Ο Γάλλος οικονομολόγος αναλύει το αμερικανικό αδιέξοδο και την ανάγκη για αφύπνιση της Ευρώπης.

Βαθιά οικονομική και πολιτική αδυναμία φέρεται να υποδηλώνει η πρόσφατη στρατιωτική εμπλοκή των ΗΠΑ στο Ιράν, σύμφωνα με όσα αναφέρει ο οικονομολόγος Τομά Πικετί σε άρθρο του στη γαλλική εφημερίδα Le Monde, γεγονός που καθιστά αναγκαία την άμεση γεωπολιτική αφύπνιση της Ευρώπης. Ο οικονομολόγος ισχυρίζεται πως οι αμερικανικές ελίτ αντιλαμβάνονται την αυξανόμενη χρηματοπιστωτική και εμπορική ευθραυστότητα της χώρας τους και για αυτόν τον λόγο οι πλέον εθνικιστές εξ αυτών επιλέγουν την επίδειξη στρατιωτικής ισχύος ως τη μόνη διέξοδο.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκεκριμένη στρατηγική έχει έναν ξεκάθαρο σκοπό καθώς «δεν πρόκειται για την προώθηση κανενός είδους συλλογικού ιδεώδους, αλλά μάλλον για την αποκόμιση οικονομικού οφέλους από την κατοχή της μεγαλύτερης στρατιωτικής δύναμης στον κόσμο». Μια προσέγγιση που ανακαλεί τη λογική της εισβολής στο Ιράκ το 2003 και της «διπλωματίας των κανονιοφόρων», η οποία μοιάζει να εντείνεται όσο η οικονομική θέση των Ηνωμένων Πολιτειών επιδεινώνεται εξαιτίας της χρόνιας απουσίας επενδύσεων στην παιδεία και τις υποδομές.

Με το καθαρό εξωτερικό χρέος της χώρας να προσεγγίζει πλέον το 70% του εθνικού προϊόντος η αναζήτηση πόρων μέσω της στρατιωτικής ισχύος φαίνεται να κερδίζει έδαφος ανάμεσα σε όσους θεωρούν πως «η ίδια λογική ισχύει για τα ορυκτά της Γροιλανδίας, της Ουκρανίας ή της Ρωσίας» σύμφωνα με την ανάλυση του Πικετί. Η άσκηση εξουσίας μέσω διαδοχικών προεδρικών διαταγμάτων δίχως τον αναγκαίο έλεγχο από το Κογκρέσο ή το Ανώτατο Δικαστήριο ενδέχεται να αναδεικνύει τις αδυναμίες του αμερικανικού πολιτεύματος και τους κινδύνους που συνοδεύουν τη συγκέντρωση αρμοδιοτήτων σε ένα πρόσωπο.

Παράλληλα ο οικονομολόγος υποστηρίζει πως αργά ή γρήγορα «οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει μια μέρα να αντιμετωπίσουν τις ιστορικές τους ευθύνες και να ανταποκριθούν στις εκκλήσεις για οικονομική δικαιοσύνη και κλιματικές αποζημιώσεις από τον Παγκόσμιο Νότο».

Η στάση της Ευρώπης

Στο ίδιο πλαίσιο, επισημαίνεται πως μπροστά στην απειλή μιας επερχόμενης κρίσης η Ευρώπη οφείλει να δημιουργήσει εκείνους τους μηχανισμούς που θα της επιτρέψουν να ασκήσει διεθνή επιρροή και να εισηγηθεί ένα διαφορετικό πρότυπο δημοκρατικής αλλαγής που να υπερβαίνει το αυστηρό πλαίσιο των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Η έλλειψη συγκροτημένου σχεδιασμού για την περίοδο μετά τις πολεμικές δράσεις ενδέχεται να οδηγήσει σε αδιέξοδα παρόμοια με εκείνα της επέμβασης στη Λιβύη το 2011, η οποία φαίνεται πως απέδωσε αποτελέσματα παρεμφερή με εκείνα της αμερικανικής παρουσίας στο Ιράκ.

Η ανάλυση ολοκληρώνεται με την παρατήρηση πως η σημερινή αδυναμία συνεννόησης στη συνεργασία Παρισιού και Βερολίνου για καίρια θέματα, όπως η αξιοποίηση των ρωσικών πόρων, στερεί από τη Γηραιά Ήπειρο τη δυνατότητα να αναλάβει τον ηγετικό ρόλο που απαιτούν οι διεθνείς ισορροπίες.

Εξαιτίας δύο θανατηφόρων τροχαίων ατυχημάτων στην Κίνα που αφορούσαν ηλεκτρικά οχήματα Xiaomi, στα οποία υπήρχαν υποψίες ότι οι διακοπές ρεύματος εμπόδισαν το άνοιγμα των θυρών.

Παραπέμπουν στην αισθητική εκείνης της εποχής

Η Αναγέννηση διήρκεσε από τον 14ο έως τον 17ο αιώνα, ωστόσο, η επιρροή της είναι ακόμη εμφανής στη σύγχρονη κοινωνία, και ένα διασκεδαστικό παράδειγμα αυτού είναι το subreddit  «Accidental Renaissance» («Τυχαία Αναγέννηση»). Αυτή η διαδικτυακή κοινότητα μοιράζεται φωτογραφίες που χωρίς να το θέλουν παραπέμπουν στην αισθητική και τα θεματικά στοιχεία εκείνης της εποχής, λέει το themindcircle.

1.

2.

3.

5.

7.

8.

9.

10.

11.

12.

13.

14.

15.

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ (Pedro Almodóvar) παραχώρησε μια εκτενή συνέντευξη στη εφημερίδα El Pais, στο πλαίσιο της προώθησης της νέας του ταινίας με τίτλο «Bitter Christmas», η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει στις ισπανικές αίθουσες αργότερα αυτόν τον μήνα.

Αυτή τη δεκαετία, ο Ισπανός δημιουργός δοκίμασε τις δυνάμεις του σε αγγλόφωνες παραγωγές ξεκινώντας με δύο ταινίες μικρού μήκους, το «The Human Voice» (2020) και το «Strange Way of Life» (2023), ενώ το 2024 κυκλοφόρησε το «The Room Next Door» με τις Τίλντα Σουίντον (Tilda Swinton) και Τζούλιαν Μουρ (Julianne Moore), το οποίο απέσπασε τον Χρυσό Λέοντα στη Βενετία. Ωστόσο, τώρα επιστρέφει στις ισπανόφωνες ρίζες του με το «Bitter Christmas».

«Υποψιάζομαι ότι το υπόλοιπο της καριέρας μου θα συνεχιστεί στην Ισπανία», είπε ο Αλμοδόβαρ.

Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, το αμερικανικό σύστημα παραγωγής φαντάζει συχνά, αδικαιολόγητα περίπλοκο.

«Μερικές φορές οι Αμερικανοί περιπλέκουν τη ζωή τους πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας ότι οι παραγωγές τους απαιτούν πολύ μεγαλύτερες ομάδες από όσο ο ίδιος θεωρεί απαραίτητο.