Τα εγκαταλειμμένα κτίρια της Κηφισιάς

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Στα εκατοντάδες εγκαταλειμμένα κτίρια που υπήρχαν στη Κηφισιάς, έρχονται τώρα να προστεθούν και ακίνητα που λόγω της κρίσης και της πτώσης που αυτή προκάλεσε στη αγορά ακινήτων μένουν πλέον στα αζήτητα και ρημάζουν. Κτίρια που όχι μόνο υποβαθμίζουν την εικόνα της Κηφισιάς αλλά αποτελούν και εστίες μόλυνσης ενώ ενισχύουν την περιθωριοποίηση και την εγκληματικότητα. Την ίδια στιγμή που τα κτίρια ρημάζουν άνθρωποι κοιμούνται στο δρόμο.

Το φαινόμενο αυτό της εγκατάλειψης κτιρίων δεν είναι πρόβλημα που αντιμετωπίζει μόνο η Κηφισιά. Το έχουν αντιμετωπίσει όλες οι μεγάλες πόλεις της Ελλάδας αλλά και του κόσμου και έχουν βρει τις λύσεις τους. Ακολουθώντας το παράδειγμα των υπόλοιπων ευρωπαϊκών πόλεων, το Υπουργείο Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής αποφασίζει με νόμο να ρυθμίσει τη τύχη των εγκαταλειμμένων, κενών και σε πολλές περιπτώσεις αγνώστων ιδιοκτητών κτιρίων.

Με τον νέο νόμο θα δίνεται η δυνατότητα σε Δήμους αλλά και σε ιδιώτες να αναλαμβάνουν την αποκατάσταση και την αξιοποίηση των εγκαταλειμμένων κτιρίων προς όφελος της εικόνας της πόλης και των κατοίκων της αλλά και της οικονομίας και του περιβάλλοντος. Παράλληλα οι Δήμοι θα μπορούν να αξιοποιήσουν αυτά τα κτίρια στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής τους ενώ πολλά απ’ αυτά θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση του πολιτισμού και της καλλιτεχνικής δημιουργίας και έκφρασης.

Βασικό χαρακτηριστικό του νομοσχεδίου είναι ότι διαχωρίζεται η έννοια του εγκαταλειμμένου κτιρίου από αυτήν του αγνώστου ιδιοκτήτη. Δηλαδή εγκαταλειμμένο θα χαρακτηρίζεται ένα κτίριο που έχει όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που το καθιστούν επικίνδυνο, ασχέτως αν ανήκει σε κάποιον ή αν ο ιδιοκτήτης του είναι άγνωστος. Στη περίπτωση που το κτίριο χαρακτηριστεί εγκαταλειμμένο θα εφαρμόζεται διαδικασία αναγκαστικής ανάληψης της διαχείρισης και της εκμετάλλευσης ή εξαγοράς από ιδιώτες, εφόσον οι ιδιοκτήτες αρνούνται να συμμετέχουν στις διαδικασίες αναβάθμισης και εκσυγχρονισμού των κτιρίων. Ωστόσο θα υπάρχει και μέριμνα για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των ιδιοκτητών.

Όλα αυτά καλά, αλλά δεν έχουν υπολογίσει τη καίρια διαφορά. Τα ακίνητα αυτά πλέον των ακινήτων που έχει ο Δήμος Κηφισιάς δεν ψηφίζουν. Το ίδιο πρόβλημα είναι πλέον διαχρονικό. Με την ίδια λογική το αντιμετωπίζουν οι εκάστοτε Διοικήσεις. Τότε του Ν. Χιωτάκη τώρα του Γ. Θωμάκου.

«Τάλε κουάλε, μία από τα ίδια». Το ίδιο σάπιο καθεστώς.

Επι Δημαρχίας Ν. Χιωτάκη, την καλή εποχή, που έρρεαν τα δάνεια και τα χρήματα, έκανε αναπαλαίωση της Βίλας Κουτούπη, το ακίνητο στέκει ανεκμετάλλευτο. Το ίδιο με ακίνητο βίλα Μίχλ στη οδό Κοκκινάκη, στη Πολιτεία την Βίλα Μπότση. Επί Δημαρχίας Βάρσου ιδιώτης έδωσε πολλά για την εποχή χρήματα, δωρεά και το καινούργιο κτήριο μένει και σαπίζει. Το ακίνητο της Αλάσκα, γκρεμίζετε...

Ποιος θα κάνει την διαφορά όμως, ο αντιδήμαρχος Επιχειρηματικότητας! Β. Αυλίτης, ή ο Δήμαρχος Γ. Θωμάκος;

Το πρώτο γεγονός με την νέα διοίκηση, ήταν η περεταίρω συνέχιση της μίσθωσης –ιδιοκτησίας Δημοτικής Συμβούλου του Γ. Θωμάκου- κτιρίου που στεγάζετε η Δημοτική επιχείρηση Μένανδρος. Ή το καινούργιο κτήριο που πλήρωσε ιδιώτης για Παιδικό σταθμό, που στέκει και σαπίζει.

Τα ιδιόκτητα ακίνητα που μένουν και λιμνάζουν είναι πολλά.  Έχουν κοινό παρονομαστή σε κάθε Διοίκηση-Δημαρχία. Τα ακίνητα δεν ψηφίζουν, προτιμούν να ξοδεύουν χρήματα αφειδώς, -μήπως είναι δικά τους-, για να κάνουν τις Δημόσιες σχέσεις τους. Να παίρνουν τους ψήφους.

Τελικά αυτό είναι το ζητούμενο για τους εκάστοτε κρατούντες.-