Η Novartis και ο αίρων όλες τις αμαρτίες

Γεγονός πρώτο. Η Novartis συμβιβάστηκε με το αμερικανικό Δημόσιο να πληρώσει πάνω από 300 εκατομμύρια δολάρια για τις «καλές» πρακτικές της στη χώρα μας. Καθώς, όμως, εις τας Αθήνας επί Μητσοτάκη ανθίζει άλλο είδος δικαστών και Δημοσίου, στην Ελλάδα όχι μόνο δεν πλήρωσε δεκάρα τσακιστή, αλλά δεν υπήρξε τελικά ούτε ένα πρόσωπο, ένας ένοχος, ένας μπλεγμένος. Σε ένα σκάνδαλο το οποίο η ίδια η εταιρεία παραδέχτηκε και για το οποίο δέχτηκε ότι αξίζει, για να αποφύγει τα χειρότερα, να πληρώσει αυτό το θηριώδες ποσό.

Γεγονός τέταρτο. Το Μαξίμου επαίρεται ότι δική του δουλειά είναι η αφαίρεση της «κουκούλας». Προφανώς ως χειρονομία καλής θέλησης στον αψύ Σαμαρά. Ως αντιπερισπασμός επίσης στη γενικευμένη αποδοκιμασία της πολιτικής τους. Αλλά και ως κίνηση -κι αυτό ο προπαγανδιστικός χειρισμός δείχνει ότι είναι βασικό- που στήνει πάλι στο εδώλιο τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του. Τι και ποιος τους ανησυχεί τόσο, ώστε να διαπράττουν τέτοιου είδους εξόδιες ακολουθίες επαφίεται στη λογική και στην ευαισθησία καθενός.

Γεγονός πέμπτο. Είχε το πολιτικό θάρρος ο Τσίπρας να πει πριν μερικούς μήνες στο συνέδριο της Καθημερινής: «Στην υπόθεση Novartis επίσης είχαμε ένα τεράστιο σκάνδαλο με την πιθανή εμπλοκή κάποιων πολιτικών προσώπων. Η πρόθεσή μας να μην παρέμβουμε σε αυτό το σκάνδαλο, να το αποδώσουμε στη Δικαιοσύνη μάς οδήγησε σε χειρισμούς που έδιναν την εντύπωση ότι βάζουμε στο ίδιο τσουβάλι ανθρώπους που πιθανότατα να είχαν εμπλοκή με ανθρώπους που ήταν βέβαιο σχεδόν ότι δεν είχαν καμία εμπλοκή».

Και μια απορία: Πόθεν προκύπτει, από αυτή τη φράση, το πάθος ορισμένων που τον κατηγορούν «από αριστερά» για συγγνώμες, γονυκλισίες, συνειδητό συμβιβασμό με το κατεστημένο και άλλα τέρατα; Τι δουλειά έχουν σ’ αυτό το παζάρι δολοφονίας χαρακτήρα που έστησε η Δεξιά; Και είναι τελικά άσχετος ο ανοιχτός ή ντροπαλός κασσελακισμός τους μ’ αυτή την εμπάθεια;

Πηγή: Αυγή