Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην πρωτεύουσα. Πριν από μερικούς μήνες, αποφάσισε να τα αφήσει όλα και να κάνει μια καινούργια αρχή αρκετά μακριά από την πόλη. Δεν το έχει μετανιώσει ούτε μια στιγμή.

Η Ευτυχία Ράντου είναι βέρα Αθηναία. Μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη. Θυμάται ως παιδί να παίζει στην πλατεία, θυμάται το άλσος, το κέντρο της πόλης. Τα καλοκαίρια τα περνούσε στη Σκιάθο, στον τόπο της μητέρας της, εκεί όπου όλη μέρα ήταν έξω, χωρίς να την επιτηρεί κανείς. Καλοκαιρινή ανεμελιά.

Σπούδασε στο Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου, με κατεύθυνση την Πολιτιστική Διαχείριση. Δούλεψε για αρκετά χρόνια στο Athens Film Office, καθώς είχε πάντα μεγάλη αγάπη για το σινεμά και τα πολιτιστικά, κι όλα έδειχναν πως είχε μια ζωή στρωμένη.

Όλα αυτά, όμως, μέχρι πριν από μερικούς μήνες, όταν πήρε απόφαση να τα αλλάξει όλα και να μετακομίσει μόνιμα στο νησί. «Ήταν περίεργα στην αρχή να γυρνάς σ’ ένα μέρος όπου έκανες μόνο διακοπές και να έχεις υποχρεώσεις. Τώρα κάνω διακοπές όταν οι φίλοι μου δουλεύουν και δουλεύω την περίοδο που όλοι πάνε σε συναυλίες και ξεκουράζονται. Κάτι παίρνεις, κάτι χάνεις πάντα», εξηγεί η Ευτυχία.

Όταν δεν δουλεύει, της Ευτυχίας της αρέσει να εξερευνά το νησί: τις βόρειες παραλίες, τις οποίες θεωρεί και τις πιο όμορφες, το Κάστρο, την Ελιά και το Μανδράκι, τα μονοπάτια μέσα από τα πευκοδάση που καταλήγουν στη θάλασσα, τα ξωκλήσια και τα σοκάκια, που όταν περνάς θα ακούσεις σίγουρα το σάουντρακ του «Mamma Mia».

Ο λόγος της μετακόμισης ήταν το μαγαζί της μητέρας της στο κέντρο της Σκιάθου, το Καπέλο. Λειτουργεί από το 1989, αλλά φέτος απέκτησε όνομα, ταμπέλα και παρουσία στα social media. Όλο αυτό το rebranding το ανέλαβε η Ευτυχία.

 

«Ακόμα το μαθαίνω το αντικείμενο, είναι η πρώτη μου σεζόν, αλλά αυτό είναι και το ωραίο. Μου αρέσει η διαδικασία επιλογής προϊόντων από τους εμπόρους, η εξειδίκευση στο καπέλο. Σίγουρα το μαγαζί χρειάζεται αλλαγές ως χώρος, αλλά όλα θα γίνουν σιγά σιγά», συμπληρώνει.

Όταν δεν δουλεύει, της αρέσει να εξερευνά το νησί. Τις βόρειες παραλίες, τις οποίες θεωρεί και τις πιο όμορφες, το Κάστρο, την Ελιά και το Μανδράκι. Να βλέπει τα αεροπλάνα στον Ξάνεμο. Τα μονοπάτια μέσα από τα πευκοδάση που καταλήγουν στη θάλασσα, τα ξωκλήσια και τα σοκάκια, που όταν περνάς θα ακούσεις σίγουρα το σάουντρακ του «Mamma Mia!» τουλάχιστον μία φορά μέσα στη μέρα, καθώς εκεί γυρίστηκε η ταινία. «Είναι πλέον μέρος της καθημερινότητας το καλοκαίρι», λέει.

Από την άλλη, βέβαια, της λείπει κάποιες φορές και η Αθήνα, την οποία λατρεύει. «Το πρώτο πράγμα που ακούς στο νησί όταν τους λες Αθήνα είναι “δεν θα μπορούσα να ζήσω με τίποτα εκεί!”. Για μένα, όμως, είναι προνόμιο να μεγαλώνεις μέσα στα πράγματα. Πολλοί νομίζουν ότι Αθήνα είναι μόνο το κέντρο και οι μεγάλες αποστάσεις που σε κουράζουν. Είναι και αυτό, αλλά το χάος της είναι που την κάνει όμορφη.

Όπως με όλα τα πράγματα, καλό είναι να απομακρυνθείς λίγο για να επανεκτιμήσεις την αξία τους. Μου αρέσει που μπορείς εύκολα να αλλάξεις παραστάσεις. Αν επισκεφτείς την Κηφισιά, νομίζεις ότι βρίσκεσαι στο εξωτερικό σε κάποια εξοχή, ενώ αν πας για φαγητό στην Ιχθυόσκαλα Κερατσινίου, έχεις την εντύπωση ότι είσαι σε κάποιο ταβερνάκι παραθαλάσσιου χωριού.

Παράλληλα, εκεί έχω χτίσει φιλίες, οπότε σίγουρα δεν ήταν εύκολο να τις αποχωριστώ όταν αποφάσισα να δοκιμάσω τη δουλειά στο μαγαζί της μητέρας μου. Η αλλαγή συνέπεσε με τη συνταξιοδότησή της, οπότε σκέφτηκα ότι ίσως είναι η κατάλληλη στιγμή να αποσυρθώ από τα οπτικοακουστικά και να δω πώς είναι το εμπόριο και ο τουρισμός από μέσα. Αν αυτό γινόταν κάποια χρόνια πριν, θα είχα αρνηθεί, αλλά πιστεύω ότι έγινε σε μια φάση της ζωής μου που χρειαζόμουν μια απόσταση από την Αθήνα», σημειώνει η Ευτυχία.

Κατά την περίοδο της σεζόν στο νησί, ο χρόνος, όπως εξηγεί, είναι συμπυκνωμένος. Δουλεύει 7/7 αρκετές ώρες, αλλά δεν έχει το FOMO τού τι θα κάνει τα Σαββατοκύριακα. Η μόνη στιγμή που έχει λίγο χρόνο για τον εαυτό της είναι τα πρωινά.

«Έχω φτιάξει τη ρουτίνα μου έτσι ώστε πηγαίνω για μια βουτιά ή για βόλτες. Τους μήνες που δεν έχει τόση ζέστη είναι πολύ ωραίος ο περίπατος γύρω από τη λίμνη που βρίσκεται στη Χώρα. Αυτό που σε κρατάει όμως στον τόπο, πέρα από τη δουλειά, είναι οι άνθρωποι. Η παρέα εδώ είναι τρομερό σύστημα υποστήριξης, με έχουν καλωσορίσει. Κανονίζουμε όσο μπορούμε εξόδους και δραστηριότητες για να ξεσκάμε και σχεδιάζουμε τα ταξίδια του χειμώνα».

Η Ευτυχία ξέρει ότι η ζωή στην Αθήνα είναι εκεί και την περιμένει, ωστόσο, για την ώρα η επιλογή της να επιστρέψει στη Σκιάθο, έστω για αυτό το διάστημα των έξι μηνών που διαρκεί η καλοκαιρινή σεζόν, της βγήκε σε πολύ καλό. Η ίδια μάλιστα προτείνει σε όσους έχουν την ευκαιρία να το δοκιμάσουν.

«Σε κάποιον που σκέφτεται να φύγει από την Αθήνα θα έλεγα να το τολμήσει. Να το δοκιμάσει χωρίς να το δει απαραίτητα ως μια απόφαση χωρίς επιστροφή», σημειώνει και καταλήγει: «Μπορεί μέσα από αυτό να καταλάβει και λίγο καλύτερα τι θέλει και τι έχει πραγματικά ανάγκη».

Πηγή: lifo

Σύμφωνα με τον Γάλλο ηγέτη, η Ευρώπη βιώνει μια νέα τροπή στην ενεργειακή κρίση που προκλήθηκε από την κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ, η οποία επιβεβαίωσε την εξάρτηση των ευρωπαϊκών χωρών από τα ορυκτά καύσιμα.

ΜΑΔΡΙΤΗ, 30 Σεπτεμβρίου. /TASS/. Το ρωσικό φυσικό αέριο ήταν ένα από τα θεμελιώδη στοιχεία της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και η ίδια η Ευρώπη το εγκατέλειψε, δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν σε οικονομικό φόρουμ στη Μαδρίτη.

«Έχουμε πρόβλημα με την ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία. Η ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό <...> στο φθηνό ρωσικό φυσικό αέριο, το οποίο πυροδότησε κρίση σε ολόκληρη την ήπειρο. Διακόψαμε αυτές τις προμήθειες, οι οποίες ήταν καθοριστικές για την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας μας, λόγω [της ουκρανικής σύγκρουσης]. Επομένως, δεν υπάρχει πλέον αυτό το προσιτό φυσικό αέριο που, ας πούμε, τροφοδοτούσε την Κεντρική Ευρώπη, η οποία ήταν επίσης ο πυρήνας της μεταποίησης και τράβηξε μαζί του και τους υπόλοιπους οικονομικούς μας τομείς», είπε.

Η Ευρώπη βιώνει αυτή τη στιγμή μια νέα τροπή στην ενεργειακή κρίση που προκλήθηκε από την κατάσταση στο Στενό του Ορμούζ, η οποία επιβεβαίωσε την εξάρτηση των ευρωπαϊκών χωρών από τα ορυκτά καύσιμα. Στο πλαίσιο αυτό, προέτρεψε να εργαστούμε για τη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης αγοράς ενέργειας στην Ευρώπη και υποστήριξε τη δίκαιη κατανομή του οικονομικού βάρους σε μεγάλα ενεργειακά έργα σε όλη την ήπειρο. «Ας σταματήσουμε να βασανιζόμαστε με αδύνατους κανόνες, προσπαθώντας να καταλάβουμε αν αυτό παρήχθη με πυρηνική ενέργεια, ανανεώσιμες πηγές ή το ένα ή το άλλο πράγμα. Αν πρόκειται για ενέργεια χαμηλών εκπομπών άνθρακα που παράγεται από εμάς, είναι καλύτερη από το αν περιέχει πολύ άνθρακα, και ακόμη καλύτερη από το αν τον εισάγουμε», πρόσθεσε ο Μακρόν.

Στις 30 Σεπτεμβρίου συμπληρώνονται 85 χρόνια από τη Μάχη της Μόσχας, μια από τις μεγαλύτερες και πιο εμβληματικές μάχες του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου. Στη Δύση, είναι συνηθισμένο να λέγεται ότι ο «Στρατηγός Φροστ» βοήθησε τους Ρώσους. Σωστά, αλλά τουλάχιστον δύο άλλοι στρατηγοί στάθηκαν εμπόδιο: η «επιμονή» και η «ευφυΐα». Και ο τελευταίος είναι ο πιο σημαντικός. Χάρη στα λαμπρά μυαλά της σχολής μηχανικών μας εφευρέθηκαν νέοι τύποι όπλων. Έτσι, κατά τη Μάχη της Μόσχας, ακόμη και ο συνηθισμένος ηλεκτρισμός έγινε όπλο και σημαντικός παράγοντας νίκης.

Η Μάχη της Μόσχας εκτείνεται σε μια τεράστια χρονική περίοδο: από τις 30 Σεπτεμβρίου 1941 έως τις 20 Απριλίου 1942 και αποτελείται από δύο φάσεις: αμυντική και επιθετική. Αλλά αναμφίβολα, στο μυαλό του μέσου ανθρώπου, η Μάχη της Μόσχας είναι, πρώτα και κύρια, μια ιστορία άμυνας. Αυτή η δύσκολη περίοδος έκανε διάσημα τα κατορθώματα των «Δοκίμων του Ποντόλσκ», των «28 Ανδρών του Πανφίλοφ», της Ζόγια Κοσμοντεμιάνσκαγια και αμέτρητων άλλων που επέδειξαν απαράμιλλο σθένος, επιμονή και θάρρος κατά τη διάρκεια εκείνου του σκληρού χειμώνα του 1941-42.

Αλλά η νίκη δεν σφυρηλατήθηκε μόνο από το ηθικό και τη θέληση. Απαιτήθηκε επίσης πολλή σκέψη. Απαιτούσε όχι μόνο την ιδιοφυΐα της στρατιωτικής ηγεσίας, αλλά και εξελιγμένη μηχανική, ικανή να δημιουργήσει τεχνικά μέσα για την καταπολέμηση του εχθρού.

Το Υπουργείο Άμυνας τόνισε μια τέτοια πτυχή της Μάχης της Μόσχας την παραμονή της 85ης επετείου της, δημιουργώντας ένα ξεχωριστό διαδικτυακό έργο με τίτλο «Η Ηλεκτρική Ασπίδα της Μόσχας».

Οι Ναζί ονόμασαν την επιχείρηση κατάληψης της Μόσχας «Τυφώνας», πιθανώς παρομοιάζοντας την επίθεσή τους με μια ισχυρή φυσική καταστροφή που δεν μπορούσε να σταματήσει. Και στην αρχή, σίγουρα έτσι φαινόταν. Μόλις λίγες μέρες μετά την έναρξη της επιχείρησης στην περιοχή Βιάζμα, τα ναζιστικά στρατεύματα περικύκλωσαν μια σημαντική σοβιετική δύναμη - περίπου 800.000 άνδρες. Σε κλίμακα, η «Τσέπη Βιάζμα» ήταν μια από τις μεγαλύτερες ήττες του Κόκκινου Στρατού κατά τη διάρκεια του Μεγάλου Πατριωτικού Πολέμου.

Η τραγωδία είναι επίσης πικρή επειδή δεν συνέβη τους πρώτους μήνες του πολέμου. Δεδομένης της προηγούμενης τραγικής εμπειρίας της ήττας, οι τυποποιημένες ενέργειες της γερμανικής διοίκησης στον σχηματισμό θυλάκων θα μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί. Αλλά όχι, η σοβιετική διοίκηση υποτίμησε για άλλη μια φορά τον εχθρό. Αν και μέχρι τότε το μέτωπο είχε ηρεμήσει, υπήρχε χρόνος για να προετοιμαστεί μια ισχυρή άμυνα.

Το Αρχηγείο της Ανώτατης Διοίκησης εξέδωσε αντίστοιχες διαταγές ήδη από τις 10 Σεπτεμβρίου: να περάσουν στην άμυνα, να εδραιωθούν και να διαθέσουν 6-7 μεραρχίες σε μια ισχυρή ομάδα ελιγμών. Ο βαθμός στον οποίο ικανοποιήθηκαν αυτές οι απαιτήσεις είναι αμφισβητήσιμος. Επιπλέον, οι Γερμανοί δεν προέλασαν κατά μήκος του κύριου άξονα προς τη Μόσχα, αλλά μάλλον κατά μήκος δευτερευόντων δρόμων από τα πλευρά. Ως αποτέλεσμα, η κύρια σοβιετική δύναμη στο Δυτικό Μέτωπο περικυκλώθηκε και οι δρόμοι προς τη Μόσχα στα νώτα της έμειναν ακάλυπτοι.

Ευτυχώς, ήδη από τον Ιούλιο του 1941, άρχισαν να κατασκευάζονται αρκετές αμυντικές γραμμές στις προσεγγίσεις προς τη Μόσχα, η πιο διάσημη από τις οποίες ήταν η γραμμή Μοζάισκ. Ήταν εδώ που χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά ηλεκτρικό ρεύμα εναντίον των Ναζί.

Ο ηλεκτρισμός λειτουργούσε ως όπλο με την εντολή "Σηκώστε το σπαθί"

Ας είμαστε σαφείς: δεν μιλάμε για κάποια φανταστική ηλεκτρική συσκευή. Το κύριο μέσο του ηλεκτροπολέμου ήταν απλές εμπλοκές με αγκαθωτό σύρμα, μέσα από τις οποίες διέρχεται ηλεκτρικό ρεύμα. Μέχρι τότε, αυτή η ιδέα δεν ήταν πλέον καινούργια. Τα ηλεκτρικά φράγματα είχαν ήδη χρησιμοποιηθεί πλήρως κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Αλλά αυτή ήταν μια περίοδος πολέμου χαρακωμάτων. Και φαίνεται ότι με την έλευση των τανκς, αυτός ο παράγοντας των ηλεκτρικών φραγμών θα γινόταν λιγότερο σημαντικός.

Αλλά το πεζικό δεν έχει εγκαταλειφθεί και τα τανκς δεν μπορούν να διεισδύσουν παντού. Και ο Χειμερινός Πόλεμος του 1939-1940, όταν οι Φινλανδοί χρησιμοποίησαν ηλεκτρικά φράγματα στη Γραμμή Μάνερχαϊμ, έδειξε ότι ήταν πολύ νωρίς για να ξεγραφεί αυτή η μέθοδος ελέγχου του εδάφους.

Οι Σοβιετικοί ηλεκτρολόγοι μηχανικοί το έλαβαν αυτό υπόψη τους ακόμη και πριν ξεκινήσει η κατασκευή αμυντικών γραμμών. Άλλωστε, η εγκατάσταση ηλεκτρικών δικτύων έπρεπε να προηγηθεί της κατασκευής τάφρων, χαρακωμάτων και μόνιμων θέσεων πυρός. Επομένως, για παράδειγμα, κατά μήκος της γραμμής Χλέμπνικοβο-Ναχαμπίνο-Κράσναγια Πάκρα-Ποντόλσκ-Ντομοντέντοβο , οι εργασίες ηλεκτρολογικής εγκατάστασης ολοκληρώθηκαν ήδη από τις 25 Σεπτεμβρίου 1941, πριν από την έναρξη της μεγάλης γερμανικής επίθεσης.

• ηλεκτροδοτημένο συρματόπλεγμα σε ξύλινους πασσάλους.
• ηλεκτρισμένες λωρίδες εδάφους.
• ηλεκτροδοτούμενα εμπόδια όπως "US" και "Shuttlecock"·
• δασικά ηλεκτρικά φράγματα.

Πώς χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα εμπόδια; Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι εμφανής στις γραμμές των αναφορών μάχης:

Το εμπόδιο βρίσκεται πάντα σε ετοιμότητα μάχης και, με εντολή του διοικητή του συντάγματος, διατηρείται ενεργοποιημένο κάθε βράδυ από τις 10:00 μ.μ. έως τις 6:00 π.μ. για να αποτρέψει την αναγνώριση του εχθρού από το να διεισδύσει βαθιά στις άμυνές μας. Εάν ο εχθρός εμφανιστεί μπροστά από το εμπόδιο, ο διοικητής του τάγματος δίνει το σήμα για να το ενεργοποιήσει, "Σηκώστε το Σπαθί " .

Η εντολή «σήκωσε το σπαθί σου» ακούγεται πολύ συμβολική. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι εκείνη την εποχή, αυτά τα λόγια έγιναν δημοφιλή από τη φράση του χαρακτήρα του Αλεξάντρ Νιέφσκι στην ομώνυμη ταινία: «Όποιος έρθει σε εμάς με σπαθί θα χαθεί από σπαθί». Είναι ενδιαφέρον ότι ηλεκτρικοί φράχτες εγκαταστάθηκαν όχι μόνο κατά μήκος των αμυντικών γραμμών του πεδίου αλλά και στους δρόμους της πόλης.

Λαμβάνοντας υπόψη την κλίμακα όλης αυτής της εργασίας, πολλοί πιθανότατα θα αναρωτηθούν: πόσο αποτελεσματικά είναι αυτά τα φράγματα; Ήταν πραγματικά απαραίτητο να διοχετευθούν τόσοι πολλοί πόροι σε εμπόδια που, για παράδειγμα, δεν θα σταματούσαν τα άρματα μάχης; Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι η αποτελεσματικότητα δεν θα πρέπει να μετριέται κατά μέτωπο με βάση τις ζημιές στο εχθρικό ανθρώπινο δυναμικό. Τα ηλεκτρικά φράγματα χρησίμευσαν επίσης ως ένας σημαντικός ψυχολογικός και αποσπασματικός παράγοντας.

Οι Γερμανοί ήταν επιφυλακτικοί ως προς την υπερνίκηση τέτοιων εμποδίων, ακόμη και αν αυτά δεν ήταν ηλεκτροδοτούμενα. Μόνο μετά από πρόσθετη προετοιμασία πυροβολικού, όταν ήταν βέβαιοι ότι το ηλεκτρικό δίκτυο είχε διακοπεί, ο εχθρός διακινδύνευσε να προχωρήσει προς τα εμπόδια. Εκτός από τις ψυχολογικές επιπτώσεις και τον επιπλέον χρόνο που σπατάλησε ο εχθρός στα εμπόδια, υπήρξαν και άμεσες απώλειες.

Έτσι, η έκθεση του αρχηγού της μηχανικής υπηρεσίας της 9ης Μεραρχίας Τυφεκιοφόρων Φρουράς κατέγραψε τον θάνατο μιας ομάδας Γερμανών πεζικών ενώ προσπαθούσαν να διεισδύσουν στα βάθη της άμυνας του 258ου Συντάγματος.

Ενώ οι Γερμανοί ήταν ξαπλωμένοι μπροστά από τα ηλεκτρικά καλώδια στο κρύο, χιονισμένο έδαφος, περιμένοντας να δημιουργηθούν ασφαλή περάσματα, ο Στρατηγός Φροστ επιχειρούσε επίσης με επιτυχία εναντίον τους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο μελλοντικός «Στρατηγός της Νίκης», και στη συνέχεια ο Υπολοχαγός Κ.Κ. Ροκοσόφσκι, ανέφερε ηλεκτρικά φράγματα με την εντολή αριθ. 011 της 6ης Δεκεμβρίου 1941:

Διατάζω τους διοικητές των μονάδων και των σχηματισμών που καταλαμβάνουν την αμυντική γραμμή να αξιοποιήσουν πλήρως τις ενέργειες αυτού του ισχυρού εμποδίου εναντίον του εχθρικού πεζικού, για τον οποίο σκοπό πρέπει να μελετήσουν τη θέση αυτών των εμποδίων στο έδαφος εντός του αμυντικού τους τομέα.

Έτσι λειτούργησε αυτός ο «ηλεκτρισμός της νίκης» στη μάχη για τη Μόσχα.

Μάθημα Ηλεκτρικής Άμυνας στη Μόσχα

Οι εξελίξεις που εφάρμοσαν οι Σοβιετικοί μηχανικοί στη Μάχη της Μόσχας έγιναν μέρος της πολεμικής εμπειρίας του Κόκκινου Στρατού. Μόλις ένα χρόνο αργότερα, κατά την άμυνα του Στάλινγκραντ, η ηλεκτρική ενέργεια χρησιμοποιήθηκε εναντίον του εχθρού ακόμη πιο αποτελεσματικά.

Ένα απόσπασμα από την έκθεση αναφέρει:

Σχεδόν τετρακόσιοι στρατιώτες και αξιωματικοί του εχθρού σκοτώθηκαν από ηλεκτροπληξία υψηλής τάσης στα φράγματα που είχε ανεγείρει το 6ο Τάγμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών. Οι σκαπανείς σκότωσαν εκατόν τριάντα Ναζί με πυρά μικρών όπλων.

Έτσι, η Μάχη της Μόσχας παρείχε ανεκτίμητη εμπειρία, γνώσεις και ενδιαφέρουσες μηχανικές ιδέες που στη συνέχεια οδήγησαν τη χώρα μας στη Μεγάλη Νίκη επί της Ναζιστικής Γερμανίας.

Πηγή: Pravda