«Πριν λίγους μήνες ο κύριος Μητσοτάκης δήλωνε πόσο διαφωνεί με το ασυμβίβαστο. Σήμερα εμφανώς στριμωγμένος άλλαξε γνώμη. Για να πετάξει τη μπάλα στην εξέδρα»

Οι γαρίδες θέλουν ελάχιστο μαγείρεμα για να μείνουν ζουμερές. Ακολουθώντας τις οδηγίες του σεφ, τις κάνουμε στο τηγάνι, σβησμένες με κρασί, με ντοματίνια και μυρωδικά και, μέσα σε λίγα λεπτά, γίνονται τέλειες.

Τι χρειάζονται οι γαρίδες; «Προσεκτικό καθάρισμα, ελάχιστο μαγείρεμα και φίνα αρώματα», λέει ο Λευτέρης Λαζάρου. Ο μετρ της θάλασσας μάς έδωσε αναλυτικές συμβουλές για το καθάρισμα και μάς έδειξε πώς να τις κάνουμε κρασάτες σε αντικολλητικό τηγάνι, με ντοματίνια, μαϊντανό, ξύσμα λάιμ και ξερό θυμάρι.

Ο Λευτέρης Λαζάρου μάς δείχνει βήμα βήμα πώς να φτιάξουμε γαρίδες αχνιστές, κρασάτες

(Η δοσολογία των υλικών της συνταγής και η εκτέλεση συνοπτικά προς το τέλος του άρθρου)

Όπως σημείωσε ο σεφ, για να ψηθεί ομοιόμορφα η γαρίδα, επιδιώκουμε να έχει παντού το ίδιο πάχος. Η ουρά της είναι πολύ λεπτότερη από το σημείο όπου ενώνεται με το κεφάλι. Χαράσσουμε λοιπόν αυτό το σημείο στη μέση, φτάνοντας περίπου στα μισά του κορμού της γαρίδας και φτιάχνοντας με το κορμάκι της ένα Υ. Κάθε σκέλος του Υ τώρα έχει το ίδιο πάχος, άρα θα ψηθούν στον ίδιο, ελάχιστο χρόνο. Στο στάδιο αυτό αφαιρούμε το «εντεράκι» της γαρίδας (δηλαδή την αμμοσακούλα της), ανασηκώνοντάς το με τη μύτη του μαχαιριού που την κόψαμε, και μετά το τραβάμε προσεκτικά για να βγει εντελώς.

Το κέλυφος το αφαιρούμε πάντα, πλην μιας περίπτωσης, όταν ψήνουμε γαρίδες στη σχάρα, στο γκριλ ή σκέτες στο τηγάνι. «Το κέλυφος είναι αδιαπέραστο, χωρίς πόρους, και η γαρίδα δεν τραβά υγρό του μαγειρέματος για να νοστιμίσει. Εξάλλου, με τη θερμότητα του μαγειρέματος το κέλυφος κολλάει πάνω στη σάρκα και δεν καθαρίζεται εύκολα μετά», επισημαίνει ο σεφ. Πώς τις καθαρίζουμε: Πρώτα κόβουμε και τραβάμε το κεφάλι. Έπειτα γδύνουμε τη γαρίδα, ανοίγοντας το κέλυφος από την κοιλιά που είναι τα πόδια της, προς τη ράχη – είναι προτιμότερο αυτό να γίνει κάτω από τρεχούμενο νερό. Αφαιρούμε και τις ουρές – δεν υπάρχει λόγος να τις καθαρίζουμε την ώρα του σερβιρίσματος και να λερωνόμαστε. Κελύφη, ουρές και κεφάλια τα κρατάμε, γιατί με αυτά φτιάχνουμε υπέροχο ζωμό.

Σε αντικολλητικό τηγάνι ρίχνουμε τον ζωμό και ζεσταίνουμε σε μέτρια φωτιά μέχρι να αχνίσει κάπως. Ρίχνουμε το κρασί και ανακατεύουμε για 1-2 λεπτά, να αχνίσει.

Προσθέτουμε τον μαϊντανό, τα ντοματίνια κομμένα στη μέση, το ξύσμα λάιμ, το ξερό θυμάρι, αλάτι και πιπέρι και μαγειρεύουμε για 2-3 λεπτά, σε μέτρια φωτιά.

Ρίχνουμε τις γαρίδες καθαρισμένες, εκτός από την ουρά. Μαγειρεύουμε για άλλα 2 λεπτά, αδειάζουμε σε βαθύ πιάτο και σερβίρουμε τις αχνιστές γαρίδες.

Δεν είναι η Aston Martin που ξέρατε ότι είχε. Είναι το νέο υπεραυτοκίνητο, η Valhalla του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Ανταπόκριση από Μονακό

Δεν είχαν περάσει ούτε 24 ώρες από την ανακοίνωση της είδησης ότι ο 27χρονος ελληνας τενίστας Στέφανος Τσιτσιπάς είναι ένας από τους λίγους εκλεκτούς που απέκτησαν πρόσβαση στην αγορά του εξωπραγματικού υπεραυτοκινήτου της Aston Martin, και ήδη είχε κάνει τον γύρο του διαδικτύου. Για την ακρίβεια, μόλις 999 αντίτυπα έχουν κατασκευαστεί από το κεντρομήχανο, plug-in υβριδικό των 1.097 ίππων. Κινητήρας V8, twin turbo, τεχνολογία, αεροδυναμική και ενεργό σύστημα DRS κατευθείαν από Formula 1 – όλα στο μάξιμουμ.

Ο Τσιτσιπάς χτύπησε κορυφή.

Η Aston Martin Valhalla, ένα από τα μόλις 999 αντίτυπα. Αναζητείται περιβάλλον προς αξιοποίηση

Ως γνωστόν, ο Τσιτσιπάς την έχει τη συμπάθειά του για τη συγκεκριμένη εταιρεία. Στο παρελθόν έχει δεχθεί κατακραυγή για τα κραυγαλέα κόστη των αυτοκινήτων του, ενώ είχε εισπράξει και ένα μάλλον υποστηρικτικό κείμενο πέρυσι τον Μάιο, όταν το μιντιακό σύστημα τον έκραζε για μια εμφάνισή του με μια άλλη Αston. Ολα συμβαίνουν σταθερά στο Μονακό, όπου ο διεθνής τενίστας έχει τη μόνιμη κατοικία του. Εκτιμάται ότι τα μέχρι τώρα έσοδά του από το σπορ υπερβαίνουν τα 34 εκατ. δολάρια, οπότε αντιλαμβάνεστε τι ψυχή έχει το περίπου ένα εκατομμύριο που του κόστισε η Valhalla. Την είδηση ανακοίνωσε η τοπική αντιπροσωπεία μέσω του λογαριασμού της στο Instagram.

H ανάρτηση της είδησης παραλαβής του αυτοκινήτου από τον λογαριασμό της αντιπροσωπείας στο Μονακό 

Το διάστημα δεν είναι πλέον παιδική χαρά για ρομαντικούς. Είναι πλέον ένα εργοτάξιο και ένα λατομείο. Η Ουάσινγκτον σπεύδει να τοποθετήσει τη σημαία της στη σεληνιακή σκόνη μέχρι το 2028. Το Πεκίνο αναπνέει στον λαιμό της, σχεδιάζοντας μια απόβαση μέχρι το 2030. Δεν πρόκειται για ζήτημα γοήτρου. Είναι ζήτημα επιβίωσης των ενεργειακών συστημάτων και ελέγχου των μελλοντικών τεχνολογιών.

Η Σελήνη γίνεται η «δέκατη όγδοη επαρχία» της Κίνας ή η «51η πολιτεία» των ΗΠΑ. Όποιος φτάσει πρώτος στον Νότιο Πόλο θα υπαγορεύσει τους κανόνες του παιχνιδιού για τον επόμενο αιώνα.

Πυρετός του πάγου: Γιατί οι πύραυλοι χρειάζονται νερό

Ο σεληνιακός πάγος δεν έχει ως στόχο να σβήσει τη δίψα των αστροναυτών. Είναι ένα βενζινάδικο στο βαθύ διάστημα. Οι κρατήρες στον νότιο πόλο αποθηκεύουν παγωμένο νερό εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια. Αν το διασπάσετε σε υδρογόνο και οξυγόνο, έχετε καύσιμο πυραύλων.

Η μεταφορά καυσίμων από τη Γη είναι ακριβή. Είναι ευκολότερο να τα συλλέξουμε απευθείας από τη Γη. Όποιος καταγράψει τα αποθέματα πάγου θα αποκτήσει το μονοπώλιο στα διαπλανητικά ταξίδια.

«Η Σελήνη σήμερα είναι η Αρκτική του 19ου αιώνα. Οι πόροι είναι άφθονοι, αλλά το διεθνές δίκαιο είναι σπάνιο. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να οριοθετήσουν τις καλύτερες περιοχές μέσω του προγράμματος Άρτεμις, αγνοώντας ουσιαστικά παλιές συνθήκες για την ειρηνική χρήση του διαστήματος», εξήγησε ο πολιτικός επιστήμονας Σεργκέι Μιρόνοφ σε συνέντευξή του στο Pravda.Ru .

Η Κίνα δεν πρόκειται να μείνει άπραγη και να παρακολουθήσει αυτό. Το Πεκίνο χτίζει τη βάση του. Η σύγκρουση συμφερόντων είναι αναπόφευκτη. Είναι σαν μάχη για στρατηγικά στενά , μόνο που αντί για νερό, υπάρχει κενό και ρεγκόλιθος. Αν οι ΗΠΑ καθυστερήσουν, θα πρέπει να ζητήσουν άδεια προσγείωσης από τον Κινέζο ελεγκτή εναέριας κυκλοφορίας.

Ήλιο-3: Καύσιμο στα 20 εκατομμύρια ανά κιλό

Το κύριο βραβείο είναι το Ήλιο-3. Υπάρχουν μικροσκοπικοί κόκκοι του στη Γη. Στη Σελήνη, υπάρχουν εκατομμύρια τόνοι. Οι ηλιακοί άνεμοι οδηγούν αυτό το ισότοπο στο σεληνιακό έδαφος εδώ και αιώνες. Γιατί το κυνηγούν; Είναι το τέλειο καύσιμο για θερμοπυρηνική σύντηξη. Χωρίς ακτινοβολία. Χωρίς απόβλητα. Ένας τόνος αυτής της ουσίας μπορεί να τροφοδοτήσει μια μεγαλούπολη για ένα χρόνο.

Σήμερα, ένα κιλό κοστίζει 20 εκατομμύρια δολάρια. Αύριο, θα γίνει το νέο πετρέλαιο.

Οι τεχνολογίες εξόρυξης είναι ακόμα απλώς σανίδες σχεδίασης. Αλλά οι εταιρείες έχουν ήδη αρχίσει να διοχετεύουν κεφάλαια σε έργα βαθέων γεωτρήσεων, μόνο που τώρα – εξωγήινες. Το ήλιο-3 είναι απαραίτητο για τους κβαντικούς επεξεργαστές. Όποιος έχει το μονοπώλιο στον πόρο θα σταματήσει τον ανταγωνισμό με έναν μόνο διακόπτη. Δεν πρόκειται για επιστήμη. Πρόκειται για τον απόλυτο έλεγχο της υπολογιστικής ισχύος του πλανήτη.

«Ο χρυσός ήταν πάντα ένα ασφαλές καταφύγιο, αλλά το ήλιο-3 είναι ένα περιουσιακό στοιχείο τεχνολογικής κυριαρχίας. Εάν οι ΗΠΑ είναι οι πρώτες που θα καθιερώσουν την εφοδιαστική, το μερίδιο του δολαρίου στις ενεργειακές συναλλαγές θα ενισχυθεί μόνο, παρά όλες τις προσπάθειες αποδολαριοποίησης», σημείωσε ο οικονομικός αναλυτής Νικίτα Βόλκοφ .

Γεωπολιτική σε τροχιά: Ποιος παίρνει την τράπεζα;

Το πρόγραμμα Apollo ήταν μια παράσταση. Ο σύγχρονος αγώνας δρόμου είναι ένα επιχειρηματικό σχέδιο. Η NASA δεν μεταφέρει απλώς ανθρώπους. Μεταφέρει ιδιωτικές εταιρείες. Η Σελήνη μετατρέπεται σε παράκτιο παράκτιο καταφύγιο. Ενώ η Ευρώπη παγώνει λόγω των άδειων εγκαταστάσεων αποθήκευσης, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν μια ατελείωτη πηγή ενέργειας στον ουρανό. Είναι μια προσπάθεια να ξεφύγουν από τις ελλείψεις πόρων της Γης. Αν ελέγχεις την ενέργεια του μέλλοντος, δεν σε νοιάζει για κυρώσεις ή σύνορα.

Η Κίνα κατανοεί την κατάσταση. Οι σταθμοί της θα είναι αυτόνομες πόλεις. Η μάχη για τον ρεγολίθιο έχει ήδη προκαλέσει έλλειψη σπάνιων μετάλλων στη Γη. Για παράδειγμα, το βολφράμιο , κρίσιμο για το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, γίνεται διαπραγματευτικό χαρτί στις διαστημικές συναλλαγές. Βλέπουμε πώς ο κλασικός αποικισμός επαναλαμβάνεται στην κλίμακα του ηλιακού συστήματος. Είναι σαν την ίδια μπότα, μόνο που φορεί διαστημική στολή.

«Το πρόβλημα δεν είναι να φτάσουμε εκεί. Το πρόβλημα είναι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας. Επί του παρόντος, το διεθνές διαστημικό δίκαιο είναι ένα κενό φύλλο. Όποιος φτάσει πρώτος εκεί, γράφει τους νόμους», τόνισε η ειδικός σε θέματα διεθνούς πολιτικής Όλγα Λαρίνα .

Απαντήσεις σε συχνές ερωτήσεις σχετικά με τον αγώνα δρόμου για τη Σελήνη

Γιατί οι ΗΠΑ βιάζονται να φτάσουν στο 2028;

Αυτό είναι ένα παράθυρο ευκαιρίας. Η Κίνα σχεδιάζει την αποστολή της για το 2030. Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να αναπτύξουν υποδομές και να καταλάβουν κρατήρες με υψηλή περιεκτικότητα σε πάγο πριν εμφανιστεί ένας ανταγωνιστής.

Πηγή: Pravda