μετά το τσουνάμι, 5 χρόνια μετά

Τον Μάρτιο του 2011, όταν το τσουνάμι έπληξε την βορειοανατολική ακτή της Ιαπωνίας, ήμουν πεσμένος στον καναπέ μου, βλέποντας τις ειδήσεις στην τηλεόραση. Στο πολύ ξεκινώντας τις περισσότερες από τις αναφορές στη γαλλική τηλεόραση ήταν περίπου αγνοουμένων και τις τεράστιες ζημιές, αλλά μετά από δύο ή τρεις ημέρες Φουκουσίμα και η πυρηνική ξεριζωμό έγινε ο κύριος (για να μην πω το μόνο) θέμα των εκθέσεων. Στη συνέχεια, πολλοί δημοσιογράφοι κλήθηκαν να επιστρέψουν στις αντίστοιχες χώρες τους για λόγους ασφαλείας (και ασφαλιστικές!). 

Εκείνη τη στιγμή, εγώ έπρεπε να ξεκινήσει ένα νέο πρόγραμμα της διαφήμισης για την τηλεόραση, αλλά το έργο καθυστέρησε για μερικές εβδομάδες. Έτσι, αποφάσισα να πτήσεων προς Τόκιο ... 
Πήρα "παλιά" Canon 7D και μια 5D Mark II μου μαζί μου. Είχα στο μυαλό μου να κάνει ένα ντοκιμαντέρ για τις ανθρώπινες συνέπειες του τσουνάμι: αγνοούμενο, μαρτυρίες επιζώντων, .... εγώ οδήγησα στα βορειοανατολικά του Τοχόκου, κατά μήκος της ακτής του Ειρηνικού για αρκετές ημέρες, στη σιωπή του μετά από κύμα . Μέρα με τη μέρα, ενώ ήμουν μαγνητοσκόπηση τα ρημάξει τοπία και πόλεις, μαρτυρίες επιζώντων, ... i άρχισε να εργάζεται για το έργο φωτογραφικό ντοκιμαντέρ, αλλά χωρίς καμία πρόθεση να κολλήσει στη στιγμή, και με μια εσκεμμένη έλλειψη αφηγηματικού περιεχομένου, όπως οπτική αρχεία. 

Τέλος, μετά από 2 εβδομάδες και 700 χλμ οδήγηση κατά μήκος της ανατολικής ακτής γιαπωνέζικη, i flought πίσω στη Γαλλία. Μερικούς μήνες αργότερα, το έργο φωτογραφία έγινε μια έκθεση ... και το τεράστιο ποσό των πυροβολισμό βίντεο παρέμεινε στο σκληρό δίσκο μου για αυτά τα τελευταία 5 χρόνια. 
Εμείς ακόμα δεν έχουν το χρόνο να αρχίσουν να εργάζονται σε αυτό το ντοκιμαντέρ (στο τέλος δεν μπορείτε ποτέ έχουν αρκετό χρόνο για να κάνουμε ό, τι είναι πραγματικά χρειάζεται να γίνει, επειδή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις ικανότητές ή το χρόνο σας για τη ζωή και το φαγητό), αλλά εμείς ταπεινά να σας παρουσιάσω αυτό το "συντόμευση" μέσα στη σιωπή του μετά.

Αν έχουμε λίγη προσοχή σας με αυτά τα λίγα λεπτά, μπορείτε επίσης να επισκεφθείτε την έκθεση φωτογραφίας σε αυτό το link:oliveb31.tumblr.com

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Frank Meyer για τα συνοδευτικά μου σε αυτό το ταξίδι και για την αφοσίωσή του στην σκοποβολή. 

Πολλές ευχαριστίες στον φίλο μου τον Bruce Touron επειδή επέμενε για πολλά χρόνια για να κάνουμε αυτή τη συντόμευση και την απίστευτη συμμετοχή του στο post production της. 
Ευχαριστώ επίσης Morgan Jouquand για το σπουδαίο έργο του σχετικά με την post-production του έργου φωτογραφία. 
Επίσης πολλές ευχαριστίες προς τον Eric και Eriko για τη βοήθειά τους.