Πώς μια έκλειψη έσωσε τον Χριστόφορο Κολόμβο το 1504
Όταν τα πλοία του Κολόμβου ναυάγησαν στην Τζαμάικα, μια έκλειψη Σελήνης έπεισε τους ντόπιους να τον βοηθήσουν.
Ο Κολόμβος βρισκόταν στο τέταρτο ταξίδι του στον Νέο Κόσμο όταν, στις 25 Ιουνίου 1503, τα δύο πλοία του προσάραξαν στη Τζαμάικα, ένα νησί που η Ισπανία είχε βαφτίσει «Σαντιάγο» το 1494.
Ο αρχιγραμματέας της αποστολής, Ντιέγκο Μέντες, αποφάσισε τότε να ταξιδέψει με κανό μέχρι το νησί Ισπανιόλα, τμήμα της σημερινής Δομινικανής Δημοκρατίας, προκειμένου να ζητήσει βοήθεια από τον κυβερνήτη Νικολάς ντε Οβάντο.
Όταν έφτασε έπειτα από πέντε μέρες στη θάλασσα, ο Οβάντο, ο οποίος δεν εμπιστευόταν καθόλου τον Κολόμβο, αρνήθηκε να στείλει βοήθεια και κράτησε τον Μέντες εκεί για μήνες.
Στο μεταξύ, ο Κολόμβος και οι υπόλοιποι ναυαγοί είχαν καταφέρει να αναπτύξουν εμπορικές σχέσεις με τους αυτόχθονες, οι οποίοι τους προμήθευαν με τρόφιμα ως αντάλλαγμα για μπιχλιμπίδια και ευρωπαϊκά εργαλεία.
Τα δύο πλοια του Κολόμβου προσάραξαν στο Σεντ Αν της Τζαμάικα στις 25 Ιουνίου 1503 ( Patricia Edwards / CC BY-SA 3.0)
Οργή Θεού
Η συμφωνία όμως χάλασε όταν ξέσπασε ανταρσία μεταξύ των ξενόφερτων ναυαγών, οπότε οι ιθαγενείς διέκοψαν τις σχέσεις μαζί τους.
Ο Κολόμβος και το πλήρωμά του βρίσκονταν πλέον αντιμέτωποι με το φάσμα της πείνας.
Σώθηκαν όμως χάρη στην πονηριά του εξερευνητή, ο οποίος κουβαλούσε μαζί του το «Almanach Perpetuum», ένα αστρονομικό ημερολόγιο που είχε συντάξει ο γερμανός αστρονόμος Γιόχαν Μύλερ, γνωστός ως Ρεγιομοντάνος. Το ημερολόγιο προέβλεπε με ακρίβεια τις κινήσεις των ουράνιων σωμάτων για τα επόμενα χρόνια, συμπεριλαμβανομένων και των σεληνιακών εκλείψεων.
Ο Κολόμβος βρήκε τότε αυτό που ήθελε: στις 29 Φεβρουαρίου 1504 θα συνέβαινε ολική έκλειψη Σελήνης που θα ήταν ορατή από τη Τζαμάικα και θα έβαφε το φεγγάρι κόκκινο λόγω του ηλιακού φωτός που περνούσε φιλτραρισμένο από τη γήινη ατμόσφαιρα.
Τρεις ημέρες πριν από την έκλειψη, ο θαλασσοπόρος κάλεσε τους ηγέτες των ιθαγενών και τους προειδοποίησε ότι ο Θεός των Χριστιανών είχε εξοργιστεί με την άρνησή τους να προσφέρουν φαγητό. Για να δείξει την οργή του, θα έβαφε το φεγγάρι κόκκινο.
Τη νύχτα της 29ης Φεβρουαρίου, οι αυτόχθονες έμειναν άναυδοι βλέποντας το φαινόμενο, αναμφίβολα ένα σημάδι από υπερφυσικές δυνάμεις. Τρομοκρατημένοι, άρχισαν να ικετεύουν τον Κολόμβο να πει στον Θεό του να φέρει πίσω το φεγγάρι.
Ο Κολόμβος τότε αποσύρθηκε, τάχα για να το σκεφτεί, όπως έγραψε στη βιογραφία του εξερευνητή ο γιος του Χερνάντο. Στην πραγματικότητα υπολόγιζε σε πόση ώρα θα έληγε η έκλειψη, οπότε είπε στους ντόπιους ότι ο Θεός θα τους συγχωρούσε αν προσέφεραν τρόφιμα στο πλήρωμά του.
Οι ναυαγοί γλίτωσαν έτσι από την ασιτία μέχρι που ένα πλοίο, το οποίο είχε ναυλώσει στο μεταξύ ο αρχιγραμματέας Ντιέγκο Μέντες, τους παρέλαβε για την επιστροφή στην πατρίδα.
Ο Κολόμβος αποβιβάστηκε στο Σανλούκαρ ντε Μπαραμέδα της Ισπανίας τον Νοέμβριο του 1504. Πέθανε στη Βαγιαδολίδ δύο χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 1506.