομαι όπως τα αδιευκρίνιστα του Γεωργιάδη, αρχειοθέτησε με τη σειρά της, όλες τις πειθαρχικές διώξεις εναντίον δικαστών και εισαγγελέων, δημιουργώντας ένα αποτελεσματικό κλίμα συνενοχής και τελικώς αλληλοσυγκάλυψης.
Το πρόβλημα της χώρας εδώ και δεκαετίες είναι η διαφθορά. Και διαφθορά υπάρχει γιατί μπορεί να αναπτύσσεται ατιμώρητη με ευθύνη παραγόντων της Δικαιοσύνης, ενώ καταλήγει να κυριαρχεί στη Δικαιοσύνη ακόμη και αν δεν κυριαρχούν οι διεφθαρμένοι. Η Δικαιοσύνη δεν είναι αυταπόδεικτα Ανεξάρτητη. Πρέπει να είναι και αυτό κάθε φορά αποδεικνύεται κατά περίπτωση, από τον κάθε δικαστή και εισαγγελέα. Αντιθέτως , οι πολίτες γνωρίζουν και επιβεβαιώνουν καθημερινά, σε βαθμό μάλιστα που να ανέχονται ως κανονικότητα την κατάσταση, πως η Δικαιοσύνη είναι εξαρτημένη, από πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.
Αυτός ο κύκλος της διαφθοράς πρέπει να σπάσει. Το απόστημα πρέπει να καθαρίσει. Η αυτοκάθαρση δεν μπορεί να γίνει, γιατί στο χώρο της Δικαιοσύνης η ανοχή στη διαφθορά έχει παγιωθεί, έχει επικρατήσει ως κανονικότητα.
Είναι ευθύνη των προοδευτικών δυνάμεων, να ηγηθούν εκστρατείας για την αποκατάσταση της λειτουργίας της Δικαιοσύνης στη χώρα. Να προωθήσουν νομικό πλαίσιο για ουσιαστικό έλεγχο και τιμωρία των επίορκων αλλά κυρίως, να φέρουν στη Βουλή περιπτώσεις διαφθοράς στη Δικαιοσύνη για να ξεκινήσουν διαδικασίες ελέγχου.
Όταν αναπτύσσονται σαπρόφυτα στο σκοτάδι, τότε είναι υποχρέωση να ρίξεις φως. Πρέπει να γίνει πολιτικό αίτημα πρώτης γραμμής η κάθαρση στη Δικαιοσύνη. Διαφορετικά, κάθε προσπάθεια προόδου θα καταπέφτει στα ΣτΕ και τις δικαστικές αίθουσες, ενώ η πολιτική και τελικώς η Δημοκρατία, θα ποινικοποιηθούν. Δεν πρέπει να κάνουμε ανάθεση των δημοκρατικών λειτουργιών, σε ένα κράτος δικαστών, πολύ περισσότερο σε κράτος διεφθαρμένων δικαστών, απέναντι στους οποίους θα σιωπούμε για να μην κατηγορηθούμε για απρέπεια . Αν η πολιτική υποκύψει σε αυτό το ιδιόμορφο μπούλινγκ , δεν θα έχουμε χούντα, αλλά θα είναι σαν να έχουμε. Θα έχουμε δικαστικό κράτος, στο οποίο οι Μητσοτάκηδες της κάθε εποχής, θα αναθέτουν να ποινικοποιηθεί η δράση των αντιπάλων.
Πηγή: koutipandoras