Η Ε.Ε. ως ιδανική αυτόχειρας

Δεν δικαιολογείται έκπληξη για τη -συμβολική προς το παρόν- πτώση της ισοτιμίας του ευρώ χθες κάτω από το ένα δολάριο. Μέσα σε έναν χρόνο το κοινό νόμισμα της ευρωζώνης έχει χάσει πάνω από το 15% της αξίας του έναντι του αμερικανικού νομίσματος.

Παρότι στα 350 εκατομμύρια κατοίκων των 19 χωρών της ευρωζώνης δεν είναι άμεσα αντιληπτή η σημασία των συναλλαγματικών διακυμάνσεων, ο συνδυασμός αδύναμου νομίσματος, υψηλού πληθωρισμού, αύξησης του κόστους του χρήματος και μιας πολύ πιθανής ύφεσης είναι ολέθρια για τα εισοδήματά τους.

Και καθώς η μία μετά την άλλη οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις περιέρχονται σε κατάσταση πολιτικής αδυναμίας, αβουλίας και αστάθειας, με πρώτη και καλύτερη τη γερμανική, η Ε.Ε. ως οντότητα συμπεριφέρεται ως ιδανική αυτόχειρας σε μια πλανητική γεωπολιτική δίνη στην οποία μεγάλες και μικρές χώρες αναδιατάσσουν τις συμμαχίες τους για να βγουν με τις μικρότερες απώλειες ή με τα μεγαλύτερα οφέλη.

Είναι κοινό μυστικό ότι οι ΗΠΑ έχουν να χάσουν τα λιγότερα από την κρίση που με ζήλο πυροδότησαν. Και είναι προφανές ότι στον αντίποδα, ένα ετερόκλητο μέτωπο χωρών, από την πρωταγωνίστρια της εισβολής Ρωσία μέχρι την επικεφαλής του πετρελαϊκού καρτέλ Σαουδική Αραβία, επιχειρεί να επιβάλει μια νέα παγκόσμια ενεργειακή τάξη πραγμάτων.

Η ευρωζώνη, πιο αδύναμη και στρατηγικά ανερμάτιστη από ποτέ, έχει γίνει ο εύκολος στόχος κάθε κερδοσκοπικής επίθεσης από αγορές και επενδυτικά κεφάλαια. Και η πτώση της ισοτιμίας του ευρώ ίσως είναι το μικρότερο από τα πλήγματα αυτής της επίθεσης.

Πηγή: efsyn