Η δυσλειτουργία του λογισμικού θα μπορούσε να οδηγήσει σε βλάβη του αυτοματοποιημένου συστήματος πλοήγησης και ενδεχομένως να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια κατά την προσγείωση, ανέφερε η εφημερίδα.

ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 27 Σεπτεμβρίου. /TASS/. Η Boeing ανακάλυψε ένα σφάλμα λογισμικού στο αεροσκάφος 737 MAX, ανέφερε η Wall Street Journal , επικαλούμενη πηγές.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, η δυσλειτουργία του λογισμικού θα μπορούσε να οδηγήσει σε βλάβη του αυτοματοποιημένου συστήματος πλοήγησης και ενδεχομένως να θέσει σε κίνδυνο την ασφάλεια κατά την προσγείωση. Το σφάλμα προέκυψε μετά από ενημέρωση του λογισμικού του πιλοτηρίου. Το πρόβλημα μπορεί να εκδηλωθεί εάν το αεροσκάφος αλλάξει την προγραμματισμένη πορεία πτήσης του κατά τη διάρκεια ενός ελιγμού επαναφοράς.

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αεροπορίας των ΗΠΑ (FAA) δήλωσε στην εφημερίδα ότι εξετάζει πληροφορίες σχετικά με το πρόβλημα.

H παρουσία του Πρωθυπουργού στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ανέδειξε για άλλη μία φορά το τέλμα στο οποίο έχει βυθιστεί η ελληνική διπλωματία ως αποτέλεσμα της μονοδιάστατης και αποτυχημένης εξωτερικής πολιτικής Μητσοτάκη», αναφέρει ο Τομέας Εξωτερικής Πολιτικής της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.

Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, «σε τρεις μήνες ολοκληρώνεται η διετής θητεία της Ελλάδας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στη χειρότερη περίοδο για την παγκόσμια ασφάλεια και την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή μας, από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει προωθήσει καμία πρωτοβουλία για την ειρήνη και σταθερότητα, έχει αποτύχει να δεσμεύσει την Άγκυρα σε διάλογο στη βάση του διεθνούς δικαίου και έχει αφήσει την πρωτοβουλία κινήσεων για τη δημιουργία νέων σχημάτων συνεργασίας στην Τουρκία».

Η ΕΛΑΣ επισημαίνει ότι «ο Πρωθυπουργός επέλεξε μάλιστα να πραγματοποιήσει συνάντηση με τον Νετανιάχου σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία των ευρωπαίων ηγετών, την ώρα που εκκρεμεί εις βάρος του ένταλμα σύλληψης από το Διεθνές δικαστήριο. Την ίδια στιγμή η Τουρκία απέδειξε ότι παγιώνεται η συνεργασία της με την Αίγυπτο, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν, πραγματοποιώντας δύο σημαντικές πολυμερείς συναντήσεις. Στη μία οι τέσσερις ΥΠΕΞ εξέφρασαν τη στήριξη τους στη Σαουδική Αραβία και ανακοινώθηκε η επίσκεψη του Σαουδάραβα Α/ΓΕΕΘΑ στην Τουρκία και στην άλλη συναντήθηκαν και με τους ΥΠΕΞ Κατάρ, Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, Ιορδανίας και Ινδονησίας για το θέμα της Παλαιστίνης.

Την ίδια ημέρα που οι – αγορασμένοι με τα λεφτά του ελληνικού λαού – Patriot εγγυήθηκαν την ασφάλεια της Σαουδικής Αραβίας, η σαουδαραβική ηγεσία επέλεξε για ακόμη μία φορά να «επιβραβεύσει» με συναντήσεις για θέματα ασφαλείας την Τουρκία».

Για το λόγο αυτό, η ΕΛΑΣ θέτει το ερώτημα: «Πόσο ακόμη θα συνεχισθεί αυτό το θέατρο του παραλόγου στο οποίο συμμετέχει η κυβέρνηση και εκθέτει την χώρα, εμπλέκοντας την παράλληλα σε κινδύνους; Η χώρα χρειάζεται επειγόντως αλλαγή πλεύσης: Με επιστροφή στην πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική που θα έχει την Ελλάδα πρωταγωνίστρια στις εξελίξεις ως πυλώνα ειρήνης και σταθερότητας που θα προασπίζεται με επιτυχία τα συμφέροντα της και όχι παρατηρητή των εξελίξεων που θα είναι μονοδιάστατα προσηλωμένη στο άρμα διεθνώς απομονωμένου Νετανιάχου».

Τα συμπτώματα της κρίσης στις σχέσης Ουάσινγκτον-Ριάντ είναι ορατά τα τελευταία χρόνια • Οι ΗΠΑ άσκησαν ασφυκτικές πιέσεις στη Σαουδική Αραβία για να αυξηθεί η παραγωγή πετρελαίου ώστε να πέσουν οι τιμές του • Το Ριάντ απάντησε με μείωση της παραγωγής

Οποια τροπή και αν πάρει η σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν, ένα πράγμα είναι βέβαιο: το τέλος της στρατηγικής συμμαχίας της Ουάσινγκτον με το Ριάντ.

Μια συμμαχία που πέρσι γιόρτασε τα ογδοηκοστά της γενέθλια.

Μόλις τελείωσε η διάσκεψη των τριών Μεγάλων στη Γιάλτα τον Φεβρουάριο του 1945, ο Ρούζβελτ συναντήθηκε με τον Σαουδάραβα μονάρχη Ιμπν Σαούντ.

Οι δύο ηγέτες υπέγραψαν μια συμφωνία η οποία εξασφάλιζε στις ΗΠΑ ενεργειακή επάρκεια και στη Σαουδική Αραβία την εγγύηση της ασφάλειάς της από κάθε είδους απειλή.

Ογδόντα χρόνια μετά, οι ΗΠΑ είναι εξαγωγέας ενέργειας και το Ριάντ διαπιστώνει ότι η αμερικανική εγγύηση είναι οριοθετημένη.

Η Σαουδική Αραβία ζητά βοήθεια από τις ΗΠΑ για να αντιμετωπίσει την προέλαση των Χούθι που είναι σύμμαχοι της Τεχεράνης στην Υεμένη.

Οι ΗΠΑ παραπέμπουν το Ριάντ στο Ισραήλ, το οποίο οριοθετεί τη βοήθειά του στην παροχή πληροφοριών, συνδέοντας την περαιτέρω στήριξη με την προσχώρηση της Σαουδικής Αραβίας στις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Η κυβέρνηση έχει μετατρέψει το ένα τέταρτο της ελληνικής οικονομίας σε στάχτη και μπούρμπερη

H «γραμμή» του Μαξίμου κατά του προγράμματος που έχει εξαγγείλει ο Τσίπρας στη ΔΕΘ, και σημεία του επανέλαβε προχτές στον ΣΚΑΪ, έχει ένα κύριο μέτωπο και ένα βοηθητικό. Το κύριο μέτωπο είναι οι κοστολογήσεις. Πυροβολούν κατά ριπάς, τόσα δισεκατομμύρια ο ένας, διπλάσια ο άλλος, τριπλάσια ο τρίτος. Εφτασαν αισίως από τα εφτάμισι της ΔΕΘ στα σαράντα για να δείξουν ότι ο λογαριασμός δεν βγαίνει, άρα η ΕΛΑΣ είναι ακοστολόγητη. Θα ρίξει την ανθηρή οικονομία μας στα βράχια. Τι κι αν τους προκαλεί ο Τσίπρας με το απλό: Να αποφανθεί το Δημοσιονομικό Συμβούλιο, που οι ίδιοι σκάρωσαν, για το βαλλόμενο κόστος. Αυτοί τον χαβά τους. Εκπρόσωποι, απρόσωποι και ευπρόσωποι: ρωτάνε, απαντάνε, μετράνε, κοπανάνε: Το κόστος!

Εδώ έχουμε να κάνουμε με τη δεξιά εκδοχή της γνωστής παροιμίας: Μιλούν για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου. Διότι αν επιχειρήσει κανείς να κοστολογήσει τους κοστολογητές, ή θα ανατριχιάσει ή θα ξεσπάσει σε γέλια. Είναι οι ίδιοι που με τις κοστολογήσεις τους έριξαν τη χώρα στα βράχια. Μετέτρεψαν το ένα τέταρτο της ελληνικής οικονομίας σε στάχτη και μπούρμπερη. Τσάκισαν μισθούς και συντάξεις. Ανέδειξαν το ίδιο τους το κόμμα σε έναν από τους μεγαλύτερους μπαταχτσήδες της εποχής. Αν μάλιστα προσθέσουμε το δυσβάσταχτο κόστος από την πλημμύρα διαφθοράς, τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τα συναφή, τον χορό δισεκατομμυρίων των απευθείας αναθέσεων σε προνομιούχους, τότε η κοστολόγησή τους ισούται με εθνική τραγωδία. Ή όχι;

Αλλά επιμένουν, γιατί το θράσος είναι ανίκητο. Πιστεύουν ότι το κόστος των πράξεων και των παραλείψεών τους έχει ξεχαστεί, ή ακόμα καλύτερα παραγραφεί, όπως μας εξήγησε λαλίστατος υπουργός τους. Κι έτσι, από τη μια μένουν προσκολλημένοι στην ίδια πολιτική, που παράγει κέρδη για λίγους και κόστος -συχνά καταστροφικό- για τους πολλούς και τη χώρα. Ενώ δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κατηγορούν άλλους ότι δεν τα μετράνε τα κόστη με την επιστημονική ακρίβεια που τα μετράνε ο Αδωνις, ο Πλεύρης, ο Στάσσης ή ο «Φραπές». Και για τους πιο… βραδυπορούντες, τους γιώτα 4 να πούμε, ανοίγουν βοηθητικό μέτωπο: την πατριωτική εισφορά. Ντέρτι που έρχεται και ξανάρχεται με διάφορους τρόπους: Κάτω τα χέρια από το 1% των πολύ πλούσιων!

Αυτή η κακομοίρα η πατριωτική εισφορά τραβάει των παθών της τον τάραχο. Από τη μια επιχειρηματολογούν ότι δεν γίνεται να ισχύσει και να φορολογηθεί η αφρόκρεμα, γιατί δεν μπορεί να βρεθεί ο πλούτος της. Τον κρύβει στο εξωτερικό ή τον εμφανίζει ως εταιρική περιουσία. Από την άλλη φωνάζουν ότι όχι μόνο θα ισχύσει, αλλά θα ανοίξουν οι βάρβαροι και τις θυρίδες και θα αρπάξουν ακόμα και τα δαχτυλίδια της γιαγιάς. Κλείνουν έτσι το μάτι στους ανήσυχους ενοίκους του 1%: Εδώ είμαστε εμείς. Αλλά σείουν και τον γνωστό μπαμπούλα στην καχύποπτη μεσαία τάξη: Θα σας πάρουν ό,τι έχετε και δεν έχετε. Κοστολογημένα ή ακοστολόγητα, μαρίδες ή συναγρίδες, όλα δικά τους δηλαδή. Μέχρι τις εκλογές, εννοείται…