Ε όχι, πάει πολύ
- Κατηγορία ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ
- 0 σχόλια
Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας
Αποδίδοντας στον Βαγγέλη Αυλίτη π.χ ιδιότητες σύγχρονου Σίσυφου, (θεός φυλάξει) ενώ διαπιστώνει «πως έχει συμφιλιωθεί με τη μοίρα του» όπως θα έλεγε ο Αλμπέρ Καμύ, παραλείπει τι εντέλει συμπεραίνει ο Καμύ γιά αυτή την συμφιλίωση: την απόλυτη ευτυχία.
Εξού και η υπόδειξη: «Πρέπει να υποθέσουμε τον Σίσυφο ευτυχισμένο» ως κατακλείδα του διδακτικού προς όλους μας δοκιμίου του.
Διότι αυτός ο αιώνια τιμωρούμενος βασιλιάς, βρίσκει νόημα και δικαίωση στην ίδια την προσπάθεια παρά στο μάταιο του αποτελέσματος της -όπως άλλωστε συμβαίνει με ολα τα ζωτικά ψευδή πλην της θανατηφόρας πολιτικής.
