Και αν είναι καλύτερα με το πλαστικό;

Το να ζει κανείς σε έναν κόσμο από πλαστικό σημαίνει να ζει με την αγωνία ενός περιβαλλοντικού κινδύνου χωρίς πολλές διεξόδους. Θέλοντας ίσως να  ξορκίσει αυτόν τον φόβο, το BBC προβάλλει ένα αντεπιχείρημα υπό τη μορφή ερωτήματος: κι αν η ύπαρξή του στη ζωή μας είναι καλύτερη από την παντελή απουσία του;

«Η πλήρης άρνηση του πλαστικού περιτυλίγματος στα τρόφιμα μπορεί να αποδειχθεί αντιπαραγωγική: η σωστή συσκευασία τους σημαίνει λιγότερες εκπομπές των αερίων του θερμοκηπίου». Η περιβαλλοντική οργάνωση Green Alliance συμπληρώνει το σκεπτικό με το εξής επιχείρημα: «Οι πλαστικές ύλες αναμφισβήτητα αποτελούν τεράστιο πρόβλημα, αλλά η απαξίωσή τους, όσο θεμιτή και αν ακούγεται, φοβόμαστε ότι θα οδηγήσει εταιρίες και κυβερνήσεις, σε βιαστικές και λανθασμένες αποφάσεις».

Και αν το πλαστικό εξαφανιζόταν από τη ζωή μας, ποιο θα ήταν το τίμημα; Η Lego, παραδείγματος χάρη, ανακοίνωσε ότι τα μελλοντικά παιχνίδια της θα παράγονται από πλαστικό παράγωγο του  ζαχαροκάλαμου και όχι  του πετρελαίου. Η μετατροπή όμως της φυτικής ύλης σε πλαστικό, για  να κατασκευάσει τα eco-τουβλάκια της,  θα παρουσιάζει τα ίδια μειονεκτήματα με το συμβατικό, διότι ούτε αυτό θα είναι βιοδιασπώμενο.  «Με άλλα λόγια, δεν θα βοηθήσει σε τίποτα για την επίλυση του προβλήματος της θαλάσσιας ρύπανσης».

Όπως και να’ χει όμως, το πρόβλημα επιβάλλεται  να αντιμετωπιστεί και η Green Alliance,επιμένει σθεναρά στο μότο της: «Το κλειδί των πάντων βρίσκεται στην ανακύκλωση, ειδικά όταν μιλάμε για πλαστικό».

Κάτι πιο πρωτότυπο;