Ο Γελωτοποιός

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Κάθε Αυλή έχει τους ιππότες της, τους κόλακες της άλλα και τον γελωτοποιό της. Εάν ο βασιλιάς έχει ένα Δήμο που λειτουργεί ο γελωτοποιός χαρίζει άφθονες στιγμές χαλάρωσης.

Όταν όμως ο Δήμος έχει τέτοια προβλήματα όπως ο δικός μας, οι ενέργειες και οι εκρήξεις του κ. Θωμάκου παύουν να είναι γραφικές.

Οι παρανομίες του, οι διαχωρίσαντες την θέση τους Δημοτικοί του σύμβουλοι-συνεργάτες, οι κατασχέσεις πολιτών που έχουν φθάσει στο σημείο να κυκλοφορούν αστεία ανέκδοτα, η «ισχύς» του ανδρός που έχει μόνο δίκιο (θυμίζουμε ότι υποδύεται τον Δήμαρχο Κηφισιάς), οι απειλές κατά δημοσιογράφων, η συκοφάντηση ανθρώπων και επιχειρήσεων καλύπτονται πλήρως από την Διοίκηση.

Ίσως και αυτός να είναι και ο λόγος που ο κ. Θωμάκος εξαπέλυσε αυτή την άθλια και συκοφαντική επίθεση κατά των αρθρογράφων, και ως εκ τούτου κατά του όλου θεσμού της ενημέρωσης. Αυτή είναι η μια πλευρά της ανάγνωσης. Η ουσία κρύβετε επιμελώς κάπου αλλού. Ο θρήσκος, οικογενειάρχης, Γ. Θωμάκος έχει καλά κρύψει τους λόγους της άθλιας κατασυκοφάντησης, μέρους της ενημέρωσης.

Η αλήθεια κρύβετε, είναι κάπου αλλού, δοκιμάζει ατυχώς να την κρύψει

Και ως εκ θαύματος της ανεξάρτητης ενημέρωσης, που δεν έχει κρυμμένους σκελετούς μέσα στην ντουλάπα, που δεν διαγωνίζεται να ραντίζει με μύρο τον κ. Θωμάκο και τους συν αυτόν.

Ως «Δήμαρχος» όφειλε εάν είχε στοιχεία ακράδαντα, ισχυρά να τα παρουσιάσει στην δικαιοσύνη. Επέλεξε -δια αντιπροσώπων- όμως να ρίξει την πιστόλια του υπολογίζοντας ότι κανείς δεν θα τον αγγίξει.

Εάν ο Δήμος δεν προσφέρει την ευκαιρία στους δικαστές να κρίνουν εφ’ όλης της ύλης άλλα και τον θεσμό που εκπροσωπούν θα αποδείξει, για μια ακόμη φορά ότι ορισμένοι είναι πιο ίσοι απο τους άλλους ότι οι (εκάστοτε) διοικούντες μπορούν να λένε και να πράττουν ό,τι ακριβώς “γουστάρουν”.

 «Ο θλιβερός αποτυχημένος Γ. Θωμάκος, ο δεξιοτοποθετημένος από τον Μιχάλη Λιάπη και ξερογλείφων τον Ν. Χιωτάκη και τον Βασίλη Βάρσο παλαιότερα, για μια θεσούλα στο Δήμο, άρχισε να τα βάζει με τους πολίτες. Ο Γ. Θωμάκος που έκανε την δικηγορική του καριέρα χάριν του Δήμου, της Κηφισιάς. Κι άρχισε να χωρίζει τον κόσμο σε νέους και γέρους, σε φτωχούς και αμόρφωτους και σε πλούσιους και μορφωμένους.

Δεν μπορεί να τον κατηγορήσει κανείς γιατί ακούει τον ήχο του τενεκέ στα λόγια του.
Δικαίωμα του να διαφωνεί, δικαίωμα του να λέει την γνώμη του, δικαίωμα μας να λέμε την δική μας.

Και μας χαροποιεί που δεν πέσαμε έξω στο ότι απ’ την αρχή ήταν τοποθετημένος από την δήθεν θρησκευόμενη δεξιά για να παίξει τον ρόλο του άλλου Χιωτάκη ώστε να μαζέψει τους «απολιτίκ, τους θρησκευόμενους και τους προσευχές στυλ!».

Πάντως οφείλουμε να πούμε ότι ο γελωτοποιός του Δήμου Κηφισιάς κατάφερε να ξεπεράσει ακόμα και αυτόν τον Βαγγέλη Αυ--τη.-