Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι η ναζιστική ιδεολογία και οι πρακτικές αναβιώνουν στη Γερμανία και σε άλλες χώρες που εντάχθηκαν στις «ορδές του Χίτλερ».

ΜΟΣΧΑ, 20 Απριλίου. /TASS/. Όσοι σπέρνουν το χάος στη Μέση Ανατολή προφανώς επιδιώκουν να διχάσουν τον ισλαμικό κόσμο, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ σε συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Οργανισμού Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO).

Είπε επίσης ότι η ναζιστική ιδεολογία και οι πρακτικές αναβιώνουν στη Γερμανία και σε άλλες χώρες που εντάχθηκαν στις «ορδές του Χίτλερ».

Το TASS συνόψισε τις βασικές δηλώσεις του κορυφαίου διπλωμάτη.

Προβλήματα στη Μέση Ανατολή

Οι πιθανότητες ίδρυσης ενός παλαιστινιακού κράτους γίνονται ολοένα και πιο περιορισμένες: «Αν κοιτάξετε τον γεωγραφικό χάρτη, οι πιθανότητες δημιουργίας ενός παλαιστινιακού κράτους εξαφανίζονται, ενώ το Ισραήλ κάνει επίσημες δηλώσεις ότι δεν θα υπάρξει ποτέ τέτοιο κράτος, μόνο το Κράτος του Ισραήλ, με διευρυμένα σύνορα».

Όσοι καλλιεργούν το χάος στη Μέση Ανατολή επιδιώκουν να διχάσουν τον ισλαμικό κόσμο: «Αναμφίβολα ένας από τους βασικούς στόχους όσων επιδιώκουν να προκαλέσουν αυτή την αναταραχή είναι να διευρύνουν το χάσμα στον ισλαμικό κόσμο. Αυτό είναι απολύτως σαφές».

Αναβίωση των ναζιστικών ιδεών

Οι ναζιστικές ιδέες και πρακτικές αναβιώνουν στη Γερμανία και σε άλλες χώρες που προσχώρησαν στις «ορδές του Χίτλερ»: «Δυστυχώς, σήμερα αυτή η ιδεολογία και οι ναζιστικές πρακτικές αναβιώνουν, συμπεριλαμβανομένης, δυστυχώς, της Γερμανίας, καθώς και των χωρών που προσχώρησαν στις ορδές του Χίτλερ κατά την επίθεση στη Σοβιετική Ένωση. Τώρα προσπαθούν να ενωθούν κάτω από αυτά τα καταραμένα λάβαρα προκειμένου να προκαλέσουν μια στρατηγική ήττα στη χώρα μας. Αυτό ισχύει για τα κράτη της Βαλτικής, καθώς και για τη Φινλανδία, για να μην αναφέρουμε την Ουκρανία».

Η ηγεσία της Ευρώπης, από κοινού με τον Βλαντιμίρ Ζελένσκι, θέλει να ενώσει τους ευρωπαϊκούς στρατούς υπό ναζιστικές σημαίες: «Ο Ζελένσκι έχει ήδη δηλώσει ότι είναι έτοιμος να αναλάβει την ηγεσία αυτής της νέας πολεμικής μηχανής και να προετοιμάσει την Ευρώπη για έναν ακόμη πόλεμο εναντίον της Ρωσίας, εναντίον της χώρας μας, όπως ήταν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, στην εποχή του Ναπολέοντα και του Χίτλερ. Οι δυνάμεις ενοποιούνται. Και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιγράφει τις ενέργειες του Ζελένσκι ως υπεράσπιση των ευρωπαϊκών αξιών, αυτό μπορεί να σημαίνει μόνο ένα πράγμα. Ότι θέλουν να ενοποιήσουν ξανά τους ευρωπαϊκούς στρατούς υπό ναζιστικές σημαίες. Επειδή ο ναζισμός είναι αυτό που ασκεί ενεργά ο Ζελένσκι και το καθεστώς του».

Η ηγεσία της Ρωσίας

Η ηθική ηγεσία της Ρωσίας στην παγκόσμια σκηνή θα είναι απαραίτητη περισσότερο από ποτέ ακόμη και όταν τελειώσει η τρέχουσα κρίση: «Είμαι πεπεισμένος ότι θα διατηρήσουμε την ηθική μας ηγεσία στην παγκόσμια σκηνή, η οποία ήταν πάντα απαραίτητη. Αφού τελειώσουν αυτά που βλέπουμε αυτή τη στιγμή, και ελπίζω ότι αυτό θα συμβεί σχετικά σύντομα, η ηθική μας ηγεσία θα είναι απαραίτητη περισσότερο από ποτέ».

«Σε αυτή τη βάση, θα συμμετάσχουμε ενεργά από κοινού στη διαδικασία ανάπτυξης των περιγραμμάτων της μελλοντικής αρχιτεκτονικής ίσης και αδιαίρετης ασφάλειας στον ευρασιατικό χώρο. Θεωρούμε τον ΟΣΣΑ ως μια δομή που θα μπορούσε να γίνει ένας από τους πυλώνες μιας τέτοιας αρχιτεκτονικής ασφάλειας».

Νέες απειλές

Νέες απειλές στην Ευρασία δημιουργούνται από εκείνους που επιδιώκουν να κυριαρχήσουν στον κόσμο μέσω πολέμων και απειλών: «Αυτοί που σήμερα θέλουν να κυριαρχήσουν στον κόσμο εξαπολύοντας πολέμους, σκοτώνοντας αμάχους για να εκφοβίσουν ολόκληρα έθνη, αυτοί είναι που δημιουργούν νέες απειλές, συμπεριλαμβανομένων των χωρών μας, του κοινού μας χώρου».

CSTO εναντίον δυτικών δομών

Ενώ «η Δύση χρησιμοποιεί ολοένα και περισσότερο παράνομη βία, νεοαποικιακές μεθόδους υπαγόρευσης και λεηλασίας, οι χώρες του ΟΣΣΑ θα παραμείνουν προσηλωμένες στους κανόνες του διεθνούς δικαίου: «Δεν θα παρεκκλίνουμε από τους παγκόσμιους κανόνες του διεθνούς δικαίου, αντίθετα, θα αντιμετωπίσουμε τις προσπάθειες εκτροχίασής τους και επιβολής νομικής αναρχίας στην παγκόσμια υπόθεση».

Δεν υπάρχει «πειθαρχία» εντός του ΟΣΣΑ, σε αντίθεση με το ΝΑΤΟ: «Δεν υπάρχει πειθαρχία εντός του ΟΣΣΑ, όπως αυτή που βλέπουμε στο ΝΑΤΟ. Νομίζω ότι όλοι σας μπορείτε να το επιβεβαιώσετε. Και τώρα, αυτή η αυστηρή πειθαρχία έχει εξαπλωθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών, τους οποίους κανείς δεν εξέλεξε ποτέ, απαιτούν από τις κυβερνήσεις που εκλέγονται από τις ευρωπαϊκές χώρες να λάβουν αυτές ή εκείνες τις ενέργειες που δεν συμμορφώνονται με τους καθιερωμένους κανόνες της ΕΕ».

Εν μέσω κατάπαυσης πυρός, ο στρατός του Ισραήλ συνεχίζει τις κατεδαφίσεις στον νότιο Λίβανο

Ο ισραηλινός στρατός, ο οποίος έλαβε τη ρητή διαταγή να χρησιμοποιήσει «όλη του τη δύναμη» σε περίπτωση οποιασδήποτε «απειλής», παρά την κατάπαυση πυρός με τη Χεζμπολάχ, κατεδάφισε χθες Κυριακή πολλά ακόμη σπίτια στον νότιο Λίβανο, μετέδωσε λιβανικό επίσημο μέσο ενημέρωσης.

«Ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου κι εγώ δώσαμε διαταγή στις (ισραηλινές) ένοπλες δυνάμεις να δράσουν με όλη τους τη δύναμη, στο έδαφος και στους αιθέρες, μη εξαιρουμένης (της περιόδου εφαρμογής) της κατάπαυσης του πυρός, για να προστατεύσουν τους στρατιώτες μας στον Λίβανο έναντι οποιασδήποτε απειλής», ανέφερε ο υπουργός Άμυνας Ισραέλ Κατς.

Πρόσθεσε ακόμη, ότι ο στρατός έλαβε διαταγή να κατεδαφίζει οποιαδήποτε δομή και να καταστρέφει οποιονδήποτε δρόμο αν έχει «παγιδευτεί» με εκρηκτικά κι εγείρεται απειλή για μέλη του.

Σκοπός είναι «να καταστραφούν σπίτια σε χωριά κοντά στα σύνορα που χρησιμοποιούνται, από όλες τις απόψεις, ως προκεχωρημένα φυλάκια των τρομοκρατών της Χεζμπολάχ και απειλούν ισραηλινές κοινότητες».

Το Ισραήλ «συνεχίζει να καταστρέφει ό,τι απομένει από τα σπίτια στην πόλη Μπιντ Τζμπάιλ», ανέφερε το ANI, το εθνικό πρακτορείο ειδήσεων του Λιβάνου.

Περίπου πέντε χιλιόμετρα από τα σύνορα, η κοινότητα αυτή έγινε θέατρο σκληρών μαχών ανάμεσα στον ισραηλινό στρατό και τη Χεζμπολάχ πριν από την κατάπαυση του πυρός, που τέθηκε σε ισχύ την Παρασκευή.

Παρόμοιες εκκαθαριστικές επιχειρήσεις και καταστροφές σπιτιών με χρήση εκρηκτικών έγιναν σε πολλές ακόμη κοινότητες, πρόσθεσε το ANI, συμπληρώνοντας πως σε μια περίπτωση βλήθηκαν «πυρά πυροβολικού» από την ισραηλινή πλευρά.

Βρίσκονται όλες πίσω από την «κίτρινη γραμμή», που ορίζει πού βρίσκονται οι θέσεις του ισραηλινού στρατού, όπως και στη Λωρίδα της Γάζας.

Έδωσε στη δημοσιότητα χάρτη που δείχνει τη «γραμμή προκεχωρημένης άμυνας» και περιοχή σημειωμένη με κόκκινο κατά μήκος των συνόρων όπου λέει πως στοιχεία του επιχειρούν για να καταστρέψουν εγκαταστάσεις της Χεζμπολάχ και να «αποτρέψουν άμεσες απειλές» εναντίον πληθυσμών στο βόρειο Ισραήλ.

Η Τουρκία κατηγόρησε το Ισραήλ ότι επιδιώκει να δημιουργήσει «τετελεσμένα» στον Λίβανο και κατήγγειλε, διά στόματος του επικεφαλής της διπλωματίας της Χακάν Φιντάν, τον ισραηλινό «επεκτατισμό».

Ο Λίβανος σύρθηκε στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή τη 2η Μαρτίου, όταν η Χεζμπολάχ εκτόξευσε πυραύλους εναντίον του Ισραήλ για να υποστηρίξει το Ιράν, εν μέσω αμερικανοϊσραηλινής επίθεσης ευρείας κλίμακας στην Ισλαμική Δημοκρατία.

Το Ισραήλ ανταπέδωσε εξαπολύοντας μαζικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους πάνω από 2.000 άνθρωποι και πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες- το ένα πέμπτο του πληθυσμού- να εκτοπιστεί εξαναγκαστικά, σύμφωνα με υπολογισμούς του ΟΗΕ, και προχωρώντας σε εισβολή στον νότο.

Ο πρωθυπουργός του Λιβάνου Ναουάφ Σαλάμ αναμένεται στο Παρίσι, επίσκεψη που θα ακολουθήσει τον θάνατο, το Σάββατο, Γάλλου κυανόκρανου σε ενέδρα αποδιδόμενη στη Χεζμπολάχ- η οποία διέψευσε πως επρόκειτο για δική της ενέργεια.

Καταγγέλλοντας την «απαράδεκτη επίθεση», ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν τόνισε πως το Παρίσι απαιτεί «να συλλάβει αμέσως τους δράστες», σημειώνοντας πως «όλα» δείχνουν ότι ευθυνόταν «η Χεζμπολάχ».

Σημειώνεται πως οργανώθηκε τελετή στο αεροδρόμιο της Βηρυτού πριν από τον επαναπατρισμό του πεσόντος ανθυπασπιστή Φλοριάν Μοντοριό.

Του απονεμήθηκαν μεταθανάτια «παράσημα του ΟΗΕ και του στρατού του Λιβάνου σε ένδειξη αναγνώρισης της αφοσιωμένης υπηρεσίας του για την ειρήνη στο νότιο μέρος», ανέφερε ανακοινωθέν της FINUL (προσωρινής δύναμης των Ηνωμένων Εθνών στον Λίβανο).

«Πολύ ασταθής» η κατάσταση στον Λίβανο

Αν και η κατάσταση παραμένει πολύ ασταθής στη χώρα, ο στρατός του Λιβάνου επωφελήθηκε από την παύση των εχθροπραξιών για να επισκευάσει γέφυρες που υπέστησαν ζημιές. Ανακοίνωσε πως άνοιξε ξανά δρόμο και αποκατέστησε γέφυρες που ήταν ως τώρα αδιάβατες εξαιτίας ισραηλινών πληγμάτων.

Πλήγματα της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας σε γέφυρες που ενώνουν τις δυο όχθες του Λιτάνι, κάπου τριάντα χιλιόμετρα από τα σύνορα, σχεδόν απέκοψαν τον νότιο Λίβανο από το νότιο τμήμα της χώρας.

Μολονότι πολλοί εξαναγκαστικά εκτοπισμένοι έσπευσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους, αρκετοί διστάζουν πλέον να μείνουν μόνιμα, με δεδομένο το πόσο εύθραυστη είναι η κατάπαυση του πυρός με την οποία ανεστάλη ο πόλεμος που μαίνεται από τις αρχές Μαρτίου.

Στο χωριό Ντεμπίν, άνδρας επιθεωρούσε τις καταστροφές στο σπίτι του, ενώ άλλοι έψαχναν τα πράγματά τους στα συντρίμμια κτιρίων που είχαν καταρρεύσει, διαπίστωσε ανταποκριτής του AFP.

Νοτιότερα, κάποιοι κάτοικοι του Σρίφα άρχιζαν να ξεφορτώνουν υπάρχοντά τους- τα στρώματα, το πλυντήριο...- όμως άλλοι είχαν πάει απλώς για να πάρουν ατομικά τους είδη, προτού φύγουν ξανά.

Με πληροφορίες από Reuters, ΑΠΕ-ΜΠΕ

Στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’20, εν μέσω της Μεγάλης Μετανάστευσης και της έκρηξης της τζαζ, η μεγάλη Αφροαμερικανίδα συγγραφέας αφηγείται μια ιστορία έρωτα και βίας, φωτίζοντας τα τραύματα του παρελθόντος που διαμορφώνουν τις ζωές των ηρώων της.

Ο ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ –«Τζαζ»– μπορεί να σε παραπλανήσει. Δεν πρόκειται για βιβλίο με θέμα τη μουσική. Κι όμως, το ομώνυμο έργο της Τόνι Μόρισον (μτφρ. Κ. Σχινά, εκδόσεις Παπαδόπουλος), με το που κυκλοφόρησε το 1992, χαρακτηρίστηκε μουσικό μυθιστόρημα, παρτιτούρα για ένα καταραμένο τρίο, ορχηστρική σύνθεση, παραπονεμένο μπλουζ.

Πηγή έμπνευσής του μια φωτογραφία κι ένα αληθινό περιστατικό. Ξεφυλλίζοντας μια μέρα ένα άλμπουμ του Αφροαμερικανού φωτογράφου Τζέιμς βαν ντερ Ζέε, η ματιά της Μόρισον στάθηκε πάνω στη φωτογραφία μιας δεκαεπτάχρονης μαύρης, δολοφονημένης –από έναν ζηλότυπο εραστή, ίσως– την ώρα που χόρευε. Για αρκετό καιρό, η μετέπειτα νομπελίστα βυθίστηκε στον μαύρο Τύπο της εποχής του ’20 αναζητώντας ντοκουμέντα για τα χρόνια εκείνα, τις συνήθειες των ανθρώπων, τα δράματα που τους ταλάνιζαν, τις μνήμες που στοίχειωναν το μυαλό τους. Και στη συνέχεια, επιστρατεύοντας τη φαντασία της, παρέδωσε μια ιστορία εκπατρισμού, οδύνης και ελπίδας, ένα βιβλίο γεμάτο πάθος, δύναμη και λυρισμό.

Πριν από την τζαζ, οι άνθρωποι παντρεύονταν επειδή έπρεπε ή τύχαινε. Μετά την τζαζ, παντρεύονταν επειδή είχαν διαλέξει τον σύντροφό τους. Ήταν μια μουσική που έφερε τους ανθρώπους κοντά, έσπρωξε τον έναν προς τον άλλο

Βρισκόμαστε στη χρυσή για την τζαζ δεκαετία του ’20. Ο Α΄ Παγκόσμιος έχει τελειώσει, η Ευρώπη είναι ακόμη καλυμμένη από στάχτες και η Αμερική χορεύει στους ήχους μιας πρωτόγνωρης μουσικής. Οι μαύροι εγκαταλείπουν τις φυτείες του Νότου και στρέφονται προς τις φωτισμένες πολιτείες του Βορρά. Είναι η εποχή της μεγάλης μετανάστευσης, της αναζήτησης δουλειάς και ελπίδας για καλύτερες συνθήκες ζωής. Χιλιάδες μαύροι, στοιβαγμένοι στα τρένα, συρρέουν στο Σικάγο, το Ντιτρόιτ, τη Νέα Υόρκη, τη Φιλαδέλφεια. Για τους περισσότερους, το επάγγελμα του μουσικού είναι το μόνο που εξασφαλίζει ένα καλό μεροκάματο, δίνοντας παράλληλα λίγο νόημα στη ζωή τους και χαρά.

«Δύσκολα μπορούμε να φανταστούμε σήμερα τι αντιπροσώπευε αυτή η μουσική για τους μαύρους», εξηγούσε η Μόρισον. «Ήταν μια πραγματική έκρηξη, ένας σεισμός που επέτρεψε σε ολόκληρες γενιές να επικοινωνήσουν διαφορετικά. Πριν από την τζαζ, οι άνθρωποι παντρεύονταν επειδή έπρεπε ή τύχαινε. Μετά την τζαζ, παντρεύονταν επειδή είχαν διαλέξει τον σύντροφό τους. Ήταν μια μουσική που έφερε τους ανθρώπους κοντά, έσπρωξε τον έναν προς τον άλλο».

Το «καταραμένο τρίο» που πρωταγωνιστεί στο «Τζαζ» της Μόρισον αποτελείται από τη νεαρή Ντόρκας και το ηλικιωμένο, ψυχικά απομακρυσμένο, ζευγάρι του πλανόδιου πωλητή, Τζο, και της γυναίκας του, Βάιολετ, οι οποίοι έχουν ακολουθήσει το μεταναστευτικό κύμα προς τον Βορρά. Η όμορφη Ντόρκας που σφύζει από νιάτα σαγηνεύει τον Τζο, αλλά η ίδια αναζητά την ηδονή στους άντρες της ηλικίας της. Κι όταν κάποια στιγμή απατήσει τον τρελά ερωτευμένο μαζί της πενηντάρη, εκείνος θα την πυροβολήσει θανάσιμα. Αλλά δεν φτάνει αυτό. Την ημέρα της κηδείας, η πληγωμένη Βάιολετ, σαλεμένη από τη ζήλια, θα χαράξει το πρόσωπο της νεκρής με δυο μαχαιριές.

Από πού θα μπορούσε να πηγάζει τόσο μένος; Πού οφείλονται οι βίαιες εκρήξεις του Τζο και η ανάγκη του για αγάπη και αναγνώριση; Γιατί προσκολλήθηκε τόσο εμμονικά στην Ντόρκας και κατέρρευσε όταν εκείνη τον απέρριψε; Κι η Βάιολετ, η εσωστρεφής και εύθραυστη Βάιολετ, ποια μαύρη τρύπα κουβαλάει ακόμη; Οι απαντήσεις βρίσκονται στο παρελθόν, λέει με τον τρόπο της η Μόρισον, στις φυτείες της Βιρτζίνια, στα χρόνια της σκλαβιάς, του ρατσισμού, του μίσους και των ταραχών. Ένα παρελθόν μονίμως παρόν μέσα σ’ αυτήν την πολυφωνική σύνθεση όπου, όπως σ’ ένα κομμάτι τζαζ, οι φωνές των κεντρικών ηρώων και όσων τους περιστοιχίζουν μπλέκονται, ο αφηγητής αμφιταλαντεύεται, οι βεβαιότητες διαλύονται κι οι χαρακτήρες μεταμορφώνονται διαρκώς. Κι όμως, μέσα από αυτή την ασυνέχεια, γεννιέται κάτι που μοιάζει με συμφιλίωση. Ο Τζο και η Βάιολετ, αντί να διαλυθούν, προσπαθούν να ξαναβρούν ο ένας τον άλλον, όχι μέσα από τη λήθη, αλλά μέσα από την κατανόηση.

Μια χρονιά μετά την κυκλοφορία του «Τζαζ», το 1993, ο επαναστατικός λόγος, η ανατρεπτική σκέψη και, πάνω απ’ όλα, η δύναμη της αφήγησης της Μόρισον επιβραβεύτηκαν με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Τι κι αν ο γραμματέας τής Σουηδικής Ακαδημίας διευκρίνιζε ότι βραβεύεται το έργο, όχι το φύλο της. Εκείνη επέμεινε: «Η δουλειά μου με αναγκάζει να σκέφτομαι πόσο ελεύθερη μπορώ να είμαι ως μια Αφροαμερικανίδα συγγραφέας σ’ έναν κόσμο που είναι εντελώς ρατσιστικός και σεξιστικός».

Πηγή: lifo

Η αποχώρηση του πρωθυπουργού της Ουγγαρίας έχει αναζωπυρώσει τις πιέσεις για επιβολή κυρώσεων της ΕΕ σε εποίκους της Δυτικής Όχθης, εν μέσω αυξανόμενης κριτικής από Ευρωπαίους ηγέτες

Η εκλογική ήττα του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία σηματοδοτεί μια σημαντική αλλαγή στις ισορροπίες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδιαίτερα σε σχέση με το Ισραήλ.

Ο Ούγγρος ηγέτης, ο οποίος για χρόνια στήριζε σταθερά την κυβέρνηση του Ισραήλ, είχε επανειλημμένα χρησιμοποιήσει το δικαίωμα βέτο για να μπλοκάρει ευρωπαϊκές πιέσεις και κυρώσεις.

Η αποχώρηση του ωστόσο, συμπίπτει με μια περίοδο αυξανόμενης κριτικής προς το Ισραήλ σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πολλοί ηγέτες εκφράζουν πλέον πιο έντονες ανησυχίες για τις εξελίξεις στα παλαιστινιακά εδάφη και τη Δυτική Όχθη, όπου καταγράφεται αύξηση της βίας από εποίκους.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ακόμη και χώρες που παραδοσιακά θεωρούνταν πιο φιλικές προς το Ισραήλ, όπως η Γερμανία και η Ιταλία, έχουν σκληρύνει τη στάση τους το τελευταίο διάστημα, ενισχύοντας τη συζήτηση για πιθανές κυρώσεις.

Με την πολιτική αλλαγή στην Ουγγαρία, επανέρχεται στο προσκήνιο η πιθανότητα επιβολής κυρώσεων σε Ισραηλινούς εποίκους στη Δυτική Όχθη, καθώς η αντίσταση μέσα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενδέχεται να μειωθεί.

Παράλληλα, εξετάζεται και η πιθανότητα αναστολής της Συμφωνίας Σύνδεσης ΕΕ-Ισραήλ, η οποία ρυθμίζει τις εμπορικές σχέσεις των δύο πλευρών.

Αν και η πρόταση δεν έχει ακόμη συγκεντρώσει την απαραίτητη πλειοψηφία, διπλωμάτες αναφέρουν ότι οι πολιτικές ισορροπίες μπορεί να αλλάξουν αν ορισμένες χώρες άρουν τις αντιρρήσεις τους.

Ο νέος πρωθυπουργός της Ουγγαρίας από πλευράς του, έχει δηλώσει ότι θα διατηρήσει τις καλές σχέσεις με το Ισραήλ, ωστόσο έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να μην μπλοκάρει πλέον αποφάσεις της ΕΕ σχετικά με κυρώσεις.

Αυτό θεωρείται κομβικό σημείο για τις μελλοντικές αποφάσεις στις Βρυξέλλες, καθώς η απουσία του βέτο της Ουγγαρίας μπορεί να επιτρέψει σε μέτρα που μέχρι τώρα «κολλούσαν» να προχωρήσουν.

Με πληροφορίες από Politico