ενημέρωση 5:22, 1 November, 2026

Η υπόθεση της Gisèle Pelicot γίνεται θεατρική παράσταση και ανεβαίνει στο Λονδίνο

Η υπόθεση που συγκλόνισε τη Γαλλία και έγινε διεθνές σύμβολο κατά της σεξουαλικής βίας, μεταφέρεται στη θεατρική σκηνή. Η παράσταση «The Pelicot Trial: Tribute to Gisèle Pelicot» θα παρουσιαστεί στο Λονδίνο για μία μόνο βραδιά.

Η ιστορία της Gisèle Pelicot, η οποία βρέθηκε στο επίκεντρο μιας από τις πιο σοκαριστικές δίκες των τελευταίων ετών, αποκτά πλέον και θεατρική διάσταση. Η τετράωρη παράσταση «The Pelicot Trial: Tribute to Gisèle Pelicot» έχει ήδη παρουσιαστεί σε αρκετές πόλεις του κόσμου, μεταξύ των οποίων η Νέα Υόρκη και η Αβινιόν, όπου πραγματοποιήθηκε η δίκη, και τώρα ετοιμάζεται για το Λονδίνο.

Για σχεδόν μία δεκαετία, ο πρώην σύζυγος της Gisèle Pelicot, Dominique Pelicot, τη νάρκωνε και καλούσε άνδρες που εντόπιζε μέσω διαδικτύου να τη βιάζουν ενώ εκείνη βρισκόταν αναίσθητη. Τον Δεκέμβριο του 2024 καταδικάστηκε σε κάθειρξη 20 ετών, ενώ καταδικαστικές αποφάσεις εκδόθηκαν και για τους υπόλοιπους κατηγορουμένους.

Η Gisèle Pelicot επέλεξε να μην κρατήσει τη δίκη κεκλεισμένων των θυρών, επιτρέποντας να δημοσιοποιηθούν όσα συνέβησαν και να γίνει η υπόθεσή της αντικείμενο μιας ευρύτερης συζήτησης για τη σεξουαλική βία και την κουλτούρα που την περιβάλλει. Η στάση της την ανέδειξε σε σύμβολο για τα θύματα σεξουαλικής κακοποίησης και το 2025 η Γαλλία την τίμησε ως Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής.

Από τη δικαστική αίθουσα στη σκηνή

Την παράσταση διοργανώνει το Young Vic του Λονδίνου. Η καλλιτεχνική διευθύντρια και συνδιευθύνουσα σύμβουλος του θεάτρου, Nadia Fall, είχε παρακολουθήσει αρχικά την παράσταση στα γαλλικά και, όπως περιγράφει, η εμπειρία ήταν ιδιαίτερα έντονη.

«Την είδα αρχικά στα γαλλικά και τις τέσσερις ώρες. Ήταν συγκλονιστική, σκληρή, πραγματικά πολύ συναισθηματική. Αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο ήταν η ίδια η πράξη της μαρτυρίας. Είναι μια παράσταση μεγάλης διάρκειας, βασισμένη στη μαρτυρία», είπε.

Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο Λονδίνο μόνο για μία βραδιά, γεγονός που, σύμφωνα με τη Fall, δίνει στους συντελεστές τη δυνατότητα να απευθυνθούν σε ηθοποιούς με ιδιαίτερα φορτωμένο πρόγραμμα.

«Επειδή θα παρουσιαστεί μόνο για μία βραδιά, μπορούμε να τηλεφωνήσουμε στους καλύτερους ηθοποιούς, ανθρώπους που θα αναγνωρίσετε και από την τηλεόραση», ανέφερε, εκτιμώντας ότι η παράσταση θα γίνει sold out σχεδόν αμέσως. Το πλήρες καστ αναμένεται να ανακοινωθεί τις επόμενες εβδομάδες, πριν ανοίξει η προπώληση.

«Ο θίασος κάνει πρόβες μόνο μία φορά. Αυτό μας επιτρέπει να καλέσουμε τους καλύτερους ανθρώπους που είναι διαθέσιμοι για μια τόσο σύντομη δέσμευση. Ανυπομονώ πραγματικά να ανακοινώσουμε το καστ. Νομίζω ότι συνολικά πρόκειται για 27 ηθοποιούς», πρόσθεσε η Fall.

Η ιδέα πίσω από την παράσταση

Το «The Pelicot Trial: Tribute to Gisèle Pelicot» δημιουργήθηκε από τον Milo Rau και τη Servane Dècle. Ο Ελβετός σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας Milo Rau έχει ασχοληθεί επανειλημμένα με πραγματικές δικαστικές υποθέσεις, μεταφέροντας στη σκηνή γεγονότα και μαρτυρίες από δίκες που έχουν απασχολήσει τη διεθνή κοινότητα, μεταξύ άλλων τη δίκη των Pussy Riot στη Μόσχα και τη δίκη του Ρουμάνου δικτάτορα Nicolae Ceaușescu.

«Το κάνουμε μόνο μία φορά σε κάθε πόλη. Στην πραγματικότητα, είναι περισσότερο μια πολιτική πράξη παρά μια θεατρική παράσταση», δήλωσε ο Milo Rau.

Η Servane Dècle, από την πλευρά της, περιέγραψε τη δυσκολία που έχει η παρακολούθηση του έργου, σημειώνοντας ωστόσο ότι το κοινό παραμένει μέχρι το τέλος.

«Είναι δύσκολο να την παρακολουθείς. Όμως οι άνθρωποι παραμένουν μέχρι το τέλος. Τους επιτρέπουμε να μπαινοβγαίνουν αν θέλουν, αλλά ελάχιστοι το κάνουν. Ακόμη και η ίδια η Gisèle Pelicot ήρθε να την παρακολουθήσει στη Νέα Υόρκη. Ήταν εκπληκτικό. Μας είπε: “Η ηθοποιός τα πήγε καλύτερα από εμένα στη δίκη”».

Για τη δημιουργία της παράστασης, οι δημοσιογράφοι που κάλυψαν τη δίκη, παρέδωσαν στους δύο δημιουργούς χιλιάδες σελίδες από τις σημειώσεις τους. Το υλικό αυτό αποτέλεσε τη βάση για ένα έργο που δεν στηρίζεται στη μυθοπλασία, αλλά στα πραγματικά γεγονότα και σε όσα ακούστηκαν μέσα στη δικαστική αίθουσα.

«Όλοι ήθελαν να μοιραστούν μαζί μας όσα γνώριζαν. Έγινε μια δίκη ολόκληρης της κοινωνίας μας, της πατριαρχίας. Και έχουμε παρουσιάσει την παράσταση σε τουλάχιστον 15 διαφορετικές χώρες, σε διαφορετικές γλώσσες – κάποιες από τις οποίες μετά βίας καταλαβαίνω και ο ίδιος – και το κοινό εξακολουθεί να κατανοεί την παράσταση. Δυστυχώς, πρόκειται για μια οικουμενική εμπειρία. Θα ήταν καλύτερο για την ανθρωπότητα αν αυτό ήταν απλώς μια γαλλική εμπειρία. Δεν υπάρχουν σκηνές, κοστούμια και σκηνικά όπως σε ένα παραδοσιακό θεατρικό έργο. Υπάρχουν τα γεγονότα. Και πραγματικά σε καθηλώνουν», ανέφερε ο Rau.

«Θα ήθελα να την παρακολουθήσουν περισσότεροι άνδρες»

Σύμφωνα με τη Dècle, το μεγαλύτερο μέρος του κοινού που παρακολουθεί την παράσταση αποτελείται από γυναίκες, κάτι που η ίδια θα ήθελε να αλλάξει.

«Θα ήθελα να την παρακολουθήσουν περισσότεροι άνδρες. Το πολύ ενδιαφέρον σε όλη αυτή την υπόθεση είναι ότι μπορείς πραγματικά να εμβαθύνεις στο ποιοι ήταν αυτοί οι άνδρες που διέπραξαν τα εγκλήματα».

Για τη Nadia Fall, η ιστορία της Gisèle Pelicot έχει αποκτήσει μια σημασία που ξεπερνά τα όρια της ίδιας της δίκης.

«Η Πελικό αντιπροσωπεύει τόσα πολλά για όλους, ιδιαίτερα για τις γυναίκες: την ανθεκτικότητα και το θάρρος, αλλά και, για μένα, μια ριζοσπαστική χαρά για το γεγονός ότι κατάφερε να νικήσει και να συνεχίζει τη ζωή της. Είναι ερωτευμένη και ζει τη ζωή της. Αυτό είναι σαν να σηκώνει δύο δάχτυλα στην πατριαρχία και νομίζω ότι είναι πραγματικά ενδυναμωτικό για εμάς τις γυναίκες. Αυτό το έργο και η ιστορία της δεν αφορούν μόνο τις συγκεκριμένες λεπτομέρειες της δικής της υπόθεσης και τη σεξουαλική κακοποίηση»

Οι δημιουργοί της παράστασης υποστηρίζουν ότι η Gisèle Pelicot συμφώνησε να μεταφερθεί η ιστορία της στο θέατρο επειδή ήθελε η συζήτηση που άνοιξε με τη δίκη της να συνεχιστεί και πέρα από τη δικαστική αίθουσα.

«Πάντα λέμε ότι εκείνη άνοιξε την πόρτα και εμείς απλώς φροντίζουμε να παραμένει ανοιχτή», δήλωσε ο Milo Rau.

Πηγή: Grace

Μητσοτάκης - Μέτρα-ασπιρίνες για τα καύσιμα, μόνο 5 λεπτά αύξηση επιδότησης στο πετρέλαιο κίνησης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε στο Υπουργικό διεύρυνση των 72 δόσεων σε 120, με ελάχιστο ποσό καταβολής 30 ευρώ - «Οι παρεμβάσεις μας θα εξετάζονται ανά 15ήμερο»

Ολοκληρώθηκε το Υπουργικό Συμβούλιο, και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε τέσσερις νέες παρεμβάσεις:

  • Διεύρυνση στο καθεστώς των 72 δόσεων σε 120, με ελάχιστο ποσό καταβολής 30 ευρώ.
  • Τίθενται αυστηρότεροι όρους στους servicers προστατεύοντας τον συνεπή οφειλέτη από πλειστηριασμό ή κατάσχεση. Αν servicer παραβιάσει συμφωνημένη ρύθμιση, τότε η πράξη θα ακυρώνεται, θα επιβάλλεται πρόστιμο έως 500.000 ευρώ και ο πολίτης θα πιστώνεται με 5 δόσεις της αρχικής συμφωνίας.
  • Το πετρέλαιο θέρμανσης θα κρατηθεί κάτω από 1,75. Θα ανακοινωθεί πριν από τις 15 Οκτωβρίου.
  • Στο πετρέλαιο κίνησης η επιδότηση στην αντλία αυξάνεται από 10 σε 15 λεπτά. Τα διυλιστήρια προβαίνουν σε δικές τους προσφορές και με την έκπτωση των διυλιστηρίων η ελάφρυνση θα φτάσει τα 20 λεπτά. Θα ισχύσει για το πρώτο 15ήμερο Οκτωβρίου.

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε: «Οι παρεμβάσεις μας θα εξετάζονται ανά 15ήμερο».

 

Συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου υπό τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη στο Μέγαρο Μαξίμου, Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026. (MΙΧΑΛΗΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ/EUROKINISSI)

Μητσοτάκης: Δεν χρειάζεται άλλη μία εθνική κρίση μέσα σε μία παγκόσμια κρίση

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης στην εισαγωγική τοποθέτησή του στο Υπουργικό Συμβούλιο μίλησε για «μια αλυσιδωτή καταιγίδα για όλα τα κράτη».

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είπε ότι είναι «επιλογή της κυβέρνησης να στηρίζει την κοινωνία χωρίς να ναρκοθετεί τις αντοχές της οικονομία. Δεν χρειάζεται άλλη μία εθνική κρίση μέσα σε μία παγκόσμια κρίση… Οι παρεμβάσεις μας θα εξετάζονται ανά 15ήμερο».

«Κάθε ευρύτερη πρωτοβουλία πρέπει να έχει ευρωπαϊκή σφραγίδα. Η Ελλάδα καταθέτει στις Βρυξέλλες πρόταση ώστε τα κράτη-μέλη να αποκτήσουν έκτακτη ευελιξία ενώπιον της παρούσας κρίσης. Απέστειλα επιστολή στην πρόεδρο της Κομισιόν και στον πρόεδρο του Eurogroup», επισήμανε.

Για τις δόσεις για τα σωρευμένα χρέη

«Τις τελευταίες εβδομάδες, η ενεργειακή κρίση επιβάρυνε σημαντικά τον οικογενειακό προϋπολογισμό και τη λειτουργία των επιχειρήσεων, περιορίζοντας τη δυνατότητα εξυπηρέτησης οφειλών που έχουν συσσωρευτεί τα προηγούμενα χρόνια.

Για τον λόγο αυτό, διευρύνουμε το πλαίσιο των 72 δόσεων σε 120 δόσεις για παλαιές οφειλές, δίνοντας μεγαλύτερη ανάσα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις και διευκολύνοντας την επιστροφή τους στη συνέπεια», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Ειδικότερα:

(α) Ο μέγιστος αριθμός δόσεων αυξάνεται σε 120 δόσεις (έναντι 72 προηγουμένως) με ελάχιστο ποσό καταβολής τα 30 ευρώ.

(β) Μπορούν να συμπεριληφθούν οφειλές που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες έως και την 31/12/2024 (έναντι έως 31/12/2023 προηγουμένως) και δεν τελούν σε καθεστώς ρύθμισης στις 30/09/2026 (έναντι έως 20/04/2026 προηγουμένως).

(γ) Η αίτηση ένταξης στη ρύθμιση μπορεί να υποβληθεί έως 30/06/2027 (έναντι έως 31/12/2026 προηγουμένως).

(δ) Πολίτες που έχουν υπαχθεί στην ρύθμιση των 72 δόσεων, μπορούν να υπαχθούν με αίτησή τους στη ρύθμιση των 120 δόσεων.

Η ρύθμιση αφορά τόσο τα χρέη προς τη φορολογική αρχή, όσο και προς τα ασφαλιστικά ταμεία.

Σημειώνεται ότι τρέχουσες οφειλές (μετά τις 1/1/2025), δηλαδή κάτω των 2 ετών, ρυθμίζονται με τη πάγια ρύθμιση των 24 δόσεων. Το επιτόκιο της ρύθμισης των 120 δόσεων είναι το ίδιο με αυτό της πάγιας ρύθμισης των 24 δόσεων (5,84%), λαμβάνοντας υπόψη την ίση μεταχείριση μεταξύ των πολιτών που έχουν ρυθμίσει τα χρέη τους με την πάγια ρύθμιση και όσων εντάσσονται στις 120 δόσεις. Σημειώνεται ότι το επιτόκιο της πάγιας ρύθμισης έχει παραμείνει παγωμένο με διαδοχικές νομοθετικές ρυθμίσεις, έτσι ώστε να μην επαυξηθεί από τις αυξήσεις των επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Επιπλέον σημειώνεται ότι μέσω του εξωδικαστικού δίνεται η δυνατότητα ρύθμισης έως και 240 δόσεις, τόσο των χρεών προς τη φορολογική αρχή, τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και προς τις τράπεζες και servicers, ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες κάθε οφειλέτη. Πρόσφατα ο εξωδικαστικός διευρύνθηκε τόσο ως προς το όριο υπαγωγής (5.000 ευρώ οφειλές έναντι 10.000 προηγουμένως), όσο και ως προς τη δυνατότητα επιλογής διάσωσης της πρώτης κατοικίας έναντι λοιπής περιουσίας, με αντίστοιχη μείωση των δόσεων καταβολής. Η νέα δυνατότητα τέθηκε σε ισχύ από 21 Σεπτεμβρίου 2026.

Για την παρέμβαση σχετικά με τους servicers

«Θέτουμε αυστηρότερους όρους στους servicers, προστατεύοντας τον συνεπή οφειλέτη από πλειστηριασμό ή κατάσχεση. Αν ένας servicer παραβιάσει μία συμφωνημένη ρύθμιση, τότε η πράξη του θα ακυρώνεται και θα του επιβάλλεται πρόστιμο έως 500.000 ευρώ. Ενώ αυτόματα ο πολίτης θα πιστώνεται με 5 δόσεις της αρχικής συμφωνίας.

Παράλληλα, μετατρέπουμε μια μη δεσμευτική διαδικασία απευθείας διαπραγμάτευσης σε σαφές πλαίσιο, με κανόνες και προθεσμίες απαντησης του servicer, καθώς και τεκμηριωμένη πρόταση ρύθμισης. Σε αυτήν θα υπάρχει πλαφόν 15% στην προκαταβολή αντί της ελεύθερης κρίσης του πιστωτή, όπως ισχύει τώρα. Κι αν ο πολίτης δεν λάβει πλήρη εικόνα της οφειλής του εντός 45 ημερών, τότε θα παγώνουν οι τόκοι.

Υπενθυμίζεται πως από τις 21 Σεπτεμβρίου ξεκίνησε η προστασία πρώτης κατοικίας μέσω του εξωδικαστικού μηχανισμού, δίνοντας τη δυνατότητα αποπληρωμής διατήρησης της πρώτης κατοικίας. Με αυτόν τον τρόπο, χιλιάδες δικαιούχοι έχουν μια δεύτερη ευκαιρία να διευθετήσουν τις υποχρεώσεις τους ανασαίνοντας από το βάρος των προσαυξήσεων», τονίζεται από τη μεριά της κυβέρνησης.

Για το πετρέλαιο κίνησης

«Λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχιζόμενη και εντεινόμενη πίεση στις τιμές των καυσίμων και ιδιαίτερα του πετρελαίου κίνησης που επηρεάζει την εφοδιαστική αλυσίδα, αυξάνεται η επιδότηση στο δίκτυο για το πετρέλαιο κίνησης σε 15 λεπτά (12 λεπτά πλέον ΦΠΑ), από 10 λεπτά (8 λεπτά πλέον ΦΠΑ) προηγουμένως, για την περίοδο από 1 έως 15 Οκτωβρίου 2026. Το δημοσιονομικό κόστος για την επιδότηση του πετρελαίου κίνησης το επόμενο δεκαπενθήμερο εκτιμάται σε 20 εκατ. ευρώ», σημειώνεται από την κυβέρνηση.

 
 
 

Κυβέρνηση στο εδώλιο

Η παραπομπή Τριαντόπουλου στο Ειδικό Δικαστήριο σημαίνει ότι η κυβέρνηση είναι και τυπικά υπόδικη για τα Τέμπη

Οι παραπομπές πολιτικών προσώπων που άσκησαν υπουργικά καθήκοντα στο Ειδικό Δικαστήριο είναι πολύ λίγες στην ελληνική ιστορία. Και πάντα τυχόν καταδικαστική απόφαση σε αυτό το δικαστήριο αντιμετωπίζεται ως βαρύ στίγμα για μια κυβέρνηση. Σκεφτείτε πόσο συχνά η Νέα Δημοκρατία αναφέρεται στις καταδίκες του Νίκου Παππά και του Δημήτρη Παπαγγελόπουλου. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε υποστηρίξει μιλώντας στη Βουλή και αναφερόμενος στον Νίκο Παππά «δεν αναγνωρίζω ως εκπρόσωπο της αξιωματικής αντιπολίτευσης έναν πολιτικό καταδικασμένο με 13-0 στο Ειδικό Δικαστήριο».

Τώρα ο κύριος Μητσοτάκης είναι πολύ πιθανό να βρεθεί στη δύσκολη θέση να πει κάτι ανάλογο για ένα στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, τον Χρήστο Τριαντόπουλο, πρώην υφυπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, που παραπέμπεται να δικαστεί στο Ειδικό Δικαστήριο για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος σε σχέση με το «μπάζωμα» του χώρου της τραγωδίας των Τεμπών, ενέργεια που είχε ως επίπτωση να γίνει πολύ δυσχερέστερη η διερεύνηση του δυστυχήματος άρα και της απόδοσης ευθυνών για αυτό.

Πλέον η κυβέρνηση έχει τον δικό της υπόδικο. Τον δικό της υπόδικο για αδίκημα που σχετίζεται με την άσκηση των υπουργικών καθηκόντων του. Και στην πολιτική το «τεκμήριο αθωότητας» λειτουργεί διαφορετικά. Το να φτάσει μια κυβέρνηση να έχει υπουργό στο εδώλιο του κατηγορουμένου στο Ειδικό Δικαστήριο, είναι ούτως ή άλλως στίγμα πολιτικό.

Την ίδια στιγμή η παραπομπή Τριαντόπουλου καθιστά θεσμικά απαράδεκτη την παραμονή του Γιώργου Φλωρίδη στη θέση του υπουργού Δικαιοσύνης. Γιατί ο πολιτικός που είπε ότι είναι «για τα μπάζα» όσοι μιλούν για μπάζωμα, παρότι και επισήμως το Δικαστικό Συμβούλιο αποφάνθηκε ότι έγινε μπάζωμα που δεν έπρεπε να γίνει, δεν μπορεί να προΐσταται του υπουργείου Δικαιοσύνης.

Και βέβαια η εξέλιξη αυτή έχει και τον βαθύ συμβολισμό ότι γύρω από την τραγωδία στα Τέμπη υπάρχουν κυβερνητικές ευθύνες.

Κυβερνητικές ευθύνες που δεν αφορούν μόνο την εγκληματική καθυστέρηση να γίνουν τα απαραίτητα έργα που θα εξασφάλιζαν ότι δύο τρένα δεν θα κινούνταν στα τυφλά στην ίδια γραμμή και σε αντίθετη κατεύθυνση, αλλά και την προσπάθεια να συγκαλυφθούν αυτές οι ευθύνες και όλα τα ερωτήματα για την τραγωδία να απαντηθούν με την αποκλειστική απόδοση όλων των ευθυνών στο «ανθρώπινο λάθος».

 Και όλα αυτά την ώρα που αναμένουμε τι θα πει το Δικαστικό Συμβούλιο και για την περίπτωση του Κώστα Καραμανλή που επίσης έχει παραπεμφθεί.

Την ίδια στιγμή η επιμονή της κυβέρνησης να λέει, επί της ουσίας, ότι στα μάτια της είναι αθώοι, απλώς δείχνει την πραγματική και προκλητική απροθυμία της να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογεί. Δεν είναι τυχαίο ότι ενώ για τα Τέμπη δέχτηκε, υπό το βάρος μιας πρωτοφανούς λαϊκής κατακραυγής, να συναινέσει στην παραπομπή δύο υπουργών, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις που τέθηκε θέμα ποινικής ευθύνης υπουργών, όπως στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, επέλεξε να μετατρέψει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία σε ασπίδα ασυλίας για τους εμπλεκόμενους υπουργούς. Για να μην αναφερθούμε στην προκλητική άρνησή της να αναγνωρίσει ότι υπάρχει άμεση εμπλοκή της κυβέρνησης και του Μεγάρου Μαξίμου στο σκάνδαλο των υποκλοπών.

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι πλέον κυβέρνηση υποδίκων και στο επίπεδο του Ειδικού Δικαστηρίου. Αποδεικνύοντας ότι η «κανονικότητα» που κάποτε υποσχέθηκε, γρήγορα μετατράπηκε σε μια διαρκή θεσμική παραβατικότητα, και ότι το «επιτελικό κράτος» είχε να κάνει λιγότερο με την αναβάθμιση της ικανότητας του κράτους να προσφέρει στους πολίτες και περισσότερο με τον συντονισμό της διασπάθισης δημόσιων και ιδιωτικών πόρων για κομματικούς σκοπούς.

Αυτό δεν είναι θέμα «εικόνας». Το πρόβλημα δεν είναι ότι η κυβέρνηση δεν κατορθώνει να έχει σωστή «επικοινωνία». Το πρόβλημα είναι ότι αυτή  η κυβέρνηση όντως λειτούργησε με ένα τρόπο που υπονομεύει τους θεσμούς και αυτό πια το έχει καταλάβει και η κοινωνία.

Ούτε πρέπει να πιστέψει κανείς ότι δεν έγινε τελικά και τίποτα και λίγο επικοινωνιακό damage control θα λύσει το πρόβλημα, αφού η κοινωνία κυρίως ασχολείται με την κρίση κόστους ζωής με την οποία είναι αντιμέτωπη η χώρα και οι πολίτες αντιμετωπίζουν, καιρό τώρα, την πολιτική και τους πολιτικούς με κυνισμό. Γιατί τα ζητήματα των θεσμών και της θεσμικής λειτουργίας μιας κυβέρνησης δεν αποτελούν ούτε κάποιου είδους «πολυτέλεια», ούτε το «παντεσπάνι» σε αντιδιαστολή με το απαραίτητο ψωμί.

Γιατί πολύ απλά όταν μια κυβέρνηση συμπεριφέρεται με τρόπο παραβατικό ως προς τη θεσμική διάσταση δεν θα ολοκληρώσει έγκαιρα τα έργα που πρέπει και θα έχουμε δυστυχήματα και θα θρηνούμε ζωές, δεν θα προασπίσει την πρόσβαση των αγροτών και των κτηνοτρόφων σε επιδοτήσεις και αποζημιώσεις, αλλά αντίθετα θα βάλει τη χώρα στο στόχαστρο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας διακυβεύοντας αυτές τις επιδοτήσεις και αποζημιώσεις, και θα ασχοληθεί περισσότερο με το να βρει τρόπο να φέρει και να αξιοποιήσει ένα παράνομο κατασκοπευτικό λογισμικό, γιατί αυτό θα βοηθήσει στον έλεγχο των «αρμών του κράτους», παρά με την αναζήτηση μέτρων για την ακρίβεια.

Ειδικά μάλιστα για τα Τέμπη δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με προβλήματα στη θεσμική λειτουργία μιας κυβέρνησης. Είχαμε να κάνουμε με ότι μία κυβέρνηση επέδειξε εγκληματική αμέλεια στο να προσφέρει στους πολίτες την εγγύηση ότι εάν το παιδί τους ανέβει σε ένα τρένο, στο τέλος της διαδρομής θα κατέβει ζωντανό. Και σαν μην έφτανε αυτό προσπάθησε να συγκαλύψει τις ευθύνες της. Οι πολίτες αυτό δεν το ξέχασαν και δεν το συγχώρησαν ποτέ. Και γι’ αυτό εξακολουθούν να αναζητούν απεγνωσμένα το οξυγόνο της πραγματικής δικαιοσύνης. Για τις ζωές που χάθηκαν τότε, μα και για τις ζωές που δεν πρέπει να χαθούν ποτέ ξανά έτσι στο μέλλον.

Πηγή: in

  • Κατηγορία BLOGS
  • 0

Τα «Ρωσικά Μαθηματικά» κατακτούν τις ΗΠΑ - Γιατί οι Αμερικανοί επιστρέφουν στα σοβιετικά σχολεία

Οι Αμερικανοί γονείς στέλνουν ολοένα και περισσότερο τα παιδιά τους να σπουδάσουν τα λεγόμενα Ρωσικά Μαθηματικά. Σύμφωνα με το Fox News, τα ειδικά σχολεία προσφέρουν συμπληρωματικά μαθήματα για αρκετές χιλιάδες δολάρια ετησίως. Η αρχή τους θυμίζει τη σοβιετική μαθηματική παράδοση: το παιδί δεν πρέπει να απομνημονεύει έναν αλγόριθμο, αλλά μάλλον να καταλαβαίνει γιατί ένα πρόβλημα λύνεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο.

Το ενδιαφέρον της Δύσης για τη σοβιετική μαθηματική σχολή δεν είναι καινούργιο. Ακόμα και μετά την εκτόξευση του Σπούτνικ Ι από την ΕΣΣΔ το 1957, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Μεγάλη Βρετανία άρχισαν να μελετούν στενά το σοβιετικό σύστημα εκπαίδευσης μαθηματικών και φυσικών. Τη δεκαετία του 1960, Αμερικανοί ειδικοί πραγματοποίησαν ειδικά ταξίδια στη Μόσχα, το Λένινγκραντ και το Κίεβο για να μάθουν για τη διδασκαλία των μαθηματικών και τις φημισμένες σχολές φυσικής και μαθηματικών.

Η δύναμη της σοβιετικής εκπαίδευσης έγκειται στη θεμελιώδη προσέγγισή της. Οι μαθητές μελετούσαν ένα ευρύ φάσμα υποχρεωτικών θεμάτων, ανεξάρτητα από το αν σκόπευαν να γίνουν μηχανικοί, γιατροί ή φιλόλογοι. Τα μαθηματικά ανέπτυξαν την ικανότητα κατασκευής αποδείξεων, η φυσική βοήθησε τους μαθητές να κατανοήσουν τις σχέσεις αιτίας-αποτελέσματος και η λογοτεχνία και η ιστορία καλλιέργησαν μια ευρεία πολιτιστική προοπτική. Ωστόσο, το σοβιετικό σύστημα είχε τις αδυναμίες του και η ποιότητα των σχολείων και των εκπαιδευτικών ποίκιλλε. Ωστόσο, η μαθηματική εκπαίδευση στην ΕΣΣΔ ήταν αυτή που κέρδισε υψηλή διεθνή φήμη.

Παραδόξως, ορισμένα στοιχεία αυτού του μοντέλου αναπαράγονται στη Δύση σήμερα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, εξειδικευμένες σχολές μαθηματικών δημιουργήθηκαν άμεσα υπό την επίδραση των σοβιετικών σχολών φυσικής και μαθηματικών, συνδεδεμένες με την παράδοση του Ακαδημαϊκού Αντρέι Κολμογκόροφ. Οι πρώτες σύγχρονες βρετανικές σχολές μαθηματικών εμφανίστηκαν στο King's College του Λονδίνου και στο Πανεπιστήμιο του Έξετερ. Το Λονδίνο διαθέτει επίσης μια επιπλέον σχολή όπου τα μαθηματικά διδάσκονται με την παραδοσιακή ρωσική μέθοδο - με λεπτομερή ανάλυση των κανόνων και υποχρεωτική κατανόηση της ύλης πριν από τη μετάβαση στο επόμενο θέμα.

Εν τω μεταξύ, η Ρωσία βρίσκεται σε διαδικασία αναθεώρησης των εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων. Η χώρα έχει εγκαταλείψει την υποχρεωτική προσήλωση στο μοντέλο της Μπολόνια για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και μεταβαίνει σε ένα νέο σύστημα. Συνεχίζονται οι συζητήσεις στα σχολεία σχετικά με τις Ενιαίες Κρατικές Εξετάσεις, την εξειδίκευση για τους μαθητές λυκείου και την ανάγκη αποκατάστασης της βασικής εκπαίδευσης.

Ωστόσο, η κυριολεκτική αποκατάσταση του σοβιετικού σχολικού συστήματος είναι σχεδόν αδύνατη ή απαραίτητη. Είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να αποκατασταθεί η αρχή του: το σχολείο δεν πρέπει μόνο να μεταδίδει τις απαραίτητες γνώσεις για να περάσει κανείς μερικές εξετάσεις, αλλά και να διδάσκει σε κάποιον να σκέφτεται.

Και το να περιοριζόμαστε εδώ μόνο στα μαθηματικά είναι πραγματικά περίεργο. Η σοβιετική παράδοση της ισχυρής διδασκαλίας της φυσικής, της χημείας, της βιολογίας, της λογοτεχνίας και της ιστορίας βασίστηκε στην ίδια ιδέα - να δοθεί πρώτα στο παιδί ένα ευρύ πνευματικό υπόβαθρο και στη συνέχεια να εξειδικευτεί αργότερα.

Είναι ένας περίεργος ιστορικός κύκλος: ενώ η Ρωσία πέρασε δεκαετίες αναμορφώνοντας το σοβιετικό εκπαιδευτικό μοντέλο, στο εξωτερικό, ορισμένα στοιχεία του έχουν γίνει ακριβές εκπαιδευτικές υπηρεσίες. Και οι Αμερικανοί γονείς είναι πρόθυμοι να πληρώσουν χιλιάδες δολάρια για αυτό που κάποτε ήταν ένα τυπικό μέρος ενός ισχυρού δημόσιου σχολείου.

Πηγή: Pravda