Ο Άδωνις Γεωργιάδης πιστεύει ότι είναι δελφίνος. Όμως, δεν είναι τίποτα παραπάνω από γελωτοποιός σε μια Αυλή, που τον ανέχεται γιατί την εξυπηρετεί

Οι μεσαιωνικές Αυλές των βασιλιάδων και των αρχόντων περιλάμβαναν και τη φιγούρα του γελωτοποιού. Αντίστοιχους ρόλους μπορούμε να δούμε και σε παλαιότερες εποχές. Στο Βυζάντιο τους έλεγαν τζουτζέδες.

Ο γελωτοποιός είχε ως καθήκον να διασκεδάζει χοροπηδώντας, λέγοντας αστεία και κυρίως λέγοντας αυτά που η ευπρέπεια δεν επέτρεπε στους άρχοντες να πουν, αλλά χαίρονταν να τα λέει κάποιος άλλος, που, σε τελική ανάλυση, εάν έλεγε και καμιά κουβέντα παραπάνω μπορούσαν να του ρίξουν και ένα γερό μπερντάκι ξύλο.

Αρκεί κανείς να κοιτάξει τα αλλεπάλληλα ποσταρίσματά του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, που πάντα περιλαμβάνουν όλες τις τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παρουσίες, όλες τις δημόσιες εμφανίσεις του και πολύ συχνό σχολιασμό της επικαιρότητας, όταν φυσικά δεν αναμεταδίδει επιμελώς ό,τι ποστάρει η «Ομάδα Αλήθειας» και όλος ο εσμός των κομματικών τρολ της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν πρόκειται γενικά για πολιτική επικοινωνία, έστω και με ερασιτεχνικό τρόπο. Ούτε για προσπάθεια να μην χάσει την επαφή με το ακροατήριό του. Είναι μια προσπάθεια να παίξει με συνέπεια τον ρόλο του γελωτοποιού: Να είναι αυτός που θα πει τις πιο μεγάλες αντικομμουνιστικές χοντράδες, που υποτίθεται ότι λόγοι σεβασμού στην άλλη άποψη δεν επέτρεπαν μέχρι τώρα, γιατί για αυτόν δεν υπάρχει κανένας περιορισμός και θα βγει να πει καλά σας κάναμε και σας βασανίζαμε, σας εξορίζαμε, σας εκτελέσαμε και μακάρι να σας κάνουμε και χειρότερα. Να είναι αυτός που θα βγει και θα πει – μαζί με τον συνάδελφό του Θάνο Πλευρή – ότι εάν θέλετε ακροδεξιά πολιτική, ωμό ρατσισμό και πογκρόμ κατά μεταναστών μην κοιτάζετε προς τα ρετάλια της Ακροδεξιάς, εμείς είμαστε η αυθεντική Ακροδεξιά. Να είναι αυτός που θα βγει και θα καθυβρίσει δημοσιογράφους που τόλμησαν να κάνουν κριτική στην κυβέρνηση, κατηγορώντας τους ότι πίνουν μπάφους. Να είναι αυτός που θα πει ανοιχτά ότι όλα είναι για πούλημα και δουλειά ενός υπουργού Υγείας είναι να διαφημίζει κομπογιαννίτες και μάλιστα να το θεωρεί και τμήμα της προώθησης του ιατρικού τουρισμού. Να είναι αυτός που βγαίνει και υποστηρίζει ότι ένας τέως πρωθυπουργός, για τον οποία καμία υπόνοια διαφθοράς δεν υπήρξε ποτέ, «ήταν ο πιο διεφθαρμένος πρωθυπουργός».

Και όλα αυτά με το ακαταλόγιστο του γελωτοποιού και το θράσος του τζουτζέ. Πουλώντας μαζί και όλη τη σχετική εικόνα, που ξέρει ότι τα μέσα θα αναπαράγουν γιατί κάνει θόρυβο, βγάζει σύντομα βίντεο που γίνονται reel εύκολα. Με την κρυφή ελπίδα ότι έτσι αποκτά προβολή, που όταν έρθει η ώρα και ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποχωρήσει από την ηγεσία της ΝΔ, αυτός να είναι εκεί ως δελφίνος με αξιώσεις.

Όμως, το πρόβλημα με τον γελωτοποιό του βασιλιά στο τέλος της ημέρας δεν είναι ο γελωτοποιός. Σε τελική ανάλυση αυτός αναλώσιμος είναι και εύκολα θα μπορούσε να αρχίσει να μετατρέπεται σε αποδιοπομπαίο τράγο εάν η κυβέρνηση συνεχίσει να έχει δημοσκοπικά κεσάτια. Το πρόβλημα είναι με αυτούς που όχι απλώς ανέχονται τον γελωτοποιό να χοροπηδάει λέγοντάς τις ακρότητες, αλλά στην πραγματικότητα χαίρονται με αυτές και τις ενστερνίζονται, απλώς βολεύονται να τον αφήνουν να τα λέει αυτός πρώτα.

Γιατί η αλήθεια είναι ότι η δημοφιλία του Άδωνι Γεωργιάδη μέσα στη ΝΔ δεν είναι επειδή είναι διασκεδαστικός, αλλά επειδή αυτά που λέει τα πιστεύει το κυβερνητικό επιτελείο και τα ενστερνίζεται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, που διαφορετικά εύκολα θα τον είχε ξαποστείλει.

Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν είναι μόνο ο γελωτοποιός του βασιλιά. Είναι και η φωνή του βασιλιά, η φωνή που λέει αυτά που ο βασιλιάς πιστεύει, αλλά για λόγους εικόνας δεν θέλει να τα πει με αυτή την ωμότητα. Γιατί και βαθιά αντικομμουνιστής είναι ο πρωθυπουργός της «σωστής πλευράς της ιστορίας» και την ακροδεξιά στροφή των ευρωπαϊκών πολιτικών για το άσυλο και τη μετανάστευση ακολουθεί, και με τους ιδιώτες ενάντια σε κάθε δημόσιο τάσσεται, και να κάνει πολεμική ενάντια στην αντιπολίτευση με συκοφαντίες και μυθεύματα θέλει, και μια χαρά πήγε να βγάλει χαμογελαστός φωτογραφία με τον Νετανιάχου παρά την παγκόσμια κατακραυγή σε βάρος του.

Σε τελική ανάλυση όπως οι βασιλιάδες κρίνονταν και από τους γελωτοποιούς που διάλεγαν, έτσι και οι πρωθυπουργοί κρίνονται και από τους υπουργούς που αφήνουν ξεκαπίστρωτους να λένε ό,τι τους κατέβει. Κοινώς: Πες μου τον γελωτοποιό σου, να σου πω ποιος είσαι.

Πηγή: in

Η ΕΛΑΣ τονίζει ότι ο πρωθυπουργός μιλά για την επιστροφή των επιστημόνων, «χωρίς να αναφέρεται στις αστοχίες της ερευνητικής πολιτικής της κυβέρνησής του» - Ζητά δημόσιες απαντήσεις για τη χρηματοδότηση του ΕΛΙΔΕΚ, την τύχη του «Trust your Stars», την πορεία του «Ερευνώ - Καινοτομώ» και την ολοκλήρωση της διαδικασίας για τις Εθνικές Ερευνητικές Υποδομές.

Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κ. Μητσοτάκη στο Σαν Φρανσίσκο για το brain gain επικεντρώθηκαν στην προσέλκυση εξειδικευμένων εργαζομένων για θέσεις εργασίας σε επιχειρήσεις, σημειώνει ο Τομέας Παιδείας της ΕΛΑΣ, τονίζοντας, όμως, πως «άφησαν αναπάντητο ένα κρίσιμο ερώτημα: τι προοπτικές προσφέρει η Ελλάδα στους επιστήμονες που θέλουν να επιστρέψουν για να εργαστούν στα ΑΕΙ και τα Εθνικά Ερευνητικά Κέντρα, που αποτελούν πυλώνες της έρευνας και της ανάπτυξης καινοτομίας;».

Για αυτούς τους επιστήμονες, υπογραμμίζει, μια εκδήλωση επαγγελματικών ευκαιριών «δεν υποκαθιστά τη σταθερή χρηματοδότηση, τις σύγχρονες ερευνητικές υποδομές και τις θέσεις εργασίας με προοπτική» και προσθέτει πως η πορεία τεσσάρων σημαντικών χρηματοδοτικών εργαλείων θέτει συγκεκριμένα ερωτήματα για τις κυβερνητικές επιλογές και τη διαχείρισή τους.

«Trust your Stars»: «Το πρόγραμμα, που προοριζόταν να στηρίξει ερευνητικά έργα νέων επιστημόνων, απεντάχθηκε από το Ταμείο Ανάκαμψης, ενώ είχαν ήδη υποβληθεί 1.241 αιτήσεις», επισημαίνει, τονίζοντας πως η εξέλιξη αυτή «ανέτρεψε τον προγραμματισμό ερευνητικών ομάδων που είχαν επενδύσει χρόνο και εργασία στην προετοιμασία των προτάσεών τους. Ποιοι λόγοι οδήγησαν στην απένταξη, ποια ευθύνη αναλογεί στους αρμόδιους φορείς και ποια εναλλακτική χρηματοδότηση προβλέπεται για τους ερευνητές που συμμετείχαν στη διαδικασία;», ρωτάει την κυβέρνηση.

«Ερευνώ – Καινοτομώ»: «Η μεγάλη χρονική απόσταση ανάμεσα στην έναρξη της διαδικασίας και στη δημοσίευση αποτελεσμάτων δημιουργεί σημαντικές δυσκολίες στον προγραμματισμό των ερευνητικών συνεργασιών», σημειώνει ο Τομέας Παιδείας της ΕΛΑΣ, προσθέτοντας πως «στην Παρέμβαση ΙΙ εγκρίθηκαν 199 από τις 1.938 αιτήσεις, ενώ 442 ακόμη αξιολογήθηκαν θετικά αλλά δεν χρηματοδοτήθηκαν λόγω εξάντλησης του προϋπολογισμού. Χρειάζονται σαφείς απαντήσεις για την επάρκεια των πόρων, τους χρόνους ολοκλήρωσης των διαδικασιών και τη διαφάνεια της αξιολόγησης».

Εθνικές Ερευνητικές Υποδομές: «Η διαδικασία στήριξής τους, με προγραμματισμένο προϋπολογισμό 120 εκατ. ευρώ, ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2023. Η πρόσκληση του δεύτερου σταδίου δημοσιεύθηκε τον Ιούλιο του 2025 και τα προσωρινά αποτελέσματα αξιολόγησης τον Μάιο του 2026, δυόμισι χρόνια μετά. Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα των οριστικών αποφάσεων, της χρηματοδότησης και της έναρξης υλοποίησης των έργων;».

Η ΕΛΑΣ ζητά συγκεκριμένες, δημόσιες απαντήσεις για τη χρηματοδότηση του ΕΛΙΔΕΚ, την τύχη του «Trust your Stars», την πορεία του «Ερευνώ – Καινοτομώ» και την ολοκλήρωση της διαδικασίας για τις Εθνικές Ερευνητικές Υποδομές.

Ανέβασε θερμοκρασίες η Ντόρα Μπακογιάννη στο παγωμένο εδώ και καιρό στρατόπεδο της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όταν μίλησε για καβαλημένα καλάμια

Ανέβασε θερμοκρασίες η Ντόρα Μπακογιάννη στο παγωμένο εδώ και καιρό στρατόπεδο της κυβερνητικής πλειοψηφίας, όταν μίλησε για καβαλημένα καλάμια. Πήραν το όπλο τους ο Βορίδης και ο Αδωνις– σεβόμαστε την κυρία, αλλά καλάμια δεν βλέπουμε. Πήραν το όπλο τους και αρκετοί βουλευτές, που έβγαλαν τα απωθημένα τους. Και βέβαια βλέπουν καβαλημένα καλάμια και πρέπει να κόψει με το μαχαίρι ο πρωθυπουργός τέτοιες συμπεριφορές. Ενας τους μάλιστα βλέπει πολλές μύτες να έχουν σηκωθεί ψηλά και ζήτησε από τον Μητσοτάκη να τις κόψει. Μια ωραία ατμόσφαιρα με λίγα λόγια, που δείχνει ότι δεν είναι όλα και τόσο ρόδινα όσο εμφανίζονται στην κυβέρνηση και στους βουλευτές που τη στηρίζουν.

Δεν την έπιασε ο πόνος βέβαια την έμπειρη Ντόρα για τις συμπεριφορές των υπουργών στα καλά καθούμενα. Βλέπει ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά για τον αδελφό της και το πολιτικό σόι και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ενόψει εκλογών. Για τον στενοχωρημένο νεοδημοκράτη ενδιαφέρεται, για την εκλογική του συμπεριφορά αύριο, την ψήφο του. «Ο στενοχωρημένος Νεοδημοκράτης θέλει να ξέρει, πρώτον, ότι τον νοιαζόμαστε και, δεύτερον, ότι τον σκεφτόμαστε. Μπορεί να μην μπορούμε να λύσουμε όλα τα προβλήματα, αλλά θέλει να τον ακούσουμε και να τον αγκαλιάσουμε». Αυτή η προτροπή συνοδεύει τη διαπίστωσή της για καβαλημένα καλάμια. Τον στενοχωρημένο νεοδημοκράτη και τα μάτια σας.

Για τους στενοχωρημένους αριστερούς, πασόκους, κεντρώους και λοιπούς, δεν υπάρχει θέμα, αυτό είναι το συμπέρασμα. Αυτοί ας αισθάνονται όπως θέλουν. Αλλά από άποψη κωμωδίας είναι πιο ενδιαφέρον ότι δεν υπάρχει θέμα για τον Αδωνη. Αυτός δεν ξέρει, ούτε και βλέπει τα καβαλημένα καλάμια και την αλαζονεία υπουργών που βλέπει η Ντόρα. Δικαιολογημένα από άποψη οπτικής θα πείτε, γιατί πώς να δεις καβαλημένα καλάμια όταν πετάς στα ύψη καβάλα σε καλάμι; Οταν ίπτασαι στον ουρανό της οίησης, του ακραίου λαϊκισμού, της βεβαιότητας ότι σε όλα έχεις δίκιο; Οταν κοπανάς από κει ψηλά γιατρούς, νοσηλευτές και ασθενείς με τον κεφαλοθραύστη της απόλυτης αλήθειας που μόνο εσύ κατέχεις;

Μεταξύ μας όμως, όλα αυτά είναι πταίσματα μπροστά στο καλάμι του προεξάρχοντος της διμοιρίας των καβαλημένων. Η αγαπητή και σεβαστή Ντόρα απέφυγε φυσικά να κάνει λόγο για το μεγάλο καλάμι το οποίο ιππεύει ο αδελφός της. Που δεν συμπεριφέρεται αλαζονικά μόνο στους πονεμένους νεοδημοκράτες, αλλά στους πάντες. Που θεωρεί τους Ελληνες επιρρεπείς στην αμνησία και τη συγκάλυψη. Που δεν αισθάνεται την ανάγκη να αναλάβει οποιαδήποτε ευθύνη για κατορθώματα που φέρουν φαρδιά πλατιά τη δική του υπογραφή. Που δέχεται άλλοι να τρώνε τη σφαίρα γι’ αυτόν, όπως μας εξομολογήθηκε ο εθνικός μας ανεψιός.

Για το καλάμι του Μητσοτάκη, κουβέντα από κανέναν εμπλεκόμενο στη μάχη του καλαμιού. Η δική του αλαζονεία όμως είναι που κάνει τη μεγάλη ζημιά, όχι μόνο στη Ν.Δ. –αυτό αφορά μόνο κάποιους «στενοχωρημένους»– αλλά στη χώρα. Κι αυτόν πρέπει να κατεβάσουν οι Ελληνες από το καλάμι, πριν είναι πολύ αργά…

Μια αποκλειστική συνεργασία μεταξύ της Lacoste και της Alpine έρχεται να υπενθυμίσει πώς συναντιούνται η μόδα και τα αυτοκίνητα στη Γαλλία

Τα Lacoste φοριούνταν μετά μανίας πριν από μερικές δεκαετίες. Το μπλουζάκι με σήμα το κροκοδειλάκι ήταν στα πάνω του, σε ένα κάρο χρώματα. Πολύ πριν εμφανιστούν τα Palm Angels, τα Balenciaga, τα Pucci ή τα Οff-White, κάποτε δεν ήσουν «τρέντι» αν δεν είχες και μερικά Lscoste στην ντουλάπα. Μετά, κάπως πέρασαν στην ψιλοαφάνεια. Θυμάμαι, μάλιστα, μια μπουτίκ που υπήρχε στη Σκουφά, πριν τη Σίνα, στο Κολωνάκι.

Στη συνέχεια χάθηκε και αυτή. Το σήμα με το κροκοδειλάκι δεν είχε μεν «πεθάνει», ήταν όμως, ας πούμε, σαν να διέμενε σε οίκο ευγηρίας. Δεν χύθηκαν κροκοδείλια δάκρυα για την πτώση. Σιγά, οι μόδες πάνε κι έρχονται. Ωστόσο η μπράντα φαίνεται να έχει αναγεννηθεί. Το σήμα με τον κροκόδειλο το βλέπεις πλέον πιο συχνά, ξανά.

Διαβάζω ότι μέχρι και η Alpine συνεργάστηκε μαζί της μέσα από το Le Test, μια ταινία σε παραγωγή της Ninety Films, της εταιρείας που έχει συνιδρύσει ο πρεσβευτής της Lacoste, στην οποία ο ίδιος πρωταγωνιστεί δίπλα στον Πιερ Γκασλί, οδηγό της BWT Alpine Formula One Team και επίσης πρεσβευτή της Lacoste.  Υποδυόμενοι τους εαυτούς τους, οι προαναφερόμενοι ζωντανεύουν μια συνάντηση τόσο αναπάντεχη όσο και γεμάτη οικειότητα, με φόντο ένα «Beware of the Crocodile – Alpine Lacoste A290 Rallye».

Το τελευταίο είναι ένα κονσεπτικό «κομμάτι», ένα και μοναδικό, καθώς δεν θα βγει στην παραγωγή. Είναι αρκετό, ωστόσο, για να προμοτάρει με έναν νέο τρόπο τη γαλλική εταιρεία, που συνεχίζει να πουλάει τα ρούχα της διεθνώς. Το αυτοκίνητο είναι αυτό που βλέπετε: ένα λευκό Alpine A290 με κόκκινα στοιχεία και το σήμα με τον κροκόδειλο να προβάλλει τη νέα κολεγιά. Ηλεκτρικό και «τρέντι».

Λεπτομέρειες από το ηλεκτρικό Alpine σε συνεργασία με τη Lacoste

Για την Ιστορία

Ολα ξεκίνησαν στη Βοστώνη του 1923, όταν ο αρχηγός της ομάδας του Ρενέ Λακόστ, του καλύτερου τότε παίκτη του τένις στον κόσμο, του έδωσε μια υπόσχεση: θα του αγόραζε εκείνη τη βαλίτσα από δέρμα κροκοδείλου που χάζευε στη βιτρίνα ενός καταστήματος, αρκεί να έβγαινε νικητής από τον επόμενο αγώνα του.

Ο Λακόστ έχασε, όμως ο αμερικανικός Τύπος, θέλοντας να τιμήσει το αλύγιστο πείσμα που επέδειξε στο γήπεδο αλλά και να σπάσει πλάκα με το αλλόκοτο εκείνο στοίχημα, του κόλλησε το παρατσούκλι «ο κροκόδειλος».Η προσωνυμία αυτή έπιασε αμέσως τόπο και εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο του τένις.

Ο Ρενέ Λακόστ. Από τον διάσημο τενίστα της δεκαετίας του 1920 ξεκίνησαν όλα

Ο ίδιος ο Λακόστ αγκάλιασε θερμά το νέο του παρατσούκλι. Ζήτησε μάλιστα από τον φίλο και σχεδιαστή του Ρομπέρ Ζορζ να του κεντήσει έναν κροκόδειλο στα λευκά σακάκια με τα οποία εμφανιζόταν κατά την είσοδό του στο γήπεδο. Και κάπως έτσι γεννήθηκε το σήμα με τον κροκόδειλο.