Ο γίγαντας της επιτήρησης δεν κρύβει πλέον ούτε τα πραγματικά κακά του σχέδια για την ανθρωπότητα, και η μόνη του πτώση μπορεί να είναι η αλαζονεία του.

Μόλις οι Ναζί τελείωσαν, αρκετοί άρχισαν να ξύνουν το κεφάλι τους. Προφανώς, ένα πράγμα που άφηνε άναυδο κάθε λογικό παρατηρητή ήταν το τεράστιο μέγεθος των εγκλημάτων τους, τα οποία, επιπλέον, διαπράχθηκαν με ξέφρενη, πραγματικά πρωτοποριακή ορμή και φιλοδοξία σε μόλις 12 χρόνια: Παγκόσμιος Πόλεμος; Τι να κάνω. Γενοκτονίες; Τι να κάνω. Κακό χτένισμα; Τι να κάνω.

Αλλά υπήρχε και ένα άλλο αίνιγμα: Πώς μπόρεσε ο αυτοσαρκασμένος οραματιστής-αρχι-φιλόσοφος τους, ο ερασιτέχνης φιλόσοφος (με μια τάση προς τα δυσοίωνα γερμανικά πράγματα) και προφανώς ψυχικά λιγότερο σταθερός επίδοξος ηγέτης, να πείσει ένα ολόκληρο έθνος, προφανώς, αρκετά μορφωμένων ανθρώπων να τους ακολουθήσει; Και όχι απλώς να τους ακολουθήσει, αλλά να τους ακολουθήσει μέχρι το πολύ, πολύ πικρό τέλος.

Αυτό το ερώτημα ήταν ακόμη πιο ανησυχητικό δεδομένου του γεγονότος ότι ο Αδόλφος Χίτλερ δεν δίσταζε να επιδείξει την τρέλα και τις εξαιρετικά κακές του προθέσεις πολύ πριν οι συντηρητικές ελίτ τον εγκαταστήσουν στην εξουσία το 1933. Το σε μέγεθος βιβλίου - μάλιστα δίτομο - μανιφέστο του γερμανικού φασισμού (γνωστού και ως ναζισμού του Χίτλερ, «Ο Αγών μου»), εκδόθηκε το 1925 και το 1926, πούλησε περισσότερα από 12 εκατομμύρια αντίτυπα και μεταφράστηκε σε πάνω από δώδεκα γλώσσες.

Όσοι ήταν έτοιμοι να τολμήσουν τον παθολογικό ναρκισσισμό του τύπου «εγώ-εγώ-και-ΙΣΤΟΡΙΑ», τις ανόητες ασυναρτησίες για τα καλύτερα και τα κατώτερα μέρη της ανθρωπότητας, και την πομπώδη ατάκα του «καφέ μπλουζάκι», δεν μπορούσαν να πουν ότι ο μελλοντικός Ηγέτης έκρυβε πού σκόπευε να οδηγήσει τη Γερμανία και, στην πραγματικότητα, τον κόσμο.

Πράγματι, το μανιφέστο του Χίτλερ θα μπορούσε να χρησιμεύσει ως μια προειδοποίηση με συναγερμούς που ουρλιάζουν, φωτεινά κόκκινα φώτα που αναβοσβήνουν παντού, «βγάλτε τους ζουρλομανδύες τώρα». Τα κύρια σημεία του επερχόμενου κακού της ναζιστικής Γερμανίας ήταν όλα εκεί, δομημένα γενικά αλλά με εκπληκτική ειλικρίνεια: οικοδόμηση αυτοκρατορίας με βαρβαρότητα βιομηχανικής ισχύος, εξόντωση ή τουλάχιστον δουλεία για όσους θεωρούνταν κατώτεροι και περιττοί, και τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, αιώνια πρωτοκαθεδρία μιας κυρίαρχης χώρας, που θα επιτυγχανόταν και θα διατηρούνταν με κάθε μέσο, ​​επειδή αυτή η χώρα - στην περίπτωση του Χίτλερ η Γερμανία - οριζόταν ως ανώτερη από όλες τις άλλες και καλούνταν να ηγηθεί του κόσμου, για πάντα.

Είναι μια από αυτές τις πικρές ειρωνείες της ιστορίας ότι ο Άλεξ Καρπ, Διευθύνων Σύμβουλος της πολύ ιδιόμορφης εταιρείας λογισμικού Palantir, ο οποίος αναφέρεται τακτικά στο εβραϊκό οικογενειακό του υπόβαθρο και τι θα σήμαινε αυτό για αυτόν υπό τους Ναζί, δημοσίευσε πρόσφατα ένα μανιφέστο που θα πρέπει επίσης να χρησιμεύσει ως προειδοποίηση για τους υπόλοιπους από εμάς. Μια περίληψη του μεγαλύτερου φυλλαδίου του με τίτλο «Η Τεχνολογική Δημοκρατία» (που συνυπέγραψε με τον Νίκολας Ζαμίσκα), η ανάρτηση με το σημείο Χ των 22 σημείων, έχει προκαλέσει μεγάλη αντίδραση.

Ο Κας Μαντ, γνωστός ειδικός στην ακροδεξιά, το έχει χαρακτηρίσει «καθαρό τεχνοφασισμό!» (με θαυμαστικό στο πρωτότυπο). Ο Γιάνης Βαρουφάκης πιστεύει ότι «αν το Κακό μπορούσε να τουιτάρει, αυτό θα έκανε!» (με άλλο ένα θαυμαστικό). Ο Μαντ έχει επίσης ζητήσει να σταματήσει κάθε συνεργασία με την Palantir από ευρωπαϊκές εταιρείες και κυβερνητικές υπηρεσίες. Ακόμη και ο Έλιοτ Χίγκινς, ιδρυτής του εργαλείου αναπαράστασης του Ψυχρού Πολέμου και του δυτικού μετώπου πολέμου πληροφοριών Bellingcat, έχει συγκινηθεί με μια ελαφριά ειρωνεία. Πόσο τολμηρό! (Θαυμαστικό δικό μου.)

Δεν πρόκειται για υπερβολικές αντιδράσεις. Το Μανιφέστο Palantir του Karp είναι πραγματικά μια εκπληκτικά ανοιχτή εξερεύνηση του οράματος ενός πολύ άρρωστου μυαλού για το μέλλον της ανθρωπότητας, υποστηρίζοντας, στην πραγματικότητα, έναν ανοιχτό ανταγωνισμό εξοπλισμών με τεχνητή νοημοσύνη, επαναφέροντας τον γερμανικό και ιαπωνικό μιλιταρισμό, τον ρατσισμό που συγκαλύπτεται ως ρεαλισμός σχετικά με την πολιτιστική οπισθοδρόμηση (όπως συμβαίνει, επίσης μια ναζιστική κίνηση "Kulturträger", για την οποία ο Karp θα έπρεπε να είχε ακούσει στα γερμανικά του χρόνια) και, τέλος, αλλά εξίσου σημαντικό, αφήνοντας τους λαμπρούς δισεκατομμυριούχους μας και τις νέες ελίτ γενικά απαλλάσσοντας τους όταν κάνουν λάθη. Πόσο ανιδιοτελές.

Είναι επίσης οδυνηρά, εγκληματικά κακογραμμένο σε ένα ύφος που συνδυάζει το ψεύτικο κιτς του Όσβαλντ Σπένγκλερ («Η παρακμή ενός πολιτισμού ή κουλτούρας, και μάλιστα της άρχουσας τάξης του, θα συγχωρεθεί μόνο εάν αυτός ο πολιτισμός είναι ικανός να προσφέρει οικονομική ανάπτυξη και ασφάλεια στο κοινό») με καθαρή ανοησία (Γιατί, πάλι, δεν μπορούμε να έχουμε οικονομική ανάπτυξη και ασφάλεια χωρίς αυτή την «παρακμή της άρχουσας τάξης»;).

Υπάρχουν αποσπάσματα που διαβάζονται σαν τον νεαρό Τζόρνταν Πίτερσον - 15 ετών και με υπερβολική κατανάλωση Diet Coke - να προσπαθεί να εμβαθύνει, πραγματικά, πραγματικά βαθιά για πρώτη φορά: «Όσοι στρέφονται στην πολιτική αρένα για να θρέψουν την ψυχή και την αίσθηση του εαυτού τους, που βασίζονται υπερβολικά στην εσωτερική τους ζωή που βρίσκει έκφραση σε ανθρώπους που μπορεί να μην συναντήσουν ποτέ, θα μείνουν απογοητευμένοι» και «η κοινωνία μας έχει γίνει πολύ πρόθυμη να επιταχύνει, και συχνά χαίρεται, με την εξαφάνιση των εχθρών της. Η συντριβή ενός αντιπάλου είναι μια στιγμή για να σταματήσουμε, όχι για να χαρούμε».

Μετά την απαράμιλλη πρακτική του αρχηγού πολέμου ηλίθιου της Αμερικής, Ντον Τζου του Ορμούζ, ο Άλεξ και οι φίλοι του στο Παλαντίρ μας δίνουν το Ι Τσινγκ του τεχνολογικού ντιμ. Τυχεροί εμείς: Τόση αμερικανική πρωτοκαθεδρία και μετά έχουμε και το μετα-Silicon Valley!

Ωστόσο, όσο φαρσικό κι αν είναι το μανιφέστο του Karp, είναι, φυσικά, ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα. Άλλωστε, ζούμε σε έναν κόσμο όπου η Palantir έχει ήδη αποκτήσει υπερβολικά μεγάλη δύναμη. Ιδρυμένη ως παρακλάδι της CIA μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 9ης Σεπτεμβρίου 2001 και υποστηριζόμενη από τον εντελώς φυσιολογικό «μετανθρωπιστή» και εμμονικό με τον Αντίχριστο Peter Thiel, η Palantir έχει εξελιχθεί σε ένα καταραμένο τέρας, συνδυάζοντας, με πραγματικό φασιστικό τρόπο, τις λογικές της αποτελεσματικότητας και της εξόντωσης με τα εργαλεία λογισμικού της, όπως το Gotham, το Foundry ή το Maven, ενώ κατασκοπεύει μαζικά τα πάντα και τους πάντες και ενσωματώνεται συστηματικά στις διεθνείς επιχειρήσεις και κυβερνήσεις για να γίνει - ή να φαίνεται - απαραίτητη.

Η Palantir - που πήρε το όνομά της από τις παντογνώστες μαγικές πέτρες που χρησιμοποιούσαν οι κακοί του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών του Τόλκιν (και πάλι: μην πείτε ότι δεν σας προειδοποίησαν) έχει ήδη προκαλέσει τόσο κακό που ένα σύντομο δείγμα του χειρότερου πρέπει να κάνει: Η εταιρεία έχει αρνηθεί επίσημα ότι εμπλέκεται στη χρήση τεχνητής νοημοσύνης από το γενοκτονικό Ισραήλ για μαζικές δολοφονίες Παλαιστινίων ταχύτερα. Παραδόξως, ο Alex Karp, ωστόσο, έχει παραδεχτεί δημόσια το γεγονός με χαμόγελο. Όσον αφορά την ανάπτυξη του λογισμικού στόχευσης της Palantir στον αμερικανοϊσραηλινό επιθετικό πόλεμο κατά του Ιράν, η εταιρεία δεν το αρνείται καν.

Αλλά η Palantir δεν ησυχάζει ποτέ. Ενώ εμπλέκεται βαθιά και περήφανα σε γενοκτονικές σφαγές και ιμπεριαλιστικούς πολέμους, υπονομεύει επίσης διαδεδομένα τις κοινωνίες σε καιρό ειρήνης. Στη Βρετανία, για παράδειγμα, έχει ξεσπάσει μια αντίδραση στην απερίσκεπτη παράδοση αστυνομικών εξουσιών και εξαιρετικά ευαίσθητων δεδομένων (για παράδειγμα, στους τομείς των οικονομικών και της υγείας) από το κράτος στο αμερικανικό παρακλάδι της CIA που έχει γίνει αδίστακτη. Στη Γερμανία, τα συστήματα Palantir χρησιμοποιούνται για αστυνόμευση σε τουλάχιστον τρία από τα ομόσπονδα κρατίδια της, την Έσση, τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία και τη Βαυαρία. Στις ΗΠΑ, η Palantir έχει, φυσικά, ήδη εισβάλει τόσο βαθιά στο κράτος που όχι μόνο το βοηθά να διεξάγει εγκληματικούς πολέμους στο εξωτερικό, αλλά και, για παράδειγμα, τρομοκρατεί τους μετανάστες της και ορισμένους μη μετανάστες, στο εσωτερικό.

Πράγματι, το Palantir είναι τόσο κακό που ακόμη και οι ίδιοι οι υπάλληλοί του αρχίζουν να αναρωτιούνται αν μπορεί όντως να είναι οι κακοί. Υπόδειξη: Ναι, είστε.

Για τους υπόλοιπους από εμάς, δηλαδή, σχεδόν όλους εμάς σε αυτόν τον πλανήτη που πλήττεται από τη Σίλικον Βάλεϊ: Ήρθε η ώρα να τους πιστέψουμε όταν μας λένε κατάμουτρα ότι έρχονται κατά πάνω μας. Το Παλαντίρ είναι ένας σαφής και υπαρκτός κίνδυνος. Ο Διευθύνων Σύμβουλός του είναι ένας εξαιρετικά επικίνδυνος μανιακός, η αποστολή του είναι η ανατροπή, η επιτήρηση και η βία, και η μόνη αχίλλειος πτέρνα του μπορεί να είναι αυτή η παλιά εχθρός των κακών: η αλαζονεία. Το είδος της αλαζονείας που σε κάνει να ανακοινώνεις τους φρικτούς σου στόχους σε ένα μανιφέστο θα έπρεπε να το ονομάσουμε Η Τεχνητή Νοημοσύνη μου του Άλεξ Καρπ.

Πηγή: RT

Ο υπουργός Άμυνας Ισραήλ Κατζ έκανε το σχόλιο μετά την επ' αόριστον παράταση της εκεχειρίας από τις ΗΠΑ.

Το Ισραήλ περιμένει το πράσινο φως από τις ΗΠΑ για να επαναλάβει την εκστρατεία κατά του Ιράν και να βομβαρδίσει την Ισλαμική Δημοκρατία επαναφέροντάς την στην «λίθινη εποχή», δήλωσε ο Ισραηλινός υπουργός Άμυνας, Ισραήλ Κατζ.

Το μήνυμα έρχεται μετά την επ' αόριστον παράταση της εκεχειρίας με την Τεχεράνη από τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ την Τρίτη, ώστε να δοθεί χρόνος για μια πιθανή συμφωνία, διατηρώντας παράλληλα σε ισχύ τον ναυτικό αποκλεισμό των ιρανικών λιμένων από τις ΗΠΑ.

«Το Ισραήλ είναι έτοιμο να ανανεώσει τον πόλεμο εναντίον του Ιράν», δήλωσε ο Katz την Πέμπτη. «Περιμένουμε το πράσινο φως από τις Ηνωμένες Πολιτείες... για να ολοκληρώσουμε την εξάλειψη της δυναστείας Χαμενεΐ... και να επιστρέψουμε το Ιράν στη Σκοτεινή και την Λίθινη Εποχή» καταστρέφοντας τις βασικές ενεργειακές εγκαταστάσεις και τις οικονομικές υποδομές του, είπε.

Ο Ανώτατος Ηγέτης του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, και πολλά μέλη της οικογένειάς του σκοτώθηκαν την πρώτη ημέρα της ισραηλινο-αμερικανικής εκστρατείας. Ο γιος του, Μοτζτάμπα Χαμενεΐ, διορίστηκε διάδοχός του.

Ορισμένοι Αμερικανοί πολιτικοί και σχολιαστές των μέσων ενημέρωσης ισχυρίστηκαν ότι η Ουάσινγκτον «σύρθηκε» στον πόλεμο, επικαλούμενοι στενό στρατιωτικό συντονισμό με τη Δυτική Ιερουσαλήμ. Άλλοι έχουν επισημάνει την επιρροή φιλοϊσραηλινών ομάδων λόμπινγκ στην Ουάσινγκτον. Ο Τραμπ έχει απορρίψει την κατηγορία.

Τις ημέρες που προηγήθηκαν της επίθεσης στις 28 Φεβρουαρίου, υπήρξαν έμμεσες συνομιλίες και αναφορές για εκτεταμένους γύρους συζητήσεων μεταξύ των αντιπροσωπειών των ΗΠΑ και του Ιράν στο Ομάν. Ο υπουργός Εξωτερικών του Ομάν μάλιστα άφησε να εννοηθεί ότι η ειρήνη ήταν εφικτή και ότι θα έπρεπε να επιτραπεί στη διπλωματία να κάνει τη δουλειά της.

Η ρητορική της «Λίθινης Εποχής» χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τον Τραμπ την 1η Απριλίου, περίπου πέντε εβδομάδες μετά την έναρξη των μαχών. Εκείνη την εποχή, προειδοποίησε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις θα «χτυπούσαν [το Ιράν] εξαιρετικά σκληρά» και θα μπορούσαν να το «επαναφέρουν στην Λίθινη Εποχή» εντός «δύο με τρεις εβδομάδες» εάν η Τεχεράνη αρνούνταν τα αιτήματα των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του ανοίγματος του Στενού του Ορμούζ και της συμφωνίας για μια συμφωνία που θα επιβάλλει αυστηρότερους περιορισμούς στις πυρηνικές της δραστηριότητες.

Η Τεχεράνη έχει απορρίψει τις απαιτήσεις, αρνούμενη να σταματήσει τον πυρηνικό εμπλουτισμό, τον οποίο, όπως ισχυρίζεται, χρειάζεται για μη στρατιωτικούς σκοπούς, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής ενέργειας και των ιατρικών εφαρμογών.

Η Τεχεράνη παραμένει ανοιχτή τόσο στη διπλωματία όσο και στη συνέχιση των εχθροπραξιών, σύμφωνα με τον πρεσβευτή του Ιράν στη Μόσχα, Καζέμ Τζαλαλί. Σε συνέντευξή του στο RT που δημοσιεύθηκε την Παρασκευή, κατηγόρησε την Ουάσινγκτον ότι υπονομεύει τη διπλωματία, επικαλούμενος την αποχώρησή της από την πυρηνική συμφωνία του 2015 και τις επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν ενώ βρίσκονταν σε εξέλιξη οι συνομιλίες.

Πηγή: RT

Οι αποστολές ανθρωπιστικής βοήθειας θα συνεχιστούν, δήλωσε η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα.

Η Μόσχα θα συνεχίσει να προμηθεύει την Κούβα εν μέσω του αμερικανικού αποκλεισμού που πιέζει το νησί, δήλωσε την Παρασκευή η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών Μαρία Ζαχάροβα.

Στα τέλη Μαρτίου, η Ρωσία παρέδωσε 100.000 τόνους αργού πετρελαίου στο νησί, το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις καυσίμων και διακοπές ρεύματος από τα τέλη του περασμένου έτους, όταν η Ουάσινγκτον άρχισε να κλιμακώνει το δεκαετές εμπορικό εμπάργκο της σε έναν πλήρη αποκλεισμό πετρελαίου. Ο Ρώσος υπουργός Ενέργειας Σεργκέι Τσιβιλέφ έχει αφήσει να εννοηθεί ότι ένα δεύτερο δεξαμενόπλοιο είναι καθ' οδόν.

«Θα συνεχίσουμε να παρέχουμε ανθρωπιστική βοήθεια στους Κουβανούς φίλους μας κατά τη διάρκεια αυτής της δύσκολης περιόδου», δήλωσε η Ζαχάροβα σε συνέντευξη Τύπου.

Η Κούβα έχει αντιμετωπίσει πανεθνικές διακοπές ρεύματος και σοβαρές ελλείψεις καυσίμων τους τελευταίους μήνες, αφότου η Βενεζουέλα, η οποία κάποτε ήταν ο κύριος προμηθευτής πετρελαίου του νησιού, σταμάτησε τις αποστολές αργού υπό την πίεση της Ουάσινγκτον.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ άφησε να εννοηθεί ότι σκοπεύει να «καταλάβει» την Κούβα «με τον έναν ή τον άλλον τρόπο» και απείλησε με δασμούς κατά των χωρών που εξάγουν αργό πετρέλαιο στο νησί.

Ωστόσο, στα τέλη του περασμένου μήνα, αφού ένα ρωσικό πετρελαιοφόρο παρέκαμψε τον αποκλεισμό των ΗΠΑ, δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι η Ουάσινγκτον δεν «αντέχει να στείλει κάποιος ένα σκάφος» στο νησί, καθώς «πρέπει να επιβιώσει».

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Κούβας Μιγκέλ Ντίας-Κανέλ, το νησί βασίζεται σε εισαγωγές για το 40-60% των επτά εκατομμυρίων τόνων ορυκτών καυσίμων που χρειάζεται ετησίως.

Η Κούβα αναγκάστηκε να βασιστεί περισσότερο σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας όπως η ηλιακή ενέργεια και τα βιοκαύσιμα λόγω του αποκλεισμού, ο οποίος είχε «τεράστιο αντίκτυπο στα συστήματα υγείας», την εκπαίδευση, τις μεταφορές και τις πολιτικές υποδομές όπως η διανομή νερού, δήλωσε σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Μπρένο Άλτμαν στην Αβάνα την Τετάρτη.

Ο Ντίαζ-Κανέλ επιβεβαίωσε ότι οι συνομιλίες με τις ΗΠΑ βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά τόνισε ότι η Κούβα θα απορρίψει οποιεσδήποτε απαιτήσεις που αφορούν το «πολιτικό της σύστημα». Εν τω μεταξύ, το κομμουνιστικό κόμμα του νησιού έχει εργαστεί για την «εκσυγχρονισμό» της οικονομίας δίνοντας μεγαλύτερη αυτονομία στις ιδιωτικές επιχειρήσεις και παρέχοντας περισσότερες επενδυτικές ευκαιρίες στην κουβανική διασπορά στο εξωτερικό, είπε.

Πηγή: RT

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

«Οφείλουμε να τιμάμε τον συμβολισμό, αλλά και τον εαυτό μας. Να στεκόμαστε στο ύψος του, να προστατεύουμε τον πολιτισμό και να αντιστεκόμαστε στην ”κακία” ή στην ”κακιά” στιγμή του εαυτού μας».

Έτσι, ο τέως Αντιδήμαρχος του Δήμου Βαγ. Αυλίτης σε ένα λογοπαίγνιο, πέρασε στο ντούκου αυτό που υποβόσκει στα ναρκωμένα λυκάκια της κοινωνίας και τους απασφαλισμένους λύκους που την εκπροσωπούν στο Δημοτικό Συμβούλιο: το τραύμα του ανδρισμού τους και της επακόλουθης γυνακοκτονίας. Κυρίως τον φόβο απέναντι στον ομοφυλόφιλο, τις λεγόμενες ”κακιές”.

Τι ο δικαιωματισμός και τι ο νόμος.

Η βαθιά Ελλάδα είναι νοικοκύρηδες, καραβοκύρηδες και Αυλίτηδες. Ελλάδα υγιής, καθαρή, καλή, πατροπαράδοτη σαν τα ψηλά της τα βουνά τα κομμωτήρια και τα ψηλοτάκουνα της άλλοτε.

Ο ευφυής πέρασε στη γλώσσα την εξιλέωση: τόνος στη λήγουσα (”κακιά”) αντί στην παραλήγουσα(”κακία”). Οπότε ”κώλος χεσμένος, γιατρός κλασμένος”. Κάτι – αλλά λιγότερο κουλτουριάρικο – με τη ”διαφορά” στον Ντεριντά.

Την αλλαγή δηλαδή του ”όμικρον” σε ”ωμέγα”, όπου η έννοια και η σημασία της λέξης ”διαφορά” ακούγεται το ίδιο, αλλά διαβάζεται αλλιώς.

Εδώ,(κακιά – κακία) ακούγεται αλλιώς, αλλά διαβάζεται το ίδιο.

Αυτοί είμαστε: ίδιοι που παριστάνουμε ιδεολογικά τους άλλους. Τι κι αν ”Το εγώ είναι ένας άλλος”. Εδώ ο Αυλίτης αποδεικνύει στο εκλογικό σώμα πως το εγώ είναι μόνον εγώ, γιατί το σώμα δεν μπορεί να είναι άλλο, κι ούτε στο κεφάλι του Αυλίτη να μη φυτρώνουν μαλλιά, ούτε το χορτάρι να φύεται, όπως έγραφε ο Ουγκώ.-