Το πληκτρολόγιο μπορεί να δείξει το... Πάρκινσον
Πώς κινείται το σώμα
Για να κινηθεί το σώμα ο πρωτοταγής κινητικός φλοιός στέλνει σήματα μέσω ορισμένων άλλων περιοχών του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων της συμπληρωματικής κινητικής περιοχής, της παρεγκεφαλίδας και των βασικών γαγγλίων. Αυτές οι περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούν τους νευρώνες του νωτιαίου μυελού οι οποίοι με τη σειρά τους ωθούν τους μυς να εκτελέσουν την κίνηση. Ωστόσο πολλοί παράγοντες παρεμβαίνουν στην κινητική ικανότητα, όπως η έλλειψη ύπνου η οποία μειώνει την επιδεξιότητα.
Ο αλγόριθμος της πληκτρολόγησης
Τώρα ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης ανέπτυξαν έναν αλγόριθμο ο οποίος δείχνει πόσο αποτελεσματικά πληκτρολογεί κάποιος. Για παράδειγμα, ο αλγόριθμος διακρίνει αν το άτομο πληκτρολογεί στη μέση της νύχτας όταν η έλλειψη ύπνου δημιουργεί προβλήματα στην κινητικότητα ή αν πληκτρολογεί όταν είναι ξεκούραστο και βρίσκεται σε... φόρμα. Αυτό το επιτυγχάνει αναλύοντας πόση ώρα το άτομο πατά το πλήκτρο προτού το αφήσει.
Παρότι η συγκεκριμένη μελέτη επικεντρώθηκε στην επίδραση της κόπωσης στην ικανότητα πληκτρολόγησης, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μπορούν να διαγνώσουν καταστάσεις που επιδρούν αρνητικά στην κινητική ικανότητα, όπως η νόσος του Πάρκινσον, πολύ νωρίτερα σε σύγκριση με σήμερα.
Εντοπισμός ασθενών με Πάρκινσον
Πρώιμα αποτελέσματα μελέτης σε περίπου 20 ασθενείς μαρτυρούν ότι ο αλγόριθμος μπορεί να διαχωρίσει τα άτομα με νόσο του Πάρκινσον από εκείνα που δεν πάσχουν από αυτή. Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει μεγαλύτερη μελέτη σε ασθενείς με τη νευροεκφυλιστική νόσο. Εργάζεται επίσης επάνω στην ανάπτυξη εφαρμογών για «έξυπνα» κινητά οι οποίες θα συλλέγουν το ίδιο είδος πληροφοριών από τα τηλέφωνα. «Σκεφτήκαμε ότι αυτή είναι μια μοναδική ευκαιρία να ανοίξουμε ένα παράθυρο στον εγκέφαλο μέσω των καθημερινών αλληλεπιδράσεων που έχουν οι άνθρωποι με τις ηλεκτρονικές συσκευές» σημειώνει ο ερευνητής του ΜΙΤ Αλβάρο Σάντσεζ-Φέρο και προσθέτει: «Η απαραίτητη υλική υποδομή υπάρχει. Αυτό που χρειάζεται είναι να αξιολογεί κάποιος τις πληροφορίες που συλλέγονται μέσω της χρήσης των συσκευών και να τις αξιοποιεί σε ό,τι αφορά τα θέματα υγείας».
Υπογραμμίζεται ότι σήμερα η διάγνωση του Πάρκινσον γίνεται συνήθως πέντε με δέκα χρόνια μετά την έναρξη της νόσου, όταν πλέον έχουν προκληθεί πολλές βλάβες στον εγκέφαλο. Ετσι προσεγγίσεις σαν και αυτή των ειδικών του ΜΙΤ δίνουν ελπίδα για πρώιμο εντοπισμό της ασθένειας.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η συγκεκριμένη στρατηγική θα μπορεί επίσης να φανεί χρήσιμη στη διάγνωση ασθενών με άλλες παθήσεις που επηρεάζουν τις κινητικές δεξιότητες, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα. «Ισως υπάρχουν εφαρμογές σε οποιαδήποτε πάθηση επιδρά στην κινητικότητα, είτε αυτή αφορά τα χέρια και τους μυς είτε τον εγκέφαλο» καταλήγει ο δρ Σάντσες-Φέρο.