Ο πολύτιμος λίθος «Grand Condé» εκτίθεται στη Γαλλία για πρώτη φορά μετά την κλοπή του πριν 100 χρόνια από ερασιτέχνες ληστές
Ένα σπάνιο ροζ διαμάντι εκτίθεται στη Γαλλία για πρώτη φορά μετά την κλοπή του, σχεδόν 100 χρόνια μετά την τελευταία φορά που είχε παρουσιαστεί στο κοινό.
Ο πολύτιμος λίθος των εννέα καρατίων, σε σχήμα αχλαδιού και γνωστός ως «Grand Condé», εκλάπη κατά τη διάρκεια νυχτερινής επιδρομής στο Château de Chantilly τον Οκτώβριο του 1926 και στη συνέχεια «κρύφτηκε» μέσα σε ένα κούφιο μήλο.
Πώς βρέθηκε το σπάνιο ροζ διαμάντι
Το διαμάντι, ένα από τα λίγα βασιλικά κοσμήματα που επέζησαν από τη Γαλλική Επανάσταση, εντοπίστηκε λίγες εβδομάδες αργότερα με έναν μάλλον απίθανο τρόπο: μια καμαριέρα στο ξενοδοχείο όπου διέμεναν οι κλέφτες, πεινούσε και δάγκωσε το μήλο μέσα στο οποίο είχαν κρύψει τον πολύτιμο λίθο.
Το «Grand Condé» θα εκτίθεται ξανά στο Μουσείο Condé του Château de Chantilly έως τις 3 Ιανουαρίου.
Ο διευθυντής του μουσείου, Mathieu Deldicque, παραδέχθηκε ότι η ιστορία με το μήλο μπορεί να ακούγεται τραβηγμένη, ωστόσο είχε καλυφθεί εκτενώς από τις εφημερίδες της εποχής.
Ο Deldicque έχει δεχθεί -σύμφωνα με το BBC- ερωτήσεις για το κατά πόσο η έκθεση του διαμαντιού αποτελεί... πρόκληση της τύχης, ιδιαίτερα μετά τη σειρά ληστειών που έχουν σημειωθεί σε ευρωπαϊκά πολιτιστικά ιδρύματα τους τελευταίους 12 μήνες, μεταξύ των οποίων και η ληστεία κοσμημάτων μέρα μεσημέρι στο Μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι.
Αν και αρνήθηκε να αποκαλύψει στο CNN για ποιο ποσό έχει ασφαλιστεί το διαμάντι, σημείωσε ότι έχει πραγματοποιηθεί εκτεταμένη επιστημονική μελέτη των χαρακτηριστικών του, ώστε να μπορεί να αναγνωριστεί με απόλυτη ακρίβεια. Τα αποτελέσματα αυτής της ανάλυσης, μαζί με αρχειακό υλικό για την ιστορία και την κλοπή του πολύτιμου λίθου που δεν είχε παρουσιαστεί μέχρι σήμερα, αποτελούν μέρος της έκθεσης, σύμφωνα με το μουσείο.
Γιατί τα ροζ διαμάντια θεωρούνται εξαιρετικά σπάνια
Τα ροζ διαμάντια που σχηματίζονται στη φύση είναι εξαιρετικά σπάνια και συχνά πωλούνται για δεκάδες εκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με τον οίκο Sotheby's, η υψηλότερη τιμή που έχει καταγραφεί ποτέ σε δημοπρασία για ροζ διαμάντι ήταν 71,2 εκατομμύρια δολάρια το 2017.
Η ακριβής προέλευση του «Grand Condé» παραμένει μυστήριο. «Αναφέρεται για πρώτη φορά το 1740 σε μια απογραφή του Λουί Ανρί ντε Μπουρμπόν, πρίγκιπα του Κοντέ, η οποία καταρτίστηκε μετά τον θάνατό του», ανέφερε το Château de Chantilly. Αργότερα πέρασε στη συλλογή της βασίλισσας Μαρί-Αμελί των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών, συζύγου του βασιλιά της Γαλλίας Λουδοβίκου-Φιλίππου Α΄, και στη συνέχεια στον γιο της, πρίγκιπα Ανρί της Ορλεάνης, δούκα του Ομάλ.
Ο τελευταίος το κληροδότησε στο Institut de France, το οποίο σήμερα είναι ιδιοκτήτης του Château de Chantilly, περίπου 50 χιλιόμετρα βόρεια του Παρισιού, μαζί με χιλιάδες έργα τέχνης και χειρόγραφα που αποτέλεσαν τη συλλογή του Μουσείου Condé.
O Miller, που ήρθε στη ζωή στις 17 Οκτωβρίου 1915, είχε ζήσει ένα από τα μεγαλύτερα ερωτικά πάθη με τη Monroe.
Το 1955 η Marilyn Monroe εγκαθίσταται στη Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσει μαθήματα στο Actors Studio. Είναι 29 χρονών και μόλις χωρισμένη από τον Joe DiMaggio. Εκεί ξαναβλέπει τον συγγραφέα Arthur Miller, τον οποίο είχε συναντήσει το 1951 στο Χόλιγουντ, όταν ήταν ερωμένη του Elia Kazan. Ο Miller, αριστερός διανοούμενος, είναι παντρεμένος με μία δημοσιογράφο και πατέρας δύο παιδιών.
Η Marilyn γοητεύεται από την προσωπικότητα του κατά 11 χρόνια μεγαλύτερού της άντρα, ενώ αυτός μαγεύεται τόσο από την ομορφιά της που στα απομνημονεύματά του γράφει ότι θα προτιμούσε να έχει τρέξει προς την αντίθετη κατεύθυνση. Εμφανίζονται μαζί σε παραστάσεις ή κάνουν ποδήλατο στο Μπρούκλιν. Ο Μίλερ διστάζει ακόμη να χωρίσει.
Η Marilyn Monroe έχει βρει στον Miller τον ιδανικό «πατέρα» που ψάχνει μια ζωή. Εμφανίζεται απέναντί του απόλυτα εξαρτημένη. Στο τέλος τον πείθει να την παντρευτεί στις 29 Ιουνίου του 1956. Ο Τύπος οργιάζει. Τα πρώτα σύννεφα στον γάμο τους εμφανίζονται στο Λονδίνο, όπου η Marilyn παίζει σε ένα έργο του Laurence Olivier και ο μεγάλος ηθοποιός ομολογεί στον φίλο του, Miller, ότι πρόκειται για μία απαράδεκτη γυναίκα, γεμάτη υστερία και μεταπτώσεις.
O Arthur Miller και η Marilyn Monroe μετά τον γάμο τους. (Getty/ Ideal Images)
Το άγχος της αυξάνεται και απαιτεί από τον Miller να κάνουν ένα παιδί. Δεν καταφέρνει όμως να φέρει καμία εγκυμοσύνη ως το τέλος. Αγοράζουν ένα σπίτι στο Κονέκτικατ και τα πράγματα μοιάζουν να ηρεμούν προς στιγμή -εκείνη είναι ενθουσιώδης. Όμως η καταστροφή είναι κοντά: Ο Miller γράφει χιλιάδες σελίδες χωρίς να μπορεί να ολοκληρώσει ούτε ένα έργο, η Marilyn, απογοητευμένη, πίνει και παχαίνει.
Ο Miller επιδιώκει να της βρει δουλειά και το 1958 η Marilyn πρωταγωνιστεί στο «Μερικοί το προτιμούν καυτό». Πάλι όμως θα πέσει στα ναρκωτικά και μετά από μία αποβολή παθαίνει συνεχείς κρίσεις. Θα ακολουθήσει μία σχέση με τον Yves Montand στα γυρίσματα έργου του συζύγου της.
Στα ίδια γυρίσματα, ο Miller γνωρίζει την Αυστριακή φωτογράφο Inge Morath, την οποία αργότερα θα παντρευτεί. Λίγο πριν το διαζύγιό τους, τον Ιανουάριο του 1961, η Marilyn κλείνεται σε κλινική μετά από κρίση που παθαίνει, όταν την καθιστούν υπεύθυνη για τον θάνατο του παρτενέρ της, Clark Gable.
Η Rita Hayworth, που γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου 1918, κάποτε είπε: «Οι άντρες πέφτουν στο κρεβάτι με τη Gilda και ξυπνούν με μένα». Αυτή η φράση περιγράφει τέλεια τόσο την ιδιοσυγκρασία της όσο και την πλαστότητα της περσόνας που την ανύψωσε. Πίσω από την εικόνα της σαγηνευτικής σειρήνας, κρύβεται μία από τις τραγικότερες ιστορίες του Χόλιγουντ.
Στις 17 Οκτωβρίου 1918 έρχεται στη ζωή μία από τις μεγαλύτερες σταρ της ιστορίας του παγκόσμιου κινηματογράφου. Η Rita Hayworth θα δηλώσει «Οι άντρες πέφτουν στο κρεβάτι με τη Gilda και ξυπνούν με μένα». Αυτή η φράση περιγράφει τέλεια τόσο την ιδιοσυγκρασία της όσο και την πλαστότητα της περσόνας που την ανύψωσε. Πίσω από την εικόνα της σαγηνευτικής σειρήνας, κρύβεται μία από τις τραγικότερες ιστορίες του Χόλιγουντ.
To 1936 η 17χρονη Margarita Cansino γνωρίζει τον 39χρονο επιχειρηματία Edward Judson. Στο πρόσωπο της άσημης τότε ηθοποιού, ο Judson βλέπει προοπτικές σταρ. Για τον λόγο αυτό ζητά από τον πατέρα της να γίνει ο ατζέντης της, καθώς μέσα από τις γνωριμίες του στο Χόλιγουντ, θα μπορούσε να θέσει την καριέρα της σε κίνηση.
Οι γνωριμίες του Judson γρήγορα αποδίδουν καρπούς και η Cansino υπογράφει επταετές συμβόλαιο με την εταιρεία παραγωγής Columbia. Εκείνη την περίοδο, ο Judson αποφασίζει πως πρέπει να αλλάξει τελείως την εικόνα της, προκειμένου να πλασαριστεί στο αμερικανικό κοινό.
Η ισπανο-ιρλανδικής καταγωγής Margarita Cansino, μέχρι τότε αναλάμβανε μόνο μικρούς ρόλους, υποδυόμενη “εξωτικές” γυναίκες. Ο Judson, ωστόσο, πίστευε ότι τέτοιοι ρόλοι δε θα την έκαναν γνωστή στο ευρύ κοινό. Έπρεπε να παρουσιάσουν ένα πιο αμερικανικό λουκ, σβήνοντας τα μεσογειακά χαρακτηριστικά της και τονίζοντας μια πιο δυτικοκεντρική ομορφιά.
Tumblr
Κι έτσι ξεκινά η μεταμόρφωση της Cansino, η οποία επρόκειτο να γίνει μία από τις σπουδαιότερες φιγούρες της Χρυσής Εποχής του Χόλιγουντ. Η Margarita αλλάζει το όνομά της σε Rita Hayworth, υιοθετώντας το πατρικό επίθετο της μητέρας της. Επιπλέον αλλάζει το χρώμα των μαλλιών της από σκούρο καστανό σε κόκκινο, κάτι που σύντομα θα γινόταν το σήμα κατατεθέν της. Προκειμένου να χάσει βάρος κάνει εξουθενωτικές δίαιτες και γυμναστική. Ωστόσο, μακράν η πιο επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία είναι αυτή της ηλεκτρόλυσης, για να μεγαλώσει το μικρό της μέτωπο και να αλλάξει το σχήμα του προσώπου της. Επικεφαλής της μεταμόρφωσης καθόλη τη διάρκεια παραμένει ο Judson, ο οποίος δεν αφήνει κανένα περιθώριο στη νεαρή ηθοποιό να εκφέρει γνώμη.
Instagram @historymadebyus
Η “κατασκευή” της Rita Hayworth διαρκεί δύο χρόνια και μετά την ολοκλήρωσή της, η ηθοποιός συμμετέχει σε δύο σημαντικές ταινίες για τη μέχρι τότε καριέρα της: The Strawberry Blonde και Blood and Sand. Οι ταινίες αυτές άρχισαν να καθιερώνουν την κλασική εικόνα της Hayworth ως σέξι αλλά απόμακρη femme fatale, ένα από τα θρυλικότερα αρχέτυπα του δυτικού κινηματογράφου.
Φυσικά η περσόνα αυτή θα παγιωνόταν με την ταινία Gilda (1946), όπου η Hayworth ενσαρκώνει μια σύγχρονη Σειρήνα. Παραδόξως, η περσόνα αυτή δεν είχε καμία σχέση με την ίδια τη Hayworth. Ο κύκλος της την περιγράφει ως πάντα ντροπαλή, συνεσταλμένη και ανασφαλή.
Οι φωτογραφίες που κατά καιρούς κυκλοφορούν στον Τύπο, με το πριν και το μετά της νεαρής σταρ, ιντριγκάρουν. Εκείνη την περίοδο άλλωστε το Χόλιγουντ “παίζει” με τη φαντασίωση της εργοστασιακής -σχεδόν- κατασκευής αστέρων και της μεταμόρφωσης άσημων ερασιτεχνών σε μεγάλα ονόματα. Στον πυρήνα της φαντασίωσης αυτής είναι το σκεπτικό πως “με τη σωστή προετοιμασία, κι εσύ μπορείς να γίνεις σταρ”, μια ιδέα καθόλα συμβατή με το αφήγημα του αμερικανικού ονείρου.
Προς έκπληξη όλων, στα 18 της παντρεύεται κρυφά τον ατζέντη της, Edward Judson. Γρήγορα ωστόσο ο σύζυγός της γίνεται ακόμη πιο δεσποτικός και κακοποιητικός. Ο Judson μέχρι το τέλος του γάμου, έχει απόλυτο έλεγχο στα περιουσιακά της στοιχεία, ενώ παράλληλα την κακοποιεί λεκτικά και ψυχολογικά.
Αργότερα η ίδια θα παραδεχόταν στον δεύτερο σύζυγό της, τον θρυλικό ηθοποιό και σκηνοθέτη Orson Welles, ότι ο Judson την πίεζε να κοιμάται με ισχυρούς άνδρες του Χόλιγουντ, προκειμένου να επεκτείνει την καριέρα της. «Ο πρώτος της άντρας ήταν κυριολεκτικά ένας νταβατζής», δηλώνει ο Welles.
Έρωτας με τον Orson Welles
Η Rita Hayworth αναφέρεται στον δεύτερό της σύζυγο, ως τον έρωτα της ζωής της. Ο Orson Welles μπαίνει στη ζωή της μετά το πρώτο της διαζύγιο. Κατά τη διάρκεια γυρισμάτων στη Βραζιλία, στα χέρια του Welles πέφτει η διάσημη πλέον φωτογραφία της Hayworth για το περιοδικό Life. Το εξώφυλλο αυτό είχε κάνει ρεκόρ πωλήσεων και είχε γίνει από τα πιο δημοφιλή μεταξύ των Αμερικανών στρατιωτών κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου. Βλέποντας τη φωτογραφία ο Welles, υπόσχεται στους συνεργάτες του ότι με το που γυρίσει στις ΗΠΑ, θα την παντρευτεί.
Εξαρχής η ηθοποιός εξομολογείται στον Welles ότι δεν έχει καθόλου σε εκτίμηση το Χόλιγουντ και δεν έχει φιλοδοξίες όσον αφορά την επαγγελματική της ανέλιξη. Ο Welles της υπόσχεται να αφήσουν το Χόλιγουντ με την πρώτη ευκαιρία, υπόσχεση που τελικά δεν κράτησε.
Τον Σεπτέμβρη του 1943 (δύο χρόνια μετά από εκείνο το εξώφυλλο) πραγματοποιούν έναν γάμο- αστραπή. Η Hayworth άφησε το στούντιο κατά τη διάρκεια του διαλείμματος για φαγητό, παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο και λίγες ώρες αργότερα ήταν πίσω στο στούντιο για να συνεχίσει το γύρισμα. Φίλοι του ζευγαριού αναφέρουν πως η σταρ έβλεπε τον Orson σαν πατρική φιγούρα, που σε αντίθεση με τον Judson, δεν την κατέπνιγε αλλά την προστάτευε.
Σύντομα, ωστόσο, η σχέση τους θα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα. Μετά τον ερχομό της κόρης τους, ο Welles αφιερώνεται περισσότερο από ποτέ στις δουλειές του με αποτέλεσμα να απουσιάζει μονίμως από το σπίτι.
Παράλληλα, στα αυτιά της Hayworth φτάνουν φήμες περί απιστίας, πράγμα που την οδηγεί στον αλκοολισμό, ένας εθισμός που θα την ακολουθούσε μέχρι τέλους. Τρία χρόνια μετά το γάμο τους, του ζητά διαζύγιο. Όπως είχε δηλώσει η ίδια στον Orson Welles «Η μόνη ευτυχία που είχα στη ζωή μου ήταν μαζί σου». Αργότερα εκείνος θα σχολίαζε: «Αν αυτό ήταν ευτυχία, φαντάσου τι ήταν η ζωή της».
Το οικογενειακό μυστικό: Σεξουαλική κακοποίηση στα χέρια του πατέρα της
Ο πατέρας της Rita Hayworth ήταν Ανδαλουσιανός χορευτής και χορογράφος, ο οποίος είχε μεταναστεύσει στις ΗΠΑ με την ελπίδα να πετύχει στον χώρο του θεάματος. Κάποιες ανεπιβεβαίωτες πηγές αναφέρουν ότι ήταν Ρομά. Σε ηλικία μόλις 3 ετών η Hayworth συμμετέχει ήδη σε παραστάσεις με την καθοδήγηση του πατέρα της, ο οποίος ήταν και δάσκαλός της στο χορό.
Κατά τη διάρκεια της Ποταπαγόρευσης, Αμερικανοί πολίτες περνούν τα βράδια τους πίνοντας, τζογάροντας και διασκεδάζοντας στην Τιχουάνα. Σε ηλικία μόλις 12 ετών, η Hayworth γίνεται η επίσημη παρτενέρ του πατέρα της στον χορό. Εκείνος τη διαγράφει από το σχολείο και της απαγορεύει να παίζει με τα παιδιά της γειτονιάς. Κάθε βράδυ πατέρας και κόρη περνούν τα σύνορα για να δουλέψουν ως χορευτές στα κλαμπ και τα καζίνο της Τιχουάνα, γνωστή τότε ως Πόλη της Αμαρτίας.
Σίγουρα ένα περιβάλλον ακατάλληλο για ένα παιδί, ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος βρισκόταν μέσα στο σπίτι της. Αργότερα θα εξομολογείτο στον Orson Welles, ότι εκείνη την περίοδο ο πατέρας της ξεκίνησε να την κακοποιεί σεξουαλικά και σωματικά. Δημοσίως της απαγόρευε να τον φωνάζει «πατέρα», αφού στα μαγαζιά τη σύστηνε ως σχέση του.
Instagram @vintagehollywoodstars
Σύμφωνα με τη βιογράφο της, η μητέρας της Hayworth ενδέχεται να γνώριζε για τη σεξουαλική κακοποίηση. Τον πρώτο καιρό που η άσημη Margarita περνούσε τα σύνορα με τον πατέρα της, η μητέρα της έμενε πίσω να προσέχει τους δύο μικρότερους αδερφούς της. Αργότερα όμως η μητέρα της άρχισε να τους συνοδεύει στα ταξίδια αφήνοντας τα αγόρια μόνα στο σπίτι κάθε βράδυ.
Η οικογένεια υποστήριξε ότι η αλλαγή αυτή έγινε επειδή οι γονείς ήθελαν να προστατέψουν την κόρη τους από τον επικίνδυνο κόσμο της νύχτας στην Τιχουάνα. Ωστόσο, τα μικρά της αδέρφια παραδέχτηκαν στα παιδιά της γειτονιάς ένα μυστικό. Η μητέρα τους άρχισε να κοιμάται κάθε βράδυ αγκαλιά με την κόρη της στο παιδικό της υπνοδωμάτιο.
Instagram @vintagehollywoodstars
Η κακοποίηση κι εκμετάλλευση της από τον πατέρα της και η αδυναμία της μητέρας την να την προστατεύσει, της δημιούργησαν συναισθήματα οργής για την οικογένειά της. Για τον λόγο αυτό, είδε τον πρώτο της γάμο με τον κατά 21 χρόνια μεγαλύτερό της, Edward Judson, σαν όχημα διαφυγής. Η ηθοποιός δεν κάλεσε την οικογένειά της σε κανέναν από τους πέντε γάμους της. Μέχρι το τέλος της ζωής της, οι σχέσεις της με την οικογένειά της παρέμειναν τυπικές.
Στις αρχές του 1965, η Natalie Wood γνωρίζει τον Σλοβένο Ladislav Blatnik, ο οποίος είχε χτίσει μια πανίσχυρη οικονομική αυτοκρατορία στη Λατινική Αμερική. Λίγους μήνες αργότερα οι δυο τους αρραβωνιάζονται και τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς, η σταρ ταξιδεύει στη Βενεζουέλα για τον γάμο τους. Ένας γάμος που δε θα ολοκληρωθεί ποτέ.
Στις χρυσές σελίδες των παλιών κοσμικών χρονικών, εκεί όπου οι μυθικές περιουσίες της Ευρώπης συναντούσαν τη λάμψη των στούντιο του Λος Άντζελες, ελάχιστα ειδύλλια προκάλεσαν τέτοιο ντελίριο όσο ο θυελλώδης αρραβώνας της Natalie Wood και του Ladislav Vladimir Blatnik. Για το ελληνικό κοινό, το επώνυμο Blatnik φέρνει αμέσως στο νου την αριστοκρατική φιγούρα της Τατιάνας Μπλάτνικ. Ελάχιστοι όμως θυμούνται ότι, ο γοητευτικός Γιουγκοσλάβος βιομήχανος υπήρξε ο άνθρωπος που κατέκτησε την καρδιά της πιο μελαγχολικής σταρ του Χόλιγουντ.
Μεταφερόμαστε νοερά στο 1965. Η 26χρονη Natalie Wood, έχοντας αφήσει πίσω της τις εμβληματικές ερμηνείες στο West Side Story και το Splendor in the Grass, προσπαθεί να μαζέψει τα κομμάτια της. Ο επώδυνος χωρισμός της από τον Robert Wagner το 1962 την έχει αφήσει συναισθηματικά μετέωρη και εξουθενωμένη από το ανελέητο κυνηγητό των παπαράτσι. Αναζητώντας μια σανίδα σωτηρίας, καταφεύγει για χειμερινές διακοπές στις χιονισμένες Άλπεις. Εκεί, ανάμεσα στα κοσμικά σαλέ και τις αριστοκρατικές δεξιώσεις, γνωρίζει τον 30χρονο Ladislav Vladimir Blatnik.
Archive Photos/Getty Images
Ο Blatnik δεν ανήκε στον τεχνητό μικρόκοσμο της αμερικανικής βιομηχανίας θεάματος. Ήταν ένας κοσμοπολίτης ευπατρίδης, γεννημένος στη Σλοβενία, ο οποίος είχε χτίσει μια πανίσχυρη οικονομική αυτοκρατορία στη Λατινική Αμερική. Στον διεθνή Τύπο της εποχής μεσουρανούσε ως ο «Βασιλιάς των Παπουτσιών» της Βενεζουέλας. Διέθετε μια ακαταμάχητη, παλαιάς κοπής ευρωπαϊκή γοητεία, η οποία προσέφερε στη Wood τη σταθερότητα και την ασφάλεια που τόσο απεγνωσμένα αναζητούσε.
H μεγάλη απόβαση στο Καράκας
Το φλερτ τους εξελίσσεται σε ένα αληθινό κοσμικό θρίλερ. Ο Blatnik την πολιορκεί έντονα, γεμίζοντας καθημερινά τη σουίτα της με εκατοντάδες τριαντάφυλλα. Η Wood ενδίδει στη γοητεία του και τον Απρίλιο του 1965 το ζευγάρι ανακοινώνει επίσημα τον αρραβώνα τους, λίγους μόλις μήνες μετά την πρώτη τους γνωριμία.
Η κορύφωση του ειδυλλίου γράφεται τον Ιούνιο της ίδιας χρονιάς. Η Natalie Wood επιβιβάζεται σε μια πτήση της Viasa και προσγειώνεται μόνη της στο Καράκας. Στο αεροδρόμιο εκτυλίσσονται σκηνές αληθινού πανδαιμόνιου. Δεκάδες φωτορεπόρτερ και εκατοντάδες θαυμαστές σπρώχνονται με τις ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που έχουν επιστρατευτεί για να σχηματίσουν κλοιό ασφαλείας γύρω από τη σταρ. Εκεί την υποδέχεται ο Blatnik με την οικογένειά του, έτοιμος να την εισαγάγει στα σαλόνια της υψηλής κοινωνίας της Βενεζουέλας.
Για λίγους μήνες, το ζευγάρι ζει ένα αληθινό παραμύθι, δίνοντας το «παρών» σε πρεμιέρες ταινιών, όπως το The Great Race, και σε φιλανθρωπικές δεξιώσεις. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδεικνύεται αμείλικτη. Η Wood δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει τα κινηματογραφικά πλατό για να γίνει μια κοσμική οικοδέσποινα στη Λατινική Αμερική, ενώ ο Blatnik αρνείται να υποταχθεί στα καπρίτσια και τους κανόνες του Χόλιγουντ. Μέχρι τα τέλη του 1965, ο αρραβώνας διαλύεται αθόρυβα.
Χρόνια αργότερα, η αδελφή της ηθοποιού, η Lana Wood, θα επιχειρήσει στα απομνημονεύματά της να υποβαθμίσει τη σχέση αυτή. Σε συνέντευξή της στην Telegraph, περιέγραψε τον Blatnik με διάθεση ειρωνείας: «Ήταν ένας ανόητος άνθρωπος».
Η αλήθεια όμως είναι ότι ο Blatnik υπήρξε ένας σταθμός στη ζωή της, μια αυθεντική προσπάθεια της Wood να ξεφύγει από το πεπρωμένο της. Μετά τον χωρισμό, εκείνος παντρεύτηκε τη Γερμανίδα αριστοκράτισσα Marie Blanche Bierlein, αποκτώντας την Τατιάνα. Εκείνη επέστρεψε στον Robert Wagner, τον οποίο παντρεύτηκε για δεύτερη φορά το 1972.
Το τραγικό παιχνίδι της μοίρας
Αν η αρχή αυτού του έρωτα γράφτηκε με τη λάμψη του διεθνούς jet set, ο επίλογος της ζωής και των δύο βάφτηκε με τα πιο σκοτεινά χρώματα του μυστηρίου.
29 Νοεμβρίου 1981. Η Natalie Wood βρίσκεται νεκρή, να πλέει στα παγωμένα νερά ανοιχτά του νησιού Catalina. Είχε προηγηθεί μια νύχτα έντασης και ένας άγριος καυγάς στο γιοτ Splendour, ανάμεσα στον σύζυγό της Robert Wagner και τον Christopher Walken. Η γυναίκα που έτρεμε το νερό από παιδί, πνίγηκε κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες, φορώντας μόνο το νυχτικό της. Μέχρι και σήμερα, ο θάνατός της παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα άλυτα αινίγματα του αιώνα, με τις αρχές να αλλάζουν χρόνια μετά την αιτία θανάτου σε «πνιγμός και άλλοι απροσδιόριστοι παράγοντες».
1986. Μόλις πέντε χρόνια αργότερα, η τραγωδία χτυπά την πόρτα του Ladislav Vladimir Blatnik. Η οικονομική του αυτοκρατορία καταρρέει κάτω από το βάρος μιας ανεπανόρθωτης χρεοκοπίας. Νικημένος από τη βαριά κατάθλιψη και απομονωμένος στην Ελβετία, ο πάλαι ποτέ κραταιός playboy αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του, αφήνοντας την κόρη του Τατιάνα ορφανή σε ηλικία μόλις επτά ετών. Για χρόνια, η οικογένειά του της έκρυβε την αλήθεια, λέγοντάς της ότι πέθανε από παθολογικά αίτια.
«Το πένθος δεν σε εγκαταλείπει ποτέ εντελώς. Έμαθα να ζω με αυτό, όχι εναντίον του», θα εξομολογηθεί δεκαετίες μετά η Τατιάνα Μπλάτνικ, σπάζοντας τη σιωπή γύρω από την αυτοκτονία του πατέρα της και μετατρέποντας το οικογενειακό δράμα σε έργο ζωής για την ευαισθητοποίηση γύρω από την ψυχική υγεία.
Δύο άνθρωποι που κάποτε μοιράστηκαν τις ίδιες υποσχέσεις και την ίδια πίστη για το μέλλον, κατέληξαν να γίνουν δραματικά πρωτοσέλιδα στις σελίδες των εγκλημάτων και των τραγωδιών, σφραγίζοντας με αίμα και μυστήριο έναν από τους πιο κοσμοπολίτικους έρωτες του περασμένου αιώνα.
