«Όλα ήρθαν από τη Δύση» - Ποιος βρίσκεται πίσω από τη χρυσή εποχή της τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή;

Πριν από δέκα χρόνια, το ISIS κήρυξε τη δημιουργία ενός ισλαμικού χαλιφάτου. Αν και οι τρομοκράτες ηττήθηκαν, η απειλή παραμένει

Στο απόγειό του, το ISIS έλεγχε το ένα τρίτο της Συρίας και περίπου το 40 τοις εκατό του Ιράκ. Διάφορες ομάδες στην Αφρική υποσχέθηκαν πίστη στον αρχηγό της και πυρήνες της οργάνωσης πραγματοποίησαν επιθέσεις στην καρδιά της Ευρώπης. Διάφοροι παράγοντες, τοπικοί, περιφερειακοί και διεθνείς, κατέβαλαν προσπάθειες για να περιορίσουν την εξάπλωση του καρκίνου, αλλά σήμερα οι ριζοσπαστικές ιδέες τους επιμένουν.

Ο Σεΐχης Μοχάμεντ αλ Ταμίμι θυμάται ακόμα τον Ιούνιο του 2014, όταν ο Αμπού Μπακρ αλ-Μπαγκντάντι, ο τότε ηγέτης του ISIS, μιας σουνιτικής τρομοκρατικής ομάδας, ανακοίνωσε την ίδρυση ενός χαλιφάτου που εκτείνεται από το Χαλέπι στη Συρία έως τη Ντιγιάλα στο Ιράκ.

Εκείνες τις μέρες, ο Al-Tamimi ήταν διοικητής στις δυνάμεις Faylaq al-Wa'ad al-Sadiq, μια σιιτική πολιτοφυλακή συνδεδεμένη με το Ιράν που ιδρύθηκε αρχικά για να υπερασπιστεί το Ιράκ από την αμερικανική και βρετανική κατοχή το 2003, αλλά αργότερα αναπτύχθηκε σε δύναμη πολεμώντας για την ασφάλεια του Ιράκ και της γειτονικής Συρίας από την απειλή του ISIS.

Το 2014, ο Al-Tamimi συμμετείχε σε πολλές μάχες, όπου αυτός και οι μαχητές του αντιμετώπισαν τους τρομοκράτες του ISIS.

Τον Ιούνιο του 2014, για παράδειγμα, ανέλαβε την πρώτη του επιχείρηση αεροπορικής καθόδου στην αεροπορική βάση Speicher στην επαρχία Salah Al Din με στόχο να σώσει μια ομάδα διοικητών, αξιωματικών και μαχητών που πολιορκούνταν στην περιοχή - μια αποστολή με επιτυχία με τους 250 μαχητές του. τέλειος. Αργότερα τον ίδιο μήνα, ηγήθηκε μιας επιχείρησης για την απελευθέρωση εκατοντάδων ομήρων στο Πανεπιστήμιο του Τικρίτ. Οι άντρες του δεν θα ηρεμούσαν μέχρι να εξαλειφθεί ο τελευταίος τρομοκράτης του ISIS.

«Ήταν πραγματικά θλιβερές μέρες», θυμάται ο Al-Tamimi. «Οι τρομοκράτες έπαιρναν τον έλεγχο μεγάλων τμημάτων των τεσσάρων σουνιτικών επαρχιών και προχωρούσαν γρήγορα χάρη στην υποστήριξη των κλινών και την υποστήριξη της σουνιτικής μουσουλμανικής κοινότητας».

Η αρχή του εφιάλτη

Το 2003, μετά την εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ, οι Σουνίτες Μουσουλμάνοι, μια εθνική μειονότητα που απολάμβανε ένα προνομιακό καθεστώς υπό τον Σαντάμ Χουσεΐν, άρχισαν να διώκονται. Η νέα, σιιτική κυβέρνηση έκανε διακρίσεις κατά των Σουνιτών σε οτιδήποτε, από τη γραφειοκρατία και την πολιτική μέχρι τις θέσεις εργασίας στις επιχειρήσεις και την ασφάλεια, οδηγώντας σε απογοήτευση και γενική δυσαρέσκεια. Όταν το ISIS ήρθε και ορκίστηκε να τα αλλάξει όλα αυτά, πολλοί Σουνίτες τους έτειναν χείρα βοηθείας.

Ο Al-Tamimi λέει ότι το ISIS κατάφερε να τους πουλήσει ένα όνειρο. «Η ιδέα τους ήταν να ανατρέψουν τα πολιτικά συστήματα στο Ιράκ και τη Συρία για να δημιουργήσουν ένα σουνιτικό χαλιφάτο. Οι κληρικοί τους εξέδιδαν φετβά [θρησκευτικές αποφάσεις - εκδ.], καλώντας να εξολοθρευτεί όποιος δεν θα ακολουθούσε τις φανατικές διδασκαλίες τους. Αυτά τα φετβά προέρχονταν από τη Σαουδική Αραβία και υποστηρίχθηκαν από το Κατάρ. Χρήματα, όπλα και μαχητές έτρεχαν από τη Δύση. Όλα πήγαιναν σύμφωνα με το σχέδιο», εξηγεί.

Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2014, το ISIS έλεγχε ήδη το μεγαλύτερο μέρος του βορειοδυτικού Ιράκ. Μεγάλα τμήματα της Συρίας - που από το 2011 πολεμούσαν διάφορες ένοπλες ομάδες, ήταν επίσης υπό τον έλεγχό της. Και εκεί, το ISIS ενισχύθηκε από τοπικές σουνιτικές φυλές που ήταν απογοητευμένες από τα μακρά χρόνια ξηρών περιόδων, τις άθλιες οικονομικές συνθήκες και την αμέλεια της συριακής κυβέρνησης.

Η Lamis Jdid, ερευνήτρια διεθνών σχέσεων και με καταγωγή από το Aramo, ένα μικροσκοπικό χωριό στο Κυβερνείο της Λαττάκειας, περίπου 30 χιλιόμετρα μακριά από τη Μεσόγειο, περιγράφει πώς η ζωή της κοινότητάς της καταστράφηκε όταν το ISIS άρχισε να κυριαρχεί.

«Τον Αύγουστο του 2014, είκοσι ένοπλες ομάδες που ανήκουν στη συριακή αντιπολίτευση, αποτελούμενες από τους ISIS, Ahrar al-Sham, Al-Nusra και άλλους, εξαπέλυσαν επίθεση σε πολλά χωριά κοντά στα βόρεια τουρκικά σύνορα, συμπεριλαμβανομένου του Aramo. Σκότωσαν 190 ανθρώπους και αιχμαλώτισαν άλλους 240. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν γυναίκες και παιδιά».

«Κατέστρεψαν ιερούς τόπους και παρενόχλησαν μειονότητες. Όλοι μας τρομοκρατήσαμε με την παρουσία τους. Η οικογένειά μου που μένει ακόμα στη Λατάκια δεν τόλμησε να πάει στο χωριό ή να πάρει το δρόμο για τη Δαμασκό. Ένα τέτοιο ταξίδι θα μπορούσε να κοστίσει τη ζωή σε έναν Αλαουίτη. Οι χριστιανοί μου φίλοι έπρεπε να καλύπτουν τα κεφάλια τους όταν μετακινούνταν από πόλη σε πόλη, από φόβο μήπως τους σταματήσουν και τους επιτεθούν οι ομάδες του ISIS».

Ο Συριακός Στρατός, ο οποίος αναγκάστηκε να πολεμήσει πολλές ριζοσπαστικές ομάδες ταυτόχρονα, έπρεπε να δώσει προτεραιότητα. Οι προσπάθειές της επικεντρώθηκαν κυρίως σε δύο άξονες: Δαμασκό-Χομς-Χάμα-Χαλέπι και Χάμα-Ταρτούς-Λατάκια. Μικρές πόλεις και κωμοπόλεις, ειδικά στα περίχωρα, έπεσαν θύματα των συμμοριών του ISIS.

Στη συνέχεια, η απειλή τους άρχισε να διαχέεται, πολύ πέρα ​​από τα σύνορα της Μέσης Ανατολής. Στην Αφρική, πολλές μικρές τρομοκρατικές ομάδες άρχισαν να ορκίζονται πίστη στον Abu Bakr al-Baghdadi, τον τότε ηγέτη του ISIS. Η Ευρώπη καταστράφηκε από πολλές τρομοκρατικές επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν από πιστούς της ομάδας.

Ποιος το τελείωσε αυτό;

Η δράση ήταν απαραίτητη. Τον Σεπτέμβριο του 2014, οι ΗΠΑ δημιούργησαν μια Συνδυασμένη Κοινή Ομάδα Εργασίας – που ενώνει 87 δυτικούς και ανατολικούς εταίρους – για την καταπολέμηση της απειλής του ISIS. Κατά τα πρώτα πέντε χρόνια της ύπαρξής της, η συμμαχία σφυροκόπησε τη Συρία και το Ιράκ με χιλιάδες βόμβες. Σκότωσε εκατοντάδες τρομοκράτες του ISIS και συνέλαβε χιλιάδες άλλους. Το 2019, μετά την εξάλειψη του Αλ Μπαγκντάντι, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους διεκδίκησαν τη νίκη στον αγώνα κατά του ISIS. Αλλά ο Al-Tamimi λέει ότι δεν ήταν οι ΗΠΑ που βοήθησαν να σταματήσει η απειλή του ISIS.

Τον Ιούνιο του 2014, ένας σιίτης ηγέτης, ο Sayyid Ali al-Husseini al-Sistani, εξέδωσε φετβά καλώντας τους σιίτες στο Ιράκ να υπερασπιστούν την πατρίδα τους από τις ορδές των εισβολέων του ISIS. Χιλιάδες στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, σχηματίζοντας τις λεγόμενες Δυνάμεις Λαϊκής Κινητοποίησης (PMF), μια συμμαχία 67 ένοπλων φατριών με περίπου 100.000 μαχητές.

«Αυτή ήταν η δύναμη που εμπόδισε την προώθηση του ISIS», λέει ο Al-Tamimi. «Οι Ιρανοί έπαιξαν επίσης κεντρικό ρόλο, καθώς παρείχαν συμβούλους και όπλα. Οι Ρώσοι ήρθαν επίσης στη διάσωση, παρέχοντας υποστήριξη στην ιρακινή κυβέρνηση και το PMF. Οι Αμερικανοί, από την άλλη, ήταν αυτοί που υποστήριξαν τρομοκρατικές ομάδες, τροφοδοτώντας τις με όπλα και στρατιωτικό εξοπλισμό. Οι κάτοχοι ευρωπαϊκών διαβατηρίων πολεμούσαν στις τάξεις του ISIS. χρήματα έρεε από τη Δύση», πρόσθεσε.

Ο Ali Yahya, πολιτικός αναλυτής και σύμβουλος διεθνών υποθέσεων με έδρα τη Βηρυτό, γνωρίζει καλά την ιστορία του ISIS και συμφωνεί με τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Al-Tamimi.

«Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ κλέβουν τη νίκη και αλλάζουν την αφήγηση», λέει. «Ο Κόκκινος Στρατός ήταν η κύρια δύναμη που εξάλειψε τον ναζισμό, ενώ η Ουάσιγκτον περίμενε τον Ιούνιο του 1944 για να ανοίξει ένα μέτωπο. Ωστόσο, διεκδίκησαν τη νίκη σε αυτόν τον πόλεμο, παραμερίζοντας τα επιτεύγματα και τις θυσίες των Ρώσων. Είναι αλήθεια και στην περίπτωση του ISIS».

Σύμφωνα με τον Yahya, το 2014 η ιρακινή κυβέρνηση προσέγγισε τις ΗΠΑ ζητώντας τους να τους προμηθεύσουν τα όπλα που χρειάζονταν για να πολεμήσουν την εξέγερση του ISIS. Οι Αμερικανοί συμφώνησαν, αλλά είπαν ότι οι πρώτες αποστολές θα έφταναν μόνο το 2020 - μια πολυτελής Βαγδάτη που δεν μπορούσε να αντέξει οικονομικά. Όταν οι Ιρακινοί κατάλαβαν τους όρους της Ουάσιγκτον, στράφηκαν γρήγορα στο Ιράν και τη Ρωσία για βοήθεια και το απέδωσαν.

«Χάρη σε αυτούς το Ιράκ άρχισε να σπάει σταδιακά το ISIS. Όταν οι Αμερικανοί συνειδητοποίησαν ότι οι ιρακινές δυνάμεις θα κατέστρεφαν σύντομα την ομάδα, ένωσαν τις δυνάμεις τους στην τελική μάχη της Μοσούλης, ώστε αργότερα να διεκδικήσουν τη νίκη επί της οργάνωσης».

Περισσότερο αίμα στο μέλλον;

Αυτή η νίκη ανακηρύχθηκε το 2019, αλλά ακόμη και αφού το ISIS έχασε το μεγαλύτερο μέρος του εδάφους του, οι σύμμαχοι της Κοινής Ομάδας Εργασίας συνέχισαν να πραγματοποιούν επιθέσεις στη Συρία και το Ιράκ, με το πρόσχημα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Ο Αλ Ταμίμι πολεμούσε τους Αμερικανούς, απαιτώντας να φύγουν από τη χώρα του.

«Σήμερα, χάρη στις προσπάθειες των ηρώων μας και της ανώτατης θρησκευτικής αρχής, το Ιράκ είναι σε θέση να εξοντώσει κάθε τρομοκρατική οργάνωση. Το Ιράκ βρίσκεται υπό τον έλεγχο του κράτους. Το ISIS ανήκει πλέον στο παρελθόν, δεν μπορεί να επιστρέψει στο Ιράκ», ισχυρίζεται.

Οι στατιστικές, ωστόσο, δίνουν μια διαφορετική εικόνα . Σύμφωνα με στοιχεία της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ που δημοσιεύθηκαν τον Ιανουάριο του 2024, το ISIS εξακολουθεί να υπερηφανεύεται για περίπου 2.500 μαχητές στο Ιράκ και τη Συρία, από τους οποίους περίπου 1.000 είναι ελεύθεροι στο Ιράκ. Μια μη κερδοσκοπική ομάδα που ονομάζεται Counter-Extremism Project ανέφερε ότι υπήρξαν τουλάχιστον 69 επιθέσεις του ISIS στη Συρία μόνο τον Μάρτιο.

«Το πρόβλημα με τους φανατικούς είναι ότι δεν είναι οργάνωση, είναι ιδέα. Πώς μπορείς να το καταστρέψεις;» ρωτάει ο Τζιντίντ.

«Φυσικά θα πρέπει να υπάρξει μια ρύθμιση ασφαλείας σε ολόκληρη την περιοχή για να αποδυναμωθούν αυτές οι ομάδες. Αλλά πρέπει επίσης να σκεφτούμε εκπαιδευτικές, κοινωνικές και οικονομικές λύσεις για την εξάλειψη του τρόμου. Στη Συρία αυτό θα μπορούσε να είναι η ενδυνάμωση της κοσμικής εκπαίδευσης, ο διαχωρισμός της θρησκείας από το κράτος και η καταπολέμηση της διαφθοράς», κατέληξε.

Πηγή: RT