Η μέθοδος 3-2-1 μεταμορφώνει το σώμα και η Μπέλα Χαντίντ το ξέρει

Τα τελευταία χρόνια, η έννοια του «cardio» έχει γίνει σχεδόν συνώνυμη με την απώλεια βάρους. Ωστόσο, η επιστήμη της άσκησης αποκαλύπτει ότι η σχέση μεταξύ αερόβιας προπόνησης, καύσης λίπους και διατήρησης μυϊκής μάζας είναι πολύ πιο σύνθετη. Αυτό ακριβώς υποστηρίζει και ο προπονητής της Μπέλα Χαντίντ.

Πολλοί άνθρωποι εγκλωβίζονται σε μια λανθασμένη λογική: είτε κάνουν αποκλειστικά χαμηλής έντασης αερόβια άσκηση είτε καταφεύγουν καθημερινά σε εξαντλητικές προπονήσεις υψηλής έντασης. Και οι δύο προσεγγίσεις μπορεί να αποδειχθούν αναποτελεσματικές όταν ο στόχος είναι η αλλαγή της σύστασης του σώματος, δηλαδή η μείωση του σωματικού λίπους παράλληλα με τη διατήρηση ή ακόμη και την αύξηση της μυϊκής μάζας.

Η φιλοσοφία πίσω από τη μέθοδο 3-2-1 που ακολουθεί η Μπέλα Χαντίντ

Το ζητούμενο δεν είναι απλώς να ανεβαίνουν οι παλμοί της καρδιάς μας, αλλά να εκπαιδεύουμε το σώμα να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά σε διαφορετικές ενεργειακές απαιτήσεις.

• 3 προπονήσεις χαμηλής έντασης
• 2 προπονήσεις μέτριας έντασης
• 1 προπόνηση υψηλής έντασης

Η λογική είναι ότι κάθε ζώνη έντασης ενεργοποιεί διαφορετικούς φυσιολογικούς μηχανισμούς και προσφέρει ξεχωριστά οφέλη.

Οι 3 προπονήσεις χαμηλής έντασης

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν το γρήγορο περπάτημα, η ποδηλασία σε χαλαρό ρυθμό, η πεζοπορία και το ήπιο τζόγκινγκ.

• βελτίωση της αερόβιας ικανότητας,
• καλύτερη λειτουργία των μιτοχονδρίων,
• αυξημένη οξείδωση λιπαρών οξέων,
• ενίσχυση της καρδιαγγειακής υγείας,
• ταχύτερη αποκατάσταση μετά την προπόνηση.

Τα μιτοχόνδρια, γνωστά και ως «εργοστάσια παραγωγής ενέργειας» των κυττάρων, παίζουν καθοριστικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο το σώμα χρησιμοποιεί το λίπος ως καύσιμο. Όσο πιο αποτελεσματικά λειτουργούν, τόσο καλύτερα αξιοποιείται η ενέργεια κατά τη διάρκεια της άσκησης αλλά και στην καθημερινότητα.

Ένα ακόμη σημαντικό πλεονέκτημα είναι ότι η χαμηλής έντασης άσκηση δεν προκαλεί μεγάλη κόπωση. Αυτό επιτρέπει τη συχνότερη εφαρμογή της χωρίς να επηρεάζει αρνητικά τις προπονήσεις δύναμης.

Οι 2 προπονήσεις μέτριας έντασης

Στη μέση της πυραμίδας βρίσκονται οι προπονήσεις που απαιτούν προσπάθεια αλλά δεν οδηγούν στην πλήρη εξάντληση.

Παραδείγματα αποτελούν:

• τα διαστήματα τρεξίματος,
• η ποδηλασία με εναλλαγές ρυθμού,
• η κωπηλατική μέτριας δυσκολίας.

Σε αυτή τη ζώνη ο οργανισμός μαθαίνει να διαχειρίζεται αποτελεσματικότερα την παραγωγή ενέργειας κατά τη διάρκεια πιο απαιτητικών δραστηριοτήτων.

Η προσαρμογή αυτή μεταφράζεται σε καλύτερη αντοχή, μεγαλύτερη διάρκεια προσπάθειας και βελτιωμένη μεταβολική ευελιξία.

Η 1 προπόνηση υψηλής έντασης

Η κορυφή της μεθόδου περιλαμβάνει σύντομα αλλά ιδιαίτερα απαιτητικά διαστήματα μέγιστης προσπάθειας.

Στην κατηγορία αυτή ανήκουν:

• τα σπριντ,
• οι αναβάσεις σε ανηφόρα,
• τα διαλειμματικά προγράμματα τύπου HIIT,
• οι εκρηκτικές κυκλικές προπονήσεις.

Η επιστημονική βιβλιογραφία δείχνει ότι οι προπονήσεις αυτές μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά τη μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (VO2 max), την ευαισθησία στην ινσουλίνη, τη δύναμη και την αναερόβια απόδοση.

Ωστόσο, συνοδεύονται και από μεγαλύτερο κόστος αποκατάστασης. Όταν εφαρμόζονται υπερβολικά συχνά, ενδέχεται να αυξήσουν τα επίπεδα κόπωσης και να επηρεάσουν αρνητικά την πρόοδο.

* Πηγή: Vita

Σε αντίθεση με ένα συμβατικό drone, η «μύγα» που ανέπτυξε η Κίνα έχει φτερά που κινούνται όπως αυτά σε ένα ζωντανό έντομο, είναι αθόρυβη και ο χειρισμός της γίνεται μέσω Bluetooth

Ένα μίνι drone σε μέγεθος μύγας σχεδιασμένο για ειδικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και κατασκοπεία παρουσίασε το Εθνικό Πανεπιστήμιο Αμυντικής Τεχνολογίας στην Κίνα.

Το mini drone μιμείται την πτήση των εντόμων και ζυγίζει λιγότερο από 0,3 γραμμάρια, ενώ σχεδιαστικά υπάρχει δυνατότητα να τοποθετηθούν πάνω του μικροί αισθητήρες για επιτήρηση και αναγνώριση. Επίσης μπορεί να φέρει μικροκάμερα και μικρόφωνο προκειμένου να συλλαμβάνει εικόνες, ήχο ή ηλεκτρονικά σήματα.

Σε αντίθεση με ένα συμβατικό drone, η «μύγα» που ανέπτυξαν στην Κίνα έχει φτερά που κινούνται όπως αυτά σε ένα ζωντανό έντομο. Επίσης είναι αθόρυβη και ο χειρισμός της γίνεται από κινητό μέσω Bluetooth.

H «μύγα» μπορεί να φέρει μικροκάμερα και μικρόφωνο προκειμένου να συλλαμβάνει εικόνες, ήχο ή ηλεκτρονικά σήματα

Η Κίνα έχει υιοθετήσει μια διαφορετική προσέγγιση στην ανάπτυξη στρατιωτικών τεχνολογιών, με δυνατότητες αναγνώρισης που είναι πρακτικά αόρατες με γυμνό μάτι, εξαιρετικά δύσκολο να ανιχνευθούν από ραντάρ και ικανές να διεισδύουν σε περιοχές απρόσιτες για άλλα drones ή ομάδες αναγνώρισης.

Τα μικροσκοπικά drones, μεγέθους παλάμης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επιτήρηση στόχων, την αστική αναγνώριση, τις επιχειρήσεις σε εσωτερικούς χώρους και τη συλλογή πληροφοριών απευθείας από την περιοχή-στόχο. Για παράδειγμα, μπορεί να παρακάμπτει ανιχνευτή μετάλλων ή κάμερα ασφαλείας ή να λειτουργεί ως «κοριός» παρακολούθησης.

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα εμφανή μειονεκτήματα στη χρήση της συγκεκριμένης τεχνολογίας. Πρώτον, λόγω του μικρού τους μεγέθους, τα mini drones δεν μπορούν να εξοπλιστούν με μεγάλη μπαταρία. Ως αποτέλεσμα, έχουν περιορισμένο χρόνο πτήσης με αυτονομία πετάγματος 1 -3 λεπτά.

Επίσης επειδή είναι εύθραυστα και πολύ ελαφριά, οι ισχυροί άνεμοι μπορούν να τα συντρίψουν ή να τα παρασύρουν βγάζοντάς τα από την πορεία τους.

Εκλογές το 2027 επιμένει ο Μητσοτάκης αλλά είναι δύσκολο να πείσει με την προεκλογική αντιπαράθεση να έχει ήδη πάρει φωτιά. Για λεφτόδεντρα, και ακοστολόγητα μέτρα κατηγορεί τον Τσίπρα και τον Ανδρουλάκη για άλλη μια φορά η Δεξιά, και ξύνεται στην γκλίτσα του τσοπάνη να της πουν φέρτε πίσω... τα «κλεμμένα».

Αγχος

Θέλω να σας εξομολογηθώ κάτι. Ο υπουργός Αμυνας, ο κ. Νίκος Δένδιας δεν αγχώνει μόνο τον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, αλλά κι εμένα! Βέβαια για διαφορετικούς λόγους τον καθένα μας. Εμένα με αγχώνει κυρίως όταν μαθαίνω ότι ταξιδεύει εκτός Ελλάδος. Από το άγχος μου δεν μπορώ να κοιμηθώ το βράδυ. Ευλόγως θα ρωτήσετε για ποιο λόγο αγχώνομαι όταν μαθαίνω ότι ο κ. Δένδιας απουσιάζει στο εξωτερικό. Διότι φοβάμαι ότι όλο και κάποιο καινούργιο οπλικό σύστημα θα αγοράσουμε!

Τα «λεφτόδεντρα» των … όπλων

Πάρτε για παράδειγμα το τελευταίο του ταξίδι. Βρίσκεται στις Ηνωμένες Πολιτείες και σχεδιάζει να αγοράσει – με κάποιο τρόπο… – drones εξελιγμένης τεχνολογίας! Εχουμε δαπανήσει μέχρι τώρα δισεκατομμύρια επί δισεκατομμυρίων για πολεμικούς εξοπλισμούς, που να μείνουν λεφτά για την δέκατη τρίτη σύνταξη! Μπορείτε να μου πείτε; Δεν υπάρχουν «λεφτόδεντρα» που λέει κι ο αγαπημένος μου κυβερνητικός εκπρόσωπος κ. Παύλος Μαρινάκης. Οποιος dealer πολεμικών συστημάτων κυκλοφορεί, έχει περάσει από την Αθήνα κι έχει αφήσει την visit card του είτε στο Πεντάγωνο, είτε στο Μέγαρο Μαξίμου. Γιατί ότι δεν αγοράζει ο κ. Δένδιας, το αγοράζει ο κ. Μητσοτάκης! Μη νομίζετε ότι βρίσκεται έξω από τα κανάλια των αγορών κι απλώς προεδρεύει στο ΚΥΣΕΑ. Κάθε άλλο! Εντάξει; Γι΄ αυτό αγχώνομαι ….

Ενας …ιππότης για την κυρία Ασημακοπούλου

Την θυμάστε την φέρελπι – πρώην βεβαίως – ευρωβουλευτή κυρία Αννα Μισελ Ασημακοπούλου; Που για τα emails των αποδήμων ολοκλήρωσε άρον άρον την πολιτική της καριέρα; Ε, λοιπόν, δικάστηκε και η πρόταση της εισαγγελέως είναι καταπέλτης ζητώντας την ενοχή της! Εχει πλάκα διότι οι χαμηλόβαθμοί δικαστικοί είναι συνήθως εκτός της επιρροής του Μεγάρου Μαξίμου και επιφυλάσσουν οδυνηρές εκπλήξεις πολλές φορές – όπως και με την περίπτωση των υποκλοπών. Εν πάση περιπτώσει όμως. Η κυρία Ασημακοπούλου κινδυνεύει πάραυτα! Και ποιος έτρεξε να προσφέρει απλόχερα την βοήθεια του ως ιππότης – όχι για τη Βασούλα… – σε μία κυρία που βρίσκεται εν κινδύνω; Μα ποιος άλλος, ο υπουργός Υγείας – και γνωστός ως «λαγός του Μεγάρου Μαξίμου» – κ. Αδωνις Γεωργιάδης. Ο οποίος μάλιστα εξερράγη και με ανάρτηση του σκίζει τα ιμάτια του, λέγοντας πως η πολιτική καταδίκη «ενός πολιτικού για μία τέτοια αμέλεια είναι αδιανόητη κατά τη γνώμη μου και δεν έχει συμβεί πουθενά στην Ευρώπη»!

«Κινητός κοριός»;

Κι ανέλαβε να του απαντήσει ο δικηγόρος κ. Ζαχαρίας Κεσσές – ο οποίος έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα ως συνήγορος με το σκάνδαλο των υποκλοπών. Μεταξύ των άλλων αποκάλεσε τον κ. Γεωργιάδη ως «κινητό κοριό» – διότι ως παρακολουθούμενος όχι μόνο δεν προσέφυγε στη δικαιοσύνη, αλλά δεν ασχολήθηκε καν με αυτό το θέμα. Να είστε βέβαιοι ότι θα έχουμε σίγουρα και επόμενο επεισόδιο, διότι ο κίνδυνος να καταδικαστεί η κυρία Ασημακοπούλου είναι ορατός….

Ιδέες

Η ιδέα για δωρεάν συγκοινωνίες δεν προήλθε από … επιφοίτηση στους κκ Αλέξη Τσίπρα και Νίκο Ανδρουλάκη. Υπάρχουν κάμποσες περιπτώσεις στην Ευρώπη. Και για να το αντιμετωπίσουν από κυβερνητικής πλευράς, ο μεν γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας κ. Κώστας Κυρανάκης δήλωσε πως «το τζάμπα στη πολιτική πέθανε», ενώ ο κ. Μητσοτάκης έκανε λόγο για «τζάμπα ένα» και «τζάμπα δύο» – αναφερόμενος στους δύο πολιτικούς αρχηγούς – ο ατακαδόρος του Μαξίμου φαίνεται πως δεν έχει έμπνευση τελευταία και προτείνει … «κρυάδες» στον πρωθυπουργό. Επειδή θέλουν να μάθουν από που θα βρεθούν τα χρήματα για τις δωρεάν μετακινήσεις, θέλω να τους δώσω μία ιδέα: μπορούν να κοπούν οι μίζες, που έχουν ξεπεράσει το 10% και κινούνται σε … αφρικανικά επίπεδα! Μία ιδέα….

Πρωτοτυπίες

Θέλω να σας ενημερώσω πιο ολοκληρωμένα σχετικά με την τακτική του πρώην πρωθυπουργού κ. Αντώνη Σαμαρά σχετικά με την αναγγελία – διότι έχει ήδη ιδρυθεί… – του νέου κόμματος. Ο κ. Σαμαράς σκοπεύει – με βάση τους υπάρχοντες σχεδιασμούς του – να ανακοινώσει την ίδρυση του νέου κόμματος, την ίδια ημέρα ή την επομένη της προκήρυξης των εκλογών από τον κ. Μητσοτάκη. Μέχρι τότε ο μηχανισμός και η επιρροή του θα είναι μέρος της … Νέας Δημοκρατίας και το Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και η Πειραιώς δεν θα μπορούν να διαμορφώσουν τακτική για την εξουδετέρωση του. Μ΄ αυτό τον τρόπο κερδίζει χρήματα – που δεν … διαθέτει το νέο πολιτικό εγχείρημα – γλιτώνει διαδρομές ανά την Ελλάδα, που όσο να πει κανείς δεν διαθέτει τις αντοχές. Και διατηρώντας οργανική σχέση με τη Νέα Δημοκρατία αποσκοπεί στην πρόκληση εξελίξεων εντός του κόμματος την επομένη των εκλογών. Αν τα πράγματα κινηθούν κατ΄ ευχήν του δεν θα υπάρχει και λόγος να είναι εκτός της Νέας Δημοκρατίας.

Ετοιμα τα ψηφοδέλτια

Επίσης για να ξέρετε  – σας είχα ενημερώσει προ καιρού ότι ήδη ο στενός κύκλος των συνεργατών του καταρτίζει τα ψηφοδέλτια – πλέον είναι ήδη έτοιμο το 80% των θέσεων και απομένει ένα 20% γι΄ αυτούς που ο κ. Μητσοτάκης θα πετάξει εκτός των ψηφοδελτίων της Νέας Δημοκρατίας ή θα αποχωρήσουν! Διότι εκτός των άλλων ο κ. Σαμαράς είναι ένας άνθρωπος με κατανόηση, λένε όσοι τον γνωρίζουν. Εχει γνωστοποιήσει ότι όποιος θέλει να τον ακολουθήσει πρέπει να παραιτηθεί από την έδρα του – για να μην του χρεώσουν τα παλιά. Όμως γνωρίζει ότι το οικονομικό κόστος ενός εκάστου εκ των βουλευτών της επιρροής του αρκετούς μήνες πριν από τις εκλογές είναι δυσβάστακτο. Διότι έχει άλλο κόστος να αποχωρήσει κάποιος έναν ή δύο μήνες πριν τις εκλογές κι άλλο πχ επτά ή οκτώ μήνες. Ε, λοιπόν, μ΄αυτόν τον τρόπο λύνει και το πρόβλημα των βουλευτών….

«Αλλα κόλπα»

Όμως προεκλογική προετοιμασία κάνει και η κυρία Μαρία Καρυστιανού στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία. Εκεί όμως τα πράγματα είναι complique, διότι πρέπει να στηθεί από την αρχή ένα κόμμα, χωρίς σαφή ιδεολογικά και πολιτικά χαρακτηριστικά. Μου έλεγαν, λοιπόν, ότι από την Αθήνα έχουν αρχίσει και ζητούνται υποψηφιότητες – οι οποίες και καταφθάνουν πάραυτα. Αλλά επειδή δεν θέλουν να τους προκύψει … κανένα φασούλι, τις υποψηφιότητες τις περνάνε από … κρησάρα. Και παράλληλα έχουν δημιουργηθεί περί τις 80 «ομάδες πρωτοβουλίας», με τις οποίες προσπαθούν να διαμορφώσουν ένα οργανωτικό σκελετό. Δύσκολα πράγματα, πόσο μάλλον που το βασικό χαρακτηριστικό του νέου σχηματισμού είναι πολυσυλλεκτικότητα. Πως θα κατορθώσουν το «κίνημα» να το μετατρέψουν σε κόμμα, μου φαίνεται πως είναι ο «τετραγωνισμός του κύκλου»….

Πηγή in

Η κυβέρνηση πιστεύει ότι θα επαναλάβει την αντιπαράθεση των προηγούμενων εκλογών. Μόνο που δεν έχει καταλάβει πόσο έχει αλλάξει το κοινωνικό και πολιτικό τοπίο

Με τα κόμματα να έχουν μπει πια σε προεκλογική κινητοποίηση, ξεκινώντας από την ίδια τη Νέα Δημοκρατία εάν παρατηρήσει κανείς τον αριθμό των περιοδειών που ήδη κάνει ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, και την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα ήδη να έχει καταλάβει τη θέση της δημοσκοπικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, αρχίζουν και διαφαίνονται και οι κομματικές στρατηγικές.

Σε αυτό το πλαίσιο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι η κυβέρνηση προσπαθεί να περάσει τη γραμμή ότι η όλη εξέλιξη τη βολεύει, γιατί αυτό σημαίνει επανάληψη μιας μονομαχίας ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα, την οποία υπογραμμίζουν ότι κέρδισε ο πρωθυπουργός και το 2019 και το 2023 και άρα θα την κερδίσει και το 2027.

Η εκτίμηση αυτή στηρίζεται σε μια εξαιρετικά εσφαλμένη εκτίμηση των κοινωνικών, πολιτικών και εκλογικών δυναμικών. Οι εκλογές σίγουρα αφορούν πρόσωπα, όμως δεν είναι «μονομαχίες», αφορούν την κατάσταση της χώρας, το πώς αισθάνονται οι διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, τις κοινωνικές συμμαχίες που διαμορφώνονται και τις μετατοπίσεις των σχέσεων εκπροσώπησης.

Ούτε το 2023 είχαμε μια «μονομαχία» προσώπων. Και πάλι το διακύβευμα αφορούσε το πώς αντιμετώπιζαν την πραγματικότητα οι διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Η Νέα Δημοκρατία ήδη αντιμετώπιζε δυσαρέσκεια για την πολιτική της, αλλά εξακολουθούσε να έχει την υποστήριξη των κοινωνικών στρωμάτων που ευνοήθηκαν από την αυξημένη κρατική δαπάνη στην περίοδο της πανδημίας, ενώ παράλληλα εξακολουθούσε να αντιμετωπίζεται και από ένα μέρος των πιο λαϊκών στρωμάτων ως μια επιλογή σταθερότητας. Την ίδια ώρα η αντιπολίτευση και ιδίως ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε μια προεκλογική εκστρατεία που δεν προσέφερε επί της ουσίας μια εναλλακτική διακυβέρνηση, αλλά απλώς κωδικοποιούσε την λαϊκή δυσαρέσκεια. Όταν ο ένας πόλος μπορεί και συσπειρώνει και ο άλλος δεν κατορθώνει να διαμορφώσει μια ευρύτερη συσπείρωση, το αποτέλεσμα είναι προδιαγεγραμμένο.

Όμως, τώρα δεν είμαστε στην ίδια κατάσταση. Η ελληνική κοινωνία δεν είναι στην ίδια κατάσταση. Η Νέα Δημοκρατία συσπειρώνει πια μόνο τα στρώματα που αισθάνονται ωφελημένα και έχει πραγματικές διαρροές όχι μόνο εκλογικές, αλλά και ως προς κοινωνικές κατηγορίες. Ουσιαστικά έχει γίνει το κόμμα της μειοψηφίας που πιστεύει ότι τα πράγματα πάνε στη σωστή κατεύθυνση, που στηρίζει συγκεκριμένες πολιτικές και που βέβαια έχει θετική γνώμη για τον πρωθυπουργό. Πέραν της Νέας Δημοκρατίας δεν υπάρχει απλώς μια «δυσαρέσκεια». Υπάρχει πολλαπλά καταγραμμένη απόρριψη της κυβερνητικής πολιτικής, έντονη οργή για την έκρηξη της ακρίβειας, αμφισβήτηση της ΝΔ και του πρωθυπουργού και ως προς μία βασική πλευρά της «σταθερότητας», δηλαδή της λειτουργίας των θεσμών και του κράτους δικαίου, διάχυτη αίσθηση ότι υπάρχει και πρόβλημα διαφθοράς με αυτή τη διακυβέρνηση, και πάνω από όλα ένα πολύ έντονο αίτημα πολιτικής αλλαγής.

Να το πούμε διαφορετικά: μέχρι τώρα η Νέα Δημοκρατία είχε σε μεγάλο βαθμό μια πρωτοβουλία των κινήσεων ως προς το τι ορίζει την «ατζέντα» της συνολικής πολιτικής συζήτησης στην κοινωνία. Τώρα είμαστε σε κάτι εντελώς διαφορετικό. Η Νέα Δημοκρατία διαρκώς πρέπει να αμύνεται και να απαντάει τόσο για την αποτυχία της στην οικονομική πολιτική, όσο και για την υπονόμευση των δημοκρατικών θεσμών. Την «ατζέντα» δεν την ορίζει η κυβερνητική παράταξη, παρά τη συστηματική υποστήριξη ενός μηντιακού οικοσυστήματος «ταϊσμένου» σε μεγάλο βαθμό και με κυβερνητική δαπάνη ή έστω διευκόλυνση. Την ατζέντα, για πρώτη φορά μετά από καιρό – ουσιαστικά από την περίοδο πριν το 2025 – την ορίζουν οι διεργασίες που συμβαίνουν μέσα στην κοινωνία, οι αγωνίες, οι απαιτήσεις, οι διεκδικήσεις που διαμορφώνονται εκεί.

Αυτό σημαίνει νέο τοπίο και νέο συσχετισμό δύναμης. Πράγμα που αντικειμενικά σημαίνει ότι οποιαδήποτε ελπίδα ότι θα επαναληφθεί το 2019 ή το 2023 απλώς δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα και όποιος συσχετισμός γίνει σε αυτή τη βάση θα αποτύχει.

Βεβαίως, ότι δεν πρόκειται να ζήσουμε μια επανάληψη του 2019 και του 2023, δεν σημαίνει ότι θα ζήσουμε και μία επανάληψη του 2015. Η ελληνική κοινωνία δεν είναι εξεγερμένη, όσο βαθιά και εάν είναι η δυσαρέσκειά της. Δεν ξημεροβραδιάζεται σε διαδηλώσεις θεωρώντας ότι από μόνη της η κυβερνητική αλλαγή είναι σημαντική. Δεν είναι έτοιμη να εμπιστευτεί απλώς ένα κόμμα που δείχνει ότι δεν είναι όμοιο με τα «συστημικά» και έχει συνθήματα που μιλούν για την απαλλαγή από τα μνημόνια «με ένα νόμο και ένα άρθρο». Η κοινωνία είναι σήμερα πολύ πιο δύσπιστη απέναντι στα κόμματα συνολικά και ιδιαίτερα απέναντι σε όσους έχουν ασκήσει κυβερνητική εξουσία.

Αυτό σημαίνει ότι είναι γελασμένος και όποιος πιστεύει ότι θα τα καταφέρει απλώς ανακυκλώνοντας συνθήματα. Το αίτημα της πολιτικής αλλαγή είναι υπαρκτό, αλλά για να γίνει η καθοριστική παράμετρος που θα κρίνει το αποτέλεσμα των εκλογών θα πρέπει να αποκτήσει περιεχόμενο, πρόγραμμα, κοστολόγηση, και να προβληθεί ως πραγματικό κυβερνητικό σχέδιο, μαζί με μια ομάδα που δεν είναι μόνο επικοινωνιακά αποτελεσματική, αλλά θα μπορεί να υπόσχεται και αποτελεσματική κυβερνητική διαχείριση. Όλα αυτά θέλουν δουλειά, προετοιμασία, στοχοπροσήλωση και πάνω από όλα συνεχή λογοδοσία στην κοινωνία. Σε αυτή που τελικά θα κρίνει και το αποτέλεσμα των εκλογών.

Πηγή: in