Ο εισαγγελικός λειτουργός Αναστάσιος Παναγάκος ζήτησε προς το Τριμελές Πλημμελειοδικείο την ενοχή του Δημήτρη Μελά επικεφαλής του ΟΠΕΚΕΠΕ την περίοδο 2021-22 και της Αθανασίας Ρέππα πρώην διευθύντριας Άμεσων Ενισχύσεων για υπόθαλψη εγκληματία από κοινού και κατά συρροή, καθώς και για παράβαση καθήκοντος. Ταυτόχρονα, πρότεινε την αναβάθμιση της κατηγορίας της υπεξαγωγής εγγράφων σε κακούργημα, γεγονός που, αν γίνει δεκτό, θα στείλει την υπόθεση στο Εφετείο Κακουργημάτων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκαλύφθηκαν από την πολύμηνη ακροαματική διαδικασία, τα δύο πρώην κορυφαία στελέχη του Οργανισμού κατηγορούνται ότι απέκρυψαν σκοπίμως από τις εισαγγελικές αρχές μια κρίσιμη έκθεση ελέγχου του 2020.

Υπενθυμίζεται ότι η συγκεκριμένη έκθεση είχε συνταχθεί από την υπάλληλο Παρασκευή Τυχεροπούλου και εντόπιζε σοβαρές παρατυπίες σε δηλώσεις 99 συγκεκριμένων ΑΦΜ παραγωγών στην Κρήτη, με σκοπό να μην αποκαλυφθεί η εξαπάτηση του ΟΠΕΚΕΠΕ.

«Οι κατηγορούμενοι επέδειξαν συμπεριφορά που δεν ταιριάζει με το επαγγελματικό προφίλ τους. Δεν επρόκειτο για αμέλεια. Με πρόθεση απέκρυψαν από τον εισαγγελέα την έκθεση, η οποία ζητούσε ρητά να ενημερωθούν οι δικαστικές αρχές», τόνισε χαρακτηριστικά στην αγόρευσή του ο κ. Παναγάκος.

Ο εισαγγελικός λειτουργός εξέφρασε την πεποίθηση ότι η πράξη της υπεξαγωγής του εγγράφου δεν μπορεί να δικαστεί ως πλημμέλημα, καθώς η εκτιμώμενη οικονομική ζημία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ υπερβαίνει τις 120.000 ευρώ. Έτσι, ζήτησε από το δικαστήριο να κηρύξει εαυτόν αναρμόδιο και να παραπέμψει το συγκεκριμένο σκέλος της υπόθεσης ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων.

Ο εισαγγελέας συνέχισε επισημαίνοντας ότι αντί οι κατηγορούμενοι να διαβιβάσουν τη βαρύνουσας σημασίας έκθεση στη Δικαιοσύνη και να «παγώσουν» τις πληρωμές των συγκεκριμένων παραγωγών, επιχείρησαν να απαξιώσουν τα ευρήματά της. Μάλιστα, η κ. Ρέππα είχε υποστηρίξει σε έγγραφό της ότι η έκθεση ελέγχου ήταν «παράνομη και ελλιπής».

Η υπόθεση άνοιξε μετά από επώνυμη καταγγελία υπαλλήλου για παράνομες επιδοτήσεις στην Κρήτη. Ο τότε πρόεδρος του Οργανισμού, Γρηγόρης Βάρρας, έδωσε εντολή για έλεγχο, ο οποίος απέδειξε ότι οι καταγγελίες ήταν βάσιμες. Έπειτα, συγκροτήθηκε ειδική ομάδα ελέγχου για τις αιτήσεις του εθνικού αποθέματος των ετών 2019 και 2020, η οποία και έφερε στο φως τα 99 ύποπτα ΑΦΜ.

Η υπερασπιστική πλευρά ισχυρίστηκε ότι η ελέγχτρια ενήργησε αυθαίρετα και ο εισαγγελέας αντέδρασε απαντώντας κατηγορηματικά: «Έφερε σε γνώση της διοίκησης ευρήματα απάτης. Εμείς θα την ψέξουμε για αυτό;», υπογράμμισε, τονίζοντας την αξιοπιστία του πορίσματος.

Η δικαστική διαδικασία συνεχίζεται, με την απόφαση του δικαστηρίου επί της ενοχής και της αναβάθμισης των κατηγοριών να αναμένεται εντός της αυριανής ημέρας.

Πηγή: tpp

«Το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ σχεδιάζει το αντίθετο. Δίνει προτεραιότητα στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών κατανέμοντας δικαιότερα τα οφέλη της ανάπτυξης», σημειώνει το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα

Την αποκαλυπτική έκθεση της UBS για την ελληνική οικονομία σχολιάζει ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, τομεάρχης Οικονομικών της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛΑΣ).

«Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Μητσοτάκη»

«Η έκθεση της UBS, που παρουσίασε σήμερα η Καθημερινή, αποτυπώνει με σαφήνεια μια αντίφαση της ελληνικής οικονομίας. Ο συνολικός πλούτος αυξάνεται, όμως η ευημερία δεν μοιράζεται δίκαια.

ΕΛΑΣ: Οι εκατομμυριούχοι στη χώρα αυξήθηκαν

«Παράλληλα, οι εκατομμυριούχοι στη χώρα αυξήθηκαν κατά 2.762 μέσα σε έναν χρόνο και ξεπερνούν πλέον τους 82.000 (1% του ενήλικου πληθυσμού).

Η οικονομική ανάπτυξη δεν μπορεί να αξιολογείται από τη συσσώρευση πλούτου στην κορυφή της κοινωνικής πυραμίδας. Κρίνεται κυρίως από το αν βελτιώνει τη ζωή των εργαζομένων και των νέων ανθρώπων που δυσκολεύονται να αποκτήσουν περιουσία, να αποταμιεύσουν, ή να αποκτήσουν πρόσβαση σε αξιοπρεπή στέγη.

«Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν τις προτεραιότητες της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Η ανάπτυξη δεν διαχύθηκε ισόρροπα στην κοινωνία, αλλά ευνόησε δυσανάλογα το πλουσιότερο 1% σε βάρος του 99%.

Το οικονομικό πρόγραμμα της ΕΛΑΣ σχεδιάζει το αντίθετο. Δίνει προτεραιότητα στη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών κατανέμοντας δικαιότερα τα οφέλη της ανάπτυξης. Ενώ οι εκατομμυριούχοι που έχουν τη μεγαλύτερη φοροδοτική ικανότητα θα συνεισφέρουν περισσότερο ώστε η πρόοδος να αφορά το σύνολο της κοινωνίας και όχι μόνο ελάχιστους», καταλήγει ο κ. Κουτεντάκης.

Οι 32 ηγέτες των χωρών - μελών του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να παρακάμψουν την κρίση της διατλαντικής σχέσης

Eντός και εκτός συνόρων των ΗΠΑ κυριαρχεί σε επικοινωνιακό επίπεδο μια δημόσια πλειοδοσία απαξίωσης του δεύτερου πολέμου μέσα σε έναν χρόνο εναντίον του Ιράν.

Μέχρι τώρα σαν μέτρο σύγκρισης είχε επιστρατευτεί το φιάσκο της αγγλογαλλικής εισβολής στο Σουέζ το 1956.

Χθες αναρτήθηκε ανάλυση στην έγκαιρη επιθεώρηση Foreign Policy στην οποία θεμελιώνεται η άποψη ότι η ήττα των ΗΠΑ στον πόλεμο με το Ιράν είναι πολύ πιο βαριά από την ασύντακτη φυγή από το Νότιο Βιετνάμ την άνοιξη του 1975.

Η απαξίωση της παρεμβατικής και αποτρεπτικής εμβέλειας των ΗΠΑ είναι τόσο έντονη και κυρίαρχη που προεξοφλεί έντονες αψιμαχίες μεταξύ της Ουάσινγκτον και των συμμάχων της στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ που θα πραγματοποιηθεί στις 7-9.7 στην Αγκυρα.

Ενα είναι βέβαιο, ότι οι 32 ηγέτες των χωρών-μελών του ΝΑΤΟ δεν μπορούν να παρακάμψουν και, πολύ περισσότερο, να προσπεράσουν την κρίση της διατλαντικής σχέσης.

Η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ συμπίπτει με την επέτειο για τα εκατό χρόνια από την εγκατάλειψη της διεκδίκησης της περιοχής της Μοσούλης από τον Κεμάλ, στο πλαίσιο της αναγνώρισης των ανατολικών συνόρων της Τουρκίας όπως τα όριζε η Συνθήκη της Λωζάννης το 1923.

Σήμερα, τα δωράκια τα οποία δεσμεύτηκε ο Τραμπ να δώσει στον Ερντογάν έχουν ως προαπαιτούμενο την επιστροφή των S-400 στη Ρωσία, μια έμπρακτη προσβολή σε μια υπερδύναμη.

Εντάξει, εμείς δεν είμαστε τίμιοι, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό, αφού κανένας δεν είναι

Το δίλημμα που θέτουν με ένταση ο Τσίπρας και η ΕΛΑΣ είναι πολύ καθαρό. Και πολύ πειστικό: Με τη διαφθορά ή με την εντιμότητα; Και δεν έχει προκύψει από τον επαγγελματισμό, ή τη σοφία, κάποιων επικοινωνιολόγων, αλλά από την αντίθεση που έχει καταγράψει η πεισματάρα πραγματικότητα στις συνειδήσεις της κοινής γνώμης. Από τη μια η ενδημική διαφθορά της κυβέρνησης. Οποια πέτρα κι αν σηκώσει κανείς, ξεπηδούν σκελετοί και σκάνδαλα, κι αυτό είναι πια κοινός τόπος για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Κι από την άλλη, η εικόνα της διακυβέρνησης Τσίπρα, στην οποία καταλογίζονται πολλά, αλλά όχι ότι έβαλε το δάχτυλο στο μέλι. Ούτε ένα ευρώ… Κι αυτό επίσης έχει καταγραφεί στις συνειδήσεις εχθρών και φίλων της.

Αυτή η αντίφαση παράγει λοιπόν ένα από τα κυρίαρχα διλήμματα της εποχής και των εκλογών. Οσο τάβλι κι αν παίζει ο πρωθυπουργός με τον λαό και όσους τόμους επιτυχιών κι αν εκδώσουν, τους κυνηγάει ο τίτλος της παλιάς ελληνικής ταινίας: «Εξω οι κλέφτες!» Η Κοβέσι, οι Εξεταστικές, οι «Φραπέδες», οι απευθείας αναθέσεις, τα σόγια στις πολεοδομίες, οι συγγενείς που πλουτίζουν εν μια νυκτί, τα 600 εκατ. που χρωστάνε στις τράπεζες, τα ακίνητα που πολλαπλασιάζονται όπως στο θαύμα του Ιησού με τα ψάρια και τους άρτους. Τι να κάνει λοιπόν ο Μαρινάκης, όταν ο Τσίπρας τούς γυρίζει το μαχαίρι στην πληγή; Τι να πει και πώς να απαντήσει, όταν ανακριτές και εισαγγελείς τούς έχουν γίνει εφιάλτης και οι απόπειρες συγκάλυψης είναι αδύνατο να αποδώσουν;

Κάνει αυτό που θα έκανε κάθε ένοχος. Δεν ασχολείται καθόλου με τη διαφθορά όσων εκπροσωπεί. Γιατί ξέρει και αναγνωρίζει στην πράξη ότι θα ήταν άδικος κόπος να προσπαθήσει να αποδείξει ότι ο Μητσοτάκης δεν είναι –άπαγε της βλασφημίας– αρχιστράτηγος της διαφθοράς, ή ότι η διακυβέρνησή τους δεν είναι σίριαλ σκανδάλων, ή ότι δεν υπάρχουν –αλίμονο–χρηματισμός, λεφούσι στο Δημόσιο, παράνομος πλουτισμός και πάρτι ημετέρων και αρίστων. Κάτι τέτοιο θα ήταν ατελέσφορο, έως κωμικό. Ασχολείται, λοιπόν, με τη μακιαβελική συκοφαντία του «άλλου». Εκείνου που καταγγέλλει τη διαφθορά. Που επιμένει στην αντίστιξη διαφθοράς και εντιμότητας και που είναι στις σημερινές συνθήκες ο κύριος αντίπαλος του καθεστώτος που έχουν εγκαθιδρύσει.

Εξ ου και μας προέκυψε χτες άλλο ένα ανάγνωσμα του Μαρινάκη, δηλαδή του Μητσοτάκη, για τον Τσίπρα. Στον οποίο φορτώνει τον μισό ποινικό κώδικα, μπλέκει και τα γνωστά μπαγιάτικα για το 2015, τις τράπεζες και τα συμπαρομαρτούντα, για να οδηγήσει σε ένα συμπέρασμα. Οτι κι ο Τσίπας είναι «πήξε-δείξε». Σαν κι αυτούς, εννοεί. Κι αυτή η προσπάθεια να λερωθούν οι πάντες, από την Κοβέσι μέχρι τον Τσίπρα, είναι μια ακόμα απόδειξη, ίσως η πιο ελεεινή, για το πόσο χαμηλά έχει φτάσει η εξουσία και η προπαγάνδα της διαφθοράς. Εντάξει, εμείς δεν είμαστε τίμιοι, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό, αφού κανένας δεν είναι. Εκείνο το παλιό, «Φωνάζει ο κλέφτης», δηλαδή, αλλά σε μια εκδοχή μητσοτάκειας αριστείας…

Πηγή: efsyn