Φιλανδοί επιστήμονες δημιούργησαν φαγητό από ηλεκτρισμό και διοξείδιο του άνθρακα
Φαγητό από ηλεκτρισμό φιλοδοξεί να δημιουργήσει μια ομάδα ερευνητών από τη Φιλανδία. Οι επιστήμονες κατά την μελέτη τους «Food From Electricity» παρήγαγαν μια μονοκυτταρική πρωτεΐνη από ηλεκτρισμό και διοξείδιο του άνθρακα, που ίσως να μην φέρει επανάσταση στην κουζίνα, αλλά θα μπορούσε να ανοίξει δρόμο για ένα νέο είδος τροφίμων στο μέλλον, όπως υποστηρίζουν.
Σύμμφωνα με τον Independent, οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι με την ανακάλυψή τους θα μπορούσαν να λύσουν το παγκόσμιο πρόβλημα της πείνας. Τι ακριβώς κάνουν; Χρησιμοποιώντας διοξείδιο του άνθρακα που λαμβάνεται από τον αέρα, οι ερευνητές του Τεχνικού Ερευνητικού Κέντρου της Φινλανδίας και του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Lappeenranta (LUT) κατάφεραν να δημιουργήσουν σκόνη πρωτεΐνης, η οποία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διατροφή ανθρώπων ή ζώων. Ο «αντιδραστήρας πρωτεΐνης» μπορεί να τεθεί σε λειτουργία οπουδήποτε υπάρχει πρόσβαση στον ηλεκτρισμό. Εάν χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική ζωοτροφή, αυτό θα επέτρεπε τη χρήση της γης για άλλους σκοπούς, όπως τη δασοκομία και την καλλιέργεια μεγαλύτερης έκτασης.
Ο Pitkänen πρόσθεσε ότι η σκόνη είναι μια υγιής πηγή πρωτεΐνης, σημειώνοντας ότι το μείγμα είναι πολύ θρεπτικό και περιέχει πάνω από 50% πρωτεΐνη και 25% υδατάνθρακες, ενώ το υπόλοιπο αποτελείται από λίπη και νουκλεϊκά οξέα. Μακροπρόθεσμα, η πρωτεΐνη που παράγεται με ηλεκτρική ενέργεια προορίζεται να χρησιμοποιηθεί στο μαγείρεμα και στα τρόφιμα.
Οι επιστήμονες τόνισαν επίσης, ότι ο αντιδραστήρας θα μπορούσε να παράγει τρόφιμα χωρίς περιβαλλοντικό αντίκτυπο εάν η ηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιείται προέρχεται από ανανεώσιμες πηγές. Σήμερα, η παραγωγή ενός γραμμαρίου πρωτεΐνης διαρκεί περίπου δύο εβδομάδες, και απαιτείται η χρήση εργαστηριακού εξοπλισμού που έχει περίπου το μέγεθος ενός φλιτζανιού καφέ. Το επόμενο βήμα για τους ερευνητές είναι να παράγουν επαρκείς ποσότητες για δοκιμές σε ζωοτροφές και σε προϊόντα διατροφής. Ο Pitkänen εικάζει ότι θα χρειαστούν πάνω από δέκα χρόνια μέχρι το προϊόν του να φτάσει στο εμπόριο.
«Έχουμε επικεντρωθεί στην ανάπτυξη της τεχνολογίας, όπως στη λειτουργία των αντιδραστήρων, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και τον έλεγχο της διαδικασίας. Η ιδέα είναι να δημιουργηθεί ένα μαζικό προϊόν, σε χαμηλή τιμή. Το χρονοδιάγραμμα για την εμπορευματοποίηση του εξαρτάται από την οικονομία», δήλωσε ο καθηγητής Jero Ahola της LUT.