Κηφισιά Το cult και πώς να τ’ αποφύγουμε…
1987 η πορνοστάρ Τσιτσιολίνα μπήκε πανηγυρικά στην ιταλική Βουλή. Παρατηρώντας σήμερα τα πράγματα με τη νηφαλιότητα που δίνει η απόσταση του χρόνου, και με παράμετρο τις μετέπειτα εξελίξεις, διαπιστώνει κανείς ότι με αυτήν την ψήφο οι Ιταλοί ψηφοφόροι έδειξαν την απαξίωσή τους στην πολιτική σκηνή της χώρας τους. Σε μια εποχή που η Ιταλία ευημερούσε οικονομικά…
Στην Ελλάδα, κανένα κόμμα δεν έχει συμπεριλάβει, μέχρι σήμερα, πορνοστάρ σε ψηφοδέλτιο. Το προβοκατόρικο χιούμορ του Έλληνα αντιπαρατίθεται με την επίσης προβοκατόρικη σοβαροφάνειά του. Και, φυσικά, κερδίζει η δεύτερη. Έχουν μπει όμως στη Βουλή πλήθος ηθοποιών, μοντέλα, αθλητές και ποδοσφαιριστές. Μέχρι τόσο αντέχουμε… Ελάχιστοι από αυτούς έχουν αρθρώσει στοιχειωδώς πολιτικό λόγο. Κάποιοι στοιχειωδώς χειρίζονται τον λόγο γενικά… Υπάρχουν βέβαια και πολιτικοί που ενώ δεν προέρχονται από τον χώρο του θεάματος, ουσιαστικά υπάγονται σε αυτόν…
Στη Κηφισιά από την άλλη έχουμε πλειάδα τέτοιων γραφικών, cult τύπων, από που να ξεκινήσω. Από τον «βασιλιά» του cult, τον Βάρσο, ότι να πούμε, και έχουμε αναλώσει πολλές ώρες στην σκιαγράφηση του «μοντέλου Βάρσος, είναι λίγο. Δεν είναι ο μόνος, ο Τηλέμαχος Τσιλιγκίρης, κλασική περίπτωση τσοπάνη-βλάχου, βγαλμένη από ταινία του Αλμοδοβάρ. Και άλλοι, ο Χιωτάκης με τις πλαστικές σαγιονάρες, πήρε το δακτυλίδι του Δημάρχου, είχε βέβαια σαν αντίπαλο τον Βάρσο.
Οι συμπτώσεις βλέπετε, της ζωής.
Και η πλέον ακατάλληλη συγκυρία να απαξιώσουμε την πολιτική. Όπως επίσης να επιλεχθούν υποψήφιοι με συλλογιστική σατιρικής εκπομπής. Και μόνο ως τέτοιες μπορώ να δω υποψηφιότητες όπως της Άννας Κορογιαννάκη ή της Νίνας Βλάχου. Οι οποίες ήδη –λένε- βρήκαν υποστηρικτές στο Διαδίκτυο.
Συμπαθέστατες μου είναι οι δύο κυρίες. Κυρίως ως εικόνα. Όχι όμως με φόντο το Δήμο Κηφισιάς. Με αυτό το μπαγκγκράουντ η αφελής και γοητευτική τους γραφικότητα (με άλλους όρους της μίας από της άλλης) μεταλλάσσεται σε θλιβερό cult.
Και το καλτ έχει γούστο ως διασκεδαστική, άντε και χαριτωμένη, εκτροπή. Ότι ήταν και η παρουσία της Τσιτσιολίνας στην Ιταλική Βουλή, του Τονυ Σπίνου στην σώου μπιζ, ή του Βάρσου με τον Χιωτάκη στο Δήμο. Ο εθνικός μας πλουραλισμός όμως την θεσμοποίησε - σχεδόν την θεοποίησε… Σε μια εποχή που το μόνο που δεν έχουμε ανάγκη να ακούσουμε είναι διάφορα τσιτάτα εξυπνάκηδων. Αυτό δεν είναι μόνο αχρείαστο.
Είναι και επικίνδυνο…
