Είναι αμφίβολο αν ποτέ πρόεδρος των ΗΠΑ ύμνησε τον εαυτό του και τα αποτελέσματα της πολιτικής του τόσο αποθεωτικά όσο ο Τραμπ στην τελευταία δημόσια πανηγυρική ομιλία του. Η Αμερική μπήκε, αν πιστέψουμε τα θούριά του, σε χρυσή εποχή. Οι δασμοί στο εξωτερικό θα μειώσουν τους φόρους στο εσωτερικό, η οικονομία ανθεί, η επιβολή της Pax Americana γίνεται γεγονός, το μοχθηρό Ιράν θα υποχρεωθεί να πειθαρχήσει ή να καταστραφεί, η Βενεζουέλα έγινε πιστός σύμμαχος, οι μετανάστες βρήκαν τον μάστορά τους και οι Δημοκρατικοί θα πρέπει να ντρέπονται για την αντιαμερικανική συμπεριφορά τους. Ο Ομπάμα και η σύζυγός του, παρεμπιπτόντως, παραμένουν πίθηκοι, καθώς η σχετική ανάρτηση του Λευκού Οίκου κατέβηκε, αλλά «συγγνώμη» τα προεδρικά χείλη δεν πρόφεραν.
Η αυτοκρατορία του Καλού βρήκε όπως φαίνεται τον αυτοκράτορά της. Που μέτρο της πολιτικής του είναι, όπως δήλωσε, το μέτρο της ηθικής του. Και στο σημείο αυτό μοιάζει με τον Καλιγούλα, ή τον Νέρωνα, μιας άλλης αυτοκρατορίας, που έμειναν στην ιστορία ακριβώς γιατί η… ηθική τους έγινε κανόνας της εξουσίας τους. Το ερώτημα που απασχολεί, όμως, πολλούς, ειδικούς και μη, σε όλο τον κόσμο, και ιδίως στην Ευρώπη, είναι αν ο Τραμπ εκπροσωπεί μια παράκαμψη στην αυτοκρατορική διαδρομή των ΗΠΑ ή είναι η νέα κανονικότητα. Αν είναι η εξαίρεση, ή ο νέος κανόνας, στον οποίο οι πάντες θα πρέπει να προσαρμοστούν ή να πειθαρχήσουν. Αν αυτό που φαίνεται «παλαβομάρα» είναι η λογική στη νέα φάση του imperium. Επίφοβη, τρομακτική, αλλά παρ’ όλα αυτά… λογική.
Οι Κινέζοι παρακολουθούν με όρους ψυχραιμίας τη νέα κατάσταση, αλλά πίσω δεν δείχνουν ότι θα κάνουν. Η Ρωσία προσπαθεί να αξιοποιήσει τις αντιφάσεις του Τραμπ για να κλείσει με τον καλύτερο γι’ αυτή τρόπο την πληγή του Ουκρανικού. Εκείνη που είναι μάλλον για λύπηση είναι η Ευρώπη, η οποία πληρώνει πιο ακριβά από όλους την πολιτική του. Κυριευμένη από αντιρωσική υστερία, αποκομμένη από τη φτηνή ενέργεια της Ρωσίας, υποχρεωμένη να αγοράζει πανάκριβα από τις ΗΠΑ και την ίδια στιγμή να αγκομαχάει για να χρηματοδοτήσει τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη δική της αμυντική θωράκιση, φαίνεται να βρίσκεται σε απόλυτο αδιέξοδο. Δεν πήραν οι τρελοί τη διεύθυνση του τρελοκομείου, όπως λέμε συνήθως για τέτοιες καταστάσεις, αλλά ο «τρελός» της αντίπερα όχθης του Ατλαντικού.
Και μόνο την Εσθονή Κάλας, υπουργό Εξωτερικών της Ε.Ε., να δεις και να ακούσεις, αισθάνεσαι την ανάγκη, χριστιανός ή μη, να κάνεις τον σταυρό σου. Και να ζητήσεις τη συνδρομή του Θεού για να εξασφαλίσεις της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον. Αλίμονό τους και αλίμονό μας όμως αν το Κεφάλαιον, με Κάπα κεφαλαίο, έχει επιλέξει τον Τραμπ ως κανονικότητα. Αν αυτός είναι ο λογικός της νέας εποχής…
Τον περασμένο Νοέμβριο, ένα 14χρονο Παλαιστίνιο αγόρι, ονόματι Τζαντ Τζανταλλάχ, πυροβολήθηκε εξ επαφής από Ισραηλινούς στρατιώτες σε προσφυγικό καταυλισμό στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη. Καθώς ο Τζαντ κείτονταν πεσμένος σε ένα στενό, οι στρατιώτες σχημάτισαν κλοιό γύρω του και εμπόδισαν δύο παλαιστινιακά ασθενοφόρα να τον προσεγγίσουν.
Σύμφωνα με το βιντεοληπτικό υλικό και μαρτυρίες, οι στρατιώτες – συνολικά 14 – στέκονταν γύρω από τον Τζαντ για τουλάχιστον 45 λεπτά, ενώ εκείνος αιμορραγούσε από ένα ή περισσότερα τραύματα. Όλοι οι Ισραηλινοί στρατιώτες λαμβάνουν εκπαίδευση στην παροχή πρώτων βοηθειών τραύματος και κάθε μάχιμη μονάδα θα έπρεπε να διαθέτει ειδικά εκπαιδευμένο διασώστη. Ωστόσο, κανένας από τους στρατιώτες δεν φάνηκε να του παρέχει σωτήρια ιατρική βοήθεια. Σε ορισμένες στιγμές, έμοιαζαν να αγνοούν τις επανειλημμένες προσπάθειες του Τζαντ να επικοινωνήσει.
Οι Ισραηλινές Ένοπλες Δυνάμεις (IDF) δήλωσαν στο BBC ότι οι στρατιώτες παρείχαν «αρχική ιατρική φροντίδα», αλλά εκπρόσωπος αρνήθηκε να δώσει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες για τη φύση ή το χρονικό σημείο της φροντίδας. Ο IDF κατηγόρησε επίσης τον Τζαντ ότι πέταξε πέτρα, κάτι που βάσει του κανονισού τους, μπορεί να επιτρέψει τη χρήση θανατηφόρας βίας.
Ωστόσο, το βιντεοληπτικό υλικό του περιστατικού δείχνει έναν στρατιώτη του IDF να αφήνει ένα αντικείμενο δίπλα στον Τζαντ, αφού είχε πυροβοληθεί και στη συνέχεια να το φωτογραφίζει- ενέργεια που, σύμφωνα με την οικογένεια του Τζαντ, αλλά και κορυφαία οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μοιάζει με απόπειρα ενοχοποίησής του.
Ένα νεαρό αγόρι από τον καταυλισμό αλ-Φάρα στέκεται μπροστά σε τρύπες από σφαίρες, στο σημείο όπου ο Τζαντ πυροβολήθηκε από Ισραηλινό στρατιώτη.
Οι στρατιώτες τελικά τοποθέτησαν τον Τζαντ στο πίσω μέρος ισραηλινού στρατιωτικού οχήματος, αλλά κάποια στιγμή, είτε πριν είτε μετά από αυτό, το παιδί πέθανε. Παραμένει ασαφές πού στο σώμα του ή πόσες φορές πυροβολήθηκε, καθώς ο ισραηλινός στρατός αρνήθηκε να επιστρέψει τη σορό στην οικογένεια και να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με τα τραύματά του.
Η μητέρα του Τζαντ, Σάφα, δήλωσε: «Άφησαν μια πέτρα δίπλα στο χέρι του για να τον ενοχοποιήσουν».
Πυροβολήθηκε εξ’ επαφής
Ο Τζαντ γεννήθηκε και μεγάλωσε στο αλ-Φάρα, προσφυγικό καταυλισμό στη Δυτική Όχθη όπου ζουν περίπου 10.000 Παλαιστίνιοι. Όπως και άλλοι παρόμοιοι καταυλισμοί στα κατεχόμενα εδάφη, υπόκειται σε συχνές ισραηλινές στρατιωτικές επιδρομές, τις οποίες το Ισραήλ θεωρεί αναγκαίες για την αντιμετώπιση ένοπλων ομάδων που δρουν εκεί.
Από πολλές απόψεις, ο θάνατος του Τζαντ δεν ήταν ασυνήθιστος. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, 55 παιδιά σκοτώθηκαν από ισραηλινές δυνάμεις στη Δυτική Όχθη πέρυσι, ενώ 227 έχουν σκοτωθεί εκεί από την επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου 2023.
Δύο στοιχεία όμως ξεχωρίζουν σε αυτήν την υπόθεση. Το πρώτο είναι ότι ο Τζαντ έμεινε στο έδαφος χωρίς περίθαλψη για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, με τόσους στρατιώτες γύρω του, ενώ πέθαινε. Το δεύτερο είναι η ύπαρξη σημαντικής ποσότητας βιντεοληπτικού υλικού του περιστατικού, το οποίο το BBC έχει επαληθεύσει. Η ακριβής στιγμή του πυροβολισμού καταγράφηκε από κάμερα κλειστού κυκλώματος στον καταυλισμό.
Το υλικό δείχνει τρία αγόρια να στέκονται στη γωνία ενός στενού. Κοιτούν προς τα δεξιά, όπου, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, στρατιωτικά οχήματα είχαν αποχωρήσει λίγα λεπτά νωρίτερα προς την έξοδο του καταυλισμού. Χωρίς να το γνωρίζουν ο Τζαντ και οι φίλοι του, μια ομάδα τεσσάρων Ισραηλινών στρατιωτών είχε παραμείνει πίσω και στεκόταν λίγα μόλις μέτρα αριστερά τους, κρυμμένη πίσω από έναν τοίχο. Οι φίλοι του Τζαντ τους αντιλήφθηκαν πρώτοι και έτρεξαν. Ο Τζαντ είτε δεν τους είδε είτε τους είδε πολύ αργά.
μεγάλη αφίσα του Τζαντ κρέμεται στο σπιτι της οικογένειάς του στον καταυλισμό
Το βίντεο δείχνει τον επικεφαλής στρατιώτη να εμφανίζεται σε απόσταση μικρότερη των τριών μέτρων από τον Τζαντ, να σηκώνει το όπλο και να ανοίγει πυρ. Ο Τζαντ κάνει μια κίνηση που υποδηλώνει ότι εκείνη είναι η στιγμή που χτυπιέται. Στον τοίχο του σημείου υπάρχουν ακόμη τρύπες από σφαίρες. Ο Τζαντ, πιθανότατα ήδη τραυματισμένος, τρέχει στο στενό, ενώ ο στρατιώτης φαίνεται να συνεχίζει να πυροβολεί προς το μέρος του. Στο βίντεο φαίνεται σκόνη να σηκώνεται από το έδαφος, ένδειξη ότι οι πυροβολισμοί συνεχίστηκαν από πίσω.
Λίγα μέτρα παρακάτω, ο Τζαντ καταρρέει και βγαίνει από το κάδρο. Βίντεο που τραβήχτηκε διακριτικά από κάτοικο του καταυλισμού, καταγράφει κάποιες από τις τελευταίες στιγμές της ζωής του. Φαίνεται να προσπαθεί επανειλημμένα να τραβήξει την προσοχή των στρατιωτών, κουνώντας τα χέρια και πετώντας το καπέλο του προς το μέρος τους. Οι στρατιώτες φαίνεται να τον αγνοούν και να κλωτσούν το καπέλο πίσω.
Η μητέρα του προσπάθησε να τον πλησιάσει, αλλά εμποδίστηκε από τους στρατιώτες. Ασθενοφόρο έφτασε οκτώ λεπτά αργότερα, σύμφωνα με αρχεία κλήσεων της Παλαιστινιακής Ερυθράς Ημισελήνου, αλλά το πλήρωμα σταμάτησε υπό την απειλή όπλων. Ο επικεφαλής διασώστης, Χασάν Φούχα, δήλωσε ότι το πλήρωμά του αναγκάστηκε να παρακολουθεί τον Τζαντ αβοήθητο για τουλάχιστον 35 λεπτά. Κλήθηκε και δεύτερο ασθενοφόρο από άλλη κατεύθυνση, αλλά και αυτό εμποδίστηκε. «Προσπαθήσαμε πολλές φορές να προχωρήσουμε, να τους κάνουμε σήμα να μας αφήσουν να φτάσουμε στο παιδί, αλλά μας μπλόκαραν εντελώς», είπε. «Θα μπορούσαμε να του παρέχουμε ιατρική βοήθεια, αλλά μας το απέτρεψαν».
Ο IDF δήλωσε ότι οι στρατιώτες παρείχαν «αρχική ιατρική φροντίδα» αφού βεβαιώθηκαν ότι δεν έφερε εκρηκτικό μηχανισμό. Το υλικό δείχνει ότι φορούσε μόνο μπλουζάκι και τζιν. Σε ερωτήσεις για τα τραύματά του, ο IDF δεν απάντησε.
Κατηγορίες για τοποθέτηση πέτρας
Ο IDF ανέφεραν ότι ο Τζαντ πέταξε πέτρα και ήταν «τρομοκράτης» που «επιχείρησε να επιτεθεί στη μονάδα». Η οικογένειά του κατηγορεί τους στρατιώτες για απόπειρα ενοχοποίησης, καθώς το βίντεο δείχνει στρατιώτη να αφήνει βαρύ αντικείμενο δίπλα του και να το φωτογραφίζει. Η Σάφα δήλωσε: «Άφησαν πέτρα δίπλα του για να φαίνεται ότι τους πετούσε πέτρες».
Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστηρίζουν ότι οι ισραηλινές δυνάμεις στη Δυτική Όχθη λειτουργούν με πολιτική «ανοικτών πυρών», πυροβολώντας συχνά άτομα που δεν αποτελούν άμεση απειλή, συμπεριλαμβανομένων παιδιών που πετούν πέτρες. Ο Σάι Πάρνες, από την ισραηλινή οργάνωση B’Tselem, δήλωσε ότι το βίντεο φαίνεται να δείχνει απόπειρα τοποθέτησης πέτρας για να δικαιολογηθεί ο πυροβολισμός. Πρόσθεσε ότι παρόμοια περιστατικά έχουν καταγραφεί και στο παρελθόν.
Ο IDF δεν απάντησε σε σχετική ερώτηση.
Πολλές ακριβείς λεπτομέρειες για τον θάνατο του Τζαντ — όπως πόσες φορές πυροβολήθηκε και πότε ακριβώς πέθανε — παραμένουν άγνωστες, καθώς η σορός δεν έχει επιστραφεί και δεν έχουν δοθεί απαντήσεις.
Δεν είναι ασυνήθιστο όμως, το Ισραήλ να μην επιστρέφει σορούς ατόμων που σκοτώθηκαν από τις IDF· σύμφωνα με πληροφορίες, 776 σοροί Παλαιστινίων ή άλλων εθνικοτήτων παραμένουν υπό κράτηση. Η μητέρα του δήλωσε: «Ίσως το κάνουν για να μας εξαντλήσουν. Αλλά έχουμε υπομονή και ελπίδα. Σήμερα, αύριο ή σε εκατό χρόνια, θα τον πάρουμε πίσω. Με το θέλημα του Θεού, θα τον πάρουμε πίσω».
Ο Νικολάι Αζάροφ πρόσθεσε ότι ολόκληρη η κυβέρνηση του Κιέβου είναι ένα καθεστώς μαριονέτας
ΜΟΣΧΑ, 27 Φεβρουαρίου. /TASS/. Οι αναφορές των δυτικών μέσων ενημέρωσης που υποδηλώνουν ότι ο Κίριλ Μπουντάνοφ, επικεφαλής του γραφείου του Βλαντιμίρ Ζελένσκι - που στη Ρωσία κατατάσσεται ως τρομοκράτης και εξτρεμιστής - και ο Ντέιβιντ Αραχάμια, επικεφαλής της κυβερνώσας παράταξης «Υπηρέτης του Λαού», και οι δύο μέλη της ουκρανικής αντιπροσωπείας στις διαπραγματεύσεις, μπορεί να είναι πρόθυμοι να κάνουν συμβιβασμούς στο εδαφικό ζήτημα, δεν είναι τίποτα περισσότερο από εικασίες, δήλωσε σε συνέντευξή του στο TASS ο πρώην πρωθυπουργός της Ουκρανίας Νικολάι Αζάροφ, ο οποίος κατείχε τη θέση από το 2010 έως το 2014.
«Πιστεύω ότι πρόκειται για καθαρή εικασία και τίποτα περισσότερο. Ολόκληρη η κυβέρνηση του Κιέβου είναι ένα καθεστώς μαριονέτας. <...> Μπορεί να υπάρχουν μικρές διαφωνίες, αλλά συνολικά υπακούν στους αφέντες τους», είπε απαντώντας σε σχετική ερώτηση.
Ο Ρώσος ηγέτης Βλαντιμίρ Πούτιν είχε προηγουμένως περιγράψει τους όρους για την επίλυση της σύγκρουσης, συμπεριλαμβανομένης της αποχώρησης των ουκρανικών στρατευμάτων από το Ντονμπάς και τη Νοβορωσία, της εγκατάλειψης των σχεδίων του Κιέβου για ένταξη στο ΝΑΤΟ, της άρσης όλων των δυτικών κυρώσεων κατά της Μόσχας και της καθιέρωσης του καθεστώτος της Ουκρανίας ως αδέσμευτης και μη πυρηνικής χώρας. Από την πλευρά του, το Κίεβο εξακολουθεί να απορρίπτει κάθε συμβιβασμό, ιδίως στο ζήτημα του Ντονμπάς.
Έκθεση της Επιτροπής για την Προστασία των Δημοσιογράφων αναφέρει ότι το Ισραήλ φέρει επίσης την ευθύνη για το 81% των «σκόπιμα στοχευμένων» δολοφονιών δημοσιογράφων
Ένας αριθμός ρεκόρ 129 δημοσιογράφων και εργαζομένων στα μέσα ενημέρωσης σκοτώθηκαν κατά την εκτέλεση της εργασίας τους το 2025, τα δύο τρίτα εξ αυτών από ισραηλινές δυνάμεις, σύμφωνα με την Επιτροπή για την Προστασία των Δημοσιογράφων (CPJ).
Ήταν η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά κατά την οποία οι δολοφονίες μελών του Τύπου έφτασαν σε πρωτοφανή επίπεδα και η δεύτερη συνεχόμενη χρονιά κατά την οποία το Ισραήλ ήταν υπεύθυνο για περίπου τα δύο τρίτα του συνόλου, ανέφερε στην ετήσια έκθεσή του που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη ο ανεξάρτητος οργανισμός με έδρα τη Νέα Υόρκη, ο οποίος καταγράφει επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων παγκοσμίως.
Ισραηλινά πυρά σκότωσαν 86 δημοσιογράφους πέρυσι, ανέφερε η CPJ, η πλειοψηφία των οποίων Παλαιστίνιοι που δημοσίευαν ρεπορτάζ από τη Γάζα. Στον αριθμό περιλαμβάνονται επίσης 31 εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης που σκοτώθηκαν σε αεροπορική επιδρομή σε κέντρο μέσων ενημέρωσης των Χούθι στην Υεμένη, η οποία χαρακτηρίστηκε από την οργάνωση ως η δεύτερη πιο αιματηρή επίθεση εναντίον δημοσιογράφων που έχει καταγράψει ποτέ.
Το Ισραήλ ήταν υπεύθυνο για το 81% των 47 δολοφονιών που η CPJ χαρακτήρισε ως σκόπιμα στοχευμένες ή «δολοφονίες». Ανέφερε ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πιθανώς υψηλότερος, λόγω των περιορισμών πρόσβασης που δυσκόλεψαν την επαλήθευση στη Γάζα .
ισραηλινός στρατός δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό. Έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι τα στρατεύματά του στη Γάζα στοχεύουν μόνο μαχητές, αλλά ότι η επιχείρηση σε ζώνες μάχης ενέχει εγγενείς κινδύνους. Το Ισραήλ παραδέχτηκε ότι στόχευσε το κέντρο μέσων ενημέρωσης στην Υεμένη τον Σεπτέμβριο, χαρακτηρίζοντάς το τότε ως προπαγανδιστικό βραχίονα των Χούθι.
Σε αρκετές περιπτώσεις, το Ισραήλ έχει παραδεχτεί ότι στοχοποίησε δημοσιογράφους στη Γάζα που, όπως ισχυρίζεται, είχαν δεσμούς με τη Χαμάς, χωρίς να παρέχει επαληθεύσιμα στοιχεία. Διεθνείς ειδησεογραφικοί οργανισμοί έχουν αρνηθεί κατηγορηματικά ότι οι δημοσιογράφοι που σκοτώθηκαν είχαν δεσμούς με μαχητές. Η Επιτροπή Προστασίας των Δημοκρατικών χαρακτήρισε αυτούς τους ισχυρισμούς του Ισραήλ «θανάσιμες συκοφαντίες».
Το Ισραήλ δεν επιτρέπει την είσοδο σε ξένους δημοσιογράφους στη Γάζα, επομένως όλοι οι εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης που σκοτώθηκαν εκεί ήταν Παλαιστίνιοι. Η έκθεση ανέφερε ότι «ο ισραηλινός στρατός έχει πλέον διαπράξει περισσότερες στοχευμένες δολοφονίες Τύπου από οποιονδήποτε άλλο στρατό κυβέρνησης που έχει καταγραφεί», σημειώνοντας ότι η CPJ άρχισε να συλλέγει δεδομένα πριν από περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Στην έκθεσή της αναφέρεται ότι τουλάχιστον 104 από τους 129 δημοσιογράφους που σκοτώθηκαν πέθαναν σε σχέση με συγκρούσεις. Εκτός από τη Γάζα και την Υεμένη, οι χώρες με τις περισσότερες δολοφονίες δημοσιογράφων ήταν το Σουδάν, όπου σκοτώθηκαν εννέα, και το Μεξικό, όπου έχασαν τη ζωή τους έξι. Τρεις δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν στις Φιλιππίνες και τέσσερις Ουκρανοί δημοσιογράφοι σκοτώθηκαν από ρωσικές δυνάμεις, ανέφερε.
Στις 26 Φεβρουαρίου του περασμένου έτους, η Ουκρανή δημοσιογράφος Τετιάνα Κούλικ, αρχισυντάκτρια του τμήματος πολυμέσων του κρατικού πρακτορείου ειδήσεων Ukrinform, σκοτώθηκε σε επίθεση με ρωσικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος .
Ο Κούλικ ήταν ο συγγραφέας και παρουσιαστής μιας σειράς συνεντεύξεων, με τίτλο « Το Έθνος του Αήττητου» , η οποία επικεντρώθηκε στην ανθεκτικότητα των Ουκρανών κατά τη διάρκεια του πολέμου Ρωσίας-Ουκρανίας.
Λίγους μήνες αργότερα, στις 23 Οκτωβρίου, οι Ουκρανοί δημοσιογράφοι Ολένα Χράμοβα, 43 ετών, και Γεβχέν Καρμαζίν, 33 ετών, σκοτώθηκαν όταν ένα αυτοκίνητο που μετέφερε τηλεοπτικό συνεργείο του κρατικά χρηματοδοτούμενου διεθνούς ραδιοτηλεοπτικού φορέα της Ουκρανίας, Freedom, χτυπήθηκε από ένα Lancet, ένα drone μεγάλης εμβέλειας που χρησιμοποιείται συχνά εναντίον αρμάτων μάχης και τεθωρακισμένων οχημάτων , καθώς οι δημοσιογράφοι έκαναν ρεπορτάζ για τις συνέπειες μιας ρωσικής επιδρομής με drone σε ένα βενζινάδικο στο Κραματόρσκ, στην ανατολική περιοχή του Ντόνετσκ.
Η Ρωσία αρνείται ότι στοχοποίησε σκόπιμα δημοσιογράφους και κατηγορεί την Ουκρανία ότι στοχοποιεί Ρώσους δημοσιογράφους, κάτι που το Κίεβο αρνείται. Δεν υπήρξε άμεσο σχόλιο από την πρεσβεία της Ρωσίας στην Ουάσινγκτον σχετικά με την έκθεση της CPJ.
Ο εικονολήπτης του Reuters, Χουσάμ αλ-Μάσρι, ο οποίος σκοτώθηκε σε ισραηλινές επιδρομές στο νοσοκομείο Νάσερ. Φωτογραφία: Reuters
Μεταξύ αυτών που σκοτώθηκαν στη Γάζα ήταν ο εικονολήπτης του Reuters Χουσάμ αλ-Μάσρι , ο οποίος πέθανε τον Αύγουστο ενώ χειριζόταν ζωντανή βιντεοσκόπηση στο νοσοκομείο Νάσερ.
Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, σκοτώθηκε επίσης ο Άνας αλ-Σαρίφ, ο οποίος ήταν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του Αλ Τζαζίρα στη Γάζα. Ο αλ-Σαρίφ άφησε ένα συγκινητικό τελευταίο μήνυμα εμπιστευόμενος την οικογένειά του στο κοινό, αναφέροντας συγκεκριμένα την κόρη του, Σαμ.
«Αυτή είναι η διαθήκη μου και το τελευταίο μου μήνυμα», έγραφε η δήλωση που δημοσιεύτηκε μετά θάνατον στον λογαριασμό X του Anas al-Sharif. «Αν αυτά τα λόγια σας φτάσουν, να ξέρετε ότι το Ισραήλ κατάφερε να με σκοτώσει και να φιμώσει τη φωνή μου».
Ο δημοσιογράφος του Al Jazeera, Anas Al Sharif, ο οποίος σκοτώθηκε σε ισραηλινή επιδρομή τον Αύγουστο του 2025, Φωτογραφία: Dawoud Abu Alkas/Reuters
Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, Μπενιαμίν Νετανιάχου, χαρακτήρισε την επιδρομή, η οποία σκότωσε επίσης τέσσερις άλλους δημοσιογράφους, ως «τραγικό ατύχημα». Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι είχε στοχεύσει μια κάμερα της Χαμάς, αλλά μια μεταγενέστερη έρευνα του Reuters διαπίστωσε ότι ο εξοπλισμός ανήκε στο πρακτορείο ειδήσεων.
Η τελευταία επίθεση εναντίον δημοσιογράφων στη Γάζα έγινε στις 21 Ιανουαρίου, όταν μια ισραηλινή αεροπορική επιδρομή σκότωσε τρεις Παλαιστίνιους δημοσιογράφους που ταξίδευαν με αυτοκίνητο για να κινηματογραφήσουν ένα νεοσύστατο στρατόπεδο εκτοπισμένων στην περιοχή Netzarim.
Οι δημοσιογράφοι που σκοτώθηκαν ήταν οι Μοχάμεντ Σαλάχ Καστά, Άμπντουλ Ραούφ Σαάτ και Άνας Γκνέιμ.
Ο Άνας αλ-Σαρίφ, ρεπορτάζ από τη Γάζα. Φωτογραφία: AP
Ο Shaat συνεργαζόταν τακτικά με το Agence France-Presse ως δημοσιογράφος φωτογραφιών και βίντεο, αν και το πρακτορείο ανέφερε ότι δεν βρισκόταν σε αποστολή τη στιγμή της απεργίας.
Ο ισραηλινός στρατός δήλωσε ότι διέταξε την επίθεση αφού οι στρατιώτες του «ταυτοποίησαν αρκετούς υπόπτους που χειρίζονταν ένα drone που συνδεόταν με τη Χαμάς» στην κεντρική Γάζα, αλλά δεν παρείχε κανένα στοιχείο για αυτό.
Η μη κυβερνητική οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα ανέφερε ότι οι ισραηλινές δυνάμεις σκότωσαν τουλάχιστον 29 Παλαιστίνιους δημοσιογράφους στη Γάζα μεταξύ Δεκεμβρίου 2024 και Δεκεμβρίου 2025 και ότι σχεδόν 220 δημοσιογράφοι έχουν σκοτωθεί από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα τον Οκτώβριο του 2023. Άλλες ομάδες ανεβάζουν τον αριθμό των νεκρών σε υψηλότερο επίπεδο.
