Έχουμε τα βάσανά μας έχουμε και το σεισμό

Γράφει ο Γιάννης Κατσίμπας

Καθόμουν και έγραφα στον υπολογιστή μου τα τελευταία τρέχοντα γεγονότα που επηρεάζουν θέλοντας και τη καθημερινή μας ζωή.

Έχω αρχίσει και αποτυπώνω τις σκέψεις μου που θέλω να μοιραστώ με φίλους – γνωστούς και ποιο λέτε είναι το κύριο θέμα. Μα ποιο άλλο ή καλύτερα άλλα απασχολούν της καθημερινή μας δυσκολία.

Αυτή τη στιγμή, σε αυτή τη στροφή της ζωής μας είναι πολλά, απανωτά, το ένα πίσω απ’ τα’ άλλο, μας έχουν αλαλιάσει, δεν τολμάς να σκεφτείς κάτι, μπαμ σούρχετε η κεραμίδα απ’ τη άλλη. Ας μη τα πολυλογώ, έχει αρχίσει και πάλι η ζέστη. Σαν κύριο θέμα έχω αρχίσει και γράφω σε καλό mood θα έλεγα, πολύ καλύτερο από τα γεγονότα.

Δεη, τι μέλει γένεσθε από δω και παραπέρα. Θα μου πείτε, σιγά[G1]  το μεγάλο πρόβλημα, ο Χατζηδάκης έχει αναλάβει, ε λοιπόν θα πουλήσει τη «παλιοδεη» και θα είμαστε όλοι ευχαριστημένοι.

Να όμως, όλα αυτά τα γνωρίζω, ξέρω το ποιον του ανδρός, γιατί κάθομαι και σκέφτομαι και χαλάω φαιά ουσία; Μια ψυχή που να βγει ας βγει, ας πάει και το παλιάμπελο, έχει αρχίσει και αυτή η ζέστη. Ντάλα καλοκαίρι θα μου πείτε, αλλά μην ξεφεύγω από τη κουβέντα που έχουμε ανοίξει.    

Ο Κωστής, ο φίλος μας τρέχει το παιδί για όλους μας, τον έβαλε να βγάλει το φίδι απ’ τη τρύπα ο άλλος, ο Κυριάκος, έχει άλλες δουλειές εκείνος, τρέχει και δεν φθάνει. Μας είπε άλλωστε απ’ τη πρώτη μέρα ότι η Δεη δεν έχει λεφτά ούτε για να αγοράσει κολώνες. Τόσο χάλια, καλά οι προηγούμενοι τι κάνανε τόσα χρόνια. Φτου σας κοπρόσκυλα, δεν είχατε βάλει 5 δραχμές στη άκρη, που λέει ο λόγος, να μπορέσω να πάρω κολώνες. Σκερβελέδες, άχρηστοι Συριζαίοι.

Και αφού είπε τα εσώψυχά του βγαίνουν όλοι, οι περισσότεροι δηλαδή και τα χώνουν στο Κωστή. Ε, αυτό παραπάει, ο άνθρωπος ήλθε και μας είπε όλη την αλήθεια και τον φάγατε, άχρηστοι, αλλά δεν είναι μόνο οι συριζαίοι, τα βέλη έρχονται και απ’ τη εδώ πλευρά. Αυτό είναι άσχημο, τον φάγατε το Κωστή άχρηστοι, θα ψοφήσει από τη στεναχώρια του.

Αμ δε, βγαίνει ο Κωστής μου και λέει ότι οι «άπλυτοι Συριζαίοι», που τάχατες είσαστε με την πλευρά των κατατρεγμένων έχουν αφήσει 60.000 πλούσιους που χρωστάνε 800 εκατομμύρια στη Δεη.

Και μπαμ μου μπαίνει η ιδέα, γιαυτό είχα αρχίσει να γράφω τις σκέψεις μου. Βρε κουτό, βρε Κωστή, αφού σου έχουν βάλει πάγο οι πάντες, από δεη και απ’ τη άλλη μεριά, στεναχωριέσαι, δεν μπορείς να κοιμηθείς, αφού ανακάλυψες 800 εκατ. Που χρωστάνε οι πλούσιοι Συριζαίοι, βγάλτους τα δόντια βρε κουτό. Ξεσκέπασέ τους, αυτό θέλουν, να βάλουν μυαλό μια και καλή. Και συ καβάλα στο άλογο θα είσαι ο πρώτος, έτσι;

Τι δεν είναι έτσι, τι θέλεις να πεις, χμ…

Και ξαφνικά το σπίτι πάει κι’ έρχεται, αυτός ο σεισμός, ο θόρυβος η στιγμή που νιώθεις ανήμπορος μπροστά τα στοιχεία της φύσης, ένα τίποτα

Μου έρχονται στο μυαλό θύμισες από τον παρόμοιο σεισμό της Πάρνηθας πάλι όταν με το γιό μου, μικρός τότε έχουμε πάει στο super market να ψωνίσουμε. Καλοκαίρι πάλι, δεν έχουμε μπει για τα καλά μέσα και αρχίζει το ταρακούνημα και το πέσιμο εμπορευμάτων απ’ τα ράφια. Πρώτη μου σκέψη ήταν και αστραπιαία, αρπάζω το γιό μου απ’ το χέρι και τρέχουμε έξω, στο ξέφωτο, κάπου να μη πέσει κάτι στο κεφάλι μας. Στιγμές που μένουν αναλλοίωτες μέσα στο πέρασμα του χρόνου.

Έχασα κάθε όρεξη για σκέψεις βαθυστόχαστες, ένιωσα ένα τίποτα μπροστά στα στοιχεία της φύσης

Τι είμαστε, ένα τίποτα, ένα κλείσιμο του ματιού, πιο ανήμποροι από το τίποτα.-