Ο Σεργκέι Νετσάγιεφ «επέστησε την προσοχή στην ανακοίνωση του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών της 25ης Μαΐου 2026, η οποία περιέχει συστάσεις για τη διασφάλιση της εκκένωσης των ξένων πολιτών και του διπλωματικού προσωπικού από την ουκρανική πρωτεύουσα».

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, 26 Μαΐου. /TASS/. Κατά τη διάρκεια συνάντησης στο γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών, ο Ρώσος πρέσβης στο Βερολίνο Σεργκέι Νετσάγιεφ κατέστησε σαφές ότι η υπομονή της Μόσχας σχετικά με τα εγκλήματα που διέπραξε ο ουκρανικός στρατός έχει εξαντληθεί μετά την τραγωδία στο Σταρόμπελσκ, δήλωσε η ρωσική διπλωματική αποστολή στους δημοσιογράφους.

Νωρίτερα την Τρίτη, το γερμανικό Υπουργείο Εξωτερικών κάλεσε τον Νετσάεφ σχετικά με τα ρωσικά αντίποινα σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Κίεβο.

«Ο Ρώσος πρέσβης άδραξε την ευκαιρία να καταστήσει σαφές στη γερμανική πλευρά ότι έχουμε φτάσει στα όριά της», ανέφερε η διπλωματική αποστολή. Ανέφερε επίσης ότι ο Νετσάγιεφ «επέστησε την προσοχή στη δήλωση του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών της 25ης Μαΐου 2026, η οποία περιέχει συστάσεις για τη διασφάλιση της εκκένωσης των ξένων πολιτών και του διπλωματικού προσωπικού από την ουκρανική πρωτεύουσα» και «κάλεσε αυτή την προειδοποίηση να ληφθεί με τη μέγιστη σοβαρότητα».

Καλπάζουν πληθωρισμός, ακρίβεια και χρέη, κάτω η κατανάλωση και το λιανεμπόριο

Ενώ στη Μέση Ανατολή η παράδοση της «αισιοδοξίας του Σαββατοκύριακου», που αποτρέπει τον κίνδυνο να ανοίξουν στο βαθύ κόκκινο οι αγορές τη Δευτέρα, επαναλαμβάνεται ακόμα μια φορά, η πραγματική ζωή τραβάει την ανηφόρα. Οι δηλώσεις των επισήμων και αναλυτών (καθώς οι γλώσσες «λύνονται») αλλά και τα δημοσιευόμενα επίσημα στατιστικά στοιχεία συνηγορούν στο ότι η κρίση έχει φέρει τα πράγματα στο οριακό σημείο. Τα οικονομικά κόστη έχουν προσεγγίσει τα όρια αντοχής αγορών, τομέων της οικονομίας και επιχειρήσεων, ενώ οι οικονομικά αδύναμοι, τα νοικοκυριά και οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις υφίστανται βαριές συνέπειες.

Ιδιαίτερα για την Ελλάδα, πληθώρα στοιχείων αποκαλύπτει ότι οι οικονομικά αδύναμοι είναι εντελώς αβοήθητοι, καθώς δεν υπάρχει κανένα αντιστάθμισμα στον τρομερό συνδυασμό φόρων και ακρίβειας που λεηλατούν το εισόδημα των νοικοκυριών και τα έσοδα των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων.

Πληθωρισμός

Η συγκρατημένη αισιοδοξία για πιθανή συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν δεν εμπόδισε την επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) να προδιαγράψει ότι στην επόμενη συνεδρίαση του Συμβουλίου της τον Ιούνιο θα αναθεωρήσει προς τα πάνω την επίδραση του πολέμου στις τιμές, προδιαγράφοντας εμμέσως και την πρώτη αύξηση των επιτοκίων του ευρώ ύστερα από έναν κύκλο μειώσεων από τον Ιούνιο του 2024 μέχρι και τον Ιούνιο του 2025 που μείωσε το βασικό επιτόκιο από 4% σε 2%.

Το σημαντικό με αυτή τη δήλωση είναι πως επιβεβαιώνει όλες τις εκτιμήσεις που μιλούν για υψηλές τιμές καυσίμων μέχρι και τα μέσα του 2027 και ανάλογες ανοδικές πιέσεις στον πληθωρισμό τουλάχιστον για ολόκληρο το 2026. Το ακόμα χειρότερο; Κανείς δεν μπορεί να διαβεβαιώσει ότι το 2027 θα είναι έτος επιστροφής στην «κανονικότητα», καθώς μένει να αποδειχθεί στην πράξη ποια θα είναι η πορεία των τιμών βραχυμεσοπρόθεσμα. Ο λόγος είναι ότι η όποια συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν, στην περίπτωση που υπάρξει, θα παρατείνει κρίσιμες εκκρεμότητες, οι οποίες θα διατηρήσουν σε υψηλό επίπεδο το «ασφάλιστρο κινδύνου». Αυτό θα εκφραστεί με την προσπάθεια όλων των οικονομικών πρωταγωνιστών (κρατών, διυλιστηρίων και επιχειρήσεων) να υπεραποθηκεύσουν καύσιμα, καθώς θα διατηρηθεί η αβεβαιότητα και η ανασφάλεια για πιθανή υποτροπή.

Ο πληθωρισμός «έχει δρόμο» και η ακρίβεια στο «καλάθι του νοικοκυριού» ακόμα περισσότερο. Ο ελληνικός πληθωρισμός (εθνικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή) εκτινάχθηκε τον Απρίλιο στο 5,4%, ενώ τα πρόσφατα στοιχεία της Eurostat για τις τιμές καυσίμων και λιπαντικών στην Ε.Ε. τον Απρίλιο, με διπλάσια αύξηση σε σχέση με τον Μάρτιο, προδιαγράφει υψηλό πληθωρισμό και για τον Μάιο και τον Ιούνιο.

Λιπάσματα και τρόφιμα

Ομως ο πληθωρισμός και η ακρίβεια δεν έρχονται μόνο από τη διαδρομή άνοδος τιμών καυσίμων > αύξηση κόστους παραγωγής > αύξηση τιμών προϊόντων, αλλά και από μία άλλη: αύξηση τιμών στα λιπάσματα > αύξηση τιμών στα τρόφιμα. Οι τιμές των λιπασμάτων αλλά και πρώτων υλών για την παραγωγή τους εκτινάχθηκαν σε επίπεδα πολύ κοντινά και σε ορισμένες περιπτώσεις υψηλότερα από ό,τι των καυσίμων. Κατ’ αναλογία, μάλιστα, με αυτό που στην περίπτωση των καυσίμων αποκαλείται «καταστροφή ζήτησης», δηλαδή δραστική μείωση της ζήτησης (που μειώνει την κατανάλωση και την παραγωγή και αυξάνει τις τιμές), στην περίπτωση των λιπασμάτων έχουμε δραστική μείωση της παραγωγής λιπασμάτων. Αυτή αναμένεται ότι θα επηρεάσει τη φετινή σοδειά και άρα τις τιμές αγροτικών προϊόντων για το δεύτερο μισό του 2026 αλλά και το 2027.

Οι μεγάλες πολυεθνικές παραγωγής λιπασμάτων ανακοινώνουν ήδη δραστική μείωση της παραγωγής τους εξαιτίας του γεγονότος ότι το «πρόβλημα πρώτων υλών» έχει μετατραπεί σε «σοκ εφοδιασμού λιπασμάτων», ενώ ο Δείκτης Τροφίμων του ΟΗΕ (FAO) είναι σε ανοδική τροχιά και η αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ κάνει λόγο για κίνδυνο επισιτιστικής κρίσης.

Φόροι και υπερπλεόνασμα

Και ενώ οι εξελίξεις βαίνουν όλο και πιο επώδυνες για τους οικονομικά αδύναμους, τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν χθες για την εκτέλεση του προϋπολογισμού το πρώτο τετράμηνο του 2026 επιβεβαιώνουν ότι « σε αυτή τη ζωή τα μόνα σίγουρα πράγματα είναι ο θάνατος και η εφορία». Και όχι μόνο:

● Καταγράφεται ξανά υπερπλεόνασμα ύψους 2.887 εκατ. ευρώ.

● Στους φόρους έχουμε υπερέσοδα (έσοδα πάνω από τις εκτιμήσεις του προϋπολογισμού) 323 εκατ. ευρώ. Δεν είναι ο πλέον αποφασιστικός παράγοντας για το υπερπλεόνασμα, αλλά κατά σημαντικό μέρος τους είναι πληθωριστικά υπερέσοδα, λόγω αυξημένων τιμών καυσίμων. Ολόκληρη η υπέρβαση οφείλεται αποκλειστικά στα έσοδα από ΦΠΑ στην κατηγορία ΦΠΑ Λοιπών Προϊόντων και Υπηρεσιών, δηλαδή στο άλμα των τιμών σε προϊόντα και υπηρεσίες ευρείας κατανάλωσης.

● Στις δαπάνες έχουμε… περικοπές (υποεκτέλεση σε σχέση με τους στόχους του προϋπολογισμού), πάγιο στοιχείο του μηχανισμού που παράγει υπερπλεονάσματα. Μάλιστα οι περικοπές δαπανών συνεισέφεραν στο υπερπλεόνασμα με 685 εκατ. ευρώ, ενώ τα υπερέσοδα με 323 ευρώ.

Χρέη Δημοσίου και ιδιωτών

Ανοδικά κινούνται και οι δύο πολύ γνωστοί «δείκτες δυσπραγίας»: η αύξηση των χρεών του Δημοσίου προς ιδιώτες αλλά και η αύξηση των χρεών ιδιωτών προς το Δημόσιο. Στην πρώτη κατηγορία, στο τέλος Μαρτίου του 2026 οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς ιδιώτες αυξήθηκαν κατά μισό δισ. ευρώ (526 εκατ. ευρώ), ενώ στη δεύτερη τα χρέη ιδιωτών προς το Δημόσιο στα τέλη Φεβρουαρίου 2026 είχαν αυξηθεί σε σχέση με τον Φεβρουάριο του 2025 περισσότερο από 3 δισ. ευρώ. Σημειωτέον ότι τα δεδομένα για τα χρέη των ιδιωτών είναι προ πολέμου στη Μ. Ανατολή και επομένως δεν περιλαμβάνουν την πίεση που δημιούργησε ο πόλεμος.

Πηγή: efsyn

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Τα πανεπιστήμια στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι ονειρεμένα. Το φυσικό περιβάλλον, οι εγκαταστάσεις, το ανθρώπινο δυναμικό αγκαλιάζουν, ενθαρρύνουν κάθε παιδί «φανατικό για γράμματα», που λέει και ο Καβάφης.

Θέλεις να εγκύψεις στην τεχνητή νοημοσύνη, στη ρομποτική; Στη Φιλαδέλφεια, το 1945, κατασκευάστηκε ο πρώτος ηλεκτρονικός υπολογιστής. Είχε διαστάσεις δωματίου, λειτουργούσε με λυχνίες, τον χειρίζονταν αποκλειστικά σχεδόν γυναίκες, εκείνες αποκαλούνταν τότε κομπιούτερ, όχι το μηχάνημα… Σε θέλγουν τα οικονομικά; Η σχολή του Πανεπιστημίου του Σικάγου σε περιμένει, να εξελίξεις τα διδάγματά της ή να τα ανατρέψεις. Αναζητάς προσωπικό δρόμο προς τη γνώση; Στο Brown University μπορείς να επιλέξεις ανάμεσα σε διακόσια μαθήματα, να συνδυάσεις το μπαλέτο με το μάρκετινγκ, την τέχνη του γυαλιού με τη μεσαιωνική ιστορία. Σε οτιδήποτε και αν λαχταράς να εμβαθύνεις, θα βρεθεί εκείνος που θα στο διδάξει. Σου ανοίγουν εν ολίγοις οι σπουδές στην Αμερική το μυαλό. Σου εξασφαλίζουν χρόνια μεστά από γνώσεις κι εμπειρίες. Αρκεί να πληρώνεις – ή να πληρώνει κάποιος άλλος για λογαριασμό σου – τα δίδακτρα. Τα οποία κυμαίνονται από σαράντα μέχρι εβδομήντα χιλιάδες δολάρια. Πρόσθεσε διαμονή, διατροφή, βιβλία ακόμα – ακόμα, το ετήσιο κόστος αγγίζει τις εκατό χιλιάδες!

Απευθύνονται συνεπώς τα εκεί πανεπιστήμια αποκλειστικά στους πλούσιους; Θα ήταν κάτι τέτοιο εκτός από κατάφωρα άδικο και εντελώς ανόητο. Αλίμονο στην κοινωνία που δεν αξιοποιεί τα ταλέντα της από όπου και αν προέρχονται. Καμαρώνουν οι Αμερικανοί που ο Λίνκολν είχε γεννηθεί σε μια καλύβα από αναλφάβητους γονείς. Που ο Μπιλ Κλίντον πέρασε τα πρώτα χρόνια του υιοθετημένος από έναν μέθυσο – θα μπορούσε να έχει μαραζώσει στο περιθώριο, άδραξε ωστόσο κάθε ευκαιρία, έγινε ο ίδιος το πεπρωμένο του. Προσφέρει σήμερα το αμερικάνικο εκπαιδευτικό σύστημα ευκαιρίες; Ναι, άμα είσαι προφανώς ιδιοφυής, παιδί-θαύμα. Προικισμένος αθλητής, να ενισχύσεις την ομάδα του πανεπιστημίου στο μπάσκετ ή και στο υποβρύχιο χόκεϊ ακόμα. Εάν ανήκεις σε μια βάναυσα καταπιεσμένη μειονότητα. Εάν προέρχεσαι από μια κατεστραμμένη χώρα… Ειδάλλως; Θα υπογράψεις συμβόλαιο με κάποια τράπεζα. Εκείνη θα αναλάβει τις σπουδές σου κι εσύ την υποχρέωση να αποπληρώνεις με τόκο το δάνειο, ίσως και μετά τα σαράντα σου.

Αντιλαμβάνεσθε τον βαθμό της δέσμευσης. Να κυνηγάς μονίμως την πιο προσοδοφόρα εργασία. Εάν είσαι, για παράδειγμα, γιατρός, να διαλέγεις την ειδικότητα που πληρώνει καλύτερα – «έχουμε πήξει στους νευροχειρουργούς» μου έλεγε ένας φίλος στο Ροντ Αϊλαντ «και ψάχνουμε με το τουφέκι παθολόγο!». Θέλεις να φέρεις τη ζωή σου τούμπα; Σε εμποδίζουν αόρατες πλην ατσάλινες κλωστές. Κι άμα πεθάνεις; Τότε μονάχα γλίτωσες. Για αυτό το ενυπόθηκο δάνειο στα αγγλικά λέγεται mortgage. Διότι τελεί υπό την αίρεση του «mort». Του θανάτου.

Οι άσχετοι και οι επιπόλαιοι χλευάζουν τους Αμερικανούς επειδή ασχολούνται τάχα διαρκώς με τα λεφτά. Σάμπως υπάρχει διαφορετική επιλογή. Εχεις ιδιόκτητο διαμέρισμα στη Φιλαδέλφεια; Δίνεις για κοινόχρηστα δύο χιλιάρικα τον μήνα. Στέλνεις τα παιδιά σου σε δημόσιο σχολείο; Ο φόρος εκπαίδευσης υπερβαίνει τα δίδακτρα των καλύτερων ιδιωτικών. Να μη μιλήσουμε για την κοινωνική ασφάλιση. Οι περισσότεροι από όσους συνάντησα στο υπερατλαντικό ταξίδι μου σκοπεύουν να δουλεύουν μέχρι τα βαθιά τους γεράματα. Με τη σύνταξη ίσα που επιβιώνεις. Εκτός αν έχεις επενδύσει αποδοτικά τις οικονομίες μιας ζωής. Η φτώχεια στην Αμερική αποτελεί τη σκοτεινή, τη ζοφερή πλευρά της σελήνης. Περνώντας από τις «υποβαθμισμένες» – τι ευφημισμός! – γειτονιές, βλέπεις ετοιμόρροπα κτίρια, ανθρώπους μεθυσμένους ή μαστουρωμένους να παραδέρνουν, παρέες εφήβων που το μάτι τους γυαλίζει και το όπλο φουσκώνει στις τσέπες τους. Οταν σε αντιμετωπίζουν σαν μαύρο, ισπανόφωνο ή λευκό σκουπίδι, επόμενο κι εσύ να ζεις έξω νου και νόμου.

Κοινωνία δύο ταχυτήτων. Προς τα εκεί οδεύει, φοβάμαι, όλος ο δυτικός κόσμος. Μη εξαιρουμένης της Ελλάδας. Κάτω από τα ευήλια σπίτια μας, τις απολαύσεις, τις αναζητήσεις μας, ένα καζάνι θα βράζει. Και θα εκραγεί ενώ εμείς θα τυρβάζουμε περί των ταυτοτήτων και της πολιτικώς ορθής γλώσσας.-