Νέα αναστάτωση στην κορυφή του «επιτελικού κράτους» έφεραν οι κεραυνοί του Αντώνη Σαμαρά για τις υποκλοπές, το κυβερνητικό μπλόκο στην εξεταστική και τα ελληνοτουρκικά, με το Μαξίμου να επιδίδεται σε προσπάθεια απαξίωσης του πρώην πρωθυπουργού, αποφεύγοντας να απαντήσει στην ουσία των καταγγελιών του.

Ασφυκτική είναι η πίεση που αισθάνεται το μέγαρο Μαξίμου από τις παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά και αυτό γίνεται πλέον απολύτως αντιληπτό από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν τώρα τον πρώην πρωθυπουργό τα επίσημα κυβερνητικά χείλη.

Το Μαξίμου, γνωρίζοντας καλά ότι ο Αντ. Σαμαράς με τις δημόσιες τοποθετήσεις του εκφράζει το κομμάτι της παραδοσιακής ΝΔ που νιώθει αυτή τη στιγμή εντελώς αποκομμένο από τη διακυβέρνηση του «επιτελικού κράτους», αντιλαμβάνεται ότι η σφοδρή κριτική που του ασκεί ο πρώην πρωθυπουργός του δημιουργεί σοβαρό πρόβλημα, το οποίο ξέρει ότι θα γίνει ακόμα μεγαλύτερο όταν ο κ. Σαμαράς αποφασίσει να πατήσει το κουμπί για τη δημιουργία νέου κόμματος.

Δεδομένη είναι, λοιπόν, η νέα μεγάλη αναστάτωση που έφεραν στα ανώτατα κυβερνητικά κλιμάκια οι κεραυνοί του Αντ. Σαμαρά κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη για τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις στο μπλοκάρισμα της εξεταστικής για τις υποκλοπές, καθώς και για τα ελληνοτουρκικά, κατά τους οποίους ο κ. Σαμαράς κατήγγειλε τον κ. Μητσοτάκη ότι «εξευτελίζει τους θεσμούς και αυτή την έρμη Νέα Δημοκρατία», τονίζοντας ότι η μέρα αυτή «θα καταγραφεί ως ένας ακόμα κρίκος αδιαφάνειας, στους πολλούς που έχει στη συλλογή του ο κ. Μητσοτάκης».

Η αντίδραση του Μαξίμου ήταν να κινηθεί επιθετικά προς τον πρώην πρωθυπουργό και με μια προσπάθεια απαξίωσής του, επιχειρώντας να τον υποδείξει ως «ξένο σώμα» και επιδιώκοντας έτσι να περιχαρακώσει το δικό του ακροατήριο, το οποίο ακούει τη σφοδρή κριτική του κ. Σαμαρά.

Χωρίς βέβαια το μέγαρο Μαξίμου να δίνει οποιαδήποτε απάντηση στην ουσία των σοβαρών ερωτημάτων που έθεσε ο πρώην πρωθυπουργός για την υπόθεση των υποκλοπών.

Περί «προσωπικής ατζέντας»

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, θέλησε να κατηγορήσει τον Αντ. Σαμαρά για «προσωπική ατζέντα», λέγοντας (Ertnews Radio) ότι «δεν είναι δική μας δουλειά να απαντάμε στην προσωπική ατζέντα κανενός» και υποστηρίζοντας ότι «τα τελευταία χρόνια και ειδικά τους τελευταίους μήνες γίνεται όλο και περισσότερο τάση η προσωπική ατζέντα πρώην ή εν δυνάμει πολιτικών να μετατρέπεται είτε σε ένα κόμμα, είτε σε μια επίθεση, πολιτική επίθεση, είτε και στα δύο».

Και μπορεί στην ευθεία διευκρινιστική ερώτηση αν «είναι ακροδεξιά η ρητορική του κ. Σαμαρά», να απέφυγε να το πει ρητά, απαντώντας ότι «εγώ δεν πρόκειται ποτέ να χαρακτηρίσω έναν άνθρωπο ο οποίος έχει ηγηθεί της χώρας και της παράταξης και ως πρωθυπουργός συνέβαλε τα μέγιστα, ούτως ώστε η χώρα να κρατηθεί όρθια», αλλά με την παραπάνω επίθεση στον πρώην πρωθυπουργό, έδειξε την τακτική που θα ακολουθήσει το Μαξίμου απέναντι στον Αντ. Σαμαρά και στο κόμμα του εφόσον αυτό δημιουργηθεί.

Η τακτική Μαξίμου

Το Μαξίμου θα προσπαθήσει να σπρώξει τον πρώην πρωθυπουργό πιο δεξιά από τη ΝΔ, γιατί ξέρει -και αυτό φοβάται- ότι ο κ. Σαμαράς είναι ιστορικό στέλεχος της παράταξης και πρώην πρωθυπουργός της και (με δεδομένο ότι εκφράζει το κομμάτι της παραδοσιακής ΝΔ του οποίου οι σχέσεις με το «επιτελικό κράτος» έχουν διαρραγεί) απευθύνεται πρώτα απ’ όλα απευθείας στην ίδια τη βάση της ΝΔ και εφόσον προχωρήσει σε κόμμα, «γαλάζια» στελέχη πιστεύουν, ότι θα κλείσει οριστικά στο κυβερνών κόμμα κάθε δρόμο προς την αυτοδυναμία που ήδη βλέπει μόνο με κιάλια.

Πόσο μάλλον όταν αγεφύρωτο είναι το ρήγμα του Κυρ. Μητσοτάκη και με τον έτερο πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, ο οποίος επίσης ασκεί σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση και επισφράγισε τη διαχωριστική γραμμή που τον χωρίζει από τον νυν πρωθυπουργό με την απόφασή του να μην παρευρεθεί στο Συνέδριο της ΝΔ.

Η αναφορά Σαμαρά σε Καραμανλή

Χαρακτηριστική είναι και η αναφορά του Αντ. Σαμαρά στο Κοινοβούλιο, όπου αναφερόμενος στη δική του πολιτική διαδρομή, σημείωσε ότι «έχω την τιμή να είμαι ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος από τη λαϊκή βάση της Νέας Δημοκρατίας. Όπως και ο πρώτος διαγραμμένος πρώην πρωθυπουργός και πρόεδρος της παράταξης. Ο δεύτερος είναι -μεταφορικά, όπως ο ίδιος είπε- ο Κώστας Καραμανλής. Μας διέγραψε βέβαια και τους δυο -κυριολεκτικά- προχθές στο Συνέδριο ακόμα και από τα βίντεο της ιστορίας του κόμματος, ο κ. Μητσοτάκης».

Τα κρίσιμα ερωτήματα

Αλλά με τούτα και μ’ εκείνα το Μαξίμου αποφεύγει να δώσει απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα που έθεσε ο κ. Σαμαράς στην ομιλία του στη Βουλή.

Ο Αντ. Σαμαράς στο Κοινοβούλιο, αποδομώντας ευθέως το κυβερνητικό αφήγημα για τις υποκλοπές, διερωτήθηκε: «Γιατί άραγε αυτοί οι τέσσερις “ιδιώτες” να κάνουν υποκλοπές; Και πως έγινε αυτό; Που ήταν η έδρα τους; Και πώς επελέγησαν οι στόχοι; Υπάρχει περίπτωση το υλικό των υποκλοπών να βρίσκεται ακόμα και σε ξένα χέρια;».

Για να ρωτήσει μεταξύ άλλων: «Υπάρχει κυβέρνηση στον κόσμο που δεν θα κινούσε “γη και ουρανό” να μάθει το τι συνέβη; Πολύ περισσότερο για λόγους εθνικής ασφαλείας! Που δεν θα έβαζε τις κρατικές της υπηρεσίες να τα κάνουν όλα “φύλλο και φτερό”; Κι όμως, υπάρχει: η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη! Αποδεικνύεται ότι “τζάμπα” κτύπησε το τηλέφωνο στις 3 το πρωί. Απλώς διέκοψαν τον ύπνο του… Εκτός, κι αν δεν υπήρχε καμία ανάγκη να κτυπήσει το τηλέφωνο…».

Για το μπλοκάρισμα εξεταστικής

Ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτήρισε «πρωτοφανή» τη διαδικασία στη Βουλή, με την οποία η κυβερνητική πλειοψηφία μπλόκαρε την εξεταστική επιτροπή για τις υποκλοπές, σημειώνοντας πως «η κυβέρνηση που διατρανώνει ότι η όλη υπόθεση αφορά τέσσερις ιδιώτες και μόνο, τώρα επικαλείται ζητήματα εθνικής ασφάλειας! Σοβαρολογείτε; Το 2022 δεν είχε γίνει επίκληση εθνικής ασφάλειας. Τι άλλαξε; Κι εάν είναι ξαφνικά θέμα εθνικής ασφάλειας, τότε γιατί δεν έχει γίνει καμία κρατική έρευνα; Εννοείτε, τελικά, ότι εμπλέκεται το κράτος με τους «ιδιώτες»; Γιατί, τι άλλο να σκεφτεί ο κάθε λογικός άνθρωπος; Γιατί δεν θέλετε την έρευνα; Τι σας ενοχλεί; Εκτός κύριοι της κυβέρνησης εάν ψεύδεστε. Εάν η αλήθεια είναι άλλη. Εάν η υπόθεση είναι πιο σκοτεινή. Και κάτι συγκαλύπτετε».

Σημειώνεται, τέλος, ότι σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση άσκησε ο κ. Σαμαράς και για τα ελληνοτουρκικά, προειδοποιώντας για «εθνική κρίση».

Ο υπουργός Δικαιοσύνης προσβάλλει βάναυσα το δικαίωμα του ελληνικού λαού να μάθει την αλήθεια για τις υποκλοπές

«Η ΕΥΠ, όπως όλοι έχετε συνομολογήσει, παρακολουθούσε νόμιμα. Οι άλλοι παράνομα. Και οι παράνομοι παραπέμφθηκαν. Το ερώτημα στους φωστήρες σας είναι το εξής: Εάν η ΕΥΠ παρακολουθεί νόμιμα γιατί πρέπει να παρακολουθεί παράνομα τους ίδιους;»

Με αυτό τον τρόπο θεώρησε ο αρμόδιος υπουργός Δικαιοσύνης ότι αποστόμωσε όσους ζητούσαν να ανοίξει η υπόθεση των υποκλοπών, χρησιμοποιώντας ως βασικό επιχείρημα ότι υπήρξαν κοινοί στόχοι «νόμιμων επισυνδέσεων» της ΕΥΠ και μόλυνσης με Predator και ότι αυτό αποδεικνύει ότι οι παρακολουθήσεις με το παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό δεν ήταν υπόθεση απλώς κάποιων ιδιωτών, αλλά ήταν τμήμα ενός κυβερνητικού σχεδίου.

Προφανώς, ο κ. Φλωρίδης θεωρεί ότι απευθύνεται σε λωτοφάγους.

Με αυτή την έννοια εξαρχής, δηλαδή από το 2022, γνωρίζουμε ότι η ύπαρξη κοινών στόχων αποδεικνύει το προφανές.

Και το προφανές είναι πως όταν ήρθε στην εξουσία ο Κυριάκος Μητσοτάκης το 2019 και μία από τις πρώτες του αποφάσεις ήταν να υπαγάγει την ΕΥΠ απευθείας στον Πρωθυπουργό και στο Μέγαρο Μαξίμου, στο πλαίσιο και της αρχιτεκτονικής του «Επιτελικού Κράτους, αυτό είχε ως σκοπό το Μέγαρο Μαξίμου να αξιοποιήσει τη δυνατότητα απεριόριστων παρακολουθήσεων «για λόγους εθνικής ασφαλείας» που δυστυχώς το ισχύον θεσμικό πλαίσιο προσφέρει.

Να το πούμε διαφορετικά: εάν θεωρείς ότι για λόγους εθνικής ασφάλειας πρέπει να παρακολουθείται το τηλέφωνο του Κωστή Χατζηδάκη, το πιο λογικό είναι να μην τον συμπεριλαμβάνεις στο υπουργικό συμβούλιο.

Αντίστοιχα, εάν θεωρείς τον Νίκο Ανδρουλάκη «νόμιμο στόχο» παρακολούθησης για λόγους εθνικής ασφάλειας, βγαίνεις και λες στα μέλη του ΠΑΣΟΚ «μην τον εκλέξετε αρχηγό, είναι επικίνδυνος».

Ο λόγος που παρακολουθούνταν ήταν γιατί το Μέγαρο Μαξίμου ήθελε αφενός να «κρατά» τους υπουργούς και τα άλλα στελέχη, και να τα ελέγχει, αφετέρου να μπορεί να συλλέξει πληροφορίες προς εκβιασμό για όσους θεωρούσε απειλή.

Κάποια στιγμή είναι προφανές ότι κατάλαβαν ότι οι παρακολουθήσεις μέσω ΕΥΠ δεν απέδιδαν. Οπότε ήρθε η εταιρεία Intellexa, που την εκπροσωπούσαν επιχειρηματίες που είχαν πρόσβαση στο Μαξίμου, πρώτα και κύρια στον τότε «άρχοντα» του Μαξίμου, Γρηγόρη Δημητριάδη, τον Chief of Staff του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως αρέσκεται να αυτοπαρουσιάζει τον τότε ρόλο του, και προσέφερε το λογισμικό που θα έλυνε τα τεχνικά προβλήματα.

Το λογισμικό αυτό έπρεπε να το προμηθευτεί η ΕΥΠ με τρόπο που να μη φαίνεται ότι το προμηθεύτηκε γιατί ήταν παράνομο. Όπερ και εγένετο με το λογισμικό να λειτουργεί ένα «μικτό» κλιμάκιο στο διαβόητο ΚΕΤΥΑΚ. Μέχρις ότου άρχισαν οι αποκαλύψεις, οπότε και βιαστικά «μάζεψαν» την επιχείρηση.

Όλα αυτά ο κύριος Φλωρίδης τα γνωρίζει πολύ καλά. Όπως και ξέρει πολύ καλά ότι είναι ακριβώς η ύπαρξη κοινών στόχων ΕΥΠ και Predator που επιβεβαιώνει και δεν διαψεύδει τις καταγγελίες για την ύπαρξη κοινού κέντρου και τελικά για την απλή αλήθεια ότι όλα αυτά τα συντόνισε το Μέγαρο Μαξίμου.

Παρ’ όλα αυτά  ο κ. Φλωρίδης, ο πολιτικός προϊστάμενος του δικαϊκού συστήματος της χώρας και ο υπουργός που έχει το κράτος δικαίου ως άμεση αρμοδιότητά του, αντί να πρωτοστατήσει στην διαλεύκανση της υπόθεσης, επιλέγει να ηγείται της προσπάθειας εξευτελισμού των θεσμών, συμπεριλαμβανομένων των κουτοπόνηρων σοφισμάτων.

Και εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα. Γιατί εάν ο κ. Φλωρίδης ήταν απλώς ένας βουλευτής ή ένα στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας που αφού διάβασε το κυβερνητικό non paper για τις υποκλοπές, αποφάσισε ότι δεν αρκούσε και ότι έπρεπε να προσθέσει και τη δική του «εξυπνάδα», τότε η αντίδρασή μας θα ήταν απλώς, «παιδιά λίγο μέτρο στην… εξυπνάδα», ίσως συνδυασμένη με κάποια πικρόχολη αναφορά στα κριτήρια επιλογής βουλευτών.

Όμως, ο Γιώργος Φλωρίδης είναι υπουργός Δικαιοσύνης. Και όταν ένας υπουργός με αυτό το χαρτοφυλάκιο επιλέγει να μιλάει, μέσα στη Βουλή, σε μια συνεδρίαση όπου η κυβερνητική πλειοψηφία για άλλη μια φορά επιχείρησε να «μπαζώσει» την υπόθεση των υποκλοπών, με τέτοιο τρόπο, απλώς δείχνει ότι έχουμε περάσει σε μια φάση πλήρους περιφρόνησης των θεσμών, στο όνομα απλώς και μόνο της συγκάλυψης των κυβερνητικών ευθυνών.

Μόνο που αυτή η εργαλειοποίηση των θεσμών δεν είναι απλώς ένα πολιτικό ατόπημα, είναι και ένα συνεχές θεσμικό τραύμα. Γιατί εθίζει την κοινωνία στην αίσθηση ότι δεν υπάρχουν πραγματικές εγγυήσεις δικαίου και υπονομεύει κάθε εμπιστοσύνη στη δυνατότητα των θεσμών να προστατεύουν την Δημοκρατία και τους πολίτες.

Και αυτή είναι η χειρότερη υπηρεσία που θα μπορούσε να προσφέρει ένας υπουργός Δικαιοσύνης.

Πηγή: in

Η Μόσχα λαμβάνει μέτρα ως απάντηση στις «φρικαλεότητες» που διέπραξε το Κίεβο στο Λουγκάνσκ, δήλωσε ο πρώην επιθεωρητής όπλων του ΟΗΕ

Πλάνα από τη ρωσική επιδρομή κοντά στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας, Κίεβο, δείχνουν ότι ένας πύραυλος Oreshnik πιθανότατα αναπτύχθηκε από τη Μόσχα, δήλωσε ο πρώην επιθεωρητής όπλων του ΟΗΕ, Σκοτ ​​Ρίτερ.

Την Κυριακή το βράδυ, ουκρανικά μέσα ενημέρωσης και κανάλια Telegram ισχυρίστηκαν ότι η Ρωσία εκτόξευσε το υπερσύγχρονο υπερηχητικό σύστημα Oreshnik μεσαίας εμβέλειας σε έναν απροσδιόριστο στόχο στην πόλη Belaya Tserkov στην περιοχή του Κιέβου. Δημοσίευσαν βίντεο που έδειχναν συστάδες φωτεινών αντικειμένων να κατεβαίνουν γρήγορα από τον ουρανό. Το Υπουργείο Άμυνας στη Μόσχα δεν έχει επιβεβαιώσει επίσημα τη χρήση του πυρομαχικού.

Η αναφερόμενη επιδρομή πραγματοποιήθηκε μετά την εντολή του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν προς το Υπουργείο Άμυνας να «υποβάλει προτάσεις» για την αντιμετώπιση μιας ουκρανικής επίθεσης με μη επανδρωμένο αεροσκάφος σε κοιτώνα σχολής εκπαίδευσης εκπαιδευτικών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ την Παρασκευή, η οποία σκότωσε 21 ανθρώπους, κυρίως έφηβες, και άφησε 42 τραυματίες.

Στη συνέντευξή του στο RT, ο Ρίτερ, ο οποίος είναι πρώην αξιωματικός πληροφοριών του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ, δήλωσε ότι «υπάρχει τουλάχιστον μία επίθεση κοντά στο Κίεβο που έχει τα οπτικά χαρακτηριστικά ενός πυραύλου Oreshnik».

«Πρόκειται ακριβώς για τις ίδιες έξι ξεχωριστές παραδόσεις έξι υποπυρομαχικών, 36 συνολικά, που μιμούνται την προηγούμενη επιβεβαιωμένη χρήση Oreshnik» τον Νοέμβριο του 2024 στο Ντνιεπροπετρόφσκ και τον Ιανουάριο του 2026 στο Λβιβ, σημείωσε.

Μιλώντας για τον πιθανό στόχο της επίθεσης, ο πρώην επιθεωρητής του ΟΗΕ τόνισε ότι «υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι το Oreshnik δεν έπληξε το κέντρο του Κιέβου, αλλά μάλλον έπληξε μια πόλη έξω από το Κίεβο που διαθέτει στρατιωτικό αεροδρόμιο που έχει κάποιο ενδιαφέρον για τις ρωσικές δυνάμεις στο παρελθόν. Ίσως να συνέβαινε κάτι εκεί που άξιζε ένα χτύπημα Oreshnik».

«Είναι σαφές... η Ρωσία λαμβάνει τα μέτρα που έχει υποσχεθεί ως απάντηση στις φρικαλεότητες που συνέβησαν στο Λουγκάνσκ», τόνισε.

Η επίθεση στον κοιτώνα του σχολείου ήταν «μια τρομοκρατική πράξη», η οποία ξεπέρασε τα όρια και έδειξε για άλλη μια φορά «τον φαύλο χαρακτήρα της ουκρανικής κυβέρνησης», επέμεινε ο Ρίτερ.

Η πιθανή χρήση του Oreshnik αποτελεί επίσης ένα μήνυμα προς τη Δύση, καθώς «ένα ολόκληρο σύστημα... υπάρχει πέρα ​​από τα σύνορα της Ουκρανίας, στην Ευρώπη και ίσως... στις ΗΠΑ, που διευκολύνει και ενδυναμώνει» τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Κιέβου στο Λουγκάνσκ και αλλού εντός της Ρωσίας, πρόσθεσε.

Πηγή: RT

Ο ρωσικός στρατός σχολίασε την μαζική αντίδραση που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της νύχτας στη σφαγή της Ουκρανίας στην περιοχή του Λουγκάνσκ.

Οι ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μια «μαζική επίθεση» κατά τη διάρκεια της νύχτας εναντίον στρατιωτικών στόχων στην Ουκρανία, χρησιμοποιώντας υπερηχητικό σύστημα Oreshnik μεσαίου βεληνεκούς και βαλλιστικούς πυραύλους Iskander, υπερηχητικούς πυραύλους κρουζ Kinzhal και Zircon, πυραύλους κρουζ από αέρος, θάλασσας και εδάφους, καθώς και επιθετικά drones.

Η επίθεση έλαβε χώρα μετά την εντολή του Ρώσου προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν προς το Υπουργείο Άμυνας να «υποβάλει προτάσεις» για την αντιμετώπιση της ουκρανικής επίθεσης με μη επανδρωμένο αεροσκάφος σε κοιτώνα σχολής εκπαίδευσης καθηγητών στη Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ, η οποία άφησε 21 νεκρούς και 42 τραυματίες, κυρίως έφηβες κοπέλες.

Ο βομβαρδισμός είχε ως στόχο τις εγκαταστάσεις διοίκησης και ελέγχου του ουκρανικού στρατού, τις αεροπορικές βάσεις και τις επιχειρήσεις αμυντικής βιομηχανίας της χώρας, ανέφερε το υπουργείο.

«Οι στόχοι της επίθεσης έχουν επιτευχθεί. Όλοι οι καθορισμένοι στόχοι επλήγησαν», τονίζεται.

Η εστία του Κολλεγίου Starobelsk, μιας εγκατάστασης του Παιδαγωγικού Πανεπιστημίου του Λουγκάνσκ που βρίσκεται στην πόλη Starobelsk, χτυπήθηκε από πολλαπλά κύματα ουκρανικών drones την Παρασκευή, ενώ οι φοιτητές κοιμόντουσαν μέσα, σε αυτό που ο Πούτιν χαρακτήρισε ως σκόπιμη «τρομοκρατική πράξη».

Ο κυβερνήτης Λεονίντ Πασέτσνικ κήρυξε ημέρες πένθους για τις 24-25 Μαΐου, χαρακτηρίζοντας την επίθεση ως «απόλυτο κακό» και λέγοντας ότι οι υπεύθυνοι θα αντιμετωπίσουν «την τιμωρία που τους αξίζει και την οποία θα είναι αναπόφευκτη».

Νωρίτερα, η πρεσβεία των ΗΠΑ στο Κίεβο προειδοποίησε τους Αμερικανούς πολίτες για μια «πιθανώς σημαντική αεροπορική επίθεση» που θα μπορούσε να λάβει χώρα εντός 24 ωρών και τους προέτρεψε να είναι έτοιμοι να αναζητήσουν καταφύγιο αμέσως εάν εκδοθεί αεροπορική προειδοποίηση.

Πηγή: RT