Τζον Γκίλγκουντ

21 Μαΐου, 2020
Κατηγορία ΙΣΤΟΡΙΑ
0 σχόλια

Ο Τζον Γκίλγκουντ (John Gielgud) ήταν άγγλος ηθοποιός, από τους κορυφαίους ερμηνευτές της γενιάς του στη σκηνή και την οθόνη, ιδιαίτερα σε σεξπιρικούς ρόλους. Μαζί με τον Λόρενς Ολίβιε και τον Ραλφ Ρίτσαρντσον, ήταν η τριάδα των ηθοποιών που μονοπώλησε τα βρετανικά θέατρα το μεγαλύτερο διάστημα του 20ου αιώνα. Μνημειώδεις και κλασικές έχουν μείνει οι ερμηνείες του σε έργα του Σέξπιρ και χαρακτηριστικές οι εμφανίσεις του στο ρόλο του Άμλετ, τον οποίο ερμήνευσε πάνω από 500 φορές.

Ο Τζον Γκίλγκουντ γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1904 στο Λονδίνο, από εύπορους γονείς. Ο πατέρας του, Φρανκ Γκίλγκουντ, καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Λιθουανίας και ήταν χρηματιστής στο Σίτυ του Λονδίνου. Η μητέρα του, Κέιτ Τέρι, ήταν ηθοποιός κι εγκατέλειψε το επάγγελμά της προς χάρη της οικογένειας. Πιο διάσημη στο χώρο του θεάματος ήταν η μητέρα της και γιαγιά του Τζον, η ηθοποιός Έλεν Τέρι.

Παρά τις αντιρρήσεις των γονιών του, ο Τζον Γκίλγουντ πρωτοανέβηκε στο σανίδι το Νοέμβριο του 1921, λέγοντας μία ατάκα στο έργο του Σέξπιρ «Ερρίκος Ε». Κάποιοι από το σινάφι που αναγνώρισαν το ταλέντο του, αλλά επισήμαναν την έλλειψη τεχνικής, τον έπεισαν να ακολουθήσει θεατρικές σπουδές. Με μία υποτροφία που κέρδισε, γράφτηκε στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης, όπου διδάχτηκε τα μυστικά της υποκριτικής τέχνης. Ακολούθησαν εμφανίσεις στα θέατρα «Όλντ Βικ» και «Ρίτζεντ Θίατερ» του Λονδίνου, καθώς και στο «Ματζέστικ Θίατερ» της Νέας Υόρκης.

O Τζον Γκίλγκουντ ως Ριχάρδος ΙΙ (1937)

Το 1929 εντάχθηκε στο θίασο του «Όλντ Βικ», όπου με την ερμηνεία του στο ρόλο του Άμλετ καθιερώθηκε ως ένας από τους πολλά υποσχόμενους νέους ηθοποιούς της Αγγλίας. Ακολούθησε μία σειρά από εντυπωσιακές σεξπιρικές ερμηνείες. Η μεγαλύτερη αρχική του επιτυχία ήταν ίσως ο ρόλος του ως Ριχάρδος Β', στο ομώνυμο έργο του Σέξπιρ, με το οποίο συνδέθηκε και ως σκηνοθέτης.

Ηθοποιός με αξιοσημείωτη ευελιξία και με θαυμάσια ελεγχόμενη βαρύτονη φωνή, ερμήνευσε ρόλους σε διάφορα έργα, όπως στα «Σχολείο Σκανδάλων» του Ρίτσαρντ Σέρινταν, «Τι σημαίνει να είναι κανείς σοβαρός» του Όσκαρ Γουάιλντ, «Γλάρος» του Άντον Τσέχοφ, «To Θερμοκήπιο » του Γκράχαμ Γκριν, «Μικροσκοπική Αλίκη» του Έντουαρντ Άλμπι.

Επειδή δεν ένιωθε άνεση με το καινούργιο αγγλικό δράμα των τελευταίων χρόνων, εμφανίστηκε κυρίως σε κλασικές επαναλήψεις τη δεκαετία του ’50 και στο σόλο ρεσιτάλ «Ages of Man» (1959), με αποσπάσματα από έργα του Σέξπιρ, με το οποίο περιόδευσε σε πολλά μέρη του κόσμου. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, επευφημήθηκε για τις ερμηνείες του σε σύγχρονα έργα, κυρίως στο «Οίκος» (Home, 1970) του Ντέιβιντ Στόρεϊ, και το «Veterans» (1972) του Τσαρλς Γουντ. Το 1961 του απονεμήθηκε το αμερικανικό θεατρικό βραβείο Τόνι για τη σκηνοθεσία του Χιου Γουΐλερ «Big Fish, Little Fish» στο Μπρόντγουεϊ.

Εκτός από το θέατρο ο Τζον Γκίλγκουντ εμφανίστηκε σε πολλές κινηματογραφικές παραγωγές, που του προκαλούσαν φρίκη στην ψυχή, αλλά γοήτευαν την τσέπη του, όπως είχε γράψει σ’ ένα φίλο του κάποτε. Ξεχωριστοί ήταν οι ρόλοι του στις ταινίες: «Ο Μυστικός Πράκτορας» (1936) του Άλφρεντ Χίτσκοκ, «Ιούλιος Καίσαρας» (1953) του Τζόζεφ Μάνκιεβιτς, «Ριχάρδος Γ’» του Λόρενς Ολίβιε (1955), «Άρθουρ» (1981) του Στιβ Γκόρντον, με συμπρωταγωνιστή τον Ντάντλεϊ Μουρ, που του χάρισε το Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου το 1982, «Τα βιβλία του Πρόσπερο» (1991) του Πίτερ Γκρίναγουεϊ και «Elizabeth» (1998) του Σεχάρ Καπούρ με την Κέιτ Μπλάνσετ στον ομώνυμο ρόλο, που ήταν και η τελευταία του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη.

Το 1953 του απονεμήθηκε ο τίτλος του Ιππότη για τις υπηρεσίες του στο θέατρο και χρίστηκε «σερ». Η αυτοβιογραφία του, με τίτλο «Early Stages, εκδόθηκε το 1938 και το βιβλίο «Stage Directions», μία συλλογή του από λόγους και δοκίμια, το 1963.

Ο Τζον Γκίλγκουντ πέθανε στις 21 Μαΐου 2000 στο χωριό Γουότον Άντεργουντ της νοτιοανατολικής Αγγλίας, σε ηλικία 96 ετών.

Τελευταία τροποποίηση στιςΠέμπτη, 21 Μαΐου 2020 10:04

Ετικέτες

Τζον Γκίλγκουντ

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « η Μάχη της Κρήτης Ντιουκ Έλινγκτον »

Προσθήκη σχολίου