«Οφείλουμε να τιμάμε τον συμβολισμό, αλλά και τον εαυτό μας. Να στεκόμαστε στο ύψος του, να προστατεύουμε τον πολιτισμό και να αντιστεκόμαστε στην ”κακία” ή στην ”κακιά” στιγμή του εαυτού μας».
Έτσι, ο τέως Αντιδήμαρχος του Δήμου Βαγ. Αυλίτης σε ένα λογοπαίγνιο, πέρασε στο ντούκου αυτό που υποβόσκει στα ναρκωμένα λυκάκια της κοινωνίας και τους απασφαλισμένους λύκους που την εκπροσωπούν στο Δημοτικό Συμβούλιο: το τραύμα του ανδρισμού τους και της επακόλουθης γυνακοκτονίας. Κυρίως τον φόβο απέναντι στον ομοφυλόφιλο, τις λεγόμενες ”κακιές”.
Τι ο δικαιωματισμός και τι ο νόμος.
Η βαθιά Ελλάδα είναι νοικοκύρηδες, καραβοκύρηδες και Αυλίτηδες. Ελλάδα υγιής, καθαρή, καλή, πατροπαράδοτη σαν τα ψηλά της τα βουνά τα κομμωτήρια και τα ψηλοτάκουνα της άλλοτε.
Ο ευφυής πέρασε στη γλώσσα την εξιλέωση: τόνος στη λήγουσα (”κακιά”) αντί στην παραλήγουσα(”κακία”). Οπότε ”κώλος χεσμένος, γιατρός κλασμένος”. Κάτι – αλλά λιγότερο κουλτουριάρικο – με τη ”διαφορά” στον Ντεριντά.
Την αλλαγή δηλαδή του ”όμικρον” σε ”ωμέγα”, όπου η έννοια και η σημασία της λέξης ”διαφορά” ακούγεται το ίδιο, αλλά διαβάζεται αλλιώς.
Εδώ,(κακιά – κακία) ακούγεται αλλιώς, αλλά διαβάζεται το ίδιο.
Αυτοί είμαστε: ίδιοι που παριστάνουμε ιδεολογικά τους άλλους. Τι κι αν ”Το εγώ είναι ένας άλλος”. Εδώ ο Αυλίτης αποδεικνύει στο εκλογικό σώμα πως το εγώ είναι μόνον εγώ, γιατί το σώμα δεν μπορεί να είναι άλλο, κι ούτε στο κεφάλι του Αυλίτη να μη φυτρώνουν μαλλιά, ούτε το χορτάρι να φύεται, όπως έγραφε ο Ουγκώ.-
Μια χαρά οι εισπράξεις του κράτους κατά τον Πιερρακάκη του Μητσοτάκη. 12 δισεκατομμύρια το πλεόνασμα του 2025. 4,4 δισεκατομμύρια το πλεόνασμα το πρώτο τρίμηνο του 2026. Αρα η οικονομία, κατά τον υπουργό, τον πρωθυπουργό, ακόμα και κατά τον Αδωνι, πάει καλά. Αλλά, προσοχή! Δεν αντέχει πολλές παροχές, έστω και εν μέσω θυέλλης στα σούπερ μάρκετ, στο ρεύμα και στα βενζινάδικα. Ως εκ τούτου ανακοινώθηκαν χτες μέτρα έτσι κάπως… λιτής στήριξης όσων πληρώνουν το μάρμαρο. Θα μπορούσες να τα ονομάσεις μετριοπαθώς και μέτρα κάτι τις. Κάτι τις στους συνταξιούχους, κάτι τις στα παιδιά, στα ενοίκια, σε λιπάσματα και κάτι τις σε fuel pass. Αλλά με μέτρο, εφάπαξ, διότι αυτό απαιτούν οι καλοί λογαριασμοί.
Οι καλοί λογαριασμοί όμως δεν κάνουν μόνο τους καλούς φίλους, αλλά και τους καλούς αντιπάλους. Και ο πρώτος καλός λογαριασμός λέει ότι πήραν από την κοινωνία μόνο φέτος 4,4 δισ. και της επιστρέφουν μισό δισ. Διότι τόσο κοστίζουν τα μέτρα τους. Ο δεύτερος καλός λογαριασμός λέει ότι το κράτος του Μητσοτάκη εξασφάλισε τα θηριώδη -με νύχια και με δόντια που λέει ο λόγος- πλεονάσματα από την αιμοβόρα φορολογία. Από ένα αχαρακτήριστο στον κυνισμό και την αγριότητά του όργιο κρατικής κερδοσκοπίας, που αντιμετωπίζει την ακρίβεια ως ευκαιρία. Και ο τρίτος καλός λογαριασμός λέει ότι κανένα από τα μέτρα τους δεν αγγίζει τους πολλαπλασιαστές της ακρίβειας - τα καρτέλ και το κερδοσκοπικό τους πάρτι σε βάρος των πολλών.
Δεν χωράει συζήτηση ότι όλη την πολιτική τους χαρακτηρίζει μια εξοργιστική εύνοια στους ολιγάρχες και στο καθεστώς τους. Κλείνουν το μάτι στα καρτέλ της ενέργειας, του ρεύματος, των σούπερ μάρκετ. Κανένα μέτρο που να βάζει όρια στην ασυδοσία τους - εδώ είμαστε εμείς, εσείς συνεχίστε την καλή δουλειά. Αφήνουν στο τέλμα της φτώχειας τους μισθούς και τις συντάξεις, στον πάγο τις συλλογικές συμβάσεις, στην κορυφή τον ΦΠΑ και τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης, σε ποσοστά αίσχους τη φορολόγηση των μερισμάτων, σε αδιατάρακτη ασυλία τις τράπεζες. Και την ίδια στιγμή μοιράζουν παυσίπονα και ηρεμιστικά επιδόματα σε όσους βρίσκονται σε κατάσταση πολιορκίας. Από το ενοίκιο, το ρεύμα, το σούπερ μάρκετ, το βενζινάδικο.
Τους τελευταίους αντιμετωπίζουν με ταπεινωτικούς όρους φιλανθρωπίας. Αλλά και με φιλοδοξίες εξαγοράς και εξαπάτησης. Κάτι παρόμοιο με τους αποικιοκράτες που έκλεβαν από τους ιθαγενείς τον χρυσό και τους μοίραζαν καθρεφτάκια. Και είναι βέβαιο ότι αυτή είναι τώρα η στρατηγική του Μητσοτάκη, της αυλής του και όσων κύκλων και τριγώνων τούς στηρίζουν. Δεν πρόκειται να αλλάξουν έστω και ελάχιστα τις προτεραιότητές τους. Ο καθείς εφ’ ω ετάχθη. Θα διαθέσουν όμως ένα μέρος από τα αποθέματα της φορολογικής αφαίμαξης σε μια οργανωμένη επιχείρηση εξαγοράς, πιο θορυβώδη επικοινωνιακά όσο πλησιάζουν οι εκλογές. Με την ελπίδα να γλιτώσουν την επερχόμενη κατάρρευση. Γιατί και αυτοί, όπως και κάθε καθεστώς του είδους, δεν είναι σε θέση να αντιληφθούν ότι οι μέρες της αφθονίας τους τελείωσαν…
Σε εσωστρέφεια βυθίζεται η κυβέρνηση από τα αλλεπάλληλα χτυπήματα στην αξιοπιστία της ● Κανονικά στα ψηφοδέλτια οι βουλευτές των οποίων ήρθη η ασυλία
Λαμπάδα στην Αγία… Αντιπολίτευση θα πρέπει να ανάψει ο Κυριάκος Μητσοτάκης καθώς είναι η μόνη που τον κρατάει στην εξουσία πια, δεδομένου ότι η κυβέρνησή του διανύει ημέρες… Πομπηίας - κι αυτό γιατί:
● Η Λάουρα Κοβέσι ισοπεδώνει το κυβερνητικό αφήγημα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ κυρίως, αλλά και για το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών.
● Οι «γαλάζιοι» βουλευτές των οποίων ήρθη η ασυλία θα… κοσμήσουν εκ νέου τα ψηφοδέλτια και με τη βούλα του Μαξίμου.
● Ο Μακάριος Λαζαρίδης βλέπει σκευωρία εις βάρος του.
● Και, την ίδια στιγμή, εντείνεται ο ενδοκυβερνητικός/εσωκομματικός πόλεμος, ένας πόλεμος που φτάνει ώς τα σκαλιά του κυβερνητικού μεγάρου.
Και πρώτα για τους βουλευτές της Ν.Δ., των οποίων η ασυλία ήρθη χθες, το Μαξίμου σε μια προσπάθεια να σβήσει τη φωτιά στην Κοινοβουλευτική Ομάδα άναψε πράσινο φως να είναι εκ νέου υποψήφιοι. Κυβερνητικές πηγές προχώρησαν, μάλιστα, σε επίθεση κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ λέγοντας: «Κάποιος να ενημερώσει τον μονίμως θυμωμένο κ. Ανδρουλάκη ότι θεμέλιο του κράτους δικαίου είναι η ύπαρξη του τεκμηρίου αθωότητας». Και βεβαίως υπάρχει το τεκμήριο αθωότητας, πλην όμως οι δημοσιευθέντες διάλογοι της ευρωπαϊκής δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ είναι η αποθέωση του ρουσφετολογικού κράτους (και σε αυτό δεν απαντούν οι κύκλοι της κυβέρνησης).
Κάλυψη
Τους βουλευτές έσπευσε να καλύψει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών αποφαινόμενος ότι «όσοι είδαν τις χθεσινές (σ.σ. προχθεσινές) ομιλίες των βουλευτών της Νέας Δημοκρατίας και αν πραγματικά τις δει κάποιος με προσοχή και ψυχραιμία, θα δει ότι οι ομιλίες αυτές εξέπεμπαν αξιοπρέπεια -πριν και πάνω από όλα-, σοβαρότητα και σεβασμό. Ανθρωποι οι οποίοι, ενώ υπερασπίζονται την αθωότητά τους, θέλουν να κριθούν από τη Δικαιοσύνη για να μη μείνει καμία σκιά επάνω τους. Ο τρόπος τους, ο λόγος τους, τα επιχειρήματά τους ήταν και είναι η καλύτερη απάντηση στην τοξικότητα του μεγαλύτερου μέρους του υπόλοιπου πολιτικού συστήματος», υποστήριξε ο Παύλος Μαρινάκης, που έκανε ένα βήμα πιο πέρα τονίζοντας ότι τις διαπιστώσεις αυτές υιοθετεί και ο πρωθυπουργός, ως εκ τούτου, συμπέρανε, «δεν υπάρχει κανένα ζήτημα ως προς τη συμμετοχή τους στα ψηφοδέλτια».
Σε δεύτερο χρόνο πάντως, στο μπρίφινγκ, όταν ετέθησαν υπόψη του εκπροσώπου όσα δήλωσε ο Κώστας Αχ. Καραμανλής από το βήμα του Κοινοβουλίου, ο Παύλος Μαρινάκης μετέβαλε την άποψή του: «Ενας άνθρωπος ο οποίος εμφανίζεται σε μία δικογραφία και σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα θα κληθεί να παρέχει εξηγήσεις, έχει δικαίωμα να τοποθετείται όπως εκείνος επιθυμεί και δεν πρόκειται να μπούμε στη διαδικασία κριτικής».
Να, όμως, που η βιομηχανία ρουσφετιών («ΟΠΕΚΕΠΕ») αποτέλεσε τη θρυαλλίδα ενδοκυβερνητικής/εσωκομματικής σύγκρουσης, με κεντρικό πρόσωπο τον υπουργό Επικρατείας Ακη Σκέρτσο. Μια παλαιότερη ανάρτηση του οποίου (7 Απριλίου) έχει εγείρει… πάθη στο κυβερνών κόμμα: στο δίλημμα, κοινωνία των πολιτών ή κοινωνία των πελατών, ο υπουργός Επικρατείας πήρε θέση υπέρ του πρώτου χωρίς περιστροφές. Ανάρτηση, ωστόσο, που δεν είδαν με καλό μάτι οι βουλευτές του «σταυρού».
Επιθέσεις κατά ριπάς «γαλάζιων» βουλευτών κατά του Ακη Σκέρτσου | Σκευωρία βλέπει ο Μ. Λαζαρίδης
Αλλεπάλληλες είναι, έτσι, οι αντιδράσεις -κατόπιν συνεννόησης θα έλεγε κανείς- τα τελευταία 24ωρα, με αποκορύφωμα τη χθεσινή ημέρα. Συγκεκριμένα, ο βουλευτής και πρώην υπουργός Επικρατείας Μάκης Βορίδης ζήτησε οι εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί (όπως είναι ο Ακης Σκέρτσος δηλαδή) να μην ασκούν αφ’ υψηλού κριτική. Το μέλος της κυβέρνησης, συγκεκριμένα υφυπουργός Δικαιοσύνης, Ιωάννης Μπούγας, δήλωσε από την πλευρά του ότι όποιος δεν διεκδικεί σταυρό, δεν αντιλαμβάνεται πώς αυτός κερδίζεται. Αλλά και ο Στέλιος Πέτσας ζήτησε πριν κάποιος προχωρήσει σε αφορισμούς, να σκέφτεται τι έχει ο ίδιος πράξει. (Ολες οι συνεντεύξεις δόθηκαν, σημειωτέον, στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά»).
Το κύμα των επιθέσεων απέκρουσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος: «Ουδέποτε ο κ. Σκέρτσος στοχοποίησε τους βουλευτές». Αλλωστε, συμπλήρωσε, όλοι οι νεοδημοκράτες τον ίδιο σκοπό υπηρετούν και άρα οι διαχωρισμοί του τύπου εξωκοινοβουλευτικοί - κοινοβουλευτικοί δεν προσφέρουν κάτι.
Κορυφαίος των… αμετανόητων, τέλος, ο Μακάριος Λαζαρίδης που δήλωσε: «Η σκευωρία που πήγαν να στήσουν εναντίον μου πολιτικοί αντίπαλοι, εκτός και εντός Καβάλας, θα πέσει στο κενό». Και υπόσχεται ότι πολύ σύντομα οι σκευωροί «θα λάβουν τις απαντήσεις τους».
H αιφνιδιαστική καρατόμηση του Υπουργού του Ναυτικού των ΗΠΑ ακύρωσε το αμερικανικό αφήγημα ότι το Ιράν αντιμετωπίζει «εσωτερική κρίση» και επανάφερε στο προσκήνιο τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η Ουάσινγκτον, εξήγησε ο Άρης Χατζηστεφάνου στην εκπομπή World Pulse της Ναυτεμπορικής TV με τον Κώστα Καλέτσιο.
Το αφήγημα περί κρίσης στην Τεχεράνη είχε μεταδοθεί ευρέως από τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης τις προηγούμενες ημέρες, ακόμα από αυτά τα οποία είναι επικριτικά προς τον Ντόναλντ Τραμπ. Το τελικό αποτέλεσμα δεν είναι μόνο ένας επικοινωνιακός κόλαφος, καθώς ένας ακόμη αξιωματούχος που φεύγει τη στιγμή που το πολεμικό ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών υποτίθεται ότι πραγματοποιεί τον μεγαλύτερο ναυτικό αποκλεισμό από το 1962 και την κρίση των πυραύλων στην Κούβα – ο Τραμπ χάνει έναν ακόμη «δικό του άνθρωπο».
Ο Α. Χατζηστεφάνου τόνισε ότι οι ρωγμές στη βάση της MAGA Αμερικής αρχίζουν να αποτυπώνονται και δημοσκοπικά, και μένει να δούμε πώς θα διαχειριστεί ο Τραμπ αυτή την κρίση, αλλά και την κατάσταση με μία κοινωνία που δεν θέλει τον πόλεμο. Όπως εξήγησε, νόμος του 1973 επιτρέπει στον πρόεδρο των ΗΠΑ να μπορεί να πραγματοποιεί πολεμικές επιχειρήσεις, χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου, για 60 ημέρες. Αυτή η «διορία» ωστόσο, ολοκληρώνεται την 1η Μαΐου, οπότε θα δούμε αν το Κογκρέσο και αν το ρεπουμπλικανικό κόμμα θα καταφέρει να κρατήσει τη συνοχή του ή όχι.
Ο Α. Χατζηστεφάνου αναφέρθηκε στις θέσεις του οικονομολόγου Μάικλ Χάντσον ότι η αβέβαιη εκεχειρία θυμίζει το δόγμα «αμοιβαίας εξασφαλισμένης καταστροφής» (MAD) της δεκαετίας του ’60, καθώς Ουάσινγκτον και Τεχεράνη θα αντιμετωπίσουν δυσανάλογα μεγάλο κόστος αν προχωρήσουν σε επόμενες κινήσεις.
