Σουφικό – το ικαριώτικο τουρλού… του τηγανιού!

Από πού βγαίνει άραγε η λέξη «σουφικό»; Άκουσα δύο εκδοχές, εκ των οποίων η μία λέει ότι βγαίνει από τη λέξη «κουφικό», που παραπέμπει στο φαγητό που φτιάχνεται από κούφιες πιπεριές. Η δεύτερη εκδοχή, πολύ δημοφιλέστερη από την πρώτη, λέει ότι κάποτε μια γυναίκα είχε μαγειρέψει το εν λόγω φαγητό για μεσημεριανό και ήταν τόσο νόστιμο, που κόντεψε να το φάει όλο μόνη της. Όταν ήρθε ο άνδρας της, τη ρώτησε αν έχει περισσέψει καθόλου και εκείνη του απάντησε: «Θα σου αφήκω». Από το «θα σου αφήκω», με σύντμηση των λέξεων, βγήκε, όπως λένε οι περισσότεροι, η λέξη «σουφικό». Το φτιάχνουν όλο τον χρόνο, είναι το κατεξοχήν λαδερό τους και το προσαρμόζουν στα εποχικά λαχανικά που βγάζει ο κήπος τους. Το περιεχόμενο του σουφικού σηματοδοτεί σε ποια περίοδο του χρόνου είμαστε. Αν λόγου χάρη περιέχει μελιτζάνες και κολοκύθια, πάει να πει ότι είναι καλοκαίρι, αν περιέχει αγριόπρασα, σημαίνει πως είναι άνοιξη, ενώ αν περιέχει ταμπουρά (κίτρινη κολοκύθα), είναι φθινόπωρο ή χειμώνας. Η συνταγή που μας δίνει η Ειρήνη Φουντούλη είναι της μητέρας της, Κυριακούλας Τσακωνίτη. Η χρήση του κρασιού στο σβήσιμο είναι παραλλαγή της Ειρήνης, αφού γενικά δεν είθισται το σβήσιμο των λαχανικών με κρασί σύμφωνα με άλλες συνταγές για σουφικό. Η Ειρήνη συνοδεύει με αυτό ψητά κρεατικά, αλλά το σερβίρει και ως κυρίως πιάτο, το οποίο κατά την παράδοση το συνοδεύουν με κοπανιστή. Έχει κι άλλες χρήσεις το σουφικό: για παράδειγμα, το βάζουν σαν σάλτσα πάνω από μακαρόνια ή μέσα στην ομελέτα.