Μάρκος Πανέτας; Δεν μπορεί να μιλάτε σοβαρά

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Στην αρχή, ειλικρινά, το θεώρησα σχεδόν αστείο. Μία περιθωριακή υποψηφιότητα ενός νεαρού, φιλόδοξου νέου-πολιτικού που ήθελε να καταγράψει παρουσία, όπως τόσες άλλες που θα ακούσαμε αυτές τις μέρες και δεν θα ξανακούσουμε. Όμως σιγά-σιγά το αστείο παγώνει. Φαίνεται ότι η υποψηφιότητα του Μάρκου Πανέτα συζητείται στα σοβαρά από ένα κομμάτι των στελεχών της Νέας Δημοκρατίας Κηφισιάς ως μία καλή περίπτωση για την αρχηγία. Ήδη εμφανίστηκαν κάποιοι θερμοί υποστηρικτές του, ακόμα και μεταξύ των δημοτικών -πρώην και νυν- συμβούλων. Η πρώτη σκέψη που κάνει κανείς είναι αν είναι τόσο απελπιστικά τα πράγματα στο πολιτικό βίο της Κηφισιάς;

Έτσι και χειρότερα βρίσκονται τα πράγματα. Από την μια έχουμε τον τέως Δήμαρχο Ν. Χιωτάκη, που το έχει πάρει βαρέως που έχασε την πίτα της Κηφισιάς. Θέλει εναγωνίως ένα πανηγυρικό comeback. Δεν του φταίει κανείς όμως, όσο και να ρίχνει το ανάθεμα σε τρίτους εξωγενείς παράγοντες και άλλα τέτοια «κουφά». Το κεφάλι του φταίει και αν δεν το συνειδητοποιήσει όσο είναι καιρός ακόμη τα στραπάτσα που θα έλθουν θα είναι ακόμη τρις-χειρότερα.

Ήδη έχει καταντήσει ο νέος Βάρσος στην Κηφισιά.

Από την άλλη μεριά έχουμε τον νυν Δήμαρχο Γ. Θωμάκο, δεν έχω πολλά να αναφέρω, έφθασε ασθμαίνοντας στην πρώτη θέση, στο τιμόνι της πόλης και πιστεύει ότι έγινε θαύμα. Αλλά με τόσα και ακόμη πιο πολλά ντεζαβαντάζ που είχε, μόνο σε θαύμα μπορεί κάποιος τρίτος να αποδώσει την «επιτυχία του»

Στην Κηφισιά όμως ακόμη επικρατεί αυτή η μυρωδιά της αποσύνθεσης, της βαθειάς και παλιάς μεθόδου, του βολέματος. Της αρπαγής.

Ας έλθουμε στα σημερινά γεγονότα, στο επίδοξο αρχηγό της Ν.Δ. Μα καλά, θα αναρωτηθεί κάποιος, πως πήρε μια τέτοια απόφαση, αρχηγό της Ν.Δ ζητούσε ο Ελληνικός λαός, όχι κάποιον τυχαίο.

Δεν ήταν αυτή η πρόθεσή του, άλλη ήταν, η θέση υποψηφιότητας για Δήμαρχος Κηφισιάς. Και ως καλός μελετητής του γίγνεσθαι στη Δήμο Κηφισιάς, της έντονης δυσοσμίας, την πλήρους διάλυσης έβαλε το πόδι σαν πρώτος διεκδικητής.

Χτυπώντας την πρώτη μπίλια ο αντικειμενικός σκοπός είναι να χτυπήσει και την δεύτερη.

Δεν έχω τίποτα με τον άνθρωπο, δεν έχω πλήρη, εμπεριστατωμένη γνώμη για αυτόν. Έχει όμως μια ιστορία στην Κηφισιά, όσοι ασχολούνται ξέρουν πρόσωπα και πράγματα. Ξέρουν πάλι με την μέθοδο της καραμπόλας ποιοι, γιατί και αν, θα τον στελεχώσουν.

Που σημαίνει ότι ο επίδοξος Δήμαρχος, υποστηρίζεται και επιβάλετε από το κόμμα για μία πενταετία θα είναι αυτός που υποστηρίζει το κόμμα της Ν.Δ. Η επίκληση προηγουμένων σε άλλες πόλεις είναι ατυχής- πάντα αφορούσαν μικρά χρονικά διαστήματα. Αυτός που θα εμφανίζεται ως αντι-Θωμάκος, πού ακριβώς θα αντιμετωπίσει τον Θωμάκο και όλο τον μηχανισμό του Δήμου για τέσσερα χρόνια, στο πεζοδρόμιο;

Και ο μεν φιλόδοξος Μάρκος Πανέτας νέος και με όλο το μέλλον μπροστά του, η Νέα Δημοκρατία όμως θα έχει καταγράψει παγκόσμιο ρεκόρ γραφικότητας και διοικητικής ατολμίας, χωρίς να έχει δώσει σαφή δείγματα ανανέωσης, έχοντας επί πέντε έτη ακέφαλη δημοτική ομάδα.  

Εκτός αν έχουν στο μυαλό τους, αυτό το κόμμα που αυτοαποκαλείται πυλώνας των θεσμών, να προκαλέσει μια ανακατωσούρα για να χώσει τον αρχηγό του στο Δήμο, άλλωστε τόσα χρόνια αυτό δυστυχώς έχει κάνει.

Ελπίζω να καταλάβουν στη Ν.Δ. ότι τυχόν υπερψήφιση, ή έστω δυναμική καταγραφή του Προέδρου του Εμπορικού Συλλόγου Κηφισιάς! –ενός παντελώς άγνωστο στο ευρύ κοινό πρόσωπο- στη διαδικασία εκλογής αρχηγού θα είναι προσβολή στους θεσμούς της Δημοκρατίας μας. Θα είναι ευθεία περιφρόνηση της θέλησης των πολιτών. Επιπλέον, θα είναι κακό του κεφαλιού τους, γιατί μόνο το μήνυμα της απελπισίας, του αδιεξόδου και της ηττοπάθειας θα εκπέμψουν πάλι, όπως όταν κατέβηκαν μη δίνοντας το χρίσμα αλλά στο παρασκήνιο επιδίωκαν την επανεκλογή Χιωτάκη, αλλά αυτό αφορά εκείνους.

Όλους εμάς τους υπόλοιπους μας ενδιαφέρει η ομαλή λειτουργία των θεσμών, δηλαδή, μεταξύ άλλων τα κόμματα εξουσίας να έχουν κανονικούς αποδεκτούς από το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών.

Τελείωσε η εποχή που έστελνε ο πολιτευτής επαρχίας την μαγκούρα του και αυτόματα διεκδικούσε την επανεκλογή του.

Σκέψεις με αφορμή τη επικείμενη «διεκδίκηση»: Πώς γίνεται ακόμα και ένας έξυπνος, μορφωμένος, πνευματώδης άνθρωπος να καταντάει απελπιστικά κοινότοπος και βαρετός;

Γίνεται όταν προσπαθεί να γίνει αρεστός σε όσους το δυνατόν περισσότερους.

Όταν όμως αγωνιάς να σε ανέχονται όλοι, δεν πρόκειται να σε ερωτευτεί κανείς.-