Φύση - Όταν η Ανταρκτική ήταν καταπράσινη

Ανάμεσα στους πάγους, σε ένα από τα πιο μακρινά μέρη του πλανήτη, ανακαλύφθηκαν ίχνη αρχαίου απολιθωμένου δάσους που χρονολογούνται πριν από 260 εκατομμύρια χρόνια, σε μια εποχή που ο Νότιος Πόλος είχε συνθήκες κατάλληλες για να φιλοξενήσει διάφορες μορφές βλάστησης. «Αυτή η ήπειρος δεν ήταν πάντα μια έρημος πάγου, αλλά ήταν καλυμμένη από πυκνά δάση», διαβεβαιώνουν ερευνητές του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν.

Τα ίχνη χρονολογούνται από την Πέρμια Περίοδο, όταν η Ανταρκτική ήταν μέρος της Γκοντβάνα, της υπερ-ηπείρου που περιελάμβανε τη σημερινή Αφρική, την Αυστραλία, την Ινδία και την Αραβική Χερσόνησο. Σε αυτό το μακρινό παρελθόν – αναφέρει το National Geographic – «η περιοχή καλύφθηκε από μια πλούσια βλάστηση από βρύα και ένα συγκεκριμένο φυτό», το Glossopteris (Γλωσσόπτερο).

«Γνωρίζαμε ήδη τα απολιθώματα που βρέθηκαν στην Ανταρκτική από την αποστολή του Ρόμπερτ Φάλκον Σκοτ, το 1910-12», λέει ο επικεφαλής της ομάδας Έρικ Γκουλμπράνσον. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της Ανταρκτικής είναι ακόμα ανεξερεύνητο και «έχει κανείς συχνά την εντύπωση ότι είναι ο πρώτος που θα ανέβει σε κάποιο βουνό», προσθέτει.

Τα ίχνη των δασών που ανακαλύφθηκαν στην Ανταρκτική, γράφει το National Geographic,  θα μας επιτρέψουν να ρίξουμε φως πάνω σε αυτό που πραγματικά προκάλεσε την εξαφάνιση τους πριν από 251 εκατομμύρια χρόνια. Μέχρι σήμερα, η πιο αναγνωρισμένη θεωρία δείχνει μια ξαφνική αύξηση των αερίων θερμοκηπίου που παράχθησαν από μια σειρά εκρήξεων στη Σιβηρία, ένα γεγονός κολοσσιαίων διαστάσεων και ακόμα ασαφές.

Οι γεωλόγοι ελπίζουν, επίσης, να πάρουν μια ιδέα για το πώς αυτά τα είδη φυτών επιβίωσαν σε μήνες ηλιακού φωτός που ακολουθούνται από μήνες πλήρους σκότους στην πολική περιοχή.